• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Tükendim

  • Konu Sahibi Konu Sahibi mahh
  • Başlangıç Tarihi Başlangıç Tarihi

mahh

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
11 Nisan 2022
Mesajlar
1.369
Emoji Skoru
1.077
Puanlar
83
Yaş
27
Hemşireyim ve çalışmaya başlayalı sadece iki buçuk yıl oldu. Ve bu kadar kısa bir sürede inanılmaz yıprandığımı hissediyorum. Ruhsal bir yıpranma zaten var ama fotoğraflarımı karşılaştırdığımda bile fiziksel yıpranmayı da somut bir şekilde görebiliyorum ve bu beni çok üzüyor. Bölümü seçerken hür irademle yaptığım bir seçim değildi. Zaten sorunlu bir ailem var hatta bildiğiniz sorunlu ailelerden değil çok çok berbat. Bir noktada mecbur bırakıldım. Çok iyi bir puanla kazandım derece yaparak mezun oldum. Çalışmaya başladıktan sonra da gerçekten çok büyük bir titizlikle yaptım yapıyorum işimi ama şimdiden tükendiğimi hissediyorum.
Dün bir kavga oldu mesela. Hastaneye gittiğinizde bir takım evraklar imzalayıp yatış yaparsınız bunu doksan yaşındaki okuma yazması olmayan dedem bile bilir. Şahıs ben doldurmam evrak siz yazın imzalayın ben bugün ilaçlarımı almadım yazı yazamam diye kavga çıkarttı. Ama anlatamam avaz avaz bağırıyor kendini yere atıyor. Tamam yatış yapma git o zaman diyoruz yatacağım gitmem siz dolduracaksınız diyor. Hani biri kavga çıkartır bunun hemşire ile alakası yoktur ama tamamen hastadan ve hemşireden bağımsız birtakım mağduriyetler olmuştur hasta mağduriyetinden kaynaklı saldıracak yer arıyordur falan hani yine haklı değil ama anlıyorsun neden yaptığını. Ama bu olayda ben neye uğradığımı şaşırdım. Sürekli aynı şeyler oluyor. Kimseye gücü yetmeyen insanlar hiç bizimle alakası olmayan konular için bizimle kavga ediyor. Hani viral olan videolar var ya hemşire sekreterdir ama sekreter hemşire değildir, hemşire temizlik personelidir ama temizlik personeli hemşire değildir diye sürekli keşfette çıkan aslında tam da öyle. Biri işini yapmıyorsa o iş finalde mutlaka bizim üzerimize kalır hasta sinir boşaltacaksa ilk ve tek hedef biz oluruz. Üslup zaten sıkıntı. Dün bir hasta yakını diyor ki "Şş kız gel hele serumu çıkart." Başlarda çok uyarıyordum hitaplarda lütfen dikkat edelim diye ama artık ona bile hiç halim yok. Yani yapılan değişik muameleleri yazmaya kalksam sabahı bulur. Bu kulaklar duyacağımız şekilde açık açık bize küfür edenleri bile duydu maalesef ki.
Ekip işi olması ayrı sıkıntı. Ben hep çok çalışkan nöbet çıkışı tek bir eksik dahi bırakmayan bir insan oldum. Bunu gerçekten kendimi övmek için söylemiyorum, iş yerindeki herkes söylüyor. Ama artık milleti idare etmekten çok sıkıldım. Çünkü işten kaçmak isteyen var, dikkatli çalışma özelliği olmayan işi baştan savma yapan var, sürekli arkasını toplamak zorunda olduğumuz var. Ama finalde benden kıdemli oldukları için benden fazla para alıyorlar. Bir şeyi şikayet edince sorumlu sadece ben ne yapabilirim herkes senin kadar çalışkan değil senin gibi kendini hırpalamıyor falan diyor. Hani belki bir bakıma haklı da çünkü disipline çalışma özelliği olmayan birine bunu tehditle falan mı biri yükleyecek? İş yükünü ekip arkadaşına yüklemek kul hakkı ve alınan maaşında hakkının verilmesi lazım bunu otuz kırk küsür yaşındaki insanlara o mu öğretecek? Ben hep elime gelen işi en iyi yapmaya çalışan biri oldum. Ya bu günlük yaşamamım için de öyle mesela bir yeri temizleyeceğim diyelim ayna gibi yapmadan bırakmam. Bir yemek yapacağım diyelim uğraşırım saatlerce en lezzetli halini çıkartırım. Mesela okulda bir proje ödevi oldu diyelim herkes benimle aynı gruba düşmek için uğraşırdı çünkü elimi attığım ödev hep bir şekilde en iyisi olurdu. Bunu anlatma sebebim ben ekip çalışmasına da uygun değilim yani sömürüye ve kullanılmaya çok açığım. Mesela sağlıklı olduğu halde rapor alan insanlar var. Ben en hasta halimde bile rapor hiç almadım yıllardır ve hele sağlıklı olduğu halde rapor benim için direkt haram paradır çünkü o çalışmadığın günün çalışmış gibi parasını alıyorsun.
Şimdi zaten kimse işe bayıldığı için değil herkes ekmek parası için mecburen çalışıyor diyeceksiniz evet biliyorum ben de bunun için çalışıyorum. Ama gerçekten bu kadar zorlayıcı faktör normal mi? Dünden beri ağlıyorum. Çünkü gerçekten hep zoruma gidiyor ama bu defa aşırı aşırı zoruma gitti anne baba çocuğuna öyle bağıramaz bize ağzına ne gelirse saydı. Ya bazen yirmi dört saat hiç oturmadan, dinlenmeden bazen bir yudum su içemeden bazen yoğunluktan yemek yiyemeden çalışıyorum. Ama karşılığında bir kıymet değer yok sürekli saygısızlık var.
Tekrar bir bölüm okuyayım ya da yüksek lisans yapayım diyorum ama yoğunluktan hiç ders de çalışamıyorum.
Sizce kendime başka yollar nasıl yaratabilirim?
 
İşini hakkıyla yapan herkes için tüm meslekler zor. Ama sağlık sektörü ekstra zorlayıcı. Hastanede yönetici olabileceğiniz bir bölüm okusanız aslında konu hakkında net bir bilgim olmadan söylüyorum bunu tabi.
 
arkadaşlarım üniversite hastanesinde hemşireyken fizik ve tedavi okuyup o bölüme geçtiler. Şimdi daha memnunlar.
 
Üç gün hastanede yatış yaptım Allah hemşirelere sağlıkçılara yardım etsin diyerek çıktım. Üniversitede sınıfımızda hemşire ablalar vardı, atanmışlar halen ne geziyorlar burada derdik. Sağlık ekstra zormuş gerçekten. Ha nedir, sağlık ocağında çalışırsın küçük ilçelerde çalışırsın bir nebze daha rahattır. Ama genel olarak zor yani. Bir de vicdan mesleği. Kaçmak isteyenler ya küçük yerlere tayin istiyor ya başka bölüm oluyor ya da akademik kariyer yapıyor. Küçük bir ilçeye tayin iste.
 
Bence aile sağlığı merkezi hemşireliğine geçin,bende sağlık sektöründeyim ama hemşire değilim.. Hemşirelik ciddi anlamda çok zor bir meslek bir ömür yapılabilinir mi bilmiyorum..Aile sağlığı merkezi biraz daha rahat olduğu için,başka bir arayışınız varsa orayı deneyin bence
 
Hemşireyim ve çalışmaya başlayalı sadece iki buçuk yıl oldu. Ve bu kadar kısa bir sürede inanılmaz yıprandığımı hissediyorum. Ruhsal bir yıpranma zaten var ama fotoğraflarımı karşılaştırdığımda bile fiziksel yıpranmayı da somut bir şekilde görebiliyorum ve bu beni çok üzüyor. Bölümü seçerken hür irademle yaptığım bir seçim değildi. Zaten sorunlu bir ailem var hatta bildiğiniz sorunlu ailelerden değil çok çok berbat. Bir noktada mecbur bırakıldım. Çok iyi bir puanla kazandım derece yaparak mezun oldum. Çalışmaya başladıktan sonra da gerçekten çok büyük bir titizlikle yaptım yapıyorum işimi ama şimdiden tükendiğimi hissediyorum.
Dün bir kavga oldu mesela. Hastaneye gittiğinizde bir takım evraklar imzalayıp yatış yaparsınız bunu doksan yaşındaki okuma yazması olmayan dedem bile bilir. Şahıs ben doldurmam evrak siz yazın imzalayın ben bugün ilaçlarımı almadım yazı yazamam diye kavga çıkarttı. Ama anlatamam avaz avaz bağırıyor kendini yere atıyor. Tamam yatış yapma git o zaman diyoruz yatacağım gitmem siz dolduracaksınız diyor. Hani biri kavga çıkartır bunun hemşire ile alakası yoktur ama tamamen hastadan ve hemşireden bağımsız birtakım mağduriyetler olmuştur hasta mağduriyetinden kaynaklı saldıracak yer arıyordur falan hani yine haklı değil ama anlıyorsun neden yaptığını. Ama bu olayda ben neye uğradığımı şaşırdım. Sürekli aynı şeyler oluyor. Kimseye gücü yetmeyen insanlar hiç bizimle alakası olmayan konular için bizimle kavga ediyor. Hani viral olan videolar var ya hemşire sekreterdir ama sekreter hemşire değildir, hemşire temizlik personelidir ama temizlik personeli hemşire değildir diye sürekli keşfette çıkan aslında tam da öyle. Biri işini yapmıyorsa o iş finalde mutlaka bizim üzerimize kalır hasta sinir boşaltacaksa ilk ve tek hedef biz oluruz. Üslup zaten sıkıntı. Dün bir hasta yakını diyor ki "Şş kız gel hele serumu çıkart." Başlarda çok uyarıyordum hitaplarda lütfen dikkat edelim diye ama artık ona bile hiç halim yok. Yani yapılan değişik muameleleri yazmaya kalksam sabahı bulur. Bu kulaklar duyacağımız şekilde açık açık bize küfür edenleri bile duydu maalesef ki.
Ekip işi olması ayrı sıkıntı. Ben hep çok çalışkan nöbet çıkışı tek bir eksik dahi bırakmayan bir insan oldum. Bunu gerçekten kendimi övmek için söylemiyorum, iş yerindeki herkes söylüyor. Ama artık milleti idare etmekten çok sıkıldım. Çünkü işten kaçmak isteyen var, dikkatli çalışma özelliği olmayan işi baştan savma yapan var, sürekli arkasını toplamak zorunda olduğumuz var. Ama finalde benden kıdemli oldukları için benden fazla para alıyorlar. Bir şeyi şikayet edince sorumlu sadece ben ne yapabilirim herkes senin kadar çalışkan değil senin gibi kendini hırpalamıyor falan diyor. Hani belki bir bakıma haklı da çünkü disipline çalışma özelliği olmayan birine bunu tehditle falan mı biri yükleyecek? İş yükünü ekip arkadaşına yüklemek kul hakkı ve alınan maaşında hakkının verilmesi lazım bunu otuz kırk küsür yaşındaki insanlara o mu öğretecek? Ben hep elime gelen işi en iyi yapmaya çalışan biri oldum. Ya bu günlük yaşamamım için de öyle mesela bir yeri temizleyeceğim diyelim ayna gibi yapmadan bırakmam. Bir yemek yapacağım diyelim uğraşırım saatlerce en lezzetli halini çıkartırım. Mesela okulda bir proje ödevi oldu diyelim herkes benimle aynı gruba düşmek için uğraşırdı çünkü elimi attığım ödev hep bir şekilde en iyisi olurdu. Bunu anlatma sebebim ben ekip çalışmasına da uygun değilim yani sömürüye ve kullanılmaya çok açığım. Mesela sağlıklı olduğu halde rapor alan insanlar var. Ben en hasta halimde bile rapor hiç almadım yıllardır ve hele sağlıklı olduğu halde rapor benim için direkt haram paradır çünkü o çalışmadığın günün çalışmış gibi parasını alıyorsun.
Şimdi zaten kimse işe bayıldığı için değil herkes ekmek parası için mecburen çalışıyor diyeceksiniz evet biliyorum ben de bunun için çalışıyorum. Ama gerçekten bu kadar zorlayıcı faktör normal mi? Dünden beri ağlıyorum. Çünkü gerçekten hep zoruma gidiyor ama bu defa aşırı aşırı zoruma gitti anne baba çocuğuna öyle bağıramaz bize ağzına ne gelirse saydı. Ya bazen yirmi dört saat hiç oturmadan, dinlenmeden bazen bir yudum su içemeden bazen yoğunluktan yemek yiyemeden çalışıyorum. Ama karşılığında bir kıymet değer yok sürekli saygısızlık var.
Tekrar bir bölüm okuyayım ya da yüksek lisans yapayım diyorum ama yoğunluktan hiç ders de çalışamıyorum.
Sizce kendime başka yollar nasıl yaratabilirim?
Allah kolaylık versin, lütfen bağırıp çağıran insanlar için şamar oğlanı değilsiniz, beyaz kod verip hizmetten çekilme hakkınızı kullanın .
 
Allah kolaylık versin, lütfen bağırıp çağıran insanlar için şamar oğlanı değilsiniz, beyaz kod verip hizmetten çekilme hakkınızı kullanın .
Beyaz kod sürecini biliyorum. İfadeler sebebi ile adresim deşifre olacak başka bir şey yok.
 
Bence aile sağlığı merkezi hemşireliğine geçin,bende sağlık sektöründeyim ama hemşire değilim.. Hemşirelik ciddi anlamda çok zor bir meslek bir ömür yapılabilinir mi bilmiyorum..Aile sağlığı merkezi biraz daha rahat olduğu için,başka bir arayışınız varsa orayı deneyin bence
Asm - tsm falan geçişlerin nasıl olduğunu bilirsiniz. :(
 
Hemşireyim ve çalışmaya başlayalı sadece iki buçuk yıl oldu. Ve bu kadar kısa bir sürede inanılmaz yıprandığımı hissediyorum. Ruhsal bir yıpranma zaten var ama fotoğraflarımı karşılaştırdığımda bile fiziksel yıpranmayı da somut bir şekilde görebiliyorum ve bu beni çok üzüyor. Bölümü seçerken hür irademle yaptığım bir seçim değildi. Zaten sorunlu bir ailem var hatta bildiğiniz sorunlu ailelerden değil çok çok berbat. Bir noktada mecbur bırakıldım. Çok iyi bir puanla kazandım derece yaparak mezun oldum. Çalışmaya başladıktan sonra da gerçekten çok büyük bir titizlikle yaptım yapıyorum işimi ama şimdiden tükendiğimi hissediyorum.
Dün bir kavga oldu mesela. Hastaneye gittiğinizde bir takım evraklar imzalayıp yatış yaparsınız bunu doksan yaşındaki okuma yazması olmayan dedem bile bilir. Şahıs ben doldurmam evrak siz yazın imzalayın ben bugün ilaçlarımı almadım yazı yazamam diye kavga çıkarttı. Ama anlatamam avaz avaz bağırıyor kendini yere atıyor. Tamam yatış yapma git o zaman diyoruz yatacağım gitmem siz dolduracaksınız diyor. Hani biri kavga çıkartır bunun hemşire ile alakası yoktur ama tamamen hastadan ve hemşireden bağımsız birtakım mağduriyetler olmuştur hasta mağduriyetinden kaynaklı saldıracak yer arıyordur falan hani yine haklı değil ama anlıyorsun neden yaptığını. Ama bu olayda ben neye uğradığımı şaşırdım. Sürekli aynı şeyler oluyor. Kimseye gücü yetmeyen insanlar hiç bizimle alakası olmayan konular için bizimle kavga ediyor. Hani viral olan videolar var ya hemşire sekreterdir ama sekreter hemşire değildir, hemşire temizlik personelidir ama temizlik personeli hemşire değildir diye sürekli keşfette çıkan aslında tam da öyle. Biri işini yapmıyorsa o iş finalde mutlaka bizim üzerimize kalır hasta sinir boşaltacaksa ilk ve tek hedef biz oluruz. Üslup zaten sıkıntı. Dün bir hasta yakını diyor ki "Şş kız gel hele serumu çıkart." Başlarda çok uyarıyordum hitaplarda lütfen dikkat edelim diye ama artık ona bile hiç halim yok. Yani yapılan değişik muameleleri yazmaya kalksam sabahı bulur. Bu kulaklar duyacağımız şekilde açık açık bize küfür edenleri bile duydu maalesef ki.
Ekip işi olması ayrı sıkıntı. Ben hep çok çalışkan nöbet çıkışı tek bir eksik dahi bırakmayan bir insan oldum. Bunu gerçekten kendimi övmek için söylemiyorum, iş yerindeki herkes söylüyor. Ama artık milleti idare etmekten çok sıkıldım. Çünkü işten kaçmak isteyen var, dikkatli çalışma özelliği olmayan işi baştan savma yapan var, sürekli arkasını toplamak zorunda olduğumuz var. Ama finalde benden kıdemli oldukları için benden fazla para alıyorlar. Bir şeyi şikayet edince sorumlu sadece ben ne yapabilirim herkes senin kadar çalışkan değil senin gibi kendini hırpalamıyor falan diyor. Hani belki bir bakıma haklı da çünkü disipline çalışma özelliği olmayan birine bunu tehditle falan mı biri yükleyecek? İş yükünü ekip arkadaşına yüklemek kul hakkı ve alınan maaşında hakkının verilmesi lazım bunu otuz kırk küsür yaşındaki insanlara o mu öğretecek? Ben hep elime gelen işi en iyi yapmaya çalışan biri oldum. Ya bu günlük yaşamamım için de öyle mesela bir yeri temizleyeceğim diyelim ayna gibi yapmadan bırakmam. Bir yemek yapacağım diyelim uğraşırım saatlerce en lezzetli halini çıkartırım. Mesela okulda bir proje ödevi oldu diyelim herkes benimle aynı gruba düşmek için uğraşırdı çünkü elimi attığım ödev hep bir şekilde en iyisi olurdu. Bunu anlatma sebebim ben ekip çalışmasına da uygun değilim yani sömürüye ve kullanılmaya çok açığım. Mesela sağlıklı olduğu halde rapor alan insanlar var. Ben en hasta halimde bile rapor hiç almadım yıllardır ve hele sağlıklı olduğu halde rapor benim için direkt haram paradır çünkü o çalışmadığın günün çalışmış gibi parasını alıyorsun.
Şimdi zaten kimse işe bayıldığı için değil herkes ekmek parası için mecburen çalışıyor diyeceksiniz evet biliyorum ben de bunun için çalışıyorum. Ama gerçekten bu kadar zorlayıcı faktör normal mi? Dünden beri ağlıyorum. Çünkü gerçekten hep zoruma gidiyor ama bu defa aşırı aşırı zoruma gitti anne baba çocuğuna öyle bağıramaz bize ağzına ne gelirse saydı. Ya bazen yirmi dört saat hiç oturmadan, dinlenmeden bazen bir yudum su içemeden bazen yoğunluktan yemek yiyemeden çalışıyorum. Ama karşılığında bir kıymet değer yok sürekli saygısızlık var.
Tekrar bir bölüm okuyayım ya da yüksek lisans yapayım diyorum ama yoğunluktan hiç ders de çalışamıyorum.
Sizce kendime başka yollar nasıl yaratabilirim?
Tebdil-i mekanda ferahlık vardır.Yer değiştirme -atanma imkanınız varsa kaçırmayın.En güzeli akademik kariyer çok rahat edersiniz bir başlayın isterseniz Allah büyüktür.
 
Tebdil-i mekanda ferahlık vardır.Yer değiştirme -atanma imkanınız varsa kaçırmayın.En güzeli akademik kariyer çok rahat edersiniz bir başlayın isterseniz Allah büyüktür.
Çok yoğun bugün nöbetten çıktım gün boyu uyudum mesela çok yoruluyorum. Ales 'e çalışamıyorum ki bir türlü yoksa fırsat bulsam çok iyi olur tabi ki haklısınız.
 
Çok zor bir meslek. Kızım bı ara hastane işlerimizde hemşire olmaya özenmisti ne güzel insanlara yardım ediyorlar diye. Sonra yabancı dil de karar kıldı. Çok saygı duyulacak bi meslek. Kimse o saygıyı göstermeyince bunalmaniz kaçınılmaz. Allah yardımcınız olsun
 
İşinizin zorluğuyla ilgili bir şey diyemem ama meslek sahibi olduktan sonra tekrar başka bir alanda okuyup iş hayatına atılmak çok zor gibi geliyor kulağıma.

Ne okuyacaksınız, iş bulabilecek misiniz.
Garanticilikten sanırım benimki ama ülke şartları da özgür takılmaya elvermiyor.
 
İşinizin zorluğuyla ilgili bir şey diyemem ama meslek sahibi olduktan sonra tekrar başka bir alanda okuyup iş hayatına atılmak çok zor gibi geliyor kulağıma.

Ne okuyacaksınız, iş bulabilecek misiniz.
Garanticilikten sanırım benimki ama ülke şartları da özgür takılmaya elvermiyor.
Çalışırken tekrar okumaktan bahsetmiştim istifa edip tekrar okumayı finanse edemem zaten
 
Çok zor bir meslek. Kızım bı ara hastane işlerimizde hemşire olmaya özenmisti ne güzel insanlara yardım ediyorlar diye. Sonra yabancı dil de karar kıldı. Çok saygı duyulacak bi meslek. Kimse o saygıyı göstermeyince bunalmaniz kaçınılmaz. Allah yardımcınız olsun
En güzel meslek tamamen sen ve işten ibaret olan meslek bence. Mesela kuzenim bir şirkette çalışıyor o mimar. Masa başı, kimse ile muhatap olmuyor çizim yapıp teslim ediyor. İş bulamadığı süreçte iletişim ve ekip dayanışması gereken işler yapmak zorunda kalmıştı. Şu an halinden çok mutlu.
 
İl sağlığa geç ya da yüksek lisans yap idareci masabaşı çalışırsın en kötü tekrar kpssye gir bi arkadaşım ebeydi ve dhmiye atandı. Ama acil nöbet ek ödemeleri unutuyorsun tabii. En kötü açıktan sosyal hizmet sağlık yönetimi oku geçiş yap. Hemşireyken öğretmen olarak atanan akrabam var çok memnun yazın tatili bol iş yükü az ders yükü az.
 
İl sağlığa geç ya da yüksek lisans yap idareci masabaşı çalışırsın en kötü tekrar kpssye gir bi arkadaşım ebeydi ve dhmiye atandı. Ama acil nöbet ek ödemeleri unutuyorsun tabii. En kötü açıktan sosyal hizmet sağlık yönetimi oku geçiş yap. Hemşireyken öğretmen olarak atanan akrabam var çok memnun yazın tatili bol iş yükü az ders yükü az.
İl sağlığa geçişlerin nasıl olduğunu bilirsiniz.
Yüksek lisans falan yapıp kendimi akedemiye atmayı çok istiyorum. Hani zaten tez çalışma falan yapamayacağım şeyler değil ben lisansta bile tez yazıp kongrede sundum. Ama Ales çalışamıyorum yorgunluktan.
 
Kıymetli kardeşim, gönderini okumayı yarılamışken dahi bu sisteme lanet ettim. İnsanı insanın kurdu yapan; kibar, nazik, hanımefendi karakterleri ezip aşağılayan bu rezil orta doğu coğrafyasında doğduğum için kendime de lanet ettim. Yaşadıkların ile en derinden özdeşim kurdum. Gerçekten bu kahrolası, menfur, tiksinç toplumun leş kokulu zihniyetleri içerisinde doğruluk, güzellik ve ahlak gibi kıymetleri muhafaza ederek yaşama tutunma mücadelesi veren her ferdi en kalbi hislerimle kucaklıyorum. Çünkü ben artık dayanamıyorum.
 
Ben
İl sağlığa geçişlerin nasıl olduğunu bilirsiniz.
Yüksek lisans falan yapıp kendimi akedemiye atmayı çok istiyorum. Hani zaten tez çalışma falan yapamayacağım şeyler değil ben lisansta bile tez yazıp kongrede sundum. Ama Ales çalışamıyorum yorgunluktan
Ben de diyetisyenim hastanede bu yüzden evet ama sizde şu yönden iyi nöbette uyku hakkı var bizim hastanede 4 saat uyuyorlar sırayla serviste misin acilde mi? 1 2 gün boşluk oluyor değerlendireceksin aman aman yüksek ales puanı istendiğini sanmıyorum aöfte bile var yüksek lisans amacın farklı yere geçmekse kullan. Tekrar tercih ver farklı bakanlığa hemşire atamaları zaten düşük puanlı MEB aile vs daha kolaydır ama tabii sağlık kadar parası yok herhalde
 
Ben

Ben de diyetisyenim hastanede bu yüzden evet ama sizde şu yönden iyi nöbette uyku hakkı var bizim hastanede 4 saat uyuyorlar sırayla serviste misin acilde mi? 1 2 gün boşluk oluyor değerlendireceksin aman aman yüksek ales puanı istendiğini sanmıyorum aöfte bile var yüksek lisans amacın farklı yere geçmekse kullan. Tekrar tercih ver farklı bakanlığa hemşire atamaları zaten düşük puanlı MEB aile vs daha kolaydır ama tabii sağlık kadar parası yok herhalde
Uyku hakkı yok çünkü çoğunlukla tek nöbet oluyor. Çiftlerde sırayla dinleniyorsun üç saat ama ben mesela hiç üç saat uyduğumu hatırlamıyorum çünkü zaten kolay dalan biri değilim üstüne gece de yatış şu bu hep gürültü ve hareketlilik var. Bir de hastalar kötü stresten de çok uyku moduna geçemiyorum. Herkes aynı değil dün biri ile nöbet tuttum öğlen işler hafifleyince biraz oturduk odada hemen horlamaya başladı. O ara koca sedye hasta getirdiler aşırı gürültülü bir şekilde onu teslim aldım bir sürü iş yaptım kız gözünü açmadı horlamaya devam etti bir de daha öğlen yani. Benim için aşırı yorgunlukla nöbet bitiyor. Sırtım çok ağrıyor mesela her nöbet sonrası tam düzeliyorum sıradaki nöbet geliyor. Yani evet boşluk olması avantaj ama kendime gelemiyorum gerçekten. Hani kolay yorulan biri de değilim normalde ama öyle oluyor yani. Ales yüksek istiyor çünkü küçük bir ildeyim pek üniversite seçeneği yok. Aöfte bile var dediğiniz yüksek lisans için mi dediniz
 
Uyku hakkı yok çünkü çoğunlukla tek nöbet oluyor. Çiftlerde sırayla dinleniyorsun üç saat ama ben mesela hiç üç saat uyduğumu hatırlamıyorum çünkü zaten kolay dalan biri değilim üstüne gece de yatış şu bu hep gürültü ve hareketlilik var. Bir de hastalar kötü stresten de çok uyku moduna geçemiyorum. Herkes aynı değil dün biri ile nöbet tuttum öğlen işler hafifleyince biraz oturduk odada hemen horlamaya başladı. O ara koca sedye hasta getirdiler aşırı gürültülü bir şekilde onu teslim aldım bir sürü iş yaptım kız gözünü açmadı horlamaya devam etti bir de daha öğlen yani. Benim için aşırı yorgunlukla nöbet bitiyor. Sırtım çok ağrıyor mesela her nöbet sonrası tam düzeliyorum sıradaki nöbet geliyor. Yani evet boşluk olması avantaj ama kendime gelemiyorum gerçekten. Hani kolay yorulan biri de değilim normalde ama öyle oluyor yani. Ales yüksek istiyor çünkü küçük bir ildeyim pek üniversite seçeneği yok. Aöfte bile var dediğiniz yüksek lisans için mi dediniz
Evet Atatürk'te var tezsiz ve uzaktan ne yapacaksın başka yolu yok sadece şikayetle bi çözüm bulamazsın ya farklı bakanlık ya dediğim çözümler. Ne kadar istiyor ales
 
Back
X