merhaba,
aranıza yeni katıldım, gece gece keşfettim temmuz 2011 annelerini. sıkıntılanırken benim gibi birileri var mı diye ararken buldum.
34.haftasında erken doğmuş bir oğlum var. doğum öncesi yüksek düşük riskinden dolayı işimden ayrılmak yatmak zorunda kaldım. zor günlerdi.geçti.ama hiç kimseye bir şey bırakmamaya çalışarak prematür bebeğimi normal ebata getirdim.
uyku konusunda yazan arkdaşların yazılarını okudum.oğlum da doğumdan bu yana 2 saat peşpeşe uyumayanlardan. biz de.tüm gece dönüyor, geziyor, day and night önerdi doktorumuz,kullanıyoruz. bir de dişleri birden çıktı, 15 dişi var çıkmış diğerleri de çıktı çıkacak, o yüzden calpol veriyorum rahatlatsın diye, diş jeli sürüyorum. ama tüm gece ayakta.gündüz de 1.5 saat uyuyor ama çok zor dalıyor, sürekli kendini uyandırıyor. kucakta evin içinde gezerek hafifi tonda şarkı söyleyerek uyutuyorum. ..gündüz de uyumasa peşiinden koşamıycam galiba. uyku eğitimi konusunda bir sürü teorisyen birşeyler söylemiş ama ben annnne deyişine dayanamıyorum, dişleri çok fena, zor durumda olmasa niye yardım istesin..dişten sanırım burnu sürekli tıkalı, burnundan nefes alamayınca panik olup uyanıyor.burnunu sürekli açmaya çalışıyorum ama zalim dişler yaaa.
8 aydan sonra kendi yatağında yatmamaya başladı, yer yatağında yatıyorduk, salonun bilumum her noktasından topluyorduk gece, hava soğuyunca kendi yatağımıza geçtik. uyur uyumaz yatağına yatırıyoruz ama çok sürmüyor tabi, 15 dakika falan, sonra yatağında gezinemediğinden uyanıyor.kendi yatağımızda da aşağı uçacak diye uyuruz diye korkuyoruz. geçen gün bir yakınım uyku laboratuarından bahsetti, ama 18 yaş üstüyle ilglniyorlarmış çok umutlanmıştım ama

bilginiz var mı bizim yaştaki beebklerle ilgilenen bir yer hakkında?
bebeğim erkenci olunca hep ikimizdik arada anne anne gelse de her şeyiyle sadece ben ilgleniyordum anne anne bana can veriyordu sadece. şimdi de bana çok düşkün, gece kalkınca babasında bile durmuyor, işim çıksa annemlere ya da babasına bile bırakamıyorum, çığlık çığlığa, hıçkırıklarla ağlıyor.içim çok acıyor. ayrı odalarda bile kalamaz olduk oğlumla. panik halde.eskiden yine haftada 1 saat dolanırdım sonra o da olmaz oldu, babamız çok çalışınca. 3 haftadır bir kurs buldum, cumartesileri 2.5 sadeat gidiyorum, ama çok zor oluyor.1 hafta da bitmiyor azıcık ayrı kalsam azıcık 15 dakika nefes alsam.ama aklımda o. . annem sen gidince sakinleşiyor oynuyor diyor ama bir de bana sor.çıksam da hemen telefona sarılıyorum, naptı diye.
artık iş hayatına dönmem gerek, gitmezsem gidemeyeceğim bir daha sanki, yaş da kemale erdi, oğlumun da benden biraz ayrı kalması lazım.ama nasıl?.biraz zaten özelde baya bir saat ediyor...ben de çok bunaldım bu kadar kapalı kalmaya hiç alışkın değilim..bakıcı mı kreş mi ikisi bir arada mı?kreş buldum, çok özenli,ama kışın habire hasta oluyorlarmış.. bakıcı da lazım. offff, nasıl olacak ne bileyim.
nasıl uzak kalacağım o kadar saat.yaa çok zormuş çok zor.
bir de iş arıycaz o ayrı konu.
of ki offf.
herkese kolaylıklar, selamlar