• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Yatılı kalan kv

Durum
Mesaj gönderimine kapalı.

H95h

tek ayak cezası
Kayıtlı Üye
Katılım
18 Ağustos 2022
Mesajlar
1.557
Emoji Skoru
2.940
Puanlar
83
Yaş
31
Hiçbir sağlık sorunu olmayan, hatta sizden daha diri kv uzak bir şehirden geldim; sık gelemiyorum bahanesiyle yılbaşından beri (47 gün) sizde kalıyorsa ve henüz gitme gibi kesin bir planı yoksa ne yaparsınız?
Ev işlerine adam akıllı yardımı yok, söylersem yardımdan çok zararı oluyor çünkü eli aşırı yavaş. Yemekleri aşırı lezzetsiz olduğu için çoğunu yiyemiyorum, o sebeple mecburen kendim yapıyorum. Geldiği günden beri nereye çıksak kuyruk gibi peşimizde. Geçen gün 23.00 gibi eşime (gittiğimiz bir bar var sürekli) ‘oraya mı gitsek’ dedim. ‘Bu saatte nereye gidiyoruZ’ diyor. Asla özel alan kalmadı. Kendim evden çalışıyorum, o kadar engel oluyor ki bazen bilgisayarımı alıp dışarı çıkıp dışarıda bir yerde çalışıyorum. Kötü bir kadın değil ama inanılmaz bunaldım. Kabus gibi çöktü. Her sabah görmekten bıktım. Surat yapıyorum ya anlamıyor ya da anlamazdan geliyor. Eş kişisi ne yapayım annemi mi kovayım bahanesinin arkasına saklanmış durumda. Aklı başında üyelerden yorumları bekliyorum.
Çoğu arkadaşım da idare et ne olacak diyordu ama onlar da gitmediğini görünce haklısın diyorlar. Senede bir geliyor, hep böyle yapıyor. Gidişi asla belli değil. Senede bir gelmese 2-3’e bölse de 2şer hafta kalıp gitse amenna.
Kötü bir kv olmaması sabretmem gerektiği anlamına mı geliyor? Aşırı bunaldım!
 
Son düzenleme:
Ben olsam sadece kendime kadar yemek yaparım hızlı sandviç falan, çamaşır katlama ütü süresini olabildiğince uzatırım madem evden çalışıyorsunuz zamanım yok bahanesi yaratın. Mesaim uzadı diye odanıza kapanın bilgisayarı alıp, sohbeti azami seviyeye indirin girip çıkarken haber etmeyin o odaya girince susun, biraz toksik olacak ama kocayla da özel mesafeyi koruyun psikolojik olarak gerilimde oldugunuzu hissetmez ve bu gerilim ona yansımazsa aksiyon almaz.
 
Ben olsam sadece kendime kadar yemek yaparım hızlı sandviç falan, çamaşır katlama ütü süresini olabildiğince uzatırım madem evden çalışıyorsunuz zamanım yok bahanesi yaratın. Mesaim uzadı diye odanıza kapanın bilgisayarı alıp, sohbeti azami seviyeye indirin girip çıkarken haber etmeyin o odaya girince susun, biraz toksik olacak ama kocayla da özel mesafeyi koruyun psikolojik olarak gerilimde oldugunuzu hissetmez ve bu gerilim ona yansımazsa aksiyon almaz.
İnanır mısınız 10 gündür falan birebir bunları yapıyorum. Aslaaaa farkında değil gibi takılıyor. Resmen inada bindi bu iş. Sırf ben böyle yapıyorum diye de gitmiyor olabilir. Surat yapıyorum, daha ne yapayım insan anlar ya!
 
Açıkça söylerim.

Bu arada bu tarz şeylerin silah olarak kullanılmasına normalde son derece karşıyım ama eşle yakınlaşmayı sıfıra indirseniz ne olurdu mesela? Evde annen var içimden gelmiyor rahat edemiyorum, sabret annen gidinceye kadar deseniz yine tamam mı diyecek?

Ama dediğim gibi, bu tarz pasif agresif tutumlar yerine açıkça konuşmak gerekiyor. 2 ay eve çökmek nedir, birinin bunu alenen konuşması lazım yani, neden siz çekiniyorsunuz veya rahatınızdan oluyorsunuz? Ve evet, o kocanız da annesine git artık diyecek bir zahmet.
 
Geleceği zaman haber vermeden mi geliyor? Baştan engellemeniz gerekir. Müsait değilim, bizim de kendimize göre düzenimiz var, çalışıyorum" diyemiyor musunuz?
 
İnanır mısınız 10 gündür falan birebir bunları yapıyorum. Aslaaaa farkında değil gibi takılıyor. Resmen inada bindi bu iş. Sırf ben böyle yapıyorum diye de gitmiyor olabilir. Surat yapıyorum, daha ne yapayım insan anlar ya!
hergün bir eş dost arkadaş kendi etrafınızı çağırın ve ayrı odada misafir edin mesela bu da bir süreç. erzak biterse yenilemeyin, odanızda bir düzen kurun emanet gibi çayınızı kahvenizi alın ve gününüz odada müstakil şekilde geçsin evi katiyyen toplamayın.
 
Açıkça söylerim.

Bu arada bu tarz şeylerin silah olarak kullanılmasına normalde son derece karşıyım ama eşle yakınlaşmayı sıfıra indirseniz ne olurdu mesela? Evde annen var içimden gelmiyor rahat edemiyorum, sabret annen gidinceye kadar deseniz yine tamam mı diyecek?

Ama dediğim gibi, bu tarz pasif agresif tutumlar yerine açıkça konuşmak gerekiyor. 2 ay eve çökmek nedir, birinin bunu alenen konuşması lazım yani, neden siz çekiniyorsunuz veya rahatınızdan oluyorsunuz? Ve evet, o kocanız da annesine git artık diyecek bir zahmet.
İnanın ben de kendimi anlamıyorum. Biri bana sorsa açık konuş derim ben de. Kötülük görmediğim için kırmak istemiyorum sanırım ama bir yandan da inanılmaz sıkıştım.
 
47 gün misafirlik falan olmaz. Ben böyle insanları da hic anlamıyorum. Evlerini, düzenlerini hiç mi özlemiyorlar. Ben bu durumda olsam çoktan biletini alalım yarına deyip almıştım bile. Taktik falan düşünmem. Düşüncesiz birine düşünceli yaklaşamam. Ama siz madem kötü olmak istemiyorsunuz.
Eşinize söyleyin tahammülünüzüm kalmadığını. Kimsenin bu kadar uzun süreli misafirliğini istemediğinizi. Ciddi olun. Başka seçenek birakmayin. Kovsun diyen yok bulsun bir bahane göndersin. Ne güzel öyle kenara çekilmek.
 
Geleceği zaman haber vermeden mi geliyor? Baştan engellemeniz gerekir. Müsait değilim, bizim de kendimize göre düzenimiz var, çalışıyorum" diyemiyor musunuz?
Bana kimse sormuyor. Tebliğ ediliyor sadece. Gelsin, ben gelmesin demiyorum zaten. 1-2 hafta kal defol git.
 
Kendime yakıştıramadım bu zamana kadar. O cesareti de bulamıyorum nedense. Çoktan hak etti orası ayrı.
klişe olacak ama kendi aileniz nerede
biraz onlara mı gideceğim deseniz? utanır gider mi? yoksa canına minnet sizin evde kalmaya devam eder mi?

eşine şuraya mı gitsek vs dediğinizde nereye gidiyoruz derse " sen otur ayol yaşlı başlı kadın.. biz kocamla gideceğiz" gibi tatlı sert konuşun
 
Hiçbir sağlık sorunu olmayan, hatta sizden daha diri kv uzak bir şehirden geldim; sık gelemiyorum bahanesiyle yılbaşından beri (47 gün) sizde kalıyorsa ve henüz gitme gibi kesin bir planı yoksa ne yaparsınız?
Ev işlerine adam akıllı yardımı yok, söylersem yardımdan çok zararı oluyor çünkü eli aşırı yavaş. Yemekleri aşırı lezzetsiz olduğu için çoğunu yiyemiyorum, o sebeple mecburen kendim yapıyorum. Geldiği günden beri nereye çıksak kuyruk gibi peşimizde. Geçen gün 23.00 gibi eşime (gittiğimiz bir bar var sürekli) ‘oraya mı gitsek’ dedim. ‘Bu saatte nereye gidiyoruZ’ diyor. Asla özel alan kalmadı. Kendim evden çalışıyorum, o kadar engel oluyor ki bazen bilgisayarımı alıp dışarı çıkıp dışarıda bir yerde çalışıyorum. Kötü bir kadın değil ama inanılmaz bunaldım. Kabus gibi çöktü. Her sabah görmekten bıktım. Surat yapıyorum ya anlamıyor ya da anlamazdan geliyor. Eş kişisi ne yapayım annemi mi kovayım bahanesinin arkasına saklanmış durumda. Aklı başında üyelerden yorumları bekliyorum.
Çoğu arkadaşım da idare et ne olacak diyordu ama onlar da gitmediğini görünce haklısın diyorlar. Senede bir geliyor, hep böyle yapıyor. Gidişi asla belli değil. Senede bir gelmese 2-3’e bölse de 2şer hafta kalıp gitse amenna.
Kötü bir kv olmaması sabretmem gerektiği anlamına mı geliyor? Aşırı bunaldım!

Kendi ailenden birini çağır yatıya. Eşine söyle akrabam gelecek diye.

Bugün çocuk yokken bu kadar yatıya kalan, yarın çocuğun olursa hiç evden çıkmaz haberin olsun.
 
47 gün misafirlik falan olmaz. Ben böyle insanları da hic anlamıyorum. Evlerini, düzenlerini hiç mi özlemiyorlar. Ben bu durumda olsam çoktan biletini alalım yarına deyip almıştım bile. Taktik falan düşünmem. Düşüncesiz birine düşünceli yaklaşamam. Ama siz madem kötü olmak istemiyorsunuz.
Eşinize söyleyin tahammülünüzüm kalmadığını. Kimsenin bu kadar uzun süreli misafirliğini istemediğinizi. Ciddi olun. Başka seçenek birakmayin. Kovsun diyen yok bulsun bir bahane göndersin. Ne güzel öyle kenara çekilmek.
Kalp kırmak istemiyorum. Cidden bir kötülük görmedim çünkü genel olarak. Ha bir iyilik gördüm mü? Hayır ekstra bir şey de görmedim. Patlama noktasına geldim zaten artık.
 
Hiçbir sağlık sorunu olmayan, hatta sizden daha diri kv uzak bir şehirden geldim; sık gelemiyorum bahanesiyle yılbaşından beri (47 gün) sizde kalıyorsa ve henüz gitme gibi kesin bir planı yoksa ne yaparsınız?
Ev işlerine adam akıllı yardımı yok, söylersem yardımdan çok zararı oluyor çünkü eli aşırı yavaş. Yemekleri aşırı lezzetsiz olduğu için çoğunu yiyemiyorum, o sebeple mecburen kendim yapıyorum. Geldiği günden beri nereye çıksak kuyruk gibi peşimizde. Geçen gün 23.00 gibi eşime (gittiğimiz bir bar var sürekli) ‘oraya mı gitsek’ dedim. ‘Bu saatte nereye gidiyoruZ’ diyor. Asla özel alan kalmadı. Kendim evden çalışıyorum, o kadar engel oluyor ki bazen bilgisayarımı alıp dışarı çıkıp dışarıda bir yerde çalışıyorum. Kötü bir kadın değil ama inanılmaz bunaldım. Kabus gibi çöktü. Her sabah görmekten bıktım. Surat yapıyorum ya anlamıyor ya da anlamazdan geliyor. Eş kişisi ne yapayım annemi mi kovayım bahanesinin arkasına saklanmış durumda. Aklı başında üyelerden yorumları bekliyorum.
Çoğu arkadaşım da idare et ne olacak diyordu ama onlar da gitmediğini görünce haklısın diyorlar. Senede bir geliyor, hep böyle yapıyor. Gidişi asla belli değil. Senede bir gelmese 2-3’e bölse de 2şer hafta kalıp gitse amenna.
Kötü bir kv olmaması sabretmem gerektiği anlamına mı geliyor? Aşırı bunaldım!
Yuh 47 gün nedir yahu. Eşi başka çocuğu falan yok mu memleketinde
 
klişe olacak ama kendi aileniz nerede
biraz onlara mı gideceğim deseniz? utanır gider mi? yoksa canına minnet sizin evde kalmaya devam eder mi?

eşine şuraya mı gitsek vs dediğinizde nereye gidiyoruz derse " sen otur ayol yaşlı başlı kadın.. biz kocamla gideceğiz" gibi tatlı sert konuşun
Kalmaya devam eder eminim. Hatta hoşuna bile gider. Ona alan yaratmak istemiyorum, daha da fena çöker eve.
 
Kendi ailenden birini çağır yatıya. Eşine söyle akrabam gelecek diye.

Bugün çocuk yokken bu kadar yatıya kalan, yarın çocuğun olursa hiç evden çıkmaz haberin olsun.
Kendi annem babam yakın bana. Gidip geliyorlar usulünce ama bir yerde kalma huyları yok. Geçen gün zorla 1 gece kaldı annem, kvnin hiç umrunda bile olmadı.

Evet, buna eminim. Çocuk düşünmüyorum neyse ki.
 
Durum
Mesaj gönderimine kapalı.
Back
X