- Katılım
- 8 Haziran 2024
- Mesajlar
- 398
- Emoji Skoru
- 259
- Puanlar
- 33
- Konu Sahibi Yorgunbirisi
- #1
Hayırlı sabahlar herkese. Direkt konuya gireceğim.
2 seneye yakın bir süre önce eski eşten ayrılmıştım. Anlaşmalı olarak bitti. Hakkımı da aldım hiçbir şey uzamadı. Bu 2 sene zarfında Duygusal olarak çok değişiklik oldu tabi. İlk kırgınlık sonra öfke gibi. Yakın bir zamana kadar da içimden eskiyi atabilmek için içsel olarak affetmeyi denedim. İlk başta bu bende huzur sağlamış olsa da şimdide aklıma saçma bir şekilde sadece güzel anılar (çok az olmasına rağmen) geliyor ve aklım benle oyun oynuyor gibi geliyor. Ben önceden daha o zamanlar gelince atlattığım hastalıktan dolayı kaşınır gibi oluyordum. Hiçbir özlem ve sevgi olmamasına rağmen sürekli bir o günler iyiymişçesine aklıma gelmesi zihinsel olarak yordu beni. Bir kaç gündür var bu durum. Geçer dedim geçmedi o yüzden bu saatte bu konuyu açmak istedim. Ayrılanlar sizde de böyle bir şey oldu mu, geçiyor mu yada geçici bir şey mi? O ailenin yaptıklarını unutup iyiymiş gibi hatırlamak canımı sıkıyor. Şimdiden teşekkür ederim yorumlarınız için.
2 seneye yakın bir süre önce eski eşten ayrılmıştım. Anlaşmalı olarak bitti. Hakkımı da aldım hiçbir şey uzamadı. Bu 2 sene zarfında Duygusal olarak çok değişiklik oldu tabi. İlk kırgınlık sonra öfke gibi. Yakın bir zamana kadar da içimden eskiyi atabilmek için içsel olarak affetmeyi denedim. İlk başta bu bende huzur sağlamış olsa da şimdide aklıma saçma bir şekilde sadece güzel anılar (çok az olmasına rağmen) geliyor ve aklım benle oyun oynuyor gibi geliyor. Ben önceden daha o zamanlar gelince atlattığım hastalıktan dolayı kaşınır gibi oluyordum. Hiçbir özlem ve sevgi olmamasına rağmen sürekli bir o günler iyiymişçesine aklıma gelmesi zihinsel olarak yordu beni. Bir kaç gündür var bu durum. Geçer dedim geçmedi o yüzden bu saatte bu konuyu açmak istedim. Ayrılanlar sizde de böyle bir şey oldu mu, geçiyor mu yada geçici bir şey mi? O ailenin yaptıklarını unutup iyiymiş gibi hatırlamak canımı sıkıyor. Şimdiden teşekkür ederim yorumlarınız için.
Üstüne çok zor güvenen birisiyim. Şuan okuduğum kitaplardan kaygımı yönetiyorum yönetmeye çalışıyorum. Dediğiniz gibi sevmek o kadar da kolay olmuyor ilk seferden sonra. Sevginin sadece her şeyi aşamayacağını ve bir sürü etkene bakmak gerektiğini anlıyor insan.
. Destek almayı kendim farkındalığım olışup kafamda her şey oturmuştu. Hatta başka sorunlarımı konuştum ayrılık yerine okadar umurumda olmadı bir süre sonra. Metot mu bilmiyorum ama kendimi kurallardan konteolcülükten vazgeçmeye çalışarak duygularımı yaşayarak özetle özgür bıraktım diyebilirim. O kadar çok yazdım ki kitaplar okudum videolar izledim insanlarla konuştum. Bunları çok yapınca uzun bir süre hepsini yapmayı bıraktım çünkü yazacak bir şeyim kafamın alacağı bir kelime kalmamıştı. Kendimi geliştireceğim diye o süre canımı çıkardım. İşte çalıştım o süre de işim çok yoğun bir işti. 
