Çok güzel özetlemişsiniz. Ayak üstü herkes herkesle konuşuyor. Ben evime davet edebileceğim evine giderken güvenilir mi acaba diye tereddüt etmeyeceğim arkadaş grubundan bahsetmiştim. Bir de yaşa takıldığım söylenmiş ama örneğin ben bekarım ve gezmek, günübirlik bile olsa bir yerlere gitmek istiyorum. Şimdi iki çocuklu bir kadın düşünelim, gel bir kaç gün bir yerlere kaçalım desem ne diyorsun mahh akşam akşam çocuğu uyutuyorum deyip telefonu kapatacak. Aslında yaşıttan da ziyade aynı durumları paylaştığımız demek istiyorum.
Üç yıla yakındır kimse yok. Gerçekten aceleci miyim? Gerçekten çok sıkılıyorum. Hani tamam kendi kendimize yetelim ama kendi kendime yetmek zorunda kalmaktan da çok sıkıldım.
Haftada minimum üç gün görüştüğüm arkadaşlarımla 3 yıl önce tanıştım. Onlar kuzen. Buna rağmen iş çıkışı özledim diye kahveye gelirler, akşamları ya çıkarız ya birimizin evinde buluşuruz, yazın bahçede toplaşırız. Öyle ayaküstü tanışıklığı değil yani. Gülmekten yerlere yatmalı, travmaları konuşup ağlamalı falan bir arkadaşlık. Yaşla, konumla, onunla bununla alakası yok. Arkadaşlık kurmak isteyen kuruyor.
Bakın burda bahsettiğim iki arkadaş çocuklu. Birinin 8 birinin 3.5 yaşında bebeleri var. Çevremdeki insanların %80’i çocuklu. Çocuklu insanlar da çocuktan uzaklaşıp nefes almak istiyor ara sıra. Anayım ben ana diye ortalıklarda gezip kendini çocuğa adayan, çocuktan başka dünyası olmayan insanlar değillerse bu dediklerinizi çocuklu insanlarla da yapabilirsiniz. Ben yapıyorum. Kimse çocuğumu iki gece babasına bırakamam demiyor. Ya da en kötü ihtimal çocuğu da alıp gidiyoruz ki bu da korkunç değil. Gayet eğlenceli geçebiliyor zaman zaman.
Bence arkadaşlıkta kriter arama kaç yaşındasın bilmiyorum ama arkadaşlıkta yaş bence çok önemli değil ben 29um 40 yaşında kankilerim var. Mesela tek tip arkadaş edinenler genelde tek kalıyor, aynı yaşlarda aynı hayat deneyim ve seviyesinde arkadaşlık kuranlar mesela bu şekilde arkadaş çevren olduğunda kopmalar daha fazla oluyor çünkü hayat akışında dengeler değişiyor halbuki en başta çeşit çeşit meslek yaş vs arkadaşlık kurulsa o akışta o bağ kopmuyor. Hem işten hep kurstan hem memleketinden insan edinmeye bak, yaşına takılmaz. Evli küçük çocuklı olur bi gün çıkamaz sen gidersin kahve sohbet yaparsın diğer gün o çıkar vs gibi. Kendini kapatma nasıl olsa yapamaz diye.
Belkide enerjiniz tutmuyodur yada sizi çok meşgul yoğun tempoda sanıyolardır. Bi kere bende tanıştığım birini bu sebepten çağaramamıştım sonra bi baktım aslında öyle biri değilmiş. Enerjisi yoğun ve zamansız biri gibiydi
Ya işte ablalar abiler var dediğim gibi ama abla abi olarak kalıyor yani. Bir de bilirsiniz iş yeri biraz da kurtlar sofrası gibidir hele de karşında işin uzman kurdu olmuş kıdemliler varsa. Buna rağmen tabi ki sohbet ediyorum tabi ki konuşuyorum işte işle ilgili bir etkinlik olunca bir araya geliyorum falan filan ama dostum diye sarılacağın birine dönüşmüyor yani.Bence arkadaşlıkta kriter arama kaç yaşındasın bilmiyorum ama arkadaşlıkta yaş bence çok önemli değil ben 29um 40 yaşında kankilerim var. Mesela tek tip arkadaş edinenler genelde tek kalıyor, aynı yaşlarda aynı hayat deneyim ve seviyesinde arkadaşlık kuranlar mesela bu şekilde arkadaş çevren olduğunda kopmalar daha fazla oluyor çünkü hayat akışında dengeler değişiyor halbuki en başta çeşit çeşit meslek yaş vs arkadaşlık kurulsa o akışta o bağ kopmuyor. Hem işten hep kurstan hem memleketinden insan edinmeye bak, yaşına takılmaz. Evli küçük çocuklı olur bi gün çıkamaz sen gidersin kahve sohbet yaparsın diğer gün o çıkar vs gibi. Kendini kapatma nasıl olsa yapamaz diye.
65 yaşında bile arkadaşım var benim üniversiteden dışarda buluşur kahve içeriz mesela
Spor salonuna gidiyorum baya zamandır tık yok. Kurslar iş saatleri ile çakışıyor. 1+1'lerin olduğu bir apartta kalıyorum ve sanki seçilmiş gibi tüm komşularım erkek.
nasıl beceriyorsunuz biraz anlatırmısınız
İçgüdüsel
bende de tanışma konuşma aşamalarında sıkıntı yok. çok arkadaşım vardır tanıdığım çoktur .ama ilerisi yok. ilerletemiyorum. yakın arkadaşım yok malesef
