• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Annemi Artık Sevemiyorum

Canım benim. Ben de benzer şeyler yaşadım. Travmalarımı atlatmak için tedavi gördüm. İlaç kullandım atlatamadım.Çünkü bir araya geldiğimizde yine psikolojik tacizi devam ediyordu. Tabi gecmiste yaşattıklarını da unutamıyordum.
En son kanser olduğuma inanmadı, bende temelli çıkardim hayatimdan.3 yıldır görüşmüyorum. Bazen bir söz, bir eşya hatırlatıyor yaşattıklarını. Kopuveriyorum hayattan. Tekrar toparlamam uzun sürebiliyor.
Ama en azından huzurum var. Her an acaba ne yapacak, beddua mi yoksa ağır küfürler mi işitecegim korkusu yok. Sonuçta ben kendimi seçtim.
Nasıl inanmadı
 
Nasıl inanmadı
Teşhis konulduktan sonra anneme gidip anlattım, başkalarından duymasın diye. Durumun çok da kötü olmadığını, üstesinden geleceğimi söylemişti doktor. Bunları anlattım. Doktorun yalan söylediğini, paramı almak icin beni kandırdığını iddia etti. 2 ayrı doktordan teşhis aldığımı söyleyince çok sinirlendi. Sen kanser falan değilsin, süt bezesidir o, deyip susturdu beni.
Ben de sustum, bu konu hakkında birsey söylemedim. Ancak kemoterapiye başladığımı duydu tabi.
Özel hastanede tedavi gördüm. Şehrimizde onkoloji yoktu. Mecburdum özele.
Kısa bir süre sonra da aramalarıma cevap vermemeye başladı. Geri de dönmüyordu. Ben de bir daha aramadim.
Ortalama 2 yil sürdü tedavi, simdi kontrol aşamasındayım. Bu süreçte merak edip aramadı.
 
Teşhis konulduktan sonra anneme gidip anlattım, başkalarından duymasın diye. Durumun çok da kötü olmadığını, üstesinden geleceğimi söylemişti doktor. Bunları anlattım. Doktorun yalan söylediğini, paramı almak icin beni kandırdığını iddia etti. 2 ayrı doktordan teşhis aldığımı söyleyince çok sinirlendi. Sen kanser falan değilsin, süt bezesidir o, deyip susturdu beni.
Ben de sustum, bu konu hakkında birsey söylemedim. Ancak kemoterapiye başladığımı duydu tabi.
Özel hastanede tedavi gördüm. Şehrimizde onkoloji yoktu. Mecburdum özele.
Kısa bir süre sonra da aramalarıma cevap vermemeye başladı. Geri de dönmüyordu. Ben de bir daha aramadim.
Ortalama 2 yil sürdü tedavi, simdi kontrol aşamasındayım. Bu süreçte merak edip aramadı.
Çok şükür iyileşmişsin aslında kendi içimizdeki çocuğu biz İyileştirmeliyiz ben artık annemden sevgi görme isteğini bıraktım belkide bırakmamız lazım kendimizi sevebilmemiz için.. İNŞALLAH Her zaman sağlıklı ve mutlu olursunuz
 
Çok şükür iyileşmişsin aslında kendi içimizdeki çocuğu biz İyileştirmeliyiz ben artık annemden sevgi görme isteğini bıraktım belkide bırakmamız lazım kendimizi sevebilmemiz için.. İNŞALLAH Her zaman sağlıklı ve mutlu olursunuz
 
Çok şükür iyileşmişsin aslında kendi içimizdeki çocuğu biz İyileştirmeliyiz ben artık annemden sevgi görme isteğini bıraktım belkide bırakmamız lazım kendimizi sevebilmemiz için.. İNŞALLAH Her zaman sağlıklı ve mutlu olursunuz
Teşekkür ederim. Sizin için, eziyet çeken, hor görülen ve sevilmeyen bütün kadınlar icin, mutluluk diliyorum.
 
en iyi yapacağınız şey görüşmeyi kesmek olur mücadele ederseniz sizi de mahveder. kendim de benzer şeyler yaşadım acımasızlarla pisliklerle savaşırken sizi de öyle birisine dönüştürüyolar malesef ki üstüne sinir stres de cabası. hiç gerek yok en iyi yapacağınız şey hayatınızdan çıkarmak maddi bi bağımlılığınız da yok sonuçta. siz kendi hayatınızdan çıkarıp o boşluğu kurduğunuz yuvanızla kendinizle güzelliklerle doldurun. emin olun bunlar ömür törpüsü
 
Yakın çevrenizin haberi varmiydi tüm bunlardan.. teyzeniz ,halaniz ve diğer akrabalar engel olmadılar mi.. komsular ,öğretmeniniz hiç farketmediler mi.. siz cocukken kimseye anlatmazmiydiniz..
 
Teşekkür ederim.. Babam sessiz annem tarafından yönetilen biri kardeşlerimden çok sevdikleride var beni sevemedi bir yere koyamadı bende sevgi görmedim ama çocuklar ve yaşlıları çok seviyorum annemin kardeşleri çocuklarını öyle seviyorki.. Bunları hep düşündüm ama kardeşleri bu kadar normal iken sorun annemde maalesef.. Bana iyi gelmiyor annem ama İslam anne babaya ne olursa olsun saygılı olun diye emrediyor ben elimden gelen herşeyi yaptım sevilmek için
Seni o kadar iyi anlıyorum ki... Yürekten sarılıyorum... 🫶🏻
 
Yakın çevrenizin haberi varmiydi tüm bunlardan.. teyzeniz ,halaniz ve diğer akrabalar engel olmadılar mi.. komsular ,öğretmeniniz hiç farketmediler mi.. siz cocukken kimseye anlatmazmiydiniz..
Komşular görürdü hatta bir komşu teyze hep müdahale ederdi asla iyiliğini unutmam onun dışında narsist olduğundan maalesef dışarıda Olsada o kadar yüksek derecede olmuyordu.. Yıllarca bu durumdan ben utandım maalesef insanlara hep mutlu bir profil çizdim ve çevremde güleryüzüm merhametimle tanındım hep.. Aslında utanması gereken ben değilmişim yıllar sonra anlıyorum..
 
Nefret etmiyorsunuz . Şimdi bile bir saçınızı oksasa gel kızım diyip kollarını açsa koşa koşa gidersiniz. Çünkü bir kadın ne kadar büyüse de , anne olsa da içindeki o küçük kız çocuğu hep orda. Ve o küçük kız anne şefkatine hep muhtaç.

Çok üzüldüm okurken. Ama bir yandan şunu düşündüm. Anneniz nasıl bir evlilik nasıl bir çocukluk gecirdi. Evet bu bencilligine, doğurduğu evladı şefkat ve sevgiden mahrum bırakmasına meşru zemin olusturmuyor ama acaba o da mı hiç sevilmedi? Sevmek sevilmek nedir bilmiyor olabilir mi? Yani bu tavırlarının altında yatan nedenler olabilir mi?

Belki yaşadıkları, sebebiyle ya da belki karakteri öyledir. Ama bende çocukluğu boyunca babası tarafından hep aşağılanmış, hakaret ve küfüre maruz kalmış bir kız çocuğu olarak diyorum ki, hayat bu acılardan ibaret değil . Sizi sevenler, hayatınıza iyi gelenler için şükredin. Kızınızı coooook sevin. Onunla iyilesirsiniz inşallah. Allah'ım kalbinizin şifasını versin.

Bu kız da çocuklarına kötü davransın, sevgi göstermesin o zaman, kötü bir anneyle büyümüş neticede.

İnsanların kötülüklerini ‘bilemeyiz o da neden böyle oldu’ diye aklayamayız. Seri katilleri anlamaya çalışmakla aynı şey. Kötü kötüdür, anne sıfatının olması kadın sıfatının olması onu aklamaz, yaptıklarını meşru görmeye sebep olmaz.

Yetişme şekli sevgisini göstermesiyle ilgilidir.

Biz üniversitedeyken adli tıp hocamızın anlattığı bir olay vardı. 7 yaşlarında bir kız çocuğu boğazında bir şey kaldığı için hastaneye getiriliyor ve tedavi sırasnda kızın ciddi şiddet gördüğü, bedeninde yanıklar olduğu vs görülüyor. Kızı zar zor sosyal hizmetler alıyor, kızın daha küçük bir erkek kardeşi de var, ona karşı aşırı iyiler ama, dertleri kızla. Neyse sosyal hizmetlerdeyken, birgün yurda gidip, ‘kardeşi onu çok özledi, gelsin bir gece evinde kalsın’ demişler, görevli de ana babası ne olacak diye vermiş kızı. Kızı sopayla döve döve öldürmüşler. Hocamız çok üzgün anlatmıştı, doktor, savcı, polis bir olup zar zor kurtardığımız, konuşmaya başlayan o küçük kız bir iş bilmez görevlinin aptallğıyla öldü diye.

O yüzden ah bilemeyiz o da ne yaşamış diye kimsenin kötülüğüne kılıf bulmak zorunda değiliz
 
Bu kız da çocuklarına kötü davransın, sevgi göstermesin o zaman, kötü bir anneyle büyümüş neticede.

İnsanların kötülüklerini ‘bilemeyiz o da neden böyle oldu’ diye aklayamayız. Seri katilleri anlamaya çalışmakla aynı şey. Kötü kötüdür, anne sıfatının olması kadın sıfatının olması onu aklamaz, yaptıklarını meşru görmeye sebep olmaz.

Yetişme şekli sevgisini göstermesiyle ilgilidir.

Biz üniversitedeyken adli tıp hocamızın anlattığı bir olay vardı. 7 yaşlarında bir kız çocuğu boğazında bir şey kaldığı için hastaneye getiriliyor ve tedavi sırasnda kızın ciddi şiddet gördüğü, bedeninde yanıklar olduğu vs görülüyor. Kızı zar zor sosyal hizmetler alıyor, kızın daha küçük bir erkek kardeşi de var, ona karşı aşırı iyiler ama, dertleri kızla. Neyse sosyal hizmetlerdeyken, birgün yurda gidip, ‘kardeşi onu çok özledi, gelsin bir gece evinde kalsın’ demişler, görevli de ana babası ne olacak diye vermiş kızı. Kızı sopayla döve döve öldürmüşler. Hocamız çok üzgün anlatmıştı, doktor, savcı, polis bir olup zar zor kurtardığımız, konuşmaya başlayan o küçük kız bir iş bilmez görevlinin aptallğıyla öldü diye.

O yüzden ah bilemeyiz o da ne yaşamış diye kimsenin kötülüğüne kılıf bulmak zorunda değiliz
Haklısınız kötülüğün kılıfı yok kötü kötüdür maalesef tek kızdığım ona kendimi sevdirmek için küçük yaşlarda bile borç alıp ona veriyordum beni sevsin diye çalışıyordum borç içinde kalıyordum bazen demiyordu o beni sevsin diye insanlara yalan söylemeye başlamıştım lisede annem beni şöyle seviyor böyle seviyor diye kendi hayal ettiğim anneyi anlatıyordum.. Onun yüzünden neredeyse yalancı güvenilmez biri oluyormuşum Allah korumuş..
 
Haklısınız kötülüğün kılıfı yok kötü kötüdür maalesef tek kızdığım ona kendimi sevdirmek için küçük yaşlarda bile borç alıp ona veriyordum beni sevsin diye çalışıyordum borç içinde kalıyordum bazen demiyordu o beni sevsin diye insanlara yalan söylemeye başlamıştım lisede annem beni şöyle seviyor böyle seviyor diye kendi hayal ettiğim anneyi anlatıyordum.. Onun yüzünden neredeyse yalancı güvenilmez biri oluyormuşum Allah korumuş..

Siz küçük bir çocuk genç bir kızmışsınız, size hiç kızmadım, sadece üzüldüm. Annenizin ne olduğunu görüp sınır çizmenize çok sevindim
 
Benim annemin de sevgi dili sıkıntılıdır, 16 yaşında evlenmiş 18 yaşında anne olmuş, bilen bilir Erzurum’un katı adetleriyle büyümüş - büyüklerin yanında eşine çocuğuna sevgi namına bir şey göstermek dünyanın en büyük ayıbı- bir kadın. Ama sevgisini hep bir şekilde hissederdik. Hasta olsam sabaha kadar başımdaydı. Sinirliydi, sevgi göstermezdi öyle öpüp koklamazdı, ama çocuklarından da nefret eder tavrı yoktu yani.
 
Küçük yaşlardan itibaren annemden şiddetin her türlüsünü gördüm. gece soğukta yatırmaktan tutun elimi ocak ve sobayla yakmaya çalışma gibi şeyler.. Yıllarca sürekli aşağıladı. 11 yaşımda makarna yapmayı beceremedim diye ağlayarak beni dövdüğünü hatırlarım ama bunlara rağmen ben anne babamı kaybetmekten hep korktum okula giderken asla harçlık vermez ben başarılı olunca hep dalga geçerdi hatta okutmak istemedi kendi zorumla okudum.. Çalışmaya başladıktan sonra fiziksel şiddeti bıraktı ve psikolojik şiddete manipülasyonlara başladı. Ben ise beni sevsin diye bütün paramı olduğu gibi Ona verirdim hatta eksik verince borç alır tamamlar ona verirdim.. Buna rağmen hiç kızım diye sevmedi beni bir defa olsun öpmedi beni... Kıyafet alsam yakışmamış diye sürekli üzer aşağılardı.. Anneme dair mutlu olduğum tek anım yok.. Evlendim evlenme aşamasında türlü türlü psikolojik şiddet aşağılanmalara maruz bıraktı.. Nedeni maddi olarak destek vermeyecektim.. Evlendim çocuğum oldu ve çocuğumu çok seviyordu sevdiği için bende geçmişte yaşadıklarımın üzerini kapatmıştım.. Evime geldiğinde yinede ona karşı öfkeliyim en ufak öfkemde eşime kötülerdi beni.. Bütün Bunlara sabrettim taa ki kızım olana kadar.. Kızım olduktan sonra anneliği bu olmadığı bir annenin kızının saçını tararken öpmesi gerektiğini anneliğin merhamet olduğunu çok daha iyi anladım.. Ve annemin çok kötü bir narsist olduğunu çocukluğumu benden çaldığını onun yüzünden insanlardan sevgi almak için hala her türlü fedakarlığı yaptığımı anladım. Maalesef hala bile yaptıklarına pişman değil.
annem ile arama mesafe koydum ama ona tahammül edemiyorum görünce canım acıyor eskiden çok sevdiğim annemden nefret ediyorum bu normal mi?
Ben nefret ediyorum Allah ona cennetin kokusunu dahi nasip etmesin beni maf etti yaktı kül etti hayatımı cehenneme çevirdi ben de anne oldum ve anladım o anne değil şeytan habis ve deccal öyle doluyum ki beni yaktın kül ettin iki cihanda yan yan yan
 
Bu kız da çocuklarına kötü davransın, sevgi göstermesin o zaman, kötü bir anneyle büyümüş neticede.

İnsanların kötülüklerini ‘bilemeyiz o da neden böyle oldu’ diye aklayamayız. Seri katilleri anlamaya çalışmakla aynı şey. Kötü kötüdür, anne sıfatının olması kadın sıfatının olması onu aklamaz, yaptıklarını meşru görmeye sebep olmaz.

Yetişme şekli sevgisini göstermesiyle ilgilidir.

Biz üniversitedeyken adli tıp hocamızın anlattığı bir olay vardı. 7 yaşlarında bir kız çocuğu boğazında bir şey kaldığı için hastaneye getiriliyor ve tedavi sırasnda kızın ciddi şiddet gördüğü, bedeninde yanıklar olduğu vs görülüyor. Kızı zar zor sosyal hizmetler alıyor, kızın daha küçük bir erkek kardeşi de var, ona karşı aşırı iyiler ama, dertleri kızla. Neyse sosyal hizmetlerdeyken, birgün yurda gidip, ‘kardeşi onu çok özledi, gelsin bir gece evinde kalsın’ demişler, görevli de ana babası ne olacak diye vermiş kızı. Kızı sopayla döve döve öldürmüşler. Hocamız çok üzgün anlatmıştı, doktor, savcı, polis bir olup zar zor kurtardığımız, konuşmaya başlayan o küçük kız bir iş bilmez görevlinin aptallğıyla öldü diye.

O yüzden ah bilemeyiz o da ne yaşamış diye kimsenin kötülüğüne kılıf bulmak zorunda değiliz
Kılıf bulmak değil, meşrulaştırmak amacıyla sormadım. Ne yaşarsa yaşasın bir anne çocuğuna bunu yasatamaz. Sadece merak ettim, acaba hayata, insanlara belki sevdiklerine olan hıncını mı alıyor kızından diye. Yoksa "çok kötü şeyler yaşamış aaa haklı o zaman" diyecek halimiz yok.
 
Ben nefret ediyorum Allah ona cennetin kokusunu dahi nasip etmesin beni maf etti yaktı kül etti hayatımı cehenneme çevirdi ben de anne oldum ve anladım o anne değil şeytan habis ve deccal öyle doluyum ki beni yaktın kül ettin iki cihanda yan yan yan
Size burdan sarılıyorum.. Çocukların sevgisini kazanmak varken nefretini kazanmak.. Herkes anne olamıyor herkes vicdan taşıyamıyor maalesef misal evliliğimde bile beni eşime kötülemeye başladığında tamamen rest çektim çünkü bir anne eğer pişmansa düzeliyorsa kızını korur onunla tartıştığknda ağlar siz beni sevmiyorsunuz der.. Seni nasıl seveyim sen sevilecek ne yaptın sadece beni doğurdun eziyet vere vere büyüttün bir defa sarılmadın.. Kızım deyip saçımı okşamadın.. Öpmedin.. Bir defa başımı dizine koyup uyumadım.. Aksine hep şiddet hemde en ağır şekilde.. Uykumdan bile tekmeleyerek uyandıran bir anne anne olamaz bence ben Allah A havale ettim hayatımdan net bir şekilde uzaklaştırdım ve nefretimi bile hak etmediğini düşünüyorum artık çünkü bana yeterince zarar verdi nefret duygusuyla kendime zarar vermeyeceğim İnşallah...
 
Kılıf bulmak değil, meşrulaştırmak amacıyla sormadım. Ne yaşarsa yaşasın bir anne çocuğuna bunu yasatamaz. Sadece merak ettim, acaba hayata, insanlara belki sevdiklerine olan hıncını mı alıyor kızından diye. Yoksa "çok kötü şeyler yaşamış aaa haklı o zaman" diyecek halimiz yok.

İşte bir sebep olması gerekmiyor, anne olmaması gerken ruh hastaları anne oluyor, olay bundan ibaret oluyor.

Bir kötülük bir kadından ya da anneden gelince ‘nasıl yapar, mutlaka arkasında bir sebep olmalı’ düşüncesi geliyor. Sebep olmak zorunda da değil, olsa bile yine de saçma. Kocam beni dövüyor kötü davranıyor ben de hırsımı gideyim de savunmasız çocuğumdan çıkarayım
 
İşte bir sebep olması gerekmiyor, anne olmaması gerken ruh hastaları anne oluyor, olay bundan ibaret oluyor.

Bir kötülük bir kadından ya da anneden gelince ‘nasıl yapar, mutlaka arkasında bir sebep olmalı’ düşüncesi geliyor. Sebep olmak zorunda da değil, olsa bile yine de saçma. Kocam beni dövüyor kötü davranıyor ben de hırsımı gideyim de savunmasız çocuğumdan çıkarayım
Anlatamıyorum galiba, neyse .
 
Komşular görürdü hatta bir komşu teyze hep müdahale ederdi asla iyiliğini unutmam onun dışında narsist olduğundan maalesef dışarıda Olsada o kadar yüksek derecede olmuyordu.. Yıllarca bu durumdan ben utandım maalesef insanlara hep mutlu bir profil çizdim ve çevremde güleryüzüm merhametimle tanındım hep.. Aslında utanması gereken ben değilmişim yıllar sonra anlıyorum..
Böyle pskopatca davranan kötü anneler taniyorum ,çocuklarının nasıl gözlerinin ışığının söndüğü nü ,nasıl korkarak yaşadığını ,hatta bu insanlar öğretmen oluyor ama empati kurmayı bilmiyorlar ,dışarıya Melek gibi görünüyor ,evlerinde cehennemi yaşatıyorlar.. bunların hepsini bilip o çocuklar için birşey yapamamak öyle zoruma idiyor ki ,tek yapabildiğim beraberken iyi hissetmeleri ,onlarla oynamak ve dua etmek.. belkide bir gizli kamera yeter kotuluklerini meydana çıkarmaya ,yaşlılara ,çocuklara nasıl kötülük yaptıkları ,durmadan başkaları hakkında kötü konuştukları hepsi çıkar ve onlar için bu dehşet verici olur zira odleri kopuyor bir eksikleri görünmesinden..
 
Benim annemde fiziksel değil ama psikolojik şiddet gösterirdi.babamla anlaşamaz bütün öfkesini bizden çıkarırdı özellikle benden çünkü sessizdim.diger kardeşlerim onun çok fedakar olduğunu söylerdi ama ben öyle düşünmüyorum çünkü ona dair hiç mutlu bı anım yok.bizi çok sevdiğini soylerdi ama hiç hissetmezdim.etrafta çocuklarıni seven biri gibi görünürdü yıllarca hep kendimi suçların ben neden öyle hissetmiyorum diye.icten içe kızdım bana böyle hissettirdiği icin.sonra öfkem bana zarar verdi ona benzemeye başladım.kendime söz verdim onun gibi olmayacam ve onu affedecem.simdi ona karşı sevgiden ziyade merhamet var içimde yaşlandı ona karşı merhamet duyuyorum.diger kardeşlerim ona çok bağlı harika bı anne diyor ben niye öyle değilim bilmiyorum.mesela bize geldiğinde acayip geriliyorum çünkü hep biseye laf ediyor.hem gelsin istiyorum hemde istemiyorum.
 
Back
X