Annem varken ayrı zordu
Resmen iki ayrı fikir,iki ayrı güven. Annem beşiğin başında oturuyordu.
Anne orda oturma seni izliyorlar alışacaklar derdim gönlü olmazdı.İki hafta sonra dediğim gibi oldu onlarda annemi izlemeye başladı uykuya geçmiyorlardı.
Ağladılar diye anında alır pış pış yapardı,hemen alma uykuya dalacak tekrar naz ağıdı o derdim.
Ne rahat kızsın kızım derdi.Öyle öyle birini kucağa alıştırdı gitti
Eşim nöbetten gelince yada işten gelince benim yada kızların isteklerine göre hareket ederse zorlanmıyoruz.
Mesela uyku istiyorlarsa besledikten sonra pış pış yap,yada sevgi saati sevmesi gibi.
Ama işten öyle bi geliyor ki
İçinden sevgi köpürüyor uyuyorlarsa dahi uyandırmak için bilerek resmen ses yapıyor
baktım istediğim gibi degil kafasına göre sevecek düzen bozacak.
Al dedim pış pış yap,al mama içir, ağladılar ay ne yapcaz şimdi uyumazlar vs bilerek zorluğu anlasın diye üstüne attım
şimdi anladı konuşurken dahi ses tonu alçaldı
inanın tek başına bakmak çok kolay
Benim için tek zorluk kahvaltı yapmak,oda benim uykuya aldanışımdan.
Sabah onlar uyuduğunda uyumasam sıkıntı olmaz ama uyuyorum sonra acıkıyorum onların uyanma telaş saatine denk geliyor karışıyor
Tek bebeğe bakmak zor iken iki bebek elbette çok zor sadece sabırı öğrendim sanırım
açlıktan bayılacağım diye eşimi arayıp ağlamıştım
açlıktan yada yorgunluktan süt eksilmez yada kesilmezmiş sadece bunu farkettim
3 damlaya başlayım 
