Hep aynı konu hep aynı tavır hep aynı dram, kendinizi tekrar etmekten ve 5 yaşındaki çocuklar gibi sıfır aksiyonla boş boş ayaklarınızı yere vura vura ağlamaktan sıkılmadınız mı?
Anne babanızın zihniyeti afedersiniz ama iğrenç ötesi, onlara söylenecek çok şey yok Allah şifalarını versin. Asıl sorun sizsiniz üzgünüm, 34 yaşında okumuş etmiş meslek sahibi olmuş bir kadının rest çekememesi bir evlat bir birey olarak asssla sözünü hatrını dinlettirememesi çok vahim, neyse hadi onu da geçelim siz de böylesiniz sizi de böyle kabul ettik tamam.
Peki siz sözünü dinletemeyen ailesini ikna edemeyen bir birey olarak sevgilinizin hayatından neden çıkmıyorsunuz? Bu noktada ailenizin size yaptığı bencilliğin aynısını siz de adama yapıyorsunuz, eminim "ayrılmak istemiyor" diyeceksiniz şimdi, bu noktada da ümit verdiğinizi ikna etmeye çabaladığınızı halledeceğinizi falan söylediğinizi düşünüyorum kimse kimseyi şu şartlarda beklemez, bize olduğunuz kadar hayatınızdaki adama şeffaf olduğunuzu düşünmüyorum asla,
umarım bir an önce adam anlar da ayrılıp yoluna bakar çünkü sizinle evlense de mutlu olamaz, ailenizi ikna etmiş şekilde evlenseniz bile assssla rahat vermezler, rest çekip gidip nikah kıysanız siz huzur vermezsiniz ailem de ailem diye, olan adama olur. Çok sıkıntılı ve bence hastalıklı aile bağlarınız var ama tek taraflı değil en az aileniz kadar sıkıntılısınız siz de. Belki biraz daha önceki yıllarda hep birlikte bir yardım destek alsanız toparlardınız ama şu saatten sonra onun bile yararı olacağını düşünmüyorum nedense.
Son olarak kimse ölümsüz değil kimin önce ölüp kimin sonraya kalacağı da belli değil tabii ama yine de söylemeden geçemeyeceğim
anne babanız göçüp gittiğinde, belli bir yaşa gelmiş bazı şeylerden içi geçmiş, özgüvensiz, pişman ve yapayalnız bir kadın olarak sudan çıkmış balık gibi kalacaksınız koca dünya karşısında haberiniz olsun.
