Kv ve kendi ailem ile aynı sehirdeyiz. Ilk evlendigimizde iki tarafa da eşit uzaklıkta bir yerde oturduk. Ama ben asla orada oturmak istemedim, resmen gozum yaşlı mecbur kaldım. Eşim de, nişan dönemi sıkıntı cikmasin, sonra tasiniriz dedi. 1.5 sene oturduk orada, sonra taşındık. Ailemle aynı siteye. Kv ile de yaklaşık 25 km aramiz, ayni şehir. Büyük kiyametler koptu. En son ben artık hastalandim, kaldiramadim, buna rağmen esim pes etmedi. Simdi geri adım atarsak, bundan sonra asla kendi kararlarimizi kabul ettiremeyiz dedi. Tasinali 3 yıl oldu bile, bir sekilde sular duruldu, aralar duzeldi.
Gereksiz uzattım. Kulağınızı tikamayi bilin ve yolunuza devam edin. Kv bana guvenmeyin demis zaten. Varsın oğlum icguvey oldu diye evinde aglasin.
Ama eşinizin kendini yaşadığı yere ait hissedip hissetmeyecegi cok önemli. Bunu mutlaka konuşun. Direk evin huzurunu etkileyecek birşey.
Burada çocuk bakimiyla ilgili annesiyle anlasamayanlarin yuzlerce konusu var. Bunu da iyice düşünün derim