Vidansızlık mı yapıyorum ?

heidi81 .!.:

Nasıl anlatacağımı nerden başlayacağımı bilmiyorum ama kardeşimin 3 hafta sonra isteme olayı olacak. Ama ben o kadar mutsuzum ki mutsuz olduğum için de vicdanım çok rahatsız. Ben 32 yşındayım 1.5 sene önce nişanlımdan ayrıldım o günden beri adeta hayata küstüm. Bir taraftan tüm arkadaşlarımın artık evli çocuklu olması bir taraftan yaşadığım ayrılık acısı nerdeyse ağlamadığım gün yok gibi. Biliyorum bazılarınız dyecekki herşey evlilik mi. Evet belki haklısınız ama artık evden çıkmak bile istemiyorum . Zaten çıktığımda görüşecek bir arkadaşım bile yok bütün arkadaşlarım artık farklı hayatlar kurdular. Tüm bunların üstüne bir de benden kaç yaş küçük kız kardeşimin evlenmesi gelince kafayı yemek üzereyim. O günü düşünmek bile bana bir kabus gibi geliyor. Sanki herkes bana acıyacak arkamdan konuşacakmış gibi geliyor zaten çok sulugözüm o gün ne yapacağımı nasıl davranacağımı bilmiyorum. Ağlamak istemiyorum ama kendime nasıl hakim olacağımı bilmiyoru. Kendi mutsuzluğumdan kardeşimin mutluluğunu yaşayamıyorum. Zaten nişanlımdan ayrıldığımdan beri evdekilerle iletişimim de nerdeyse yok debecek gibiydi mecbur olmadıkça konuşmuyordum. Ailemin bu ayrılkta hiç suçu olmamasına rağmen ilk başlarda bu evliliğe soğuk baktıkları ve hep olumsuz konuşmaları nedeniyle onları suçladım galiba bilinç altımda. O evdeki hayat dolu benden eser kalmadı. Kardeşimle de şimdiye kadar ilişkisi hakkında tek kelime konuşmadım iki yabancı gibi olduk. Bir ara nişamlımla tekrar görüşmeye başladığımda kardeşim ne senin doğru düzgün bi işin var ne onun nasıl geçineceksiniz gibi bir cümle kullandı. Nişanlımda ben de özel sektördeydik ve kardeşim ve erkek arkadaşı memurdu. O cümleden sonra çok mutsuz oldum bir anlamda bizi düşük gördü ben de ona herkes sizin gibi şanslı değil memur olsun diye bağırdım. Sonra özür diledi ama bu sözleri de kulaklarımdan hiç silinmedi. Vicdanım o kadar rahatsız ki anlatamam. Mutsuzum ve onun mululuğunu da paylaşamıyorum. Benden nefret ediyodur eminim neden benim ablam böyle diye. Bunları yazarken bile kendimd hakim olamıyorum. Ne olur bana bi akıl verin napıcam ben (((((

Genişletmek için tıkla...

heidi81 .!.:

Nasıl anlatacağımı nerden başlayacağımı bilmiyorum ama kardeşimin 3 hafta sonra isteme olayı olacak. Ama ben o kadar mutsuzum ki mutsuz olduğum için de vicdanım çok rahatsız. Ben 32 yşındayım 1.5 sene önce nişanlımdan ayrıldım o günden beri adeta hayata küstüm. Bir taraftan tüm arkadaşlarımın artık evli çocuklu olması bir taraftan yaşadığım ayrılık acısı nerdeyse ağlamadığım gün yok gibi. Biliyorum bazılarınız diyecekki herşey evlilik mi. Evet belki haklısınız ama artık evden çıkmak bile istemiyorum . Zaten çıktığımda görüşecek bir arkadaşım bile yok bütün arkadaşlarım artık farklı hayatlar kurdular. Tüm bunların üstüne bir de benden kaç yaş küçük kız kardeşimin evlenmesi gelince kafayı yemek üzereyim. O günü düşünmek bile bana bir kabus gibi geliyor. Sanki herkes bana acıyacak arkamdan konuşacakmış gibi geliyor zaten çok sulugözüm o gün ne yapacağımı nasıl davranacağımı bilmiyorum. Ağlamak istemiyorum ama kendime nasıl hakim olacağımı bilmiyorum. Kendi mutsuzluğumdan kardeşimin mutluluğunu yaşayamıyorum. Zaten nişanlımdan ayrıldığımdan beri evdekilerle iletişimim de nerdeyse yok denecek gibiydi mecbur olmadıkça konuşmuyordum. Ailemin bu ayrılkta hiç suçu olmamasına rağmen ilk başlarda bu evliliğe soğuk baktıkları ve hep olumsuz konuşmaları nedeniyle onları suçladım galiba bilinç altımda. O evdeki hayat dolu benden eser kalmadı. Kardeşimle de şimdiye kadar ilişkisi hakkında tek kelime konuşmadım iki yabancı gibi olduk. Bir ara nişamlımla tekrar görüşmeye başladığımda kardeşim ne senin doğru düzgün bi işin var ne onun nasıl geçineceksiniz gibi bir cümle kullandı. Nişanlımda ben de özel sektördeydik ve kardeşim ve erkek arkadaşı memurdu. O cümleden sonra çok mutsuz oldum bir anlamda bizi düşük gördü ben de ona herkes sizin gibi şanslı değil memur olsun diye bağırdım. Sonra özür diledi ama bu sözleri de kulaklarımdan hiç silinmedi. Vicdanım o kadar rahatsız ki anlatamam. Mutsuzum ve onun mutluluğunu da paylaşamıyorum. Benden nefret ediyodur eminim neden benim ablam böyle diye. Ne olur bana bi akıl verin napıcam ben (((((

Genişletmek için tıkla...

yclozl .!.:

kardeşini kıskandığın çok açık, hayat senin etrafında dönmüyo, başka hayatlar başka ilişkilerde var, kardeşinde bir hayat kuracak tabiki, evli arkadaşlarla görüşülmeyecek diye bi kural mı var 1,5 yıl unutmak için iyi bi zaman, unutmuyosan bile unutmayı denemek için iyi bi zaman, yeni çevrelere girebilirsin kendini oyalayacak bişeyler bhulabilirsin, ayrıca memurluk şansa bakmıyo canımi mesela hiç kpss'ye girdin mi, girdiysen çok çalıştın mı, şu kadar puan almalıyım diye kendine bi hedef koydun mu? kardeşin gayet mantıklı bi tespit yapmış, iki özel sektör çalışanı tabiki evlenebilir ama ben etrafımdan biliyorum uzun vadeli borç yapamıyolar, sürekli ya çıkarırlarsa gerginliği var insanlarda

Genişletmek için tıkla...

denizkizi82 .!.:

sıkıntılı bir insana nıye bu kadar gergin cevaplar yazıyorsunuz ki nihayetınde hepımız ınsanız bızden yardım ıstıyor ...

Genişletmek için tıkla...