Baskıyı desteklemiyorum ama hayatında evlenmek ve çocuk yapmak fikrine yer olan insanlar için limit bu çünkü.
Evlenmek veya çocuk sahibi olmak istemeyerek hayatına yön verenleri de son derece normal buluyorum.
30, özellikle 35 yaş üstü doğumlar riskli kabul ediliyor, yok folik asitler, ilaçlar, tüp bebekler vs. (30 altında da bunları alanlar vardır, 30 üstünde istisnai sıfır sorun doğuran vardır)
Çocuğun 20 yaşına geldiğinde sen 50 olursun, aranda bağ ve jenerasyonu yakalama olsun diyedir.
İlkokula 7 yaşında başlıyorduk, kişisel gelişim sonsuz, akademik eğitim dönemseldir. Bi yerde eğitim bitip iş yaşamı başlayıp, oturmalıdır. (İstisnaları vardır)
Bunlar bir zincir; doğarsın, okursun, işin düzene girer, evlenirsin, çocuğun olur, onu yetiştirirsin.
Bu döngünün dışına çıkma, araya kişisel gelişim alma demiyorum, yanlış anlaşılmasın.
Hayatın çalışma, okuma, gezme, kendini geliştirme hırsı bir yerde azalıyor ve aile sahibi olmak isteyen kişi dönüp bakıyor; çocuğu ile arasında 40 yaş var. Şimdi düşünün; babaanne, anneanne ne kadar eşlik edebiliyordu size çocukken? Şu an mesela anneanne mi anne mi teknolojiden anlıyor gibi.
Çocuğu tehlikeden koruyacak kadar sokağı bile tanıyamazsınız 40 yaş farkla.
Ben bu limitleri yanlış bulmuyorum. Kendim illa o yaşta evlenir miyim, hayır tabii ki.
Ama toplum bu konuda normal bana kalırsa.