- Katılım
- 27 Ekim 2013
- Mesajlar
- 4.728
- Emoji Skoru
- 12.057
- Puanlar
- 408
- Konu Sahibi greengirll
- #121
Yarın yaşayacağımız bile belli değil. Yaşlılığı düşünmek mantıksız. Ki konuyla da çok alakasız. Allah beni kimseye muhtaç etmesin. Benim felsefem kimseye güvenmeden hayatımı hep idame ettirdim. Bundan sonra da güvenmem.
Çocuğuma bakmışım yorulmuşum neden yaşlanınca da torun bakayım? Bu hayatta her şey karşılıklı mı?
Benim annem Allah korusun şu an elden düşse kalkıp da huzur evine atmam, ay annem çocuğuma bakmadı dur huzur evine atayım demem. Annem o benim. Başım üstünde yeri var. Tüm maddi manevi imkanımı sağlarım. Çünkü annem bizi öyle yetiştird
insanların hayatları nasıl geçmişse size ne?isterse bütün hayatı gezmekten ibaret olsun.sonuçta çocuklarını büyütmüş hayatlarını kurmuşlar.Bundan sonrası onun sorumluluğunda değil.siz işinizden bile feraget etmezken kendi evladınız için,başkasından kim olursa olsun hiçbir fedakarlık bekleyemezsiniz.üstelik çocuğun size ihtiyacı var başkasına değil.bu kadar kötü çalışma şartları olan bir işte kalmayı tercih ediyorsunuz,o çocuğu ne zaman görüp ilgilenmeyi düşünüyorsunuz?Ya tabi ki bu sorumluğu ona vermek zaten istemem, ama kv hayatı boyunca zaten gezmiş yani öyle zorluklarla dolu bir hayatı olmamış. İstediğim sadece destek çıkarım tabi demesiydi, ki çok beklerim daha ben :)