- Katılım
- 11 Eylül 2026
- Mesajlar
- 11
- Emoji Skoru
- 7
- Puanlar
- 1
- Yaş
- 31
- Konu Sahibi yalnizhamsi
- #1
Merhaba kızlar. Nasıl başlayacağım nerden gireceğim konuya bilmiyorum kendimi çok yorgun ve anlaşılmıyor hissediyorum artık belki siz bana umut olursunuz belki siz beni anlarsınız.
31 yaşında 3 yıllık evliyim bu süreçte 3 kaybım oldu. Evlendikten 4 ay sonra korunmayı bıraktık ve 4 ay deneme üzerine hamile olduğumu öğrendim ve öğrendiğim gün lekelenmelerim başladı böylece doktorlara gitme seruvenim başlamış oldu birkac hafta doktora gittim keseyi bir türlü göremedik kimyasal gebelik geçirdiğimi öğrendim evde duşuk yaptım zor ve yıpratıcı bir süreçti kimse halimden anlamadi "böyle olur bu normal dene tekrar bosver" dediler. Tekrar denemeye başladık 4 5 ay geçmesine rağmen hamile kalamadım bu süreçte kanamalarim da çok azalmıştı dusukten sonra ve doktora gittim tahliller ultrason vs derken her şey yolunda sorun yok dene dedi doktor.
Denemeye devam etmemize rağmen sonuç alamayınca birde eşimin doktora görünmesi gerektiğini düşündük. Onun sperm miktarı sınırda çıktı hareketli spermleri çok çok azdı bu yüzden zor hamile kalıyordum doktor ona bir takviye verdi ismini vermem dogru mu bilmiyorum ama proxeedplus. Takviyeyi kullanmaya basladiktan 1.5-2 ay sonra tekrar hamile olduğumu öğrendim. Ama yine de temkinliydik doktora gittik ilk etapta kese görünmedi sonraki hafta gelin görünür dedi gittik keseyi gördük çok küçüktü içimiz rahat etti bu sefer her şey yolunda dedik nasıl seviniyoruz ama yine içimde bir tedirginlik var yine kanamam olacak mı diye korkuyla tuvalete gidiyorum falan. Ama keseyi görmüş olmakta bir tık rahatlatıyor beni.
Neyse aradan bir hafta geçti bir gün sonrasında doktora gideceğiz ben duş almak için banyoya girdim ve ic camasirimda kan gördüm dünya başıma yıkıldı hemen acile gittik kese yerinde duruyordu. Sonraki gün kendi doktoruma gittim progestan başlattı her şey yolunda görünüyor yolk sac da oluşmuş dedi haftaya gel kalp atışını dinleriz dedi. Bu süreçte ilacı düzenli kullandim kendime dikkat ettim vs derken bir hafta sonra tekrar doktora gittik ama kalp atisi görmedi 6 haftalik daha haftaya tekrar gel dedi ama tabi benim bu süreçte ilac kullanmama rağmen lekelenmelerim devam ediyor içimde bir huzursuzluk hali keyfim yok bir haftayı zor ettik tekrar baktı doktor yine kalp atisi yoktu ve gelişmiyordu 6 haftada seyrediyordu hep detaylı ultrasonla da bakıldı orda da bir sey gorunmeyince doktor daha beklememize gerek yok dedi zaten sende farkındasın ilaca rağmen kanaman da durmuyor dedi bunu sonlandirmamiz gerekiyor.
Eşimle yıkıldık resmen çok ağladık. Ertesi gün hemen kurtaj oldum o da benim için yıkıcı bir deneyim oldu. Bu süreçte çevremdeki sesler artmaya devam etti. Sen kendine iyi bir doktor bul... Bu işin üzerine düş bırakma. Bilmem kim kac tane düşük yapmış en sonunda olmuş. Bu olanlar senin suçun..... çok canım yandı cok ağladım hamile kalmaya korkar oldum belki size abarti geliyor olabilir ama yaşadığım fiziksel durumlardan çok üzerime uygulanan bu psikolojik durumlar beni çok yordu cok yipratti. Olmayacak yerlerde olmayacak şeyler denildi bana.
Velhasil bir süre tekrar korunduk. Hamile kalmadan önce bir doktor arayışına girdik adı bilinen memnun olunan bir tüp bebek doktoruna gittik eşimle birlikte basimizdan geçenleri, eşimin sıkıntılarını benim durumumu anlattık. Esimden bir sperm tahlili istedi benden de çeşitli tahliller ve hsg istedi. Ayrıca ikimizden karyotip (kromozomal) kan tahlili istedi. Biz hepsini yaptık. Kromozomlar normal çıktı. Benim hsg temiz güzel çıktı rahim normal her iki tüp açık. Kan tahlilleri vs iyiydi. Eşimin spermindeki sıkıntıları bu sefer daha net gördük. Morfoloji 1'di kafa baş boyun anormallikleri yogundu sperminde. (Devlet hastanesinde ne yazik ki bu morfolji durumuna hic bakilmamiş. Boyle onemli bir sorunun bakilmiyor olmasi bana cok tuhaf geldi. Morfoliji gercegi ile ozele gittigimiz doktorda tanıştık maalesef.) Doktor yaşadığımız bu sıkıntıları eşime bağladı.
Eşime farklı bir takviye verdi proecive m. İsterseniz hemen tup bebekte deneyebiliriz isterseniz 6 ay bir deneme yapın dedi. Maddi durumumuz tup bebege el vermediği için biz tekrar bir kendimiz deneyelim dedik Allaha sığındık. 6 ayi doldurduk ancak bir hamilelik oluşmadı. Bu süreçte neden bunları yaşıyorum benden kaynaklı bir durum olabilir mi diye çok araştırma yaptım bu forumdaki çok yazıları okudum çeşitli sıkıntılar gördüm (örneğin; kan pihtilasma sorunu) özeldeki doktor neden bunları atladı bilmiyorum. Ben ikinci gebeliğin kan pihtilasmasi sorunu yüzünden sonlanmis olabilecegi konusuna çok takıldım kendi içimde. Çünkü gördüğüm kadariyla yolk sac oluştuysa bebekte oluşacak ve kalp atisi görünecek demekmiş. Ancak biz yolk saci görmemize rağmen bebek göremedik gelisim durdu ve vucut onu atmaya çalıştı kanamayla. Belki kan sulandırıcı kullanmış olsam böyle olmazdı diye cok düşünüp duruyorum.
Velhasil 6 ayin sonunda bir guçle bize onerilen fakulte hastanesinde başka bir doktora gitmeye karar verdik birde onun fikrini alalım dedik tup bebek yapacaksak özel hastanedense fakültede daha uyguna yapabiliriz diye düşündük. Ayrıca kafama takılan bu sorunları da onunla çözebilirim diye düşündüm. O da genel bir tahlil istedi hem eşimden hem benden (ne yazik ki morfoloji gercegine bu hastanede kapilarini kapatmis eşimin sonuclarini alinca fark ettik doktor morfolijinin iyi olduğunu kötü olsa sonuçlarda yazılacağını söyledi ancak bizim icimiz rahat etmedi tahlili verdiğimiz yere gidip sorduk ona hiç bakilmadığı soylendi bize. Ama biz ona takilmayip en azindan benim kafami kurcalayan kendimle ilgili sorunlari çözelim hic degilse dedik). Allahin işi bu ki beta hcg 8 çıktı :) o ay ki adetimde çok pihtili olmuştu diğerlerine nazaran bir farklılık vardı ama ben üşüttum ondan oldu diye düşünmüştüm. Doktor sonucu görünce sen acaba dusuk mu yapiyorsun dedi bu değeri takip etmemiz lazım. Ve süreç bir anda bu duruma yogunlasti ben 2 gunde bir tekrar tahlil verme rutinine başladım. Değer önce güzel yükseldi cok umutlandim bu forumda adet uzerine gebelik haberi alan kadinlari okudum ancak değer sonrasında yerinde saydı düşmeye başladı derken tekrar yükselişe geçti. Ektopik (dış) gebelik geçirdiğimi öğrendim değerlerim çok düşük olduğu için kese görünmedi detaylı da bakılmasına rağmen. Buna rağmen doktor tedaviye başlamaya karar verdi dış gebelik çok tehlikeli bir durummuş hastaneye yatışım yapıldı önce kurtaj edildim sonra mtx vuruldu 4 gün sonunda beklenen düşüş olmadığı için bir doz daha mtx vuruldum değer düşüşe geçince bir hafta uzerine taburcu oldum ama surec bitmedi iki günde bir değer sıfırlanana kadar hastanelere git gel ettim. Mtx dolayısıyla 3-6 ay arası korunmam gerekiyor şu an o yüzden yine bir duraklama dönemine girdik.
Ayrica önceki iki deneyimden sonra kimseye bunu demeyeceğim derken görümcemin dogumu ile benim hastaneye yatisimin çakışması neticesinde olay yine duyuldu. Psikolojik bir yıkım yeniden başlamış oldu benim için. Kaynanam (evlendigim günden beri başımın etini çocuk çocuk diye yiyen kadin) bosverin çocuk bakmak çok zor kendinizi uğraşıp yormayın keyfinize bakın demeye başladı.(Sıkıntıların oğlundan kaynaklandığını öğrendiği için böyle konuşmaya başladığını düşünüyorum. Annesi surekli konusup beni yordugu icin esim daha fazla konusmasin diye kendi durumundan ailesine bahsetmisti oncesinde) (dış gebeliğin eşimle alakasi olmadığını biliyorum sıkıntımı anlamanız için belirttim.)
Ayrica bu dış gebelik oncesinde enfeksiyon geçirmiştim yeşil akintim olmuştu birkaç ay tedavi görmüştüm sonrasında bu dış gebelik oluştu. Enfeksiyon rahmimde veya tuplerimde bir sıkıntı yaratmış olabilir mi diye çok korkuyorum. Belki de bu yüzden dış gebelik geçirdim bilmiyorum.
Konunun özü tekrar fakultedeki doktora gidip derin bir araştırmaya gireceğiz çünkü yarım kalmıştı sürecimiz yaşanan bu dış gebelikten dolayı. Bu korunma sürecinde bu aşamaları halletmek istiyorum ancak gücüm yok çok yoruldum. Allaha sığınıyorum bu bizim sınavımız biliyorum. Ama ben anne olamayacak miyim korkusu ve insanların sürekli yerli yersiz konuşması, merakı beni tüketti. Kendimi bildim bileli anne olmak istedim ben ve şimdi bununla sınanıyor olmak bana çok ağır geliyor. Ama inancım benimle hep diri. Biliyorum bir gün yavrumu kucağıma alacağım ve bu olanlari gülümseyerek hatırlayacağım.
Çok uzun yazdım ama bunları birileriyle konuşmaya içimi dökmeye çok ihtiyacım vardı. Okuduysanız çok teşekkür ederim hakkınızı helal edin. Her ne kadar birbirimizi tanımıyor olsakta dualarınıza ihtiyacım var belki benim içinde dilinizden dökülen bir duanın faydasını görürüm. Yeniden ayağa kalabilmek için buna fazlasıyla ihtiyacım var
31 yaşında 3 yıllık evliyim bu süreçte 3 kaybım oldu. Evlendikten 4 ay sonra korunmayı bıraktık ve 4 ay deneme üzerine hamile olduğumu öğrendim ve öğrendiğim gün lekelenmelerim başladı böylece doktorlara gitme seruvenim başlamış oldu birkac hafta doktora gittim keseyi bir türlü göremedik kimyasal gebelik geçirdiğimi öğrendim evde duşuk yaptım zor ve yıpratıcı bir süreçti kimse halimden anlamadi "böyle olur bu normal dene tekrar bosver" dediler. Tekrar denemeye başladık 4 5 ay geçmesine rağmen hamile kalamadım bu süreçte kanamalarim da çok azalmıştı dusukten sonra ve doktora gittim tahliller ultrason vs derken her şey yolunda sorun yok dene dedi doktor.
Denemeye devam etmemize rağmen sonuç alamayınca birde eşimin doktora görünmesi gerektiğini düşündük. Onun sperm miktarı sınırda çıktı hareketli spermleri çok çok azdı bu yüzden zor hamile kalıyordum doktor ona bir takviye verdi ismini vermem dogru mu bilmiyorum ama proxeedplus. Takviyeyi kullanmaya basladiktan 1.5-2 ay sonra tekrar hamile olduğumu öğrendim. Ama yine de temkinliydik doktora gittik ilk etapta kese görünmedi sonraki hafta gelin görünür dedi gittik keseyi gördük çok küçüktü içimiz rahat etti bu sefer her şey yolunda dedik nasıl seviniyoruz ama yine içimde bir tedirginlik var yine kanamam olacak mı diye korkuyla tuvalete gidiyorum falan. Ama keseyi görmüş olmakta bir tık rahatlatıyor beni.
Neyse aradan bir hafta geçti bir gün sonrasında doktora gideceğiz ben duş almak için banyoya girdim ve ic camasirimda kan gördüm dünya başıma yıkıldı hemen acile gittik kese yerinde duruyordu. Sonraki gün kendi doktoruma gittim progestan başlattı her şey yolunda görünüyor yolk sac da oluşmuş dedi haftaya gel kalp atışını dinleriz dedi. Bu süreçte ilacı düzenli kullandim kendime dikkat ettim vs derken bir hafta sonra tekrar doktora gittik ama kalp atisi görmedi 6 haftalik daha haftaya tekrar gel dedi ama tabi benim bu süreçte ilac kullanmama rağmen lekelenmelerim devam ediyor içimde bir huzursuzluk hali keyfim yok bir haftayı zor ettik tekrar baktı doktor yine kalp atisi yoktu ve gelişmiyordu 6 haftada seyrediyordu hep detaylı ultrasonla da bakıldı orda da bir sey gorunmeyince doktor daha beklememize gerek yok dedi zaten sende farkındasın ilaca rağmen kanaman da durmuyor dedi bunu sonlandirmamiz gerekiyor.
Eşimle yıkıldık resmen çok ağladık. Ertesi gün hemen kurtaj oldum o da benim için yıkıcı bir deneyim oldu. Bu süreçte çevremdeki sesler artmaya devam etti. Sen kendine iyi bir doktor bul... Bu işin üzerine düş bırakma. Bilmem kim kac tane düşük yapmış en sonunda olmuş. Bu olanlar senin suçun..... çok canım yandı cok ağladım hamile kalmaya korkar oldum belki size abarti geliyor olabilir ama yaşadığım fiziksel durumlardan çok üzerime uygulanan bu psikolojik durumlar beni çok yordu cok yipratti. Olmayacak yerlerde olmayacak şeyler denildi bana.
Velhasil bir süre tekrar korunduk. Hamile kalmadan önce bir doktor arayışına girdik adı bilinen memnun olunan bir tüp bebek doktoruna gittik eşimle birlikte basimizdan geçenleri, eşimin sıkıntılarını benim durumumu anlattık. Esimden bir sperm tahlili istedi benden de çeşitli tahliller ve hsg istedi. Ayrıca ikimizden karyotip (kromozomal) kan tahlili istedi. Biz hepsini yaptık. Kromozomlar normal çıktı. Benim hsg temiz güzel çıktı rahim normal her iki tüp açık. Kan tahlilleri vs iyiydi. Eşimin spermindeki sıkıntıları bu sefer daha net gördük. Morfoloji 1'di kafa baş boyun anormallikleri yogundu sperminde. (Devlet hastanesinde ne yazik ki bu morfolji durumuna hic bakilmamiş. Boyle onemli bir sorunun bakilmiyor olmasi bana cok tuhaf geldi. Morfoliji gercegi ile ozele gittigimiz doktorda tanıştık maalesef.) Doktor yaşadığımız bu sıkıntıları eşime bağladı.
Eşime farklı bir takviye verdi proecive m. İsterseniz hemen tup bebekte deneyebiliriz isterseniz 6 ay bir deneme yapın dedi. Maddi durumumuz tup bebege el vermediği için biz tekrar bir kendimiz deneyelim dedik Allaha sığındık. 6 ayi doldurduk ancak bir hamilelik oluşmadı. Bu süreçte neden bunları yaşıyorum benden kaynaklı bir durum olabilir mi diye çok araştırma yaptım bu forumdaki çok yazıları okudum çeşitli sıkıntılar gördüm (örneğin; kan pihtilasma sorunu) özeldeki doktor neden bunları atladı bilmiyorum. Ben ikinci gebeliğin kan pihtilasmasi sorunu yüzünden sonlanmis olabilecegi konusuna çok takıldım kendi içimde. Çünkü gördüğüm kadariyla yolk sac oluştuysa bebekte oluşacak ve kalp atisi görünecek demekmiş. Ancak biz yolk saci görmemize rağmen bebek göremedik gelisim durdu ve vucut onu atmaya çalıştı kanamayla. Belki kan sulandırıcı kullanmış olsam böyle olmazdı diye cok düşünüp duruyorum.
Velhasil 6 ayin sonunda bir guçle bize onerilen fakulte hastanesinde başka bir doktora gitmeye karar verdik birde onun fikrini alalım dedik tup bebek yapacaksak özel hastanedense fakültede daha uyguna yapabiliriz diye düşündük. Ayrıca kafama takılan bu sorunları da onunla çözebilirim diye düşündüm. O da genel bir tahlil istedi hem eşimden hem benden (ne yazik ki morfoloji gercegine bu hastanede kapilarini kapatmis eşimin sonuclarini alinca fark ettik doktor morfolijinin iyi olduğunu kötü olsa sonuçlarda yazılacağını söyledi ancak bizim icimiz rahat etmedi tahlili verdiğimiz yere gidip sorduk ona hiç bakilmadığı soylendi bize. Ama biz ona takilmayip en azindan benim kafami kurcalayan kendimle ilgili sorunlari çözelim hic degilse dedik). Allahin işi bu ki beta hcg 8 çıktı :) o ay ki adetimde çok pihtili olmuştu diğerlerine nazaran bir farklılık vardı ama ben üşüttum ondan oldu diye düşünmüştüm. Doktor sonucu görünce sen acaba dusuk mu yapiyorsun dedi bu değeri takip etmemiz lazım. Ve süreç bir anda bu duruma yogunlasti ben 2 gunde bir tekrar tahlil verme rutinine başladım. Değer önce güzel yükseldi cok umutlandim bu forumda adet uzerine gebelik haberi alan kadinlari okudum ancak değer sonrasında yerinde saydı düşmeye başladı derken tekrar yükselişe geçti. Ektopik (dış) gebelik geçirdiğimi öğrendim değerlerim çok düşük olduğu için kese görünmedi detaylı da bakılmasına rağmen. Buna rağmen doktor tedaviye başlamaya karar verdi dış gebelik çok tehlikeli bir durummuş hastaneye yatışım yapıldı önce kurtaj edildim sonra mtx vuruldu 4 gün sonunda beklenen düşüş olmadığı için bir doz daha mtx vuruldum değer düşüşe geçince bir hafta uzerine taburcu oldum ama surec bitmedi iki günde bir değer sıfırlanana kadar hastanelere git gel ettim. Mtx dolayısıyla 3-6 ay arası korunmam gerekiyor şu an o yüzden yine bir duraklama dönemine girdik.
Ayrica önceki iki deneyimden sonra kimseye bunu demeyeceğim derken görümcemin dogumu ile benim hastaneye yatisimin çakışması neticesinde olay yine duyuldu. Psikolojik bir yıkım yeniden başlamış oldu benim için. Kaynanam (evlendigim günden beri başımın etini çocuk çocuk diye yiyen kadin) bosverin çocuk bakmak çok zor kendinizi uğraşıp yormayın keyfinize bakın demeye başladı.(Sıkıntıların oğlundan kaynaklandığını öğrendiği için böyle konuşmaya başladığını düşünüyorum. Annesi surekli konusup beni yordugu icin esim daha fazla konusmasin diye kendi durumundan ailesine bahsetmisti oncesinde) (dış gebeliğin eşimle alakasi olmadığını biliyorum sıkıntımı anlamanız için belirttim.)
Ayrica bu dış gebelik oncesinde enfeksiyon geçirmiştim yeşil akintim olmuştu birkaç ay tedavi görmüştüm sonrasında bu dış gebelik oluştu. Enfeksiyon rahmimde veya tuplerimde bir sıkıntı yaratmış olabilir mi diye çok korkuyorum. Belki de bu yüzden dış gebelik geçirdim bilmiyorum.
Konunun özü tekrar fakultedeki doktora gidip derin bir araştırmaya gireceğiz çünkü yarım kalmıştı sürecimiz yaşanan bu dış gebelikten dolayı. Bu korunma sürecinde bu aşamaları halletmek istiyorum ancak gücüm yok çok yoruldum. Allaha sığınıyorum bu bizim sınavımız biliyorum. Ama ben anne olamayacak miyim korkusu ve insanların sürekli yerli yersiz konuşması, merakı beni tüketti. Kendimi bildim bileli anne olmak istedim ben ve şimdi bununla sınanıyor olmak bana çok ağır geliyor. Ama inancım benimle hep diri. Biliyorum bir gün yavrumu kucağıma alacağım ve bu olanlari gülümseyerek hatırlayacağım.
Çok uzun yazdım ama bunları birileriyle konuşmaya içimi dökmeye çok ihtiyacım vardı. Okuduysanız çok teşekkür ederim hakkınızı helal edin. Her ne kadar birbirimizi tanımıyor olsakta dualarınıza ihtiyacım var belki benim içinde dilinizden dökülen bir duanın faydasını görürüm. Yeniden ayağa kalabilmek için buna fazlasıyla ihtiyacım var
Son düzenleyen: Moderatör:
Çevrenizde sizi üzen insanlardan lütfen uzak durun, böyle bir süreçte siz daha çok strese giriyorsunuz ve bu da durumu geciktirebilir. Bolca sevgi yolluyorum size
