Babama nasıl davranmalıyım

Benim kendisi doktor olan, milyon tane saglik sorunu olan babam her aksam sek votkasini eksik etmezdi tv izlerken. Umurlarinda olmuyor saglik falan.

Ya benim babam menenjitten hastaneye yatış yapmaya giderken yolda viski aldi hastanede icmek için. Daha ne diyeyim.

Konu sahibi, yapabileceginiz hicbir sey yok. Icecek. En fazla sizden saklar ictigini. Boyle kabul edin, icip icip size sariyorsa diyalogu minimuma indirin. Siz onun ebeveyni degilsiniz, ebeveynlik rolunu ustlenmeyin. Cunku basarili olamazsiniz. Piril piril bir doktor adayisiniz, cok guzel seneler var onunuzde. Babanizin sorumluluguyla kendi hayatınızı kacirmayin.
Viskinin alkol oranı çok yüksek. Muhtemelen içince çok sarhoş oluyordur. Nasıl tahammül ediyordunuz ki. Bizim evde her gün kavga. Babam yüzünden ailemiz dağılacak. Muhtemelen annem ayrılır artık. Çünkü şiddete meyili arttı babamın. Yani ömür boyu bir daha onları aynı masada göremeyeceğim için çok üzülcem ama kaderde bu varmış
 
Viskinin alkol oranı çok yüksek. Muhtemelen içince çok sarhoş oluyordur. Nasıl tahammül ediyordunuz ki. Bizim evde her gün kavga. Babam yüzünden ailemiz dağılacak. Muhtemelen annem ayrılır artık. Çünkü şiddete meyili arttı babamın. Yani ömür boyu bir daha onları aynı masada göremeyeceğim için çok üzülcem ama kaderde bu varmış
Babamla annem ben 6 yasimdayken bosandi, ben annemle buyudum. Babamla sadece somestr ve yaz tatillerinde kaldim. 7/24 ayni evde buyumedim yani. Ki bosanmalarinin sebeplerinden biri de babamin icmesi. Oyle siddet falan asla olmadi, ne bana ne anneme ne çevreye. Ama icince o cenesi, bir seye takmasi, annemle kavga cikarmasi... icince disarida cok neselidir, keyiflidir, herkesi gulmekten öldürür. Eve girdigi an da burnumuzdan getirir. Hatta annemle evlilerken bir gece annemle tartisirken sarhos kafayla elinde bicakla merdivenlerden düşüp kaburgalarini falan kirmis.

Ben tahammul etmiyordum. Tabii ki aynı evde buyumemenin avantaji cok buyuk. Uzaktayken bana sardiginda mesajlarin yazimindan anliyordum, yine kafasi guzel deyip telefonu sessize alip birakiyordum yazsin dursun kendi kendine diye. Ben ondayken sararsa da "ben yatiyorum" diye odama iniyordum cevap vermeden. Cunku sarhos adama laf anlatamazsiniz, sadece tartismaya doner, hic ugrasamam diyordum.

Siz ayni evdesiniz, isiniz benden zor. Hele ki benim babam gibi disarida cok eglenceli, evde sıkıntı oluyorsa kimseyi inandiramazsiniz da. Yapacaginiz sey odaniza gidip kapinizi kapatmak. Annenizi korumak istemenizi de anliyorum ama babanizla kalip sarhoslugunu cekmek annenizin tercihi. Bir yere kadar yaninda olabilirsiniz. Annenizi koruma isteğiniz kendi psikolojinize mal olmaya başlıyorsa o noktada kendinizi secmelisiniz. Anneniz de neyin ne oldugunun farkinda, koskocaman kadin, o da kendi tercihlerinin sonuclarini yasiyor. Ki babaniz sarhosken anneniz de ustune gidip olaylari tetikliyor anladigim kadariyla. Siz kendinize bakin, kendinizi kurtarin.


Sarhos, devamli idare ettigimiz, arkasini topladığımız, tartışmaktan kacindigimiz babalarimiz bizde gercekten erkeklerle iliskilerimizde cok yara birakiyor. Ben bu izlerin cogunu terapise gördüm. İlişkilerimde yasadigim sorunlarin cogu dönüp dolasip babama çıktı. Babam kötü bir baba degildi, beni cok sevdiğini ve kendince her zaman iyiliğimi istedigini biliyorum. Onu ayrı tutuyorum. Cok icmesi ve sarhoslugu benimle ilgili degildi, ama sonuclarini ben de yasadim, benim hayatimi da sekillendirdi.
 
Babamla annem ben 6 yasimdayken bosandi, ben annemle buyudum. Babamla sadece somestr ve yaz tatillerinde kaldim. 7/24 ayni evde buyumedim yani. Ki bosanmalarinin sebeplerinden biri de babamin icmesi. Oyle siddet falan asla olmadi, ne bana ne anneme ne çevreye. Ama icince o cenesi, bir seye takmasi, annemle kavga cikarmasi... icince disarida cok neselidir, keyiflidir, herkesi gulmekten öldürür. Eve girdigi an da burnumuzdan getirir. Hatta annemle evlilerken bir gece annemle tartisirken sarhos kafayla elinde bicakla merdivenlerden düşüp kaburgalarini falan kirmis.

Ben tahammul etmiyordum. Tabii ki aynı evde buyumemenin avantaji cok buyuk. Uzaktayken bana sardiginda mesajlarin yazimindan anliyordum, yine kafasi guzel deyip telefonu sessize alip birakiyordum yazsin dursun kendi kendine diye. Ben ondayken sararsa da "ben yatiyorum" diye odama iniyordum cevap vermeden. Cunku sarhos adama laf anlatamazsiniz, sadece tartismaya doner, hic ugrasamam diyordum.

Siz ayni evdesiniz, isiniz benden zor. Hele ki benim babam gibi disarida cok eglenceli, evde sıkıntı oluyorsa kimseyi inandiramazsiniz da. Yapacaginiz sey odaniza gidip kapinizi kapatmak. Annenizi korumak istemenizi de anliyorum ama babanizla kalip sarhoslugunu cekmek annenizin tercihi. Bir yere kadar yaninda olabilirsiniz. Annenizi koruma isteğiniz kendi psikolojinize mal olmaya başlıyorsa o noktada kendinizi secmelisiniz. Anneniz de neyin ne oldugunun farkinda, koskocaman kadin, o da kendi tercihlerinin sonuclarini yasiyor. Ki babaniz sarhosken anneniz de ustune gidip olaylari tetikliyor anladigim kadariyla. Siz kendinize bakin, kendinizi kurtarin.


Sarhos, devamli idare ettigimiz, arkasini topladığımız, tartışmaktan kacindigimiz babalarimiz bizde gercekten erkeklerle iliskilerimizde cok yara birakiyor. Ben bu izlerin cogunu terapise gördüm. İlişkilerimde yasadigim sorunlarin cogu dönüp dolasip babama çıktı. Babam kötü bir baba degildi, beni cok sevdiğini ve kendince her zaman iyiliğimi istedigini biliyorum. Onu ayrı tutuyorum. Cok icmesi ve sarhoslugu benimle ilgili degildi, ama sonuclarini ben de yasadim, benim hayatimi da sekillendirdi.
Ben zaten şehir dışında okuyorum. Ailemden uzaktayım ama çok bir fark olmuyor. Yine huzursuzluktan çok fazla etkileniyorum. Annem da o ne der bu ne der diye ayrılığa cesaret edemeyen birisi. Ayrılsalar daha iyi olacak gibi. Sadece babam tek başına napıvak onu düşünüyorum. Yani ev işleri yemek vs insanlar nasıl hallediyor bir fikrim yok. Ya açıkçası onun hataları yüzünden ayrılıyor olacaklar ama ben yine de içimdeki baba sevgisini atamadığım için mecburen merhamet ediyorum
 
Ben zaten şehir dışında okuyorum. Ailemden uzaktayım ama çok bir fark olmuyor. Yine huzursuzluktan çok fazla etkileniyorum. Annem da o ne der bu ne der diye ayrılığa cesaret edemeyen birisi. Ayrılsalar daha iyi olacak gibi. Sadece babam tek başına napıvak onu düşünüyorum. Yani ev işleri yemek vs insanlar nasıl hallediyor bir fikrim yok. Ya açıkçası onun hataları yüzünden ayrılıyor olacaklar ama ben yine de içimdeki baba sevgisini atamadığım için mecburen merhamet ediyorum
O baba sevgisi oluyor bir sekilde. Ben benimkinin son zamanlarinda "hayatimdaki en buyuk stres faktörü" diyordum kendisi icin ama yine de sevgiyi etkilemiyor.

Kendi basinin caresine bakacak, koca adam. Evde acliktan, pislikten olecek hali yok. Calisiyormus, maddi durumu vardir. Temizlige kadin gelecek. Ya karnini doyuracak kadar yemek yapmayi ogrenecek ya da disaridan alacak, biriyle anlasacak vs. Bunları dert etmesi gereken kisi siz degilsiniz. Babanizin sorumlulugunu ustlenmeyin. Ebeveyn olan o, siz degilsiniz. Düşkün degil, muhtac degil, engelli degil. En az 45 yasinda adam, belki daha da vardir yaşı. Halledecek bir sekilde. Siz evlatsiniz, evlat olarak kalin. Ayrilma durumunda size de sarabilir, duygu sömürüsü yapabilir, kendinizi sorumlu hissedebilirsiniz. Ama degilsiniz. Kendinize bunu yuk edinmeyin.
 
O baba sevgisi oluyor bir sekilde. Ben benimkinin son zamanlarinda "hayatimdaki en buyuk stres faktörü" diyordum kendisi icin ama yine de sevgiyi etkilemiyor.

Kendi basinin caresine bakacak, koca adam. Evde acliktan, pislikten olecek hali yok. Calisiyormus, maddi durumu vardir. Temizlige kadin gelecek. Ya karnini doyuracak kadar yemek yapmayi ogrenecek ya da disaridan alacak, biriyle anlasacak vs. Bunları dert etmesi gereken kisi siz degilsiniz. Babanizin sorumlulugunu ustlenmeyin. Ebeveyn olan o, siz degilsiniz. Düşkün degil, muhtac degil, engelli degil. En az 45 yasinda adam, belki daha da vardir yaşı. Halledecek bir sekilde. Siz evlatsiniz, evlat olarak kalin. Ayrilma durumunda size de sarabilir, duygu sömürüsü yapabilir, kendinizi sorumlu hissedebilirsiniz. Ama degilsiniz. Kendinize bunu yuk edinmeyin.
Haklısınız desteğiniz için sağ olun
 
Herkese iyi akşamlar. Düşünüp düşünüp asla içinden çıkamadığım bir konu için buraya yazıyorum. Eminim benden çok daha mantıklı düşünecek yaşıtlarım büyüklerim vs vardır. Ben olayın içinde olduğum için mantıklı yaklaşamıyorum. Benim daha önce açtığım babama çok kırgınım diye bir konu var. Babamla ilişkimiz orda anlattığım gibi. Kendisi alkolü ailesine tercih etti. Bu kadar alkol içen birisi bana göre ailesini sevmiyordur. Sevse niye böyle yapar ki bilmiyorum. Ona kaç defa baba nolur içme kalbimi açıp baksan sen içtiğinde nasıl acıdığını görsen bir daha içemezsen lütfen içme annemi sevmiyorsan bari bizi düşün lütfen içme diye günlerce yalvardım zamanında. Ağladım bağırdım çağırdım her yolu denedim. Cevabı yemin ederim içmedim. Dediğim her şeye de tamam diyor. Beni nadir arar haftada 1 falan arıyor o zaman da affediyorum kendi içimde. Hiç kin tutan birisi değilim. Bir de maalesef babamı çok seviyorum. Vazgeçemedim. Onun kadar bencil olamadım. Etrafta mutlu aile görünce o kadar kıskanıyorum ki biz neden böyle olamadık. Ya maddi durumumuz iyi çok şükür ben tıpçıyım 1 seneye doktor olucam. Ama her şeyin üstesinden gelip bu konuda yeniliyorum. Çok zarar gördüm. Biz bu kadar mutsuzken babam bizi görmeyip içmeye devam etti. Asıl soru şu ki babam bu haldeyken ona nasıl davranmalıyım. Sürekli bir şekilde konuşmaya devam ettiğim için vicdan azabı çekmeden içiyor bence. Küsmeyi denedim ama yapamadım. Bana çok zarar verdi. Hayatım çok yoğun tıp okumak çok zor. Gerçekten onun bana destek olması lazımken hayat enerjim kalmadı onun yüzünden. Ya ben ne yapmalıyım lütfen bir fikri olan varsa yazabilir mi
Babanız alkolik ve sizin yapabileceğiniz bir şey yok kabul edin lütfen artık.Tekrar söylüyorum mezun olun işe girin annenizi ve kardeşinizi yanınıza alın.Babanızdır elbette seversiniz ama artık siz de rahat edin o da rahat etsin madem o da mutsuzdur hergün kavga etmekten.
 
Back
X