Anne ve babanın ayrılması

lilamint .!.:

Ben sizin diğer konunuza da yazmıştım ama burada anlattıklarınızı keşke en baştan itiraf etseydiniz. Diğer konuda annenizi boşanmaya ikna edemiyorsunuz gibi konuşmuşsunuz. Burda boşanmalarını da istemiyorum aslında, babama da üzülüyorum falan diyorsunuz. Bir de okul bitince evlenme planlarınız varmış. Yapacağınız şey basit aslında kendi yolunuza bakmak. Ama bunu başarabilecek gibi görünmüyorsunuz. Evlenmeye kalkışmadan önce psikolojik destek almanızı şiddetle tavsiye ederim. Yoksa bir sonraki konunuz "toksik ve mutsuz bir evliliğim mi olacak? Sevgilimden emin değilim" vb. bir şey olacak.

Genişletmek için tıkla...

FloppyDisk .!.:

Annen muhtemelen sana sık sık dert yanıyor. İsteseydi şimdiye kadar çoktan boşanırdı. Karışmayın sizi ilgilendirmez. Üzülüyor olabilirsiniz. Babanızın dengesiz haline kızıyor olabilirsiniz. Ama o sizin ilişkiniz değil. Sizi ilgilendiren hiçbir şey yok.

Genişletmek için tıkla...

anlayanvarmi .!.:

Anne, babanıza ve kardeşinize ebeveynlik yapma gibi bir sorumluluğunuz yok. Siz üst nesilden değil alt nesilden, yani kendi gelecekteki evlatlarınızdan sorumlusunuz. Ebeveynleriniz de sizden sorumlu. Onların sizin kuracağınız hayata destek vermeleri gerekirken sizi nasıl bir ruh hali içerisine sokmuşlar. Lütfen bu ayrımı kendinize sık sık hatırlatın. Kaygınızı çok ama çok iyi anlıyorum. Maalesef ben de böyleydim sizin yaşlarınızda.

Emin olun anneniz de babanız da bütün ihtimallerin farkındadır ve herhangi bir adım atmak da buna yönelik tedbir almak da onlara düşer. Her ne kadar şikayet ederlerse etsinler bu hayat onların seçimi. Değiştirmek de devam ettirmek de yalnızca onların vereceği bir karar. Kendi ruh sağlığınızı korumak için annenizi mağdur olarak görmeyi bırakmak zorundasınız. Bunu çok uzun yıllar boyunca fiziksel, psikolojik ve ekonomik şiddet gören ve kendisini boşanana kadar asla savunmayan bir annenin çocuğu olarak yazıyorum.

Siz kendinizi kurtarın. Mesleğinizi elinize alın. Kuracağınız yuvaya odaklanın. Eş adayının sizin için hak ettiğiniz gibi iyi bir hayat arkadaşı olabileceğinden emin olmaya bakın. Bunları yaparkenki suçluluk duygusundan kurtulmak için kendi psikolojinize yatırım yapın. Gerekirse ileride ufak tefek destek verebilirsiniz annenize. Ama bu bugünün mevzusu değil.

Genişletmek için tıkla...

benyeniyimgaliba .!.:

Anneniz ayrılacağım derse ne yapmayı düşündüğünü sorun? Babanızın maddi durumunu bilmiyorum. Ama ayrılırken kendi üzerine ev, geçimini sağlayacak nafaka alabilir mi? Yok bunlar olmuyorsa evliyken önce iş bulsun, bir ev kiralayıp zorunlu eşyaları alacak parayı kenara koysun öyle bu yola çıksın. Bu şekilde annenize yol gösterebilirsiniz. Hayatınızı annenize adamak gibi bir planınız yoksa sizin üzerinizden hayat kurgulamaması gerektiğini net bir şekilde söylemelisiniz. Konunuzda siz evlenirseniz annenizin sizinle yaşamak istemeyeceğini yazmışsınız. Emin olun anneniz ister ama eşiniz istemez. Benim kayınvalidem de boşanmış bir kadın ve çalışıp kendi ayakları üzerinde duruyor. Eşim annem bizimle yaşayacak dese ben arkama bakmadan kaçardım.

Genişletmek için tıkla...

hazall06 .!.:

Annem maddi durumlardan dolayı değil de manevi durumlardan dolayı ayrılmıyor. O yüzden işte onu çok mağdur rolünde görüyorum. Mesela işte ayrılırsa tek kardeşim var ve o babamla kalabilir. Annem tek başına kalmaktan çekiniyor bence. Bir de küçük bir yerde yaşıyoruz. İnsanların diyecekleri şeylerden de çekiniyordur. Tek yaşayıp kendi ayakları üzerinde duran bir kadın görünce insanlar damgalamaya müsait oluyorlar

Genişletmek için tıkla...

hazall06 .!.:

Merhaba ben düşünerek içinden çıkamadığım bir konuda destek arıyorum. Ya kısaca şöyle bir durum var. Annem ve babamın çok toksik bir evliliği var. Babam bence terk edilmeyi hak eden birisi ama biz çok merhametliyiz. Alkolik ailesiyle ilgilenmeyen birisi yani. Şu an annem babamdan ayrılmıyor. Çünkü her şeyi çok kafaya takan birisi ayrılsa da muhtemelen düşünmekten kafayı yer. Keşke biraz daha dayansaydım işte tam çocukların evlenme yaşı vs. Milletin diline düştüm gibi gibi şeyler. Ben şu an okuyorum seneye okulum bitecek. İnşallah maddi durumum vs yerinde olacak. Şunu düşünüyorum eğer o zaman da her şey bu kadar kötü olursa anneme destek olup ayrılmasını kokaylaştırıcqm. Ama kafamda bazı soru işaretleri var o yüzden bunu da ferahlatıcı bir çözüm olarak bulmuyorum. Şunlar soru işaretleri. İlk olarak benim şu an bir ilişkim var okul bitince evlenmeyi düşünüyoruz. Ben evlenirsem annem doğal olarak bizimle yaşamak istemez. 20 yaşında da kardeşim var o da yani annemi ayrılık konusunda pek destekleyen birisi değil. Güvenemem ona da. Ya annem tek yaşamış olacak ya ona üzülüyorum. Çünkü ben mesela yalnızlığı hiç sevmem. Bir de babam ev işleri yemek vs yapabilecek birisi değil. Ona çok üzülüyorum. Yani aslında ben ayrılsalar da ayrılmasalar da hep üzülen tarafım. Kendime çözüm yolları arıyorum ama bu da çok çözüm gibi görünmüyor. Annesi babası ayrı olanlarda süreç nasıl işliyor. Her şey zamanla yoluna giriyor mu acaba. Lütfen yaşayan veya fikri olanlar varsa fikir verebilir mi bana

Genişletmek için tıkla...

hazall06 .!.:

Merhaba ben düşünerek içinden çıkamadığım bir konuda destek arıyorum. Ya kısaca şöyle bir durum var. Annem ve babamın çok toksik bir evliliği var. Babam bence terk edilmeyi hak eden birisi ama biz çok merhametliyiz. Alkolik ailesiyle ilgilenmeyen birisi yani. Şu an annem babamdan ayrılmıyor. Çünkü her şeyi çok kafaya takan birisi ayrılsa da muhtemelen düşünmekten kafayı yer. Keşke biraz daha dayansaydım işte tam çocukların evlenme yaşı vs. Milletin diline düştüm gibi gibi şeyler. Ben şu an okuyorum seneye okulum bitecek. İnşallah maddi durumum vs yerinde olacak. Şunu düşünüyorum eğer o zaman da her şey bu kadar kötü olursa anneme destek olup ayrılmasını kokaylaştırıcqm. Ama kafamda bazı soru işaretleri var o yüzden bunu da ferahlatıcı bir çözüm olarak bulmuyorum. Şunlar soru işaretleri. İlk olarak benim şu an bir ilişkim var okul bitince evlenmeyi düşünüyoruz. Ben evlenirsem annem doğal olarak bizimle yaşamak istemez. 20 yaşında da kardeşim var o da yani annemi ayrılık konusunda pek destekleyen birisi değil. Güvenemem ona da. Ya annem tek yaşamış olacak ya ona üzülüyorum. Çünkü ben mesela yalnızlığı hiç sevmem. Bir de babam ev işleri yemek vs yapabilecek birisi değil. Ona çok üzülüyorum. Yani aslında ben ayrılsalar da ayrılmasalar da hep üzülen tarafım. Kendime çözüm yolları arıyorum ama bu da çok çözüm gibi görünmüyor. Annesi babası ayrı olanlarda süreç nasıl işliyor. Her şey zamanla yoluna giriyor mu acaba. Lütfen yaşayan veya fikri olanlar varsa fikir verebilir mi bana

Genişletmek için tıkla...