• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Yıllardır Çözemediğimiz Meseleler

Aman hiç ben kafami agritamam kendi ailemle görüşmem o kadar bjr de bunların mı gönlünü eyleyecegim
Ayrıca benim yanımda günde birkaç defa anasıyla konuşan adam gitsin anasıyla yaşasın
Tersleyince 1 sene konuşmamış işte oh mis bosversene konuşmasın 🤣
 
Herkese merhabalar,

Eşimin ailesi ile yıllardır çözemediğimiz durumlar hakkında sizlerden fikir almak istiyorum. Öncelikle eşim aşırı bastırılmış bir karakter. Ne olursa olsun hiç kimseye kendini savunabilen, ifade edebilen biri değil. Örneğin daha ailesiyle ilgili tek bir olayda ben bunu konuşman lazım demeden konuşmadı. Tek bir şeye hayır demedi, uyarmadı, kızmadı öyle düşünün...

Bunun sebebi de tabii ki ailesi çünkü asla hayırı kabul etmiyorlar ve sürekli bizim hayatımıza dahil olmak istiyorlar. Kontrolcü, ısrarcı ve çok talepkarlar. İnanır mısınız 5 yıldır aynı şeyleri söylüyorlar ve ben artık başa çıkamıyorum.

Sonradan mesafe koydum ama tanıştığımız günden itibaren evlenene kadar çalışmadığım tek gün saatlerce hoparlörden ev ahalisiyle konuştuğum halde kayınbabam dahil "bak ara bizi ihmal etme" demeden asla telefonu kapatmadılar.

Asla onları memnun edemeyeceğimi fark edip mesafe koyduğumda "biz sadece iyi misiniz onu merak ediyoruz, ara iletişimde kalalım" diyorlar. Hadi tamam anladılar diyorum başlıyorlar yine onu niye söylemediniz, bunu haber vermediniz demeye.

Tatile mi gideceğiz diyelim öncesinde gideceğiz diye haber vereceğiz, indiğimizde indik diyeceğiz, orada mutlaka onlar arayacak tekrar bir soracak ne zaman döneceksiniz sonra dönüp bir daha arayacağız istedikleri bu. Yapmak da sorun değil yaparız da devlet meselesi haline getiriyorlar. Bir keresinde döndüğümüz gün aramadık diye kayınbabam kıyameti kopardı. Eşim de "baba beni bu kadar kasma, evlendim ben artık önceliğim eşim. Bu kadar dahil olmaya çalışmayın" dedi diye saydırıp en son sana karınla mutluluklar deyip 1 sene eşimle konuşmadı.

Bir kere de onların yanına giderken uçak rötar yaptı. Kayınvalideme uzun uzun rötarın neyden kaynaklandığını nerede indiğimizi vs anlattığı halde yine de oraya gidene kadar birkaç saat içinde en az 5-6 kere aradı.

Tanıştığımız günden beri sen bizim kızımızsın ara haber ver merak ederiz dediler, nişanlıyken eşimin olduğu şehre gittiğimi haber verdiğimde eşime destanımsı mesajlar atmışlar. Bize niye söylemedin, biz niye bunu karşı taraftan duyuyoruz vs. Sonra eşime benim nerede kalacağımı sormuşlar. Eşim de ben söylemedim rahatsız olursun belki diye ama üst üste sordular sana da sorabilirler dedi. Ve sonrasında telefonda konuşurken kayınbabam bana sordu. Öğrenmezse dünya yıkılacak çünkü.

Anlayacağınız ne yapsak fazlasını beklediler daha memnun edebildiğimiz olmadı. Onlar sürekli atak ve baskı halinde olduğu ve sürekli eşimi eleştirdikleri için eşim 10 yapıp 1 kez yapmadığı şeyi bile çok büyük bir şeymiş gibi başıma kakıyor. Kısacası normalin bu kadar zorlu yollardan geçmesi beni çok yordu.

Eşimin ailesine bir şey anlatmak mümkün değil. Eşim bir şey söylese, uyarsa hep beraber yükleniyorlar ve asla kabul etmiyorlar. Ne yapmalıyım? Çok uzattım kusura bakmayın ama farklı örneklerle netleştirmek istedim. Şimdiden çok teşekkür ederim herkese.
Hepiniz bir araya gelip iyi niyetlice bir görüşme yapsanız ve düşüncelerinizi söyleseniz, evliliğinize zarar verdiklerini bir şekilde görmeliler.
 
Görümcem var o daha sert o yüzden izin verdiği kadar karışabiliyorlar. Hep de söylerler zaten oğlumuz başka son zamanlarda değişse de eskiden şöyle iyiydik vs
Doğru tavır görümcenizin yaptığı. Eşimin ailesiyle sınırları hep vardı. Küçük bir akraba çevresi olduğu için karışanı da olmazdı. Bense herkes iyi olsun, herkes birbirini anlasın hak versin kafasında biriydim. Akrabalarımla uzun uzun telefon konuşmaları yapardım. Kendimi anlatmaya çalışırdım falan. Sonra bir gün kafama dank etti ama nerde biliyor musun? İş yerinde de kendimi ezdirdiğimi eşim yüzüme vurunca. Herkesle iyi geçineyim kafası yüzünden ben maddi manevi hayata geç kalıyordum. İnsanın bir dönüm noktası cinnet eşiği vardır. Sizin de dönüm noktanız olur. Eşinizin de vardır. Evliliğin daha doğumu var, hastalığı var, zor günleri var. Sabrediyorum dediğiniz sorunları zamanında çözmezseniz en sonunda o cinnet zamanında eşinizle birbirinize girersiniz.
 
Herkese merhabalar,

Eşimin ailesi ile yıllardır çözemediğimiz durumlar hakkında sizlerden fikir almak istiyorum. Öncelikle eşim aşırı bastırılmış bir karakter. Ne olursa olsun hiç kimseye kendini savunabilen, ifade edebilen biri değil. Örneğin daha ailesiyle ilgili tek bir olayda ben bunu konuşman lazım demeden konuşmadı. Tek bir şeye hayır demedi, uyarmadı, kızmadı öyle düşünün...

Bunun sebebi de tabii ki ailesi çünkü asla hayırı kabul etmiyorlar ve sürekli bizim hayatımıza dahil olmak istiyorlar. Kontrolcü, ısrarcı ve çok talepkarlar. İnanır mısınız 5 yıldır aynı şeyleri söylüyorlar ve ben artık başa çıkamıyorum.

Sonradan mesafe koydum ama tanıştığımız günden itibaren evlenene kadar çalışmadığım tek gün saatlerce hoparlörden ev ahalisiyle konuştuğum halde kayınbabam dahil "bak ara bizi ihmal etme" demeden asla telefonu kapatmadılar.

Asla onları memnun edemeyeceğimi fark edip mesafe koyduğumda "biz sadece iyi misiniz onu merak ediyoruz, ara iletişimde kalalım" diyorlar. Hadi tamam anladılar diyorum başlıyorlar yine onu niye söylemediniz, bunu haber vermediniz demeye.

Tatile mi gideceğiz diyelim öncesinde gideceğiz diye haber vereceğiz, indiğimizde indik diyeceğiz, orada mutlaka onlar arayacak tekrar bir soracak ne zaman döneceksiniz sonra dönüp bir daha arayacağız istedikleri bu. Yapmak da sorun değil yaparız da devlet meselesi haline getiriyorlar. Bir keresinde döndüğümüz gün aramadık diye kayınbabam kıyameti kopardı. Eşim de "baba beni bu kadar kasma, evlendim ben artık önceliğim eşim. Bu kadar dahil olmaya çalışmayın" dedi diye saydırıp en son sana karınla mutluluklar deyip 1 sene eşimle konuşmadı.

Bir kere de onların yanına giderken uçak rötar yaptı. Kayınvalideme uzun uzun rötarın neyden kaynaklandığını nerede indiğimizi vs anlattığı halde yine de oraya gidene kadar birkaç saat içinde en az 5-6 kere aradı.

Tanıştığımız günden beri sen bizim kızımızsın ara haber ver merak ederiz dediler, nişanlıyken eşimin olduğu şehre gittiğimi haber verdiğimde eşime destanımsı mesajlar atmışlar. Bize niye söylemedin, biz niye bunu karşı taraftan duyuyoruz vs. Sonra eşime benim nerede kalacağımı sormuşlar. Eşim de ben söylemedim rahatsız olursun belki diye ama üst üste sordular sana da sorabilirler dedi. Ve sonrasında telefonda konuşurken kayınbabam bana sordu. Öğrenmezse dünya yıkılacak çünkü.

Anlayacağınız ne yapsak fazlasını beklediler daha memnun edebildiğimiz olmadı. Onlar sürekli atak ve baskı halinde olduğu ve sürekli eşimi eleştirdikleri için eşim 10 yapıp 1 kez yapmadığı şeyi bile çok büyük bir şeymiş gibi başıma kakıyor. Kısacası normalin bu kadar zorlu yollardan geçmesi beni çok yordu.

Eşimin ailesine bir şey anlatmak mümkün değil. Eşim bir şey söylese, uyarsa hep beraber yükleniyorlar ve asla kabul etmiyorlar. Ne yapmalıyım? Çok uzattım kusura bakmayın ama farklı örneklerle netleştirmek istedim. Şimdiden çok teşekkür ederim herkese.
Bu söylediğiniz öyle yorucu ki.. Nasıl enerjiniz yetiyor her konuda açıklama yapmaya. Üstelik üstüne vazife olmayan insanlara. Eşinizin hımbıllığına nasıl tahammül ediyorsunuz? Afedersiniz kaba oldu biraz ama ben tahammül edemedim hımbıl adama.. Memnun etmek ne demek, herkes kendini memnun etsin. Hepimiz yetişkin insanlarız. Sohbet ederiz, merak ederiz, sorarız, anlatırız. Dozunda merak edilmek de güzeldir belki ilgi gibi hissedilir ama bu kadarı ne bileyim. Tek çaresi sınır ve duruş. Bir iki küserler ama siz esnemezseniz alışırlar. Ama anlatımınızdan sizin sınır koymanız pek mümkün görünmüyor.
 
Hepiniz bir araya gelip iyi niyetlice bir görüşme yapsanız ve düşüncelerinizi söyleseniz, evliliğinize zarar verdiklerini bir şekilde görmeliler.
Yaptık yapıyoruz da zaman zaman ama sürekli sitem halindeler.. yani şöyle anlatabilirim 100 değil de 50 şeyi sormaları bile çok büyük bir mesele. Sürekli birbirlerini doldurduklarını da satır aralarında okuyabiliyorum çünkü konuşacak başka şeyleri yok
 
Bu söylediğiniz öyle yorucu ki.. Nasıl enerjiniz yetiyor her konuda açıklama yapmaya. Üstelik üstüne vazife olmayan insanlara. Eşinizin hımbıllığına nasıl tahammül ediyorsunuz? Afedersiniz kaba oldu biraz ama ben tahammül edemedim hımbıl adama.. Memnun etmek ne demek, herkes kendini memnun etsin. Hepimiz yetişkin insanlarız. Sohbet ederiz, merak ederiz, sorarız, anlatırız. Dozunda merak edilmek de güzeldir belki ilgi gibi hissedilir ama bu kadarı ne bileyim. Tek çaresi sınır ve duruş. Bir iki küserler ama siz esnemezseniz alışırlar. Ama anlatımınızdan sizin sınır koymanız pek mümkün görünmüyor.
Hata biraz da ben de. Bir yıl boyunca 3-4 ayda bir ancak konuştum o zaman asla darlayamadılar. aradıklarında açmadım, özel günler dışında ben aramadım vs. Eşim de daha yüzeysel sohbet ediyordu genelde işteyken arıyordu derken iyiydik. Sonra kayınvalidem bana ağladı sızladı benim tek isteğim iyi misiniz onu bilmek sürekli aradığımız zamanlar geçmişte kaldı anladık artık ama ikiniz de iletişimi kopardınız falan dedi. Ben de sanırım bir şeyler düzelecek dedim. Bu arada eşimle normal konuşuyor ama detaylara giremediğinden adı iletişimi koparmak oluyor. Evine gittik bana çok iyi davrandı derken yine çok fazla olmasa da konuşmaya başladım. Şimdi yine eskiye göre iyi çok zor şeylerle uğraştırdı beni onları da unutmuyorum malesef. Bu kadar içli dışlı olmamıza rağmen geçen gün yine konuşalım bizi tanı kötü niyetli olmadığımızı anla gibi cümleler kurması son damla oldu. Tavır aldığımda yine kötü ben oluyorum ama en son büyük tartışınca eşim ben konuşacağım ne istiyorsan söyle dedi. Kayınvalime direkt bir daha aramayın beş yıldır konuşuyorsunuz ona rağmen tanıyamadıysanız hiç tanıyamazsınız diyerek o cümleye olan sitemi de araya sıkıştırsın diyorum
 
Hata biraz da ben de. Bir yıl boyunca 3-4 ayda bir ancak konuştum o zaman asla darlayamadılar. aradıklarında açmadım, özel günler dışında ben aramadım vs. Eşim de daha yüzeysel sohbet ediyordu genelde işteyken arıyordu derken iyiydik. Sonra kayınvalidem bana ağladı sızladı benim tek isteğim iyi misiniz onu bilmek sürekli aradığımız zamanlar geçmişte kaldı anladık artık ama ikiniz de iletişimi kopardınız falan dedi. Ben de sanırım bir şeyler düzelecek dedim. Bu arada eşimle normal konuşuyor ama detaylara giremediğinden adı iletişimi koparmak oluyor. Evine gittik bana çok iyi davrandı derken yine çok fazla olmasa da konuşmaya başladım. Şimdi yine eskiye göre iyi çok zor şeylerle uğraştırdı beni onları da unutmuyorum malesef. Bu kadar içli dışlı olmamıza rağmen geçen gün yine konuşalım bizi tanı kötü niyetli olmadığımızı anla gibi cümleler kurması son damla oldu. Tavır aldığımda yine kötü ben oluyorum ama en son büyük tartışınca eşim ben konuşacağım ne istiyorsan söyle dedi. Kayınvalime direkt bir daha aramayın beş yıldır konuşuyorsunuz ona rağmen tanıyamadıysanız hiç tanıyamazsınız diyerek o cümleye olan sitemi de araya sıkıştırsın diyorum
Eşimle kayınvalidem her gün mutlaka konuşur ama genelde disardeyken konuşur eşim, farklı şehirde olduğumuzdan haber alma mahiyetinde öyle bir sohbet rutinleri var. Bana sirayet eden bir durum yok.. Ben de arada konuşurum onlarla.. Normal buluyorum, ancak her gün çok sık konuşup, incik cincik herşey hakkında rapor vermek çok anlamsız, sizinkilerin sınırı yok.
 
Herkese merhabalar,

Eşimin ailesi ile yıllardır çözemediğimiz durumlar hakkında sizlerden fikir almak istiyorum. Öncelikle eşim aşırı bastırılmış bir karakter. Ne olursa olsun hiç kimseye kendini savunabilen, ifade edebilen biri değil. Örneğin daha ailesiyle ilgili tek bir olayda ben bunu konuşman lazım demeden konuşmadı. Tek bir şeye hayır demedi, uyarmadı, kızmadı öyle düşünün...

Bunun sebebi de tabii ki ailesi çünkü asla hayırı kabul etmiyorlar ve sürekli bizim hayatımıza dahil olmak istiyorlar. Kontrolcü, ısrarcı ve çok talepkarlar. İnanır mısınız 5 yıldır aynı şeyleri söylüyorlar ve ben artık başa çıkamıyorum.

Sonradan mesafe koydum ama tanıştığımız günden itibaren evlenene kadar çalışmadığım tek gün saatlerce hoparlörden ev ahalisiyle konuştuğum halde kayınbabam dahil "bak ara bizi ihmal etme" demeden asla telefonu kapatmadılar.

Asla onları memnun edemeyeceğimi fark edip mesafe koyduğumda "biz sadece iyi misiniz onu merak ediyoruz, ara iletişimde kalalım" diyorlar. Hadi tamam anladılar diyorum başlıyorlar yine onu niye söylemediniz, bunu haber vermediniz demeye.

Tatile mi gideceğiz diyelim öncesinde gideceğiz diye haber vereceğiz, indiğimizde indik diyeceğiz, orada mutlaka onlar arayacak tekrar bir soracak ne zaman döneceksiniz sonra dönüp bir daha arayacağız istedikleri bu. Yapmak da sorun değil yaparız da devlet meselesi haline getiriyorlar. Bir keresinde döndüğümüz gün aramadık diye kayınbabam kıyameti kopardı. Eşim de "baba beni bu kadar kasma, evlendim ben artık önceliğim eşim. Bu kadar dahil olmaya çalışmayın" dedi diye saydırıp en son sana karınla mutluluklar deyip 1 sene eşimle konuşmadı.

Bir kere de onların yanına giderken uçak rötar yaptı. Kayınvalideme uzun uzun rötarın neyden kaynaklandığını nerede indiğimizi vs anlattığı halde yine de oraya gidene kadar birkaç saat içinde en az 5-6 kere aradı.

Tanıştığımız günden beri sen bizim kızımızsın ara haber ver merak ederiz dediler, nişanlıyken eşimin olduğu şehre gittiğimi haber verdiğimde eşime destanımsı mesajlar atmışlar. Bize niye söylemedin, biz niye bunu karşı taraftan duyuyoruz vs. Sonra eşime benim nerede kalacağımı sormuşlar. Eşim de ben söylemedim rahatsız olursun belki diye ama üst üste sordular sana da sorabilirler dedi. Ve sonrasında telefonda konuşurken kayınbabam bana sordu. Öğrenmezse dünya yıkılacak çünkü.

Anlayacağınız ne yapsak fazlasını beklediler daha memnun edebildiğimiz olmadı. Onlar sürekli atak ve baskı halinde olduğu ve sürekli eşimi eleştirdikleri için eşim 10 yapıp 1 kez yapmadığı şeyi bile çok büyük bir şeymiş gibi başıma kakıyor. Kısacası normalin bu kadar zorlu yollardan geçmesi beni çok yordu.

Eşimin ailesine bir şey anlatmak mümkün değil. Eşim bir şey söylese, uyarsa hep beraber yükleniyorlar ve asla kabul etmiyorlar. Ne yapmalıyım? Çok uzattım kusura bakmayın ama farklı örneklerle netleştirmek istedim. Şimdiden çok teşekkür ederim herkese.
Kendini savunamayan,iki kelam konuşamayan sus diye karısına gücü yeten,adamlara nasıl aşık oluyor evleniyor,yıllarca kahır çekiyorsunuz??? Eşinizin karakteri bu anasından ailesinden korkan ,tüm afrayı tafrayı kendinden zayıf gördüğü kadına yapan.Ya çekersin, terapi aldırır gerçekleri su yüzüne çıkartırsın ya da kendi yoluna bakarsın.....
 
Ay okurken içim daraldı bu kadar hesap vermeyin siz verdikçe abartmışlar hep daha fazlasını beklemişler. Yavaş yavaş uzaklaşın başta büyük tepki verirler de böyle böyle alışırlar. Sınırı çizmeniz lazım.
 
Kendini savunamayan,iki kelam konuşamayan sus diye karısına gücü yeten,adamlara nasıl aşık oluyor evleniyor,yıllarca kahır çekiyorsunuz??? Eşinizin karakteri bu anasından ailesinden korkan ,tüm afrayı tafrayı kendinden zayıf gördüğü kadına yapan.Ya çekersin, terapi aldırır gerçekleri su yüzüne çıkartırsın ya da kendi yoluna bakarsın.....
Terapi bile kurtarmaz onu diyorum ben. En son ben yüz yüze söyleyemiyorum aklıma gelmiyor istediğini mesaj atalım dedi. Bu konuda öneriye ihtiyacım var🙏🏻 uzun bir süre görüşmek istemiyorum ve birden kesersem yine ben kötü olacağım. Eşim onlara "size hiçbir şey yetmiyor sorularınız sitemleriniz bitmiyor, senelerdir içli dışlı olmaya çalıştınız oldunuz da ama hala tanımıyoruz tanışmamız lazım diyorsunuz en iyisi hiç görüşmeyin" mi dese?
 
Herkese merhabalar,

Eşimin ailesi ile yıllardır çözemediğimiz durumlar hakkında sizlerden fikir almak istiyorum. Öncelikle eşim aşırı bastırılmış bir karakter. Ne olursa olsun hiç kimseye kendini savunabilen, ifade edebilen biri değil. Örneğin daha ailesiyle ilgili tek bir olayda ben bunu konuşman lazım demeden konuşmadı. Tek bir şeye hayır demedi, uyarmadı, kızmadı öyle düşünün...

Bunun sebebi de tabii ki ailesi çünkü asla hayırı kabul etmiyorlar ve sürekli bizim hayatımıza dahil olmak istiyorlar. Kontrolcü, ısrarcı ve çok talepkarlar. İnanır mısınız 5 yıldır aynı şeyleri söylüyorlar ve ben artık başa çıkamıyorum.

Sonradan mesafe koydum ama tanıştığımız günden itibaren evlenene kadar çalışmadığım tek gün saatlerce hoparlörden ev ahalisiyle konuştuğum halde kayınbabam dahil "bak ara bizi ihmal etme" demeden asla telefonu kapatmadılar.

Asla onları memnun edemeyeceğimi fark edip mesafe koyduğumda "biz sadece iyi misiniz onu merak ediyoruz, ara iletişimde kalalım" diyorlar. Hadi tamam anladılar diyorum başlıyorlar yine onu niye söylemediniz, bunu haber vermediniz demeye.

Tatile mi gideceğiz diyelim öncesinde gideceğiz diye haber vereceğiz, indiğimizde indik diyeceğiz, orada mutlaka onlar arayacak tekrar bir soracak ne zaman döneceksiniz sonra dönüp bir daha arayacağız istedikleri bu. Yapmak da sorun değil yaparız da devlet meselesi haline getiriyorlar. Bir keresinde döndüğümüz gün aramadık diye kayınbabam kıyameti kopardı. Eşim de "baba beni bu kadar kasma, evlendim ben artık önceliğim eşim. Bu kadar dahil olmaya çalışmayın" dedi diye saydırıp en son sana karınla mutluluklar deyip 1 sene eşimle konuşmadı.

Bir kere de onların yanına giderken uçak rötar yaptı. Kayınvalideme uzun uzun rötarın neyden kaynaklandığını nerede indiğimizi vs anlattığı halde yine de oraya gidene kadar birkaç saat içinde en az 5-6 kere aradı.

Tanıştığımız günden beri sen bizim kızımızsın ara haber ver merak ederiz dediler, nişanlıyken eşimin olduğu şehre gittiğimi haber verdiğimde eşime destanımsı mesajlar atmışlar. Bize niye söylemedin, biz niye bunu karşı taraftan duyuyoruz vs. Sonra eşime benim nerede kalacağımı sormuşlar. Eşim de ben söylemedim rahatsız olursun belki diye ama üst üste sordular sana da sorabilirler dedi. Ve sonrasında telefonda konuşurken kayınbabam bana sordu. Öğrenmezse dünya yıkılacak çünkü.

Anlayacağınız ne yapsak fazlasını beklediler daha memnun edebildiğimiz olmadı. Onlar sürekli atak ve baskı halinde olduğu ve sürekli eşimi eleştirdikleri için eşim 10 yapıp 1 kez yapmadığı şeyi bile çok büyük bir şeymiş gibi başıma kakıyor. Kısacası normalin bu kadar zorlu yollardan geçmesi beni çok yordu.

Eşimin ailesine bir şey anlatmak mümkün değil. Eşim bir şey söylese, uyarsa hep beraber yükleniyorlar ve asla kabul etmiyorlar. Ne yapmalıyım? Çok uzattım kusura bakmayın ama farklı örneklerle netleştirmek istedim. Şimdiden çok teşekkür ederim herkese.


Eşin küçük çocuk değil koskoca adam yönlendirmeye ihtiyac duyuyorsa bu çok kötü. Çift terapistine gidebilirsiniz orda konuşup belki bi çözüm bulabilirsinz veya önce eşiniz gidip bişeyler anlatmak içini dökmek isterse iyi gelebilir belki de içine bastırdığı duyguları serbest bırakıp küllerinden yeniden doğmak isteyebilir. Bazı anne babalar okadar sıkboğaz ediyorlar ki sırf kaybetme korkusundan dolayı bazıları ses çıkaramıyorlar. Halbu ki insan hayattayken tartışacak yeri geldiğinde. Ama çok kötü alıştırmışsınız. Mesela hadi eşin yapıyor ama sen yapmasaydın ayak uydurmasaydın bu raddeye gelmeyecekti hatta eşin evli olduğunun farkına varıp, yeni düzenine alışırdı.

Pasif agresif hareketler yerine , artık belli zamanlarda telefon anında açılmasın. Müsaitliğe göre ayarlayın. Aradılarmı 1 saat veya yarım saat sonra dönüş yapın.

Çağırdılarmı her allahın günü gitmeyin. Eşine karışma ama sen gitmek zorunda değilsin.

Kızımızsın diyip kontrolcü olmak çok saygı çerçevesi içerisinde bir aile tablosu değil.

Açıkcası beni bukadar arasalar sıkboğaz etseler kocamla yataktayım sonra ararız der kapatırım utanma varsa daha aramazlar.

Seni sevebilirler bu çok güzel, ama sıkboğaz etmek kötü. Eve ne aldınız ne yediniz içtiniz nereye gittiniz neden gittiniz de haber vermediniz bunlar çok boş saçma şeyler.

Bu arada genel olarak erkekler ailelerini ezmez. Kimse ezsin demiyor ama nasıl desem kıyamıyorlar akan sular duruyor ana baba dedinmi. Yapma deyince bişeye sanki onları sil dermiş gibi tehtit olarak algılıyorlar saldırı gibi.
 
Ben olsam ters köşe yapıp yarından itibaren her dakika ama her dakika arar, illallah ettirirdim kendimden. Konuyu da bir şekilde sürekli onlara getirir; onların size yaptığı gibi yaptıkları her şeye karışır, eleştirir, laf ederdim saygı çerçevesini bozmadan.

Ne güzel iş yaparken açarsınız telefonu hoparlöre alıp kenara koyarsınız, başlarsınız anlatmaya bomboş şeyleri. Tavanıza yapışan salçanın kuruyup bir türlü çıkmamasından, yeni aldığınız deterjanın kokusunu ne kadar beğendiğinize kadar aklınıza ne gelirse. Bir noktadan sonra kapatmak isteyeceklerdir, sakın ola salmayın. Bu böyle belki bir hafta gider, belki bir ay gider ama sonrasında pes ederler. Bu sefer onlar sizin aramalarınızı açmaz. Tabii bu sohbetlerde ellerine koz vermemeye dikkat etmeniz gerekir.

Kilit nokta hiçbir şekilde ilgilerini çekmeyecek, alakasız şeylerden saatlerce bahsetmek. Yeri geldiğinde de onların planlarına karışmak, onları rahatsız etmek. Kendi planlarınızdan da üstü kapalı, onları önemsiz detaylara boğacak şekilde bahsetmelisiniz. Sabrınız varsa deneyin derim. Bol şans...
 
Eşin küçük çocuk değil koskoca adam yönlendirmeye ihtiyac duyuyorsa bu çok kötü. Çift terapistine gidebilirsiniz orda konuşup belki bi çözüm bulabilirsinz veya önce eşiniz gidip bişeyler anlatmak içini dökmek isterse iyi gelebilir belki de içine bastırdığı duyguları serbest bırakıp küllerinden yeniden doğmak isteyebilir. Bazı anne babalar okadar sıkboğaz ediyorlar ki sırf kaybetme korkusundan dolayı bazıları ses çıkaramıyorlar. Halbu ki insan hayattayken tartışacak yeri geldiğinde. Ama çok kötü alıştırmışsınız. Mesela hadi eşin yapıyor ama sen yapmasaydın ayak uydurmasaydın bu raddeye gelmeyecekti hatta eşin evli olduğunun farkına varıp, yeni düzenine alışırdı.

Pasif agresif hareketler yerine , artık belli zamanlarda telefon anında açılmasın. Müsaitliğe göre ayarlayın. Aradılarmı 1 saat veya yarım saat sonra dönüş yapın.

Çağırdılarmı her allahın günü gitmeyin. Eşine karışma ama sen gitmek zorunda değilsin.

Kızımızsın diyip kontrolcü olmak çok saygı çerçevesi içerisinde bir aile tablosu değil.

Açıkcası beni bukadar arasalar sıkboğaz etseler kocamla yataktayım sonra ararız der kapatırım utanma varsa daha aramazlar.

Seni sevebilirler bu çok güzel, ama sıkboğaz etmek kötü. Eve ne aldınız ne yediniz içtiniz nereye gittiniz neden gittiniz de haber vermediniz bunlar çok boş saçma şeyler.

Bu arada genel olarak erkekler ailelerini ezmez. Kimse ezsin demiyor ama nasıl desem kıyamıyorlar akan sular duruyor ana baba dedinmi. Yapma deyince bişeye sanki onları sil dermiş gibi tehtit olarak algılıyorlar saldırı gibi.
Son paragrafa yorum yapmadan geçemeyeceğim. O kadar haklısınız ki. Hakikaten akan sular duruyor onların yaptığı şeyi bırakın benzerini ben yaptığımda tepki alıyorum. Her detayı anlatmayıp normal anne oğul gibi konuştuğu zamanlardaki görüşmeyi görüşmeden saymıyor. Bir şeyden şikayet edince benim zaten pek iletişimim de kalmadı diyor 🤷‍♀️ yorumlardan sonra benim tekrar iletişimi kesmem en iyisi diye düşündüm. Madem sıcak ama dozunda bir ilişki ayarlayamıyoruz 2-3 ayda bir konuşup uzatmadan saygı çerçevesinde hal hatır sorma tamam
 
Ben olsam ters köşe yapıp yarından itibaren her dakika ama her dakika arar, illallah ettirirdim kendimden. Konuyu da bir şekilde sürekli onlara getirir; onların size yaptığı gibi yaptıkları her şeye karışır, eleştirir, laf ederdim saygı çerçevesini bozmadan.

Ne güzel iş yaparken açarsınız telefonu hoparlöre alıp kenara koyarsınız, başlarsınız anlatmaya bomboş şeyleri. Tavanıza yapışan salçanın kuruyup bir türlü çıkmamasından, yeni aldığınız deterjanın kokusunu ne kadar beğendiğinize kadar aklınıza ne gelirse. Bir noktadan sonra kapatmak isteyeceklerdir, sakın ola salmayın. Bu böyle belki bir hafta gider, belki bir ay gider ama sonrasında pes ederler. Bu sefer onlar sizin aramalarınızı açmaz. Tabii bu sohbetlerde ellerine koz vermemeye dikkat etmeniz gerekir.

Kilit nokta hiçbir şekilde ilgilerini çekmeyecek, alakasız şeylerden saatlerce bahsetmek. Yeri geldiğinde de onların planlarına karışmak, onları rahatsız etmek. Kendi planlarınızdan da üstü kapalı, onları önemsiz detaylara boğacak şekilde bahsetmelisiniz. Sabrınız varsa deneyin derim. Bol şans...


Normalde evet böyle yapmak gerekir ama bahsettigimiz kisiler muhtemelen 50+ yaş. Enerji harcamaya değmez. Sadece her ulaşmak istediklerinde ulaşamasınlar yeterli bukadar enerji çaba harcamak yüz göz olmak bunlar çok çocuksu geliyr bana. Biri mesela beni devamlı aradığında ben açmıyorum ben açmazsam, cevap vermezsem ne yapabilir ki😆 izin verdiğimiz kadar karışabilir insanlar hayatımıza ..
 
Ben olsam ters köşe yapıp yarından itibaren her dakika ama her dakika arar, illallah ettirirdim kendimden. Konuyu da bir şekilde sürekli onlara getirir; onların size yaptığı gibi yaptıkları her şeye karışır, eleştirir, laf ederdim saygı çerçevesini bozmadan.

Ne güzel iş yaparken açarsınız telefonu hoparlöre alıp kenara koyarsınız, başlarsınız anlatmaya bomboş şeyleri. Tavanıza yapışan salçanın kuruyup bir türlü çıkmamasından, yeni aldığınız deterjanın kokusunu ne kadar beğendiğinize kadar aklınıza ne gelirse. Bir noktadan sonra kapatmak isteyeceklerdir, sakın ola salmayın. Bu böyle belki bir hafta gider, belki bir ay gider ama sonrasında pes ederler. Bu sefer onlar sizin aramalarınızı açmaz. Tabii bu sohbetlerde ellerine koz vermemeye dikkat etmeniz gerekir.

Kilit nokta hiçbir şekilde ilgilerini çekmeyecek, alakasız şeylerden saatlerce bahsetmek. Yeri geldiğinde de onların planlarına karışmak, onları rahatsız etmek. Kendi planlarınızdan da üstü kapalı, onları önemsiz detaylara boğacak şekilde bahsetmelisiniz. Sabrınız varsa deneyin derim. Bol şans...
Hayal ettim çok eğlenceli olabilirdi 😂😂 ama kayınvalidem ev hanımı, kayınbabam emekli ve sıfır çevre sebebiyle bunu 7/24 akrabalarıyla yaptıkları için asla bıkmazlar
 
Normalde evet böyle yapmak gerekir ama bahsettigimiz kisiler muhtemelen 50+ yaş. Enerji harcamaya değmez. Sadece her ulaşmak istediklerinde ulaşamasınlar yeterli bukadar enerji çaba harcamak yüz göz olmak bunlar çok çocuksu geliyr bana. Biri mesela beni devamlı aradığında ben açmıyorum ben açmazsam, cevap vermezsem ne yapabilir ki😆 izin verdiğimiz kadar karışabilir insanlar hayatımıza ..
Kayınvalidem bana şakayla çok laf dokundurur ben de aynısını yapayım dedim hoşuna gitti daha çok yapmaya başladı. O yüzden bu tarz yöntemler bana mısın demez. En iyisi 2-3 ayda bir sadece hal hatır içeren kısa aramalar. Bunu yaptığımda da sürekli eşime sitem ediyorlar. O biraz daha net sınır çizer artık bu aşamadan sonra çünkü birkaç gündür ciddi tartışıyoruz. Eşim sınır koyup konuşturmazsa da kendi aralarında konuşup konuşup doluyorlar. Keşke bu insanlara bir meşgale bulabilsem
 
Son paragrafa yorum yapmadan geçemeyeceğim. O kadar haklısınız ki. Hakikaten akan sular duruyor onların yaptığı şeyi bırakın benzerini ben yaptığımda tepki alıyorum. Her detayı anlatmayıp normal anne oğul gibi konuştuğu zamanlardaki görüşmeyi görüşmeden saymıyor. Bir şeyden şikayet edince benim zaten pek iletişimim de kalmadı diyor 🤷‍♀️ yorumlardan sonra benim tekrar iletişimi kesmem en iyisi diye düşündüm. Madem sıcak ama dozunda bir ilişki ayarlayamıyoruz 2-3 ayda bir konuşup uzatmadan saygı çerçevesinde hal hatır sorma tamam

Yani bencede biraz mesafeyi ayarlayabilirsen iyi olur. çok takma açmazsın olur biter ..telefonları eşini arayınca uzaktan bi merhaba nasılsın iyim siz dersin kapatırsın bu en güzeli.

belirli saatler günler veya haftalar diyelim.

Ufak ufak başla b*çak gibi kesip atarsan ortalık karışablir😂 amaç kimseyi silmek yada birileriyle kötü olmak değil. Sonuçta kayınaile mıç mıç olmadan güzel bir iletişim. Bence halledersin ✌️.
 
Kayınvalidem bana şakayla çok laf dokundurur ben de aynısını yapayım dedim hoşuna gitti daha çok yapmaya başladı. O yüzden bu tarz yöntemler bana mısın demez. En iyisi 2-3 ayda bir sadece hal hatır içeren kısa aramalar. Bunu yaptığımda da sürekli eşime sitem ediyorlar. O biraz daha net sınır çizer artık bu aşamadan sonra çünkü birkaç gündür ciddi tartışıyoruz. Eşim sınır koyup konuşturmazsa da kendi aralarında konuşup konuşup doluyorlar. Keşke bu insanlara bir meşgale bulabilsem


Ya aslında anlaşabilmek, şaka takılabilmek bunlar güzel ama belli ki işin boyutu farklı yerlere gidiyor..eğer eşin annesnin dolduruşlarına geliyosa annesinin yanında yaşayabilir bence. Artık bu saaten sonra eşinle tartışma sakın. Gül geç ve kısa aramalarla devam et zamanla da azaltırsın. Birbirlerini doldurmak nedir ya şimdi bişey desem alınırsın kırıcı olmak istemiyorum ama cahiller sanırım 🥹 düşünce kapasite sıfır. Değişme imkanı da yok..
 
Ya aslında anlaşabilmek, şaka takılabilmek bunlar güzel ama belli ki işin boyutu farklı yerlere gidiyor..eğer eşin annesnin dolduruşlarına geliyosa annesinin yanında yaşayabilir bence. Artık bu saaten sonra eşinle tartışma sakın. Gül geç ve kısa aramalarla devam et zamanla da azaltırsın. Birbirlerini doldurmak nedir ya şimdi bişey desem alınırsın kırıcı olmak istemiyorum ama cahiller sanırım 🥹 düşünce kapasite sıfır. Değişme imkanı da yok..
Ah yok yok kayınvalidemin tarzı şakalar şöyle, örneğin beraber misafirliğe gitmişizdir eşimle oturuyorsam ev sahibine yardım için kalktığımda yerime oturup kaynanalık yapayım yerini kapayım hihihi tarzı sadece kendisini güldüren şakalar. Yaşı çok küçük de değil 55 civarı 🤷‍♀️ işleri yok tamamen onun sıkıntısı. Sürekli kafalarında kurmaktan ne zaman aradık diye çetele tutmaktan başka yaptıkları bir şey yok. Biraz çevreleri olsa böyle olmazdı. Eşim de kesinlikle yetişkin olamamış. Tek zor kayınaile bende değil ama arkadaşlarımın eşleri ailelerinin ne olduğunu bildiğinden gelip karılarını annemi hiç aramıyorsun diye daraltmıyor. Eşimle özellikle her tartışmamızda zaten konuşmuyorsun ki zaten uzaksın ki gibi şeyler söylüyor mesafeli görüşme görüşmeme oluyor
 
Kayınvalidem bana şakayla çok laf dokundurur ben de aynısını yapayım dedim hoşuna gitti daha çok yapmaya başladı. O yüzden bu tarz yöntemler bana mısın demez. En iyisi 2-3 ayda bir sadece hal hatır içeren kısa aramalar. Bunu yaptığımda da sürekli eşime sitem ediyorlar. O biraz daha net sınır çizer artık bu aşamadan sonra çünkü birkaç gündür ciddi tartışıyoruz. Eşim sınır koyup konuşturmazsa da kendi aralarında konuşup konuşup doluyorlar. Keşke bu insanlara bir meşgale bulabilsem
Kesin tavır koymanız lazım evet. Ama eşiniz eninde sonunda "aramıyorsun üzülüyorlar, biraz daha sık arasan olmaz mı, kötü niyetli değiller ki niye böyle yapıyorsun vs. vs." diye size gelecek. O zaman geri adım atmamanız lazım. Bence eşiniz biraz da buna güveniyor. Deepse nasıl olsa beni üzmez biraz onu idare edeyim biraz anne babamı idare edeyim. Kendi aralarında konuşup dolmayı da kafanıza takmayın. Çünkü bu saatten sonra ne siz ne de eşiniz onları asla değiştiremezsiniz. Geri adım atmayın, bundan sonra böyle deyin yeterli
 
Back
X