• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Annesiyle mesafeli olanlar var mı?

buldumbenben

Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
14 Ocak 2026
Mesajlar
106
Emoji Skoru
48
Puanlar
13
Yaş
34
Ben aslında bu seneye kadar iyi sayılırdım annemle. Yani öyle büyük bir problemimiz olmazdı ufak tefek şeyler olsa da. 6 ay önce doğum yaptım ve lohusa depresyonuna girdim. O süreci çok ağır atlattım, maalesef 3 hafta kadar annemin yanında kalmak zorunda kaldım eşimle beraber. Çünkü sürekli ağlıyordum bebeğimle ilgilenemiyorum, sezaryen acısı da cabası. Ama bu süreçte annem eşime çok kötü davrandı sebepsiz yere. Eşim eve her geldiğinde annem suratını astı, sohbet etmedi, eşim nasılsın anne dediğinde bazen cevap bile vermedi. Resmen küfreder gibi baktı her seferinde. Oysaki eşim dünya iyisi biridir. Anneme çok saygılı efendi güler yüzlüdür. Şimdiye kadar anneme en ufak bir saygısızlığı olmamıştır. Annem evine birileri geldiği zaman rahatsız olan bir tip. Sebepsiz yere. Bu damadı da olsa böyle. Tuhaf bir insan. Sevgi dolu değildir. O günlerden sonra ben de kendisinden elimde olmadan soğudum. Şimdi istesem de eskisi gibi hissedemiyorum.
 
Bazı analara lohusaya yardım ağır gelir
Halbuki anne desteğine, şefkatine en çok ihtiyacımız olduğu dönem. Bir kadın hayatında kaç kez lohusa olur ki? 6 ay geçti ama hâlâ kırgınım. Biraz moral bulacağım yerde üzüntüm ikiye katlanıyordu annemin tavrı yüzünden.
 
Benim ki siz tecrubelisiniz zaten halledersiniz benim.gelmeme gerek yok dedi zaten mesela 😵‍💫
Benimkide ayıp bısey kızına dogurunca annesi mi bakar çok ayıp çok ayıp el duymasın demisti
Bakamam rahatımı bozamam diyemez o.
Hastayım der
Ayıp der
Ama bu cümlesi çok komik ve tiksincti doğrusu.
 
Benimkide ayıp bısey kızına dogurunca annesi mi bakar çok ayıp çok ayıp el duymasın demisti
Bakamam rahatımı bozamam diyemez o.
Hastayım der
Ayıp der
Ama bu cümlesi çok komik ve tiksincti doğrusu.
Kim bakacakmis peki,niye ayip onu da anlamdim
.evet bizimki de ramazana denk geliyor zor olur yapamam diyor.gerci ilk dogumuma geldi ama hoc bir işimi yapmadı yardımcıları olmadi.anca strese soktu beni.bende istemiyorum gelmesini.bizim bahtınıza da böylesi gelmiş
 
Kim bakacakmis peki,niye ayip onu da anlamdim
.evet bizimki de ramazana denk geliyor zor olur yapamam diyor.gerci ilk dogumuma geldi ama hoc bir işimi yapmadı yardımcıları olmadi.anca strese soktu beni.bende istemiyorum gelmesini.bizim bahtınıza da böylesi gelmiş
Ben hiç bozulmadım açıkçası
Bide annem gelsin fılan
ooff hıc iş alamam başıma 😬
 
Benimki büyük kızımın doğumuna gelmedi. Ertesi gün eve gelmiş diyor ki ben senin evini düzenini bilemem, iş yapamam. Daha dün doğum yapmış olan ben, kalktım yemek yaptım sofra kurdum annemin önüne. Utanmadan da yedi. Bir tek gece bile yanımda kalmadı. Birkaç gün gündüz geldi gitti, bebek sevdi, misafir gibi ağırlattı kendisini. Sonra da ne aradı ne sordu.

Küçükte sezaryen oldum, ona ise hiç gelmedi. Çocuk 6 günlükken 1-2 saat görmeye geldi. Bir dahaki görüşü 6 aylıkken oldu.

İki çocuğumu da bu kadar yılda (ilk çocuğum 15, diğeri 4 yaşında) daha 1 dakika anneme emanet etmiş değilim. Annemin de fiske kadar emeği yok çocukların üstünde. Tabi mecbur değil ama insan zor durumda kalınca da çocuğu emanet edebileceği güveneceği biri olsun istiyor. Mesela ben 1 sene önce, eşim 6 ay önce ameliyat olduk. Küçüğe ablası baktı biz hastaneden çıkana kadar. Anneme söylesek de gelmezdi. Benimkinde o kumaş yok. Öyle de bir anne işte…

Merak eden olursa diye söylüyorum annem iki mahalle ötemde yaşıyor. Arabayla 10 dakikalık yolda. Ama yok yani kadının içinde o duygu. Umrunda olmaz. Annelik hissedilen bir şey. Ben evladının doğumuna rahat edemem diyerek ülke değiştirip giden anneler biliyorum. Nasibimize ruhsuz, vicdansızı denk gelmiş elden ne gelir.
 
Cok sukur elhamdulıllah 🤣
Sezaryen mıydı ilki
İlk kimle kalacak sen ikinciye doguma gittiğinde, nasıl planladin🤗
Sezeryandi malesef.
İkincide sezaryen olacak.kayinvalidem var ona birakcaz bakalım.annemden daha çok ilgilenir ne yalan diyim.esim de yanımda kalacak şuan için öyle planladik
 
Ben doğumda garantiye aldım kaynanamla görümcelerim vardı yanımda 10 gun rahattım

Vallah annem bişey yapmaz ama herseye yorum yapar kesin beni depresyona sokardı kötülüğüne demez ama hep eski usul olsun ister kafa orda
 
Benimki büyük kızımın doğumuna gelmedi. Ertesi gün eve gelmiş diyor ki ben senin evini düzenini bilemem, iş yapamam. Daha dün doğum yapmış olan ben, kalktım yemek yaptım sofra kurdum annemin önüne. Utanmadan da yedi. Bir tek gece bile yanımda kalmadı. Birkaç gün gündüz geldi gitti, bebek sevdi, misafir gibi ağırlattı kendisini. Sonra da ne aradı ne sordu.

Küçükte sezaryen oldum, ona ise hiç gelmedi. Çocuk 6 günlükken 1-2 saat görmeye geldi. Bir dahaki görüşü 6 aylıkken oldu.

İki çocuğumu da bu kadar yılda (ilk çocuğum 15, diğeri 4 yaşında) daha 1 dakika anneme emanet etmiş değilim. Annemin de fiske kadar emeği yok çocukların üstünde. Tabi mecbur değil ama insan zor durumda kalınca da çocuğu emanet edebileceği güveneceği biri olsun istiyor. Mesela ben 1 sene önce, eşim 6 ay önce ameliyat olduk. Küçüğe ablası baktı biz hastaneden çıkana kadar. Anneme söylesek de gelmezdi. Benimkinde o kumaş yok. Öyle de bir anne işte…

Merak eden olursa diye söylüyorum annem iki mahalle ötemde yaşıyor. Arabayla 10 dakikalık yolda. Ama yok yani kadının içinde o duygu. Umrunda olmaz. Annelik hissedilen bir şey. Ben evladının doğumuna rahat edemem diyerek ülke değiştirip giden anneler biliyorum. Nasibimize ruhsuz, vicdansızı denk gelmiş elden ne gelir.
Çok üzüldüm ama maşallah öyle böyle büyütmüşsünüz çocukları. En zorlu zamanları geride kalmış. Bundan sonra da eşiniz siz birbirinize yetersiniz Allahın izniyle. Ben henüz 6 aylık anneyim. Zaten doğumdan sonra bi depresyon sürecim olduğu için insan ekstra bir omuz arıyor yanında. Anne şefkati arıyor. Ama maalesef ben de annem tarafından çok yalnız bırakıldım bu süreçte. Annem eşime surat yapınca gider odada bir de bunun için ağlardım. Şükür şimdi daha iyiyim ama hâlâ aklıma geldikçe kendi kendime sorgularım niye böyle yapmıştı ki diye. Demek ki içinde yok. Napalım.
 
Ben aslında bu seneye kadar iyi sayılırdım annemle. Yani öyle büyük bir problemimiz olmazdı ufak tefek şeyler olsa da. 6 ay önce doğum yaptım ve lohusa depresyonuna girdim. O süreci çok ağır atlattım, maalesef 3 hafta kadar annemin yanında kalmak zorunda kaldım eşimle beraber. Çünkü sürekli ağlıyordum bebeğimle ilgilenemiyorum, sezaryen acısı da cabası. Ama bu süreçte annem eşime çok kötü davrandı sebepsiz yere. Eşim eve her geldiğinde annem suratını astı, sohbet etmedi, eşim nasılsın anne dediğinde bazen cevap bile vermedi. Resmen küfreder gibi baktı her seferinde. Oysaki eşim dünya iyisi biridir. Anneme çok saygılı efendi güler yüzlüdür. Şimdiye kadar anneme en ufak bir saygısızlığı olmamıştır. Annem evine birileri geldiği zaman rahatsız olan bir tip. Sebepsiz yere. Bu damadı da olsa böyle. Tuhaf bir insan. Sevgi dolu değildir. O günlerden sonra ben de kendisinden elimde olmadan soğudum. Şimdi istesem de eskisi gibi hissedemiyorum.
Anneniz çok titiz ,evinde yalnızlığı seven biri galiba..düzeni altüst olunca tadı kaçmış kadının..onun evinde 3 hafta kalmak yerine keşke siz annenizi kendi evinizé çağırsaydınız. 3 hafta da az bi süre değil yani..
 
Anneniz çok titiz ,evinde yalnızlığı seven biri galiba..düzeni altüst olunca tadı kaçmış kadının..onun evinde 3 hafta kalmak yerine keşke siz annenizi kendi evinizé çağırsaydınız. 3 hafta da az bi süre değil yani..
Teklif ettim. Gelmedi maalesef.
 
Yukarıdaki tavrınızı okuyunca kusura bakmayın ama bir de anneden dinlemek lazım konuyu diye düşündüm.🤷‍♀️
Niçin? Ben bir soru soruyorum. Bakıyorum altında ikili sohbete başlanmış. Her bildirimde girip okuyorum ne yorumlar gelmiş diye ama bir bakıyorum iki kişi birbiriyle sohbet ediyor. Doğru mu bu? Kendi aralarında edebilirler özelden.
 
Back
X