• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Ailesiyle özellikle annesiyle görüşmeyen var mı? Nasıl bir yol izlediniz?

Sunhill

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
1 Mayıs 2023
Mesajlar
66
Emoji Skoru
80
Puanlar
38
Herkese merhaba. Gerek çevremde gerek burda ailesiyle görüşmeyen, tamamen silen insanlara rastladım. İnsan başına gelmeden pek anlayamıyormuş. Size kısaca annemle olan ilişkimden bahsetmek istiyorum; küçüklüğümden beri hep yalnızdım, annem varlıklı bir aileden geliyordu, onların yardımlarıyla geçiniyordu öyle söyleyeyim. Ömrü boyunca hangi işe girse ya kavga ederek çıktı ya da bu iş çok zor diye bıraktı. Ailesinin durumu bozulunca maalesef uzun bir süre maddi sıkıntılar çektik, ben hem dışardan okudum hem çalıştım. Annemin uzun yıllar alkol problemi vardı, yanlış arkadaşlıklar, yanlış ilişkiler yaşadı hep. Hatta öyle raddeye geliyordu ki hayatımı bile tehlikeye atıyordu. Evlendim, çocuklarım oldu, anneme küçük bir ev aldım kiralarda sürünmesin, en azından bu derdi bitsin diye. Eşimin bağlantıları sayesinde 3-4 defa anneme çok güzel iş de buldum, fakat yine tutunamadı. Maddi olarak hep destek oldum ama sorunlar asla bitmedi. Arkadaşlar ben çok yoruldum, kalbim, ruhum, sinirlerim gerçekten çok çok yorgun. Ben artık özgür olmak istiyorum, acaba bugün ne yapacak? Bugün nasıl bir dert açacak diye düşünmek istemiyorum. Olmuyor, ne bir minnet duygusu ne de destek asla görmüyorum. Ben 7 yaşımdan beri beslenmemi bile kendim hazırlardım, annem okul hayatım boyunca uyanmazdı beni geçirmeye. Biliyorum mazide kaldı, ama özellikle ben anne olduktan sonra bu anılar, yaşadığım güvensizlik, belirsizlik, utanç ve yok olma isteğimi hatırladıkça kalbim çok acıyor. Annemi komple hayatımdan silmek istiyorum, her yerden engelleyip hayatımdan çıkarmak istiyorum. O yalnız kalmaz, kalabalık ailesi var. Benim gibi annesiyle problem yaşayanlar, görüşmeyenler özellikle nasıl bir yol izlediniz? Lütfen sizin tecrübenize çok ihtiyacım var. Tamamen kurtulabildiniz mi? Şimdiden herkese çok teşekkür ederim.
 
Benim de annemle sorunlu bir ilişkim var. Boşama aşamasında olduğum dönem ve sonrası daha kötü oldu. Dönem dönem görüşmediğimiz de oldu. Şimdi görüşüyoruz ama her an bir sıkına çıkartabilir. Annemizi hayatımızdan tamamen çıkarmak zor diye düşünüyorum ama sınır koyarak hayatımıza devam edebiliriz.
 
Benimki beni sepetlediği için ne yapılıyor bilmiyorum.
Ama eşim kendi ailesiyle hiç kavgasız gürültüsüz anda "bakın devamlı sorun yaşatıyorsunuz, görüşmek istemiyorum, evime gelmeyin, çağırmayın, maddi manevi destek beklemeyin, bayramdan bayrama insan gibi görüşelim" demişti.
7 8 ay işe yaradı, geçen bayram yine huzursuzluk çıkardılar. Tamamen koptular.
 
Sanırım en doğrusu bu, birden kesip atmak. Öbür türlü asla bitmiyor.
O dedi bunu dedi şöyle yaptı muhabbetiyle uzatmanın anlamı yok, sürüncemede bırakmaya hiç gerek yok, bardak dolmussa bitirmek en doğru ki zararın neresinden dönsen kârdır.
 
Benim de annemle sorunlu bir ilişkim var. Boşama aşamasında olduğum dönem ve sonrası daha kötü oldu. Dönem dönem görüşmediğimiz de oldu. Şimdi görüşüyoruz ama her an bir sıkına çıkartabilir. Annemizi hayatımızdan tamamen çıkarmak zor diye düşünüyorum ama sınır koyarak hayatımıza devam edebiliriz.
Aslında ben denedim birkaç sene önce. Görüşmediğim süre boyunca o kadar mutluydum ki anlatamam. Sonra birden ortaya çıktı, özür diledi ağladı. Ama ben bu sefer daha kararlı durmak istiyorum. Sürekli acaba sorun çıkarır mı diye yaşamak çok yorucu.
 
Benimki beni sepetlediği için ne yapılıyor bilmiyorum.
Ama eşim kendi ailesiyle hiç kavgasız gürültüsüz anda "bakın devamlı sorun yaşatıyorsunuz, görüşmek istemiyorum, evime gelmeyin, çağırmayın, maddi manevi destek beklemeyin, bayramdan bayrama insan gibi görüşelim" demişti.
7 8 ay işe yaradı, geçen bayram yine huzursuzluk çıkardılar. Tamamen koptular.
Maalesef anladığım kadarıyla sorunlar asla bitmiyor. Neden böyle oluyor insanlar neden öz çocuklarının huzurlu olmasını istemiyor gerçekten anlamıyorum.
 
Benimki sınır koyduğumda da beni sömürebileceği noktaya kadar o sınırları aşıyordu mutlaka. Yıllarca uğraştım bir şekilde uzak da olsa hayatımda tutabiliyim diye ama tahammül edemedim bir noktada. Ben de en son gölge etme başka ihsan istemem şeklinde saydırıp, yaptığı son iblislikleri yüzüne vurup engelledim her yerden. Rahatsız ederse savcılığa gideceğimi de söyledim hatta. Çünkü millete ağlayıp bana çeşitli iftiralar atıyordu kulağıma geliyordu. Onunla birlikte tüm akrabalarını da engelledim. Bana zerre faydası olmayan insanların safi zararından bıktım artık, hayat zaten çok zor bir de bunları kendime yük edersem öleceğim. Zararı olan hiççç kimseyi istemiyorum.
 
Herkese merhaba. Gerek çevremde gerek burda ailesiyle görüşmeyen, tamamen silen insanlara rastladım. İnsan başına gelmeden pek anlayamıyormuş. Size kısaca annemle olan ilişkimden bahsetmek istiyorum; küçüklüğümden beri hep yalnızdım, annem varlıklı bir aileden geliyordu, onların yardımlarıyla geçiniyordu öyle söyleyeyim. Ömrü boyunca hangi işe girse ya kavga ederek çıktı ya da bu iş çok zor diye bıraktı. Ailesinin durumu bozulunca maalesef uzun bir süre maddi sıkıntılar çektik, ben hem dışardan okudum hem çalıştım. Annemin uzun yıllar alkol problemi vardı, yanlış arkadaşlıklar, yanlış ilişkiler yaşadı hep. Hatta öyle raddeye geliyordu ki hayatımı bile tehlikeye atıyordu. Evlendim, çocuklarım oldu, anneme küçük bir ev aldım kiralarda sürünmesin, en azından bu derdi bitsin diye. Eşimin bağlantıları sayesinde 3-4 defa anneme çok güzel iş de buldum, fakat yine tutunamadı. Maddi olarak hep destek oldum ama sorunlar asla bitmedi. Arkadaşlar ben çok yoruldum, kalbim, ruhum, sinirlerim gerçekten çok çok yorgun. Ben artık özgür olmak istiyorum, acaba bugün ne yapacak? Bugün nasıl bir dert açacak diye düşünmek istemiyorum. Olmuyor, ne bir minnet duygusu ne de destek asla görmüyorum. Ben 7 yaşımdan beri beslenmemi bile kendim hazırlardım, annem okul hayatım boyunca uyanmazdı beni geçirmeye. Biliyorum mazide kaldı, ama özellikle ben anne olduktan sonra bu anılar, yaşadığım güvensizlik, belirsizlik, utanç ve yok olma isteğimi hatırladıkça kalbim çok acıyor. Annemi komple hayatımdan silmek istiyorum, her yerden engelleyip hayatımdan çıkarmak istiyorum. O yalnız kalmaz, kalabalık ailesi var. Benim gibi annesiyle problem yaşayanlar, görüşmeyenler özellikle nasıl bir yol izlediniz? Lütfen sizin tecrübenize çok ihtiyacım var. Tamamen kurtulabildiniz mi? Şimdiden herkese çok teşekkür ederim.
Ben de annemle geçmişte çok problem yaşadım ben çok çok küçükken annemle babam boşandılar annem hayatı boyunca hiç çalışmadı hep Anneannem sayesinde geçindi tıpkı sizde olduğu gibi benimle hiç ilgilenmedi ve hayatı boyunca yanlış ilişkiler yaşadı. Yıllarca babamla beni görüştürmedi ben babamın sesini bile duymadan büyüdüm. Ben 14 15 yaşlarındayken annem beni evden kovdu sokakta bile kaldım. Sonrasında o sene içerisinde babamı buldum babamın yanına yerleştim. Hep kendime yeni bir hayat kurmaya çalıştım başardım da ama geçmişin izleri çok zor silindi. Babamın yanına ilk taşındığımda annemle telefonla görüşürdüm ama sürekli kavga ederdik bir süre sonra komple görüşmeyi kestim her yerden engelledim başka yerlerden ulaşmaya çalıştı yine engelledim. Birkaç yıl konuşmadık hiç çok nadiren ulaşabildiği oluyordu onda da konuşsam da çok az konuşurdum. Sonrasında tabi zaman geçti ben evlendim vs. Bir gün eşimle tatildeydik akşam annem aradı annem de son birkaç senedir hem böbrek hem kalp hastasıydı sırf bu yüzden arasıra konuşuyordum. Akşam beni aradığında çok kötüyüm falan dedi ama bir yandan da bana laf soktu beni aşağıladı ben de konuşmak istemeyerek telefonu kapattım. Sabahında eşimle İstanbul’a doğru giderken annemin hastaneye kaldırıldığını öğrendim annem kendi ailesinin yanında olduğu için uzak bir şehirdeydi orada anladım zaten az çok nasıl gitsem diye düşündüm yine de. Ben tabii gidip işlerimi halledeyim diyene kadar akşam oldu ve akşam aniden annemin vefat haberi geldi. Annemi bana yaşattıklarından dolayı sevmezdim affedemezdim birkaç gün sonra o öleli iki sene olacak ama hâlâ pişmanlık duyuyorum. En kötü de olsa öz anne gibi kimsenin olmadığını dünyanın ölümlü bir yer olduğunu ve küs gitmenin ne kadar can yakıcı olduğunu annemin öldüğü gün anladım. Annemi kaybettikten bir kaç ay sonra bebeğimi de kaybedince hepten içimdeki ben, o küçük çocuk öldü. Çok uzun anlattım biliyorum ama size verebileceğim tek tavsiye çok yakın olmasanız bile iletişimi kesmeyin ölümlü dünya bugün konuşmazsınız ama yarın Allah korusun annenizi kaybederseniz en çok sizin canınız yanar. Annenizin yaptıklarına da mümkün olduğunca kafayı takmayın bende anneme annelik yapmaya çalıştım ama yanlış sadece kendinizi yıpratırsınız. Siz sadece evlatlık görevinizi yapın yeter
 
O dedi bunu dedi şöyle yaptı muhabbetiyle uzatmanın anlamı yok, sürüncemede bırakmaya hiç gerek yok, bardak dolmussa bitirmek en doğru ki zararın neresinden dönsen kârdır.
Artık ben de kestirip atmak istiyorum, öbür türlü olmuyor uzadıkça uzuyor.
 
Benimki sınır koyduğumda da beni sömürebileceği noktaya kadar o sınırları aşıyordu mutlaka. Yıllarca uğraştım bir şekilde uzak da olsa hayatımda tutabiliyim diye ama tahammül edemedim bir noktada. Ben de en son gölge etme başka ihsan istemem şeklinde saydırıp, yaptığı son iblislikleri yüzüne vurup engelledim her yerden. Rahatsız ederse savcılığa gideceğimi de söyledim hatta. Çünkü millete ağlayıp bana çeşitli iftiralar atıyordu kulağıma geliyordu. Onunla birlikte tüm akrabalarını da engelledim. Bana zerre faydası olmayan insanların safi zararından bıktım artık, hayat zaten çok zor bir de bunları kendime yük edersem öleceğim. Zararı olan hiççç kimseyi istemiyorum.
AA bak bu cok etkili, onunla tüm sülalesini de silersen kafa rahat oluyor, gelip darlayan abuk subuk büyüklük yapmaya çalışan laf tasiyan olmuyor
 
Maalesef anladığım kadarıyla sorunlar asla bitmiyor. Neden böyle oluyor insanlar neden öz çocuklarının huzurlu olmasını istemiyor gerçekten anlamıyorum.
Bu ülkede bazı anne-kız ilişkileri patolojik ve iyileşmez. Mesela benim annem, bana yapmadığı tüm analığı vermediği tüm merhameti erkek kardeşime yaptı, verdi. Hatta o kadar fazla fazla verdi ki çocuk zıvanadan çıktı zaptedemiyor. Yıllarca ne yüzleşmeler ne terapiler denedim, haklısın diyor. Ben de küçüktüm diyor(beni 20 yaşında doğurmuş) sonra aynı şekilde devam ediyor çünkü içinde yok bana karşı o annelik duygusu. Beni kendine ve oğluna hizmet etmesi, onları rahat yaşatması falan gereken bir köle gibi görüyor. Kendim için yaptığım her şey onu delirtiyor. Bu düzen asla değişmez kendini korumaya bak.
 
Benimki sınır koyduğumda da beni sömürebileceği noktaya kadar o sınırları aşıyordu mutlaka. Yıllarca uğraştım bir şekilde uzak da olsa hayatımda tutabiliyim diye ama tahammül edemedim bir noktada. Ben de en son gölge etme başka ihsan istemem şeklinde saydırıp, yaptığı son iblislikleri yüzüne vurup engelledim her yerden. Rahatsız ederse savcılığa gideceğimi de söyledim hatta. Çünkü millete ağlayıp bana çeşitli iftiralar atıyordu kulağıma geliyordu. Onunla birlikte tüm akrabalarını da engelledim. Bana zerre faydası olmayan insanların safi zararından bıktım artık, hayat zaten çok zor bir de bunları kendime yük edersem öleceğim. Zararı olan hiççç kimseyi istemiyorum.
En son bende artık dayanamadım saydırdım. Ağır laflar ettim insanın sabrı karşısındaki anne bile olsa belli bir süre sonra tükeniyor. Annem de her şeyi kendine göre anlatır, beni hayırsız evlat olarak lanse eder. Artık karnımda bir yumru ile yaşamaktan bıktım. Yaktım köprüleri modundayım.
 
Aslında ben denedim birkaç sene önce. Görüşmediğim süre boyunca o kadar mutluydum ki anlatamam. Sonra birden ortaya çıktı, özür diledi ağladı. Ama ben bu sefer daha kararlı durmak istiyorum. Sürekli acaba sorun çıkarır mı diye yaşamak çok yorucu.
Canım senln annen özür diliyormuş benimki asla ne özür diler ne hatasını kabul eder. Anneme güvenmiyorumnama tamamen ilişkimi kesmedim, daha iyi mesafe koyuyorum.
 
Ben de annemle geçmişte çok problem yaşadım ben çok çok küçükken annemle babam boşandılar annem hayatı boyunca hiç çalışmadı hep Anneannem sayesinde geçindi tıpkı sizde olduğu gibi benimle hiç ilgilenmedi ve hayatı boyunca yanlış ilişkiler yaşadı. Yıllarca babamla beni görüştürmedi ben babamın sesini bile duymadan büyüdüm. Ben 14 15 yaşlarındayken annem beni evden kovdu sokakta bile kaldım. Sonrasında o sene içerisinde babamı buldum babamın yanına yerleştim. Hep kendime yeni bir hayat kurmaya çalıştım başardım da ama geçmişin izleri çok zor silindi. Babamın yanına ilk taşındığımda annemle telefonla görüşürdüm ama sürekli kavga ederdik bir süre sonra komple görüşmeyi kestim her yerden engelledim başka yerlerden ulaşmaya çalıştı yine engelledim. Birkaç yıl konuşmadık hiç çok nadiren ulaşabildiği oluyordu onda da konuşsam da çok az konuşurdum. Sonrasında tabi zaman geçti ben evlendim vs. Bir gün eşimle tatildeydik akşam annem aradı annem de son birkaç senedir hem böbrek hem kalp hastasıydı sırf bu yüzden arasıra konuşuyordum. Akşam beni aradığında çok kötüyüm falan dedi ama bir yandan da bana laf soktu beni aşağıladı ben de konuşmak istemeyerek telefonu kapattım. Sabahında eşimle İstanbul’a doğru giderken annemin hastaneye kaldırıldığını öğrendim annem kendi ailesinin yanında olduğu için uzak bir şehirdeydi orada anladım zaten az çok nasıl gitsem diye düşündüm yine de. Ben tabii gidip işlerimi halledeyim diyene kadar akşam oldu ve akşam aniden annemin vefat haberi geldi. Annemi bana yaşattıklarından dolayı sevmezdim affedemezdim birkaç gün sonra o öleli iki sene olacak ama hâlâ pişmanlık duyuyorum. En kötü de olsa öz anne gibi kimsenin olmadığını dünyanın ölümlü bir yer olduğunu ve küs gitmenin ne kadar can yakıcı olduğunu annemin öldüğü gün anladım. Annemi kaybettikten bir kaç ay sonra bebeğimi de kaybedince hepten içimdeki ben, o küçük çocuk öldü. Çok uzun anlattım biliyorum ama size verebileceğim tek tavsiye çok yakın olmasanız bile iletişimi kesmeyin ölümlü dünya bugün konuşmazsınız ama yarın Allah korusun annenizi kaybederseniz en çok sizin canınız yanar. Annenizin yaptıklarına da mümkün olduğunca kafayı takmayın bende anneme annelik yapmaya çalıştım ama yanlış sadece kendinizi yıpratırsınız. Siz sadece evlatlık görevinizi yapın yeter
Ne kadar da aynı şeyleri yaşamışız. Öncelikle başınız sağ olsun, hem anneniz hem de bebeğiniz için. Sizin gibi ben de hep ona annelik yaptım ama gerçekten yoruldum. Evet biliyorum ölümlü dünya başımıza gelmeden anlayamayız. Geçen benim durumunda olan insanları araştırırken biri daha yazmıştı annesi ölmüş ama kendisinin haberi olmadığı için cenazeye bile katılamamış. Bu da çok acı bir durum. Keşke ailemizi seçme şansımız olsaydı eminim insanlık çok daha mutlu olurdu.
 
Canım senln annen özür diliyormuş benimki asla ne özür diler ne hatasını kabul eder. Anneme güvenmiyorumnama tamamen ilişkimi kesmedim, daha iyi mesafe koyuyorum.
Başta özürlerine inanıyordum ama sonra fark ettim ki ben olmadan hayatta kalamıyor maddi manevi olarak. Benim de güvenim yok ama mesafe koyunca da durum değişmiyor. İnsanın ailesini seçememesi çok üzücü.
 
Ne kadar da aynı şeyleri yaşamışız. Öncelikle başınız sağ olsun, hem anneniz hem de bebeğiniz için. Sizin gibi ben de hep ona annelik yaptım ama gerçekten yoruldum. Evet biliyorum ölümlü dünya başımıza gelmeden anlayamayız. Geçen benim durumunda olan insanları araştırırken biri daha yazmıştı annesi ölmüş ama kendisinin haberi olmadığı için cenazeye bile katılamamış. Bu da çok acı bir durum. Keşke ailemizi seçme şansımız olsaydı eminim insanlık çok daha mutlu olurdu.
Keşke.. çok teşekkür ederim bu arada. Umarım sizde bundan sonrasında mutlu huzurlu dilediğiniz gibi bir hayat yaşarsınız. Gerçekten çok yorucu süreçler inşallah bir çözüme kavuşturabilirsiniz durumunuzu hakkınızda hayırlısı olsun 🙏
 
Bu ülkede bazı anne-kız ilişkileri patolojik ve iyileşmez. Mesela benim annem, bana yapmadığı tüm analığı vermediği tüm merhameti erkek kardeşime yaptı, verdi. Hatta o kadar fazla fazla verdi ki çocuk zıvanadan çıktı zaptedemiyor. Yıllarca ne yüzleşmeler ne terapiler denedim, haklısın diyor. Ben de küçüktüm diyor(beni 20 yaşında doğurmuş) sonra aynı şekilde devam ediyor çünkü içinde yok bana karşı o annelik duygusu. Beni kendine ve oğluna hizmet etmesi, onları rahat yaşatması falan gereken bir köle gibi görüyor. Kendim için yaptığım her şey onu delirtiyor. Bu düzen asla değişmez kendini korumaya bak.
Yok gerçekten değişmiyorlar. Annendir affet diyenleri de artık kale alamıyorum. Ataerkil sistemin ortaya çıkardığı annelik genelde sıkıntılı bundan bu sonucu çıkardım. Kardeşim yok ama annem abilerine tıpkı annen gibi davranıyor. Ben doğum yaptığımda 2 gün durdu yanımda sonra da abisi burda diye koşa koşa ona hizmet etmeye gitmişti sen bensiz yaparsın ama dayın erkek anlamaz yapamaz diye. Bu yükleri çekmektense hayırsız arayan sormayan evlat olmak sağlımız için daha iyi.
 
Herkese merhaba. Gerek çevremde gerek burda ailesiyle görüşmeyen, tamamen silen insanlara rastladım. İnsan başına gelmeden pek anlayamıyormuş. Size kısaca annemle olan ilişkimden bahsetmek istiyorum; küçüklüğümden beri hep yalnızdım, annem varlıklı bir aileden geliyordu, onların yardımlarıyla geçiniyordu öyle söyleyeyim. Ömrü boyunca hangi işe girse ya kavga ederek çıktı ya da bu iş çok zor diye bıraktı. Ailesinin durumu bozulunca maalesef uzun bir süre maddi sıkıntılar çektik, ben hem dışardan okudum hem çalıştım. Annemin uzun yıllar alkol problemi vardı, yanlış arkadaşlıklar, yanlış ilişkiler yaşadı hep. Hatta öyle raddeye geliyordu ki hayatımı bile tehlikeye atıyordu. Evlendim, çocuklarım oldu, anneme küçük bir ev aldım kiralarda sürünmesin, en azından bu derdi bitsin diye. Eşimin bağlantıları sayesinde 3-4 defa anneme çok güzel iş de buldum, fakat yine tutunamadı. Maddi olarak hep destek oldum ama sorunlar asla bitmedi. Arkadaşlar ben çok yoruldum, kalbim, ruhum, sinirlerim gerçekten çok çok yorgun. Ben artık özgür olmak istiyorum, acaba bugün ne yapacak? Bugün nasıl bir dert açacak diye düşünmek istemiyorum. Olmuyor, ne bir minnet duygusu ne de destek asla görmüyorum. Ben 7 yaşımdan beri beslenmemi bile kendim hazırlardım, annem okul hayatım boyunca uyanmazdı beni geçirmeye. Biliyorum mazide kaldı, ama özellikle ben anne olduktan sonra bu anılar, yaşadığım güvensizlik, belirsizlik, utanç ve yok olma isteğimi hatırladıkça kalbim çok acıyor. Annemi komple hayatımdan silmek istiyorum, her yerden engelleyip hayatımdan çıkarmak istiyorum. O yalnız kalmaz, kalabalık ailesi var. Benim gibi annesiyle problem yaşayanlar, görüşmeyenler özellikle nasıl bir yol izlediniz? Lütfen sizin tecrübenize çok ihtiyacım var. Tamamen kurtulabildiniz mi? Şimdiden herkese çok teşekkür ederim.
Annenize annelik yapmışsınız
Bu da kişinin kendine zulmü gibidir
Kurtulursunuz inşallah
 
Back
X