- Katılım
- 23 Aralık 2025
- Mesajlar
- 8
- Emoji Skoru
- 3
- Puanlar
- 1
Eşimin uyuşturucu (metamfetamin) kullandığını öğrendim iki çocuğum var bu süreçte bir kez bıraktı ve tekrar geri başladı en son yatılı tedaviyi kabul etti maddi sıkıntılardan dolayı da kirayı ödeyemeyip kaynana kişisiyle yaşamayı kabul ettim orada da kaynanamdan psikolojik baskıya maruz kaldım. Kendilerine göre suçlu oğulları değil benim çünkü ben uyuşturucu içtiğini kimseye duyurmayıp kendi aramızda halletmeliymişim eşim de böyle düşünüyor bu arada. Her şeye göz yumdum çocuklarım için fakat eşim tedaviyi yarıda bırakıp geldi ve aynı şekilde içip geceleri eve gelmemeye devam etti bende dayanamayıp ailemin evine yerleştim ve boşanma davası açtım. Başta eşimin umrunda değildim bende boşanmak istiyorum diyordu duruşmaya yakın bizsiz yapamayacağını ve tedavi olacağını söyledi. Mahkemede de hakime tedavi göreceğini ve zaman istediğini söyledi hakimde davayı 3 ay erteledi. Şu an amatemde ayakta tedavi görüyor , iyileştikten sonra iş bulup ev tutacağını söylüyor. Eşimi hâlâ seviyorum. Çocuklarım da henüz çok küçük. O kadar yıprandım ki psikiyatriye gittim depresyona girdiğimi söyledi şu an ilaç kullanıyorum. Ailem düzelmeyeceğini bir süre sonra tekrar içeceğini ve boşanmamı söylüyor. Eşim aslında çok merhametli bize düşkün ama düştüğü bu illet onu bizden uzaklaştırıyor çok farklı birine dönüştü. Bende babasız büyüdüm çocuklarımın babasız büyümesini istemiyorum fakat uyuşturucu içen bir babayla da büyütemem. Ailemle de pek anlaşamıyorum. Sık sık tartışıyoruz. Şu an çocuklarımla salonda yatıyoruz. Abim çocuklar ses yaptığı zaman onlara bağırıyor çocuklar korkuyor her ne kadar bağırma diye uyarsam da haliyle bu da benim zoruma gidiyor. Eşimin yanında olup ona destek mi olmalıyım ( tedavi olduğundan emin olana kadar ailemleyim ) yoksa ailemin dediği gibi boşuna ümitlenmemeli miyim 