Burada hep anneni karalamışsın ama gençliğinde neler yaşadı, babandan neler gördü bilemeyiz. Şimdi ılımlı , hasta, sakin bir adamcağız olması gençliğinde çok matah olduğu anlamına gelmez. Ben de gençken hep düşünürdüm neden annem babam gibi konuşkan ve esprili değil, neden her şeyimi eleştiriyor beni hiç beğenmiyor, neden babama bağırıyor, neden hep başı ağrıyor, neden erkenden yatıyor.... artık annem gibi evli, çocuklu ve çalışan bir kadın oldum yaşım genç sayılmaz. Anneme çok haksızlık ettiğimi, onu zamanında anlayamadığımı (doğal olarak) düşünüyorum. Hayat kadınları maalesef daha fazla eziyor ve tahammülsüzleştiriyor. Annenin durumu da bundan ibaret