• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Uyuşturucu bağımlısı eş

Durum
Mesaj gönderimine kapalı.

withahsen

Bir gün her şey çok güzel olacak
Üyelik İptali
Kayıtlı Üye
Katılım
23 Aralık 2025
Mesajlar
8
Emoji Skoru
3
Puanlar
1
Eşimin uyuşturucu (metamfetamin) kullandığını öğrendim iki çocuğum var bu süreçte bir kez bıraktı ve tekrar geri başladı en son yatılı tedaviyi kabul etti maddi sıkıntılardan dolayı da kirayı ödeyemeyip kaynana kişisiyle yaşamayı kabul ettim orada da kaynanamdan psikolojik baskıya maruz kaldım. Kendilerine göre suçlu oğulları değil benim çünkü ben uyuşturucu içtiğini kimseye duyurmayıp kendi aramızda halletmeliymişim eşim de böyle düşünüyor bu arada. Her şeye göz yumdum çocuklarım için fakat eşim tedaviyi yarıda bırakıp geldi ve aynı şekilde içip geceleri eve gelmemeye devam etti bende dayanamayıp ailemin evine yerleştim ve boşanma davası açtım. Başta eşimin umrunda değildim bende boşanmak istiyorum diyordu duruşmaya yakın bizsiz yapamayacağını ve tedavi olacağını söyledi. Mahkemede de hakime tedavi göreceğini ve zaman istediğini söyledi hakimde davayı 3 ay erteledi. Şu an amatemde ayakta tedavi görüyor , iyileştikten sonra iş bulup ev tutacağını söylüyor. Eşimi hâlâ seviyorum. Çocuklarım da henüz çok küçük. O kadar yıprandım ki psikiyatriye gittim depresyona girdiğimi söyledi şu an ilaç kullanıyorum. Ailem düzelmeyeceğini bir süre sonra tekrar içeceğini ve boşanmamı söylüyor. Eşim aslında çok merhametli bize düşkün ama düştüğü bu illet onu bizden uzaklaştırıyor çok farklı birine dönüştü. Bende babasız büyüdüm çocuklarımın babasız büyümesini istemiyorum fakat uyuşturucu içen bir babayla da büyütemem. Ailemle de pek anlaşamıyorum. Sık sık tartışıyoruz. Şu an çocuklarımla salonda yatıyoruz. Abim çocuklar ses yaptığı zaman onlara bağırıyor çocuklar korkuyor her ne kadar bağırma diye uyarsam da haliyle bu da benim zoruma gidiyor. Eşimin yanında olup ona destek mi olmalıyım ( tedavi olduğundan emin olana kadar ailemleyim ) yoksa ailemin dediği gibi boşuna ümitlenmemeli miyim :(
 
Eşimin uyuşturucu (metamfetamin) kullandığını öğrendim iki çocuğum var bu süreçte bir kez bıraktı ve tekrar geri başladı en son yatılı tedaviyi kabul etti maddi sıkıntılardan dolayı da kirayı ödeyemeyip kaynana kişisiyle yaşamayı kabul ettim orada da kaynanamdan psikolojik baskıya maruz kaldım. Kendilerine göre suçlu oğulları değil benim çünkü ben uyuşturucu içtiğini kimseye duyurmayıp kendi aramızda halletmeliymişim eşim de böyle düşünüyor bu arada. Her şeye göz yumdum çocuklarım için fakat eşim tedaviyi yarıda bırakıp geldi ve aynı şekilde içip geceleri eve gelmemeye devam etti bende dayanamayıp ailemin evine yerleştim ve boşanma davası açtım. Başta eşimin umrunda değildim bende boşanmak istiyorum diyordu duruşmaya yakın bizsiz yapamayacağını ve tedavi olacağını söyledi. Mahkemede de hakime tedavi göreceğini ve zaman istediğini söyledi hakimde davayı 3 ay erteledi. Şu an amatemde ayakta tedavi görüyor , iyileştikten sonra iş bulup ev tutacağını söylüyor. Eşimi hâlâ seviyorum. Çocuklarım da henüz çok küçük. O kadar yıprandım ki psikiyatriye gittim depresyona girdiğimi söyledi şu an ilaç kullanıyorum. Ailem düzelmeyeceğini bir süre sonra tekrar içeceğini ve boşanmamı söylüyor. Eşim aslında çok merhametli bize düşkün ama düştüğü bu illet onu bizden uzaklaştırıyor çok farklı birine dönüştü. Bende babasız büyüdüm çocuklarımın babasız büyümesini istemiyorum fakat uyuşturucu içen bir babayla da büyütemem. Ailemle de pek anlaşamıyorum. Sık sık tartışıyoruz. Şu an çocuklarımla salonda yatıyoruz. Abim çocuklar ses yaptığı zaman onlara bağırıyor çocuklar korkuyor her ne kadar bağırma diye uyarsam da haliyle bu da benim zoruma gidiyor. Eşimin yanında olup ona destek mi olmalıyım ( tedavi olduğundan emin olana kadar ailemleyim ) yoksa ailemin dediği gibi boşuna ümitlenmemeli miyim :(
Siz boşanma davasını çekmeyin. Tedavisi bitince düzenli işe girer evini tutar, yine evlenirsiniz. Üzgünüm ama bağımlının sözüne güvenip çoluk çocuk yola çıkılmaz. Daha önce de bırakıp geri başlamış zaten. Bile bile ladese gerek yok.
 
Çok zor yüksekten konuşmak istemiyorum ama ufak bir darlıkta tekrar dönecektir. Ailesi normal olmadıkları için seni suçluyorlar yani başta ailesi düzgün yetiştiremedikleri için ilgilenmedikleri için başı boş bıraktıkları için eğitimine yön vermedikleri için bunu yaşıyorsunuz. Maalesef değişmez. Çevre faktörü de bunda çok etkili ve vücut ona bağımlı vs vs. Bence çocuklarınızı böyle bir babanın büyütmesine göz yummayın. Evet zor bir durum ama aileniz size kol kanat gerdiyse acı sözleri varsa da yutulur bir süre sonra toparlar kendi hayatınızı kurarsınız. Yarın bir gün kafası atıp size zarar vermeyeceğini bilmiyorsunuz. Çok farklı kafalar yaşıyorlar o yüzden olabildiğince kendinizi korumaya alın duygusal yaklaşmayın. Bakın böyle biriyle iletişimim oldu ve yıllar geçti duydum ki evlenmiş belik bebeğe karışmış hala kullanıyormuş. Yazık günah yapmayın çocuklara yazık.
 
Ne diye yanında durup destek olacaksınız bu hastalık değil ki bile isteye düştüğü bir bağımlılık. Sizin yanınızda oldu mu? 2 çocukla sizi yalnız bırakmış. Merhamet etmeyin bağımlı bir babayla büyümeleri gelecekleri için çok sıkıntılı.
 
Eşimin uyuşturucu (metamfetamin) kullandığını öğrendim iki çocuğum var bu süreçte bir kez bıraktı ve tekrar geri başladı en son yatılı tedaviyi kabul etti maddi sıkıntılardan dolayı da kirayı ödeyemeyip kaynana kişisiyle yaşamayı kabul ettim orada da kaynanamdan psikolojik baskıya maruz kaldım. Kendilerine göre suçlu oğulları değil benim çünkü ben uyuşturucu içtiğini kimseye duyurmayıp kendi aramızda halletmeliymişim eşim de böyle düşünüyor bu arada. Her şeye göz yumdum çocuklarım için fakat eşim tedaviyi yarıda bırakıp geldi ve aynı şekilde içip geceleri eve gelmemeye devam etti bende dayanamayıp ailemin evine yerleştim ve boşanma davası açtım. Başta eşimin umrunda değildim bende boşanmak istiyorum diyordu duruşmaya yakın bizsiz yapamayacağını ve tedavi olacağını söyledi. Mahkemede de hakime tedavi göreceğini ve zaman istediğini söyledi hakimde davayı 3 ay erteledi. Şu an amatemde ayakta tedavi görüyor , iyileştikten sonra iş bulup ev tutacağını söylüyor. Eşimi hâlâ seviyorum. Çocuklarım da henüz çok küçük. O kadar yıprandım ki psikiyatriye gittim depresyona girdiğimi söyledi şu an ilaç kullanıyorum. Ailem düzelmeyeceğini bir süre sonra tekrar içeceğini ve boşanmamı söylüyor. Eşim aslında çok merhametli bize düşkün ama düştüğü bu illet onu bizden uzaklaştırıyor çok farklı birine dönüştü. Bende babasız büyüdüm çocuklarımın babasız büyümesini istemiyorum fakat uyuşturucu içen bir babayla da büyütemem. Ailemle de pek anlaşamıyorum. Sık sık tartışıyoruz. Şu an çocuklarımla salonda yatıyoruz. Abim çocuklar ses yaptığı zaman onlara bağırıyor çocuklar korkuyor her ne kadar bağırma diye uyarsam da haliyle bu da benim zoruma gidiyor. Eşimin yanında olup ona destek mi olmalıyım ( tedavi olduğundan emin olana kadar ailemleyim ) yoksa ailemin dediği gibi boşuna ümitlenmemeli miyim :(
Abinizin çocuklara bağırması korkunç ama madde bağımlısı bir babanın kafası gidikken o çocuklara ne yapabileceği de meçhul. Yerinizde olsam şu an sadece beklerdim, adam tamamen arinmadan ne kendimi ne çocuklarımı riske atmazdim. Adam normalde mükemmel olabilir ama şu an normal değil ve çok tehlikeli. Boşanin boşanmayın diyemem ama ona dönmeyin bu durumdayken. Sizin desteğinizi uzaktan alsın çok gerekliyse.
 
Kullandığı madde kimyasal ve bırakması çok zor demiyorum, imkansız gibi bir şey. Çocuklar küçük dediniz, çocuklar olmadan önce kullandığını biliyor muydunuz?
Hayır bilmiyordum zaten kesinlikle anlaşılmıyor içtiği telefonunda gördüm sadece arkadaşına fotoğraf atmıştı o da inkar edemedi artık
 
Hayır bilmiyordum zaten kesinlikle anlaşılmıyor içtiği telefonunda gördüm sadece arkadaşına fotoğraf atmıştı o da inkar edemedi artık
Nasıl yani hiç anlamadınız mı bilinç üzerinde ciddi etkileri olan bir madde
 
Nasıl yani hiç anlamadınız mı bilinç üzerinde ciddi etkileri olan bir madde
Hayır kendisi bu süreçte işe de gidip geliyordu davranışları normaldi zaten normalde de sinirli bi yapısı olduğu için anlayamadım geceleri uyumadığı zaman şüphelenip telefonuna bakıp öğrendim zaten şifre vardı telefonunda derin uykudayken onun parmak izini okutup girdim
 
Dönmeyin çoçuklarını düşünseydi zaten bulaşmazdı . Allah esirgesin size zarar verebilir aileniz dönme diyormuş ilerde belki sizi tekrar kabul etmezlerse iki çocukla işiniz güvenceniz var mı . neyin desteğini vereceksiniz zaten siz yanındayken yapmış yapacagını
 
Eşimin uyuşturucu (metamfetamin) kullandığını öğrendim iki çocuğum var bu süreçte bir kez bıraktı ve tekrar geri başladı en son yatılı tedaviyi kabul etti maddi sıkıntılardan dolayı da kirayı ödeyemeyip kaynana kişisiyle yaşamayı kabul ettim orada da kaynanamdan psikolojik baskıya maruz kaldım. Kendilerine göre suçlu oğulları değil benim çünkü ben uyuşturucu içtiğini kimseye duyurmayıp kendi aramızda halletmeliymişim eşim de böyle düşünüyor bu arada. Her şeye göz yumdum çocuklarım için fakat eşim tedaviyi yarıda bırakıp geldi ve aynı şekilde içip geceleri eve gelmemeye devam etti bende dayanamayıp ailemin evine yerleştim ve boşanma davası açtım. Başta eşimin umrunda değildim bende boşanmak istiyorum diyordu duruşmaya yakın bizsiz yapamayacağını ve tedavi olacağını söyledi. Mahkemede de hakime tedavi göreceğini ve zaman istediğini söyledi hakimde davayı 3 ay erteledi. Şu an amatemde ayakta tedavi görüyor , iyileştikten sonra iş bulup ev tutacağını söylüyor. Eşimi hâlâ seviyorum. Çocuklarım da henüz çok küçük. O kadar yıprandım ki psikiyatriye gittim depresyona girdiğimi söyledi şu an ilaç kullanıyorum. Ailem düzelmeyeceğini bir süre sonra tekrar içeceğini ve boşanmamı söylüyor. Eşim aslında çok merhametli bize düşkün ama düştüğü bu illet onu bizden uzaklaştırıyor çok farklı birine dönüştü. Bende babasız büyüdüm çocuklarımın babasız büyümesini istemiyorum fakat uyuşturucu içen bir babayla da büyütemem. Ailemle de pek anlaşamıyorum. Sık sık tartışıyoruz. Şu an çocuklarımla salonda yatıyoruz. Abim çocuklar ses yaptığı zaman onlara bağırıyor çocuklar korkuyor her ne kadar bağırma diye uyarsam da haliyle bu da benim zoruma gidiyor. Eşimin yanında olup ona destek mi olmalıyım ( tedavi olduğundan emin olana kadar ailemleyim ) yoksa ailemin dediği gibi boşuna ümitlenmemeli miyim :(
Amcam uyuşturucu bağımlısıydı, çocukları var, bi ara tedavi oldu, yıllarca kullanmadı çalıştı evden işe işden eve gidip geldi.. Geçenlerde duyduk ki yeniden başlamış.. Ailenizi dinleyin
 
Eşimin uyuşturucu (metamfetamin) kullandığını öğrendim iki çocuğum var bu süreçte bir kez bıraktı ve tekrar geri başladı en son yatılı tedaviyi kabul etti maddi sıkıntılardan dolayı da kirayı ödeyemeyip kaynana kişisiyle yaşamayı kabul ettim orada da kaynanamdan psikolojik baskıya maruz kaldım. Kendilerine göre suçlu oğulları değil benim çünkü ben uyuşturucu içtiğini kimseye duyurmayıp kendi aramızda halletmeliymişim eşim de böyle düşünüyor bu arada. Her şeye göz yumdum çocuklarım için fakat eşim tedaviyi yarıda bırakıp geldi ve aynı şekilde içip geceleri eve gelmemeye devam etti bende dayanamayıp ailemin evine yerleştim ve boşanma davası açtım. Başta eşimin umrunda değildim bende boşanmak istiyorum diyordu duruşmaya yakın bizsiz yapamayacağını ve tedavi olacağını söyledi. Mahkemede de hakime tedavi göreceğini ve zaman istediğini söyledi hakimde davayı 3 ay erteledi. Şu an amatemde ayakta tedavi görüyor , iyileştikten sonra iş bulup ev tutacağını söylüyor. Eşimi hâlâ seviyorum. Çocuklarım da henüz çok küçük. O kadar yıprandım ki psikiyatriye gittim depresyona girdiğimi söyledi şu an ilaç kullanıyorum. Ailem düzelmeyeceğini bir süre sonra tekrar içeceğini ve boşanmamı söylüyor. Eşim aslında çok merhametli bize düşkün ama düştüğü bu illet onu bizden uzaklaştırıyor çok farklı birine dönüştü. Bende babasız büyüdüm çocuklarımın babasız büyümesini istemiyorum fakat uyuşturucu içen bir babayla da büyütemem. Ailemle de pek anlaşamıyorum. Sık sık tartışıyoruz. Şu an çocuklarımla salonda yatıyoruz. Abim çocuklar ses yaptığı zaman onlara bağırıyor çocuklar korkuyor her ne kadar bağırma diye uyarsam da haliyle bu da benim zoruma gidiyor. Eşimin yanında olup ona destek mi olmalıyım ( tedavi olduğundan emin olana kadar ailemleyim ) yoksa ailemin dediği gibi boşuna ümitlenmemeli miyim :(
Yazdıklarınız çok üzücü gerçekten. Eşinizi seviyor olabilirsiniz ancak bu uyuşturucu bağımlılığı tedavisi zor bir süreç. Kaldı ki eşiniz bu maddeden kurtulsa bile ileride nüksedebileceğini de göz önünde bulundurun. Tedavi görmesi kendi için iyi bir adım. Mesleğiniz var mı bilmiyorum ama ekonomik özgürlüğünüzü kendiniz ve evlatlarınız için elinize almaya bakın. Ailenizin evinde şimdilik zorlanabilirsiniz ancak eşinize bu durumda pek güvenmeyin. Sözler verebilir düzeleceğine yemin edebilir sonra bir bakmışsınız yine başa dönmüşsünüz.
 
Sizi üzmek kesinlikle istemiyorum ama ben madde bağımlısı olup tamamen iyileşen birini görmedim. Belki vardır ama ben şahit olmadım. Çocuklarınızda varmış böyle bir babayla büyümeleri hiç sağlıklı değil
 
Son düzenleme:
Eşimin uyuşturucu (metamfetamin) kullandığını öğrendim iki çocuğum var bu süreçte bir kez bıraktı ve tekrar geri başladı en son yatılı tedaviyi kabul etti maddi sıkıntılardan dolayı da kirayı ödeyemeyip kaynana kişisiyle yaşamayı kabul ettim orada da kaynanamdan psikolojik baskıya maruz kaldım. Kendilerine göre suçlu oğulları değil benim çünkü ben uyuşturucu içtiğini kimseye duyurmayıp kendi aramızda halletmeliymişim eşim de böyle düşünüyor bu arada. Her şeye göz yumdum çocuklarım için fakat eşim tedaviyi yarıda bırakıp geldi ve aynı şekilde içip geceleri eve gelmemeye devam etti bende dayanamayıp ailemin evine yerleştim ve boşanma davası açtım. Başta eşimin umrunda değildim bende boşanmak istiyorum diyordu duruşmaya yakın bizsiz yapamayacağını ve tedavi olacağını söyledi. Mahkemede de hakime tedavi göreceğini ve zaman istediğini söyledi hakimde davayı 3 ay erteledi. Şu an amatemde ayakta tedavi görüyor , iyileştikten sonra iş bulup ev tutacağını söylüyor. Eşimi hâlâ seviyorum. Çocuklarım da henüz çok küçük. O kadar yıprandım ki psikiyatriye gittim depresyona girdiğimi söyledi şu an ilaç kullanıyorum. Ailem düzelmeyeceğini bir süre sonra tekrar içeceğini ve boşanmamı söylüyor. Eşim aslında çok merhametli bize düşkün ama düştüğü bu illet onu bizden uzaklaştırıyor çok farklı birine dönüştü. Bende babasız büyüdüm çocuklarımın babasız büyümesini istemiyorum fakat uyuşturucu içen bir babayla da büyütemem. Ailemle de pek anlaşamıyorum. Sık sık tartışıyoruz. Şu an çocuklarımla salonda yatıyoruz. Abim çocuklar ses yaptığı zaman onlara bağırıyor çocuklar korkuyor her ne kadar bağırma diye uyarsam da haliyle bu da benim zoruma gidiyor. Eşimin yanında olup ona destek mi olmalıyım ( tedavi olduğundan emin olana kadar ailemleyim ) yoksa ailemin dediği gibi boşuna ümitlenmemeli miyim :(
Ailenizi dinleyin boşanın
 
Eşimin uyuşturucu (metamfetamin) kullandığını öğrendim iki çocuğum var bu süreçte bir kez bıraktı ve tekrar geri başladı en son yatılı tedaviyi kabul etti maddi sıkıntılardan dolayı da kirayı ödeyemeyip kaynana kişisiyle yaşamayı kabul ettim orada da kaynanamdan psikolojik baskıya maruz kaldım. Kendilerine göre suçlu oğulları değil benim çünkü ben uyuşturucu içtiğini kimseye duyurmayıp kendi aramızda halletmeliymişim eşim de böyle düşünüyor bu arada. Her şeye göz yumdum çocuklarım için fakat eşim tedaviyi yarıda bırakıp geldi ve aynı şekilde içip geceleri eve gelmemeye devam etti bende dayanamayıp ailemin evine yerleştim ve boşanma davası açtım. Başta eşimin umrunda değildim bende boşanmak istiyorum diyordu duruşmaya yakın bizsiz yapamayacağını ve tedavi olacağını söyledi. Mahkemede de hakime tedavi göreceğini ve zaman istediğini söyledi hakimde davayı 3 ay erteledi. Şu an amatemde ayakta tedavi görüyor , iyileştikten sonra iş bulup ev tutacağını söylüyor. Eşimi hâlâ seviyorum. Çocuklarım da henüz çok küçük. O kadar yıprandım ki psikiyatriye gittim depresyona girdiğimi söyledi şu an ilaç kullanıyorum. Ailem düzelmeyeceğini bir süre sonra tekrar içeceğini ve boşanmamı söylüyor. Eşim aslında çok merhametli bize düşkün ama düştüğü bu illet onu bizden uzaklaştırıyor çok farklı birine dönüştü. Bende babasız büyüdüm çocuklarımın babasız büyümesini istemiyorum fakat uyuşturucu içen bir babayla da büyütemem. Ailemle de pek anlaşamıyorum. Sık sık tartışıyoruz. Şu an çocuklarımla salonda yatıyoruz. Abim çocuklar ses yaptığı zaman onlara bağırıyor çocuklar korkuyor her ne kadar bağırma diye uyarsam da haliyle bu da benim zoruma gidiyor. Eşimin yanında olup ona destek mi olmalıyım ( tedavi olduğundan emin olana kadar ailemleyim ) yoksa ailemin dediği gibi boşuna ümitlenmemeli miyim :(
Allah yardımcınız olsun, kimyasal çok iğrenç bir illet etrafımda iki örnek var birisi kötü diğeri iyi sonuçlanan umarım sizin durumunuz da iyi sonuçlanır ama bunun için eşinizin istikrarı çok önemli. Eğer gerçekten onda bir tedavi olma isteği umudu gördüyseniz onu yalnız bırakmayın desteğinizi gösterin inanın onların etrafında kendilerine inanan birilerini görmek en büyük motivasyon kaynakları oluyor. Ama bu tedavi olucam lafları sadece laftaysa yine tedavisini yarım bırakacaksa kesinlikle uzaklaşın çünkü o yoksunluk da ne yapacakları belli olmuyor çocuklarınızı ve kendinizi düşünmeniz de lazım eşinizi en iyi siz tanırsınız şimdi bir umutlanmaya girmeyin çünkü süreç çok uzun ve yorucu eğer kaldıramayacaksanız boşanmanız en mantıklısı.
 
Sizi üzmek kesinlikle istemiyorum ama ben madde bağımlısı olup tamamen iyileşen birini görmedim. Belki vardır ama ben şahit olmadım. Çocuklarınızda varmış böyle bir babayla büyümeleri hiç sağlıklı değil
Gerçekten az da olsa var benim kuzenim 16 yaşında başlamıştı şu an 28 yaşında yaklaşık 9-10 senedir temiz, tedavisi çok uzun etraftaki herkesin psikolojisi o süreçte mahvoluyor ama sevdiğin birisinin tekrardan hayata geri dönmesi de o sürecin kötülüğünü unutturuyor. İnşallah konu sahibi de bu olayı ne durum olursa olsun atlatıp mutlu olur 🌸
 
Durum
Mesaj gönderimine kapalı.
Back
X