Merhaba kızlar. 26 yaşındayım Evleneli henüz 1 sene dolmadı.Çocuk yok İletişim sorunları anlaşamamak bir kavgayı bile en yükseklerde yaşayan biriyleydim bunları sebep ederek birkaç ayrılık konusu sonrası birbirimize şans verdik ama bir iki tartışma tekrarlandı ve son şansı kullanamadık dedi eşim boşanmaya karar verdi. Evler ayrıldı aile evlerine döndük. Hiçbir aldatma veya şiddet durumu yok ama ağızdan küfür çıkmalar etrafı yumruklamalar gibi durumlar oldu hep sustum. Sorunlar klasik mesela bir kavgada birbirimizi yanlış anlamalar gibi şeyler. ağzından birkaç kere ayrılık çıktı aynı zamanda karşımda ağlıyordu duyguları da vardı gerçekten iyi bir bağımız vardı ben hep çabaladım hep döndürdüm. Ama bu sefer durum ciddi anlaşmalı boşanma olması için senemizi doldurmamız gerekiyor 1 ay daha bekleyeceğiz ama ayrıyız. Ben yine de aradım terapist önerisi ile geldim toparlamak için aradım ama taşınma işlerinden dolayı hiç kendine vakit ayırmadığıni hiçbir şey düşünemediğini söyledi umut vermiyorum cevabım hayır ama kendimi toparlayabildiğimde gelmek isteyede bilirim istemeyede bilirim ama istersem boşanmaya kadar veya boşanmadan sonra ne zaman istersem gelirim dedi aslında bitti ama ben bunu kabullenemiyorum sürekli her şeyde onu görüyorum çok zorlanıyorum ortada ciddi bir sebep olmadığı için ekstra üzülüyorum onun da üzüldüğünü biliyorum ama biz anlaşamıyoruz birbirimize zarar veriyoruz birbirimizi tükettik diyor. ne olacak bilmiyorum ama hâlâ içimde ümit beklenti oluyor ister istemez bana beklentiye girme dediği halde hani erkekler sonradan pişman olur diyorlar ya boşanma davası açana kadar rahat olarak kafasını dinleyebileceği iki hafta kalıyor ancak o iki haftada bir şeyler dank eder mi olacaksa boşanmadan önce olsun kafamda sürekli bunlar dönüyor ailem bana çok destek her zaman yanımdalar hatta bitmesini istiyorlar beni Kaç kere çok üzüntüye soktuğu için ama ben bir türlü geride bırakıp yeni hayata baslayamiyorum her şeyde o kadar çok ona alışık bir haldeyim ki onu arıyorum. Çok güzel eğlendiğimiz duygusal olarak birbirimize çok yükseldiğiğimiz anlar kafamda sürekli dönüyor çünkü bu anları da çok güzel yaşadık bu durum nasıl aşılır hala istediğim onun dönmesi ama elimden gelen her şeyde çok fazla yaptım yapacak bir şeyim kalmadı buna rağmen sürekli bi umut besliyorum farkında olmadan. Yorumlarınıza açığım.