Aşırı Korumacı Ebeveynlik

Hifaa

13.10.2015 :)
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
30 Aralık 2015
4.632
11.251
27
Merhaba herkese.
Benim 1 yaşında kızım var. Elimden geldiği kadar iyi bi anne olmaya çalışıyorum ama sanırım biraz abartıp kızımın üzerine çok düşüyorum.
Biz 3 kız kardeşiz babam üzerimize titrerdi.Nefes aldırmazdı yattınız mı , kalktınız mı, gece defalarca odamıza girer bizi kontrol ederdi. 30 yaşıma geldim neredeyse hala dışarda yağmur yağarken dışarı çıktığımda huzursuz olur hasta olucam diye.
Bende ister istemez ailemden gördüklerimi uyguluyorum sanırım. Okuyan bir anneyim doğruyu yanlışı ayırt edip , kötü yönlermi törpülemeye , iyi yönlerimi arttırmaya çalışıyorum.
Zorla yemek yedirmem istemezse bırakırım. Uyku konusunda zorlamam ama bi düzenimiz vardır uykusu olduğunu bilirim ve uykuya direnirsr ağlatmam fakat oyunla bir şekilde uyumaya ikna eder uyuturum.
Titiz düzenli biriyim. Evin derli toplu olsun isterim dağınıklığa gelemem ama kızım oynarken rahtsız olmam o uyuduğunda mutlaka toplarım ama yada onun oynadığı oda dağılsada diğer odalar derli toplu olmalı.
Asıl sorunuma geleyim fazla uzattım. Çocuğum düşecek yada hasta olacak diye ödüm kopuyor. Sürekli gözüm üzerinde o yemek yemeden ben yiyemem. Kimseye güvenmem bırakamam . Bıraksam da gittiğim yerde huzur bulamam kendimi yer bitiririm.
Çocuk laminanta gitse alır halıya otuttururum. Tv sehpasına gitse ordan alır başka yere koyarım. Yada ne bileyim işte çocuğu düşmesin zarar görmesn diye sürekli kısıtlıyorum gibi birşey gönlünce keşfedemiyor hiçbirşeyi. Bunları yaparken kızarak yada fevri yapmıyorum. Sakince sevecen olmaya çalışıyorum
. Bu durumu farkeden beni uyaran kişi eşimdi . Birkaç kez kayınpederimde söyledi. Kızım işte bırak çocuğu özgürce gezsin çok müdahale etme. İşte bu kadar koruma hasta olsun , olucak, antikor üretsin vücudu bağışıklık kazansın vs. Başta kızmıştım niye bunları söylüyor çocuğuma en iyi ben bakarım ben bilirim en doğrusunu diye.
Ama sonradan düşündüm ve haklı ! Netten birkaç şey okudum bu tarz yetişen çocuklar aileye bağımlı olur ilerde şu şu sorunları yaşar diye. Ve üzüldüm açıkçası ben iyi ebeveyn olmak için didinirken meğer kötülük yapıyormuşum çocuğuma.
Evet hatayı düzeltmek için önce farketmek gerek çok şükür farkındayım ama nasıl düzelteceğim. Tamam şimdi ki sorun bırak rahatça gezsin keşfetsin düşerse de birşey olmaz çocuk düşe kalka büyüyecek. Peki ya sonra? Çocuğum büyüdüğündü onun sorunları değişecek ama ben aynı benim mükemmelliyetçi , kontrolcü anne. Arkadaşların da kalmak istediğinde, okulda canını sıkan birşey olduğunda , o zaman nasıl davranıcam ☹️ Uzun oldu cidden , vakit ayırıp okuyanlara çok teşekkür ediyorum. Sizden ricam ne yapmam gerektiğini bilmiyorum bana tavsiye vermeniz.
Hiç birşey mükemmel olamaz maalesef bu hayatta o yüzden kendinizi ve çevrenizdekileri yormayın ...
Birde şunu söyleyin ne zaman aşşırı dikkatli ve özenli davransam çocuğumun başına bi kaza geldi yada hastalandı bende bıraktım artık daha rahatım bu konuda sakınılan göze çöp batar Allah'ım hep mutlu günler göstersin inşallah
 

cutenuse

Aktif Üye
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
3 Şubat 2017
1.241
2.496
Sizin rahat olduğunuz kadar çocugunuzda rahat olacak emin olun. Aslında düştüğünde belki canı cok acımayacak ama sizin tepkinizden o da daha fazla hassaslasip acı duyabilir. Benim de kızım 2 yasina giricek. Ben bu konularda çok çok çok rahat bir anneyim. Kendi annem kayinvalidem bie rahatligima şaşırır. Düşe kalka büyüdü mu evet ama tabi kafa göz yarmasın diye de önlem aldık. Ama olacagi var iste hic tahmin edemeyecegimiz yerden dudagini dis etini yardi. Şimdi düşünce ay düştüm düştüm anne kalktım ama acımadı der. Ama ben yine de mesela elini bacağını öperim. Umursamıyor gibi olmayayım diye. Canın acıdı mi diye sorarim. Düştüğü gibi kalkmasını da öğreniyor cocuk. Eğer çok cani yanarsa zaten agliyor, veya gelip elim acıdı öp anne diyor. Kendi başına koltuk tepesine masaya çıkar eder. Sandalyeyi masanın yanların koyarim inerken bas diyorum şimdiye kadar masadan uçmadı. Bir kac kez gosterdim nasil inecegini ve sonra kendisi de yöntemler bularak uyguladi. Annemlerin akli gidiyor masanın tepesindeyken ama kızım tedbirli etrafta sandalye yoksa inmeye çalışmaz bile gibi gibi... zamanla da zaten oturmaya başlıyor böyle şeyler çocukta. Gözünüz kulaginiz her daim cocukta olsun. Ama her hareketine ayaklanıp koşturmayın. Boş yerlere battaniye yolluk vs atin istediği yere otursun oynasın. Hem evler oyle eskisi giib betonda degilki soğuk olsun. 2 kat eşofman çorap giydirin tamamdir.
 

sonanda

Guru
Pro Üye
29 Nisan 2013
14.239
25.957
Asiri korumaci olmak aslinda cocugun iyiligine degil. Daha cok cocuga kotuluk yapmis oluyorsunuz farkinda degilsiniz. Bastirimis, sindirilmis, ozguvensiz oluyor o zaman cocuk. Oysa duse kalka hayata tutunanlar hayatta daha basarili oluyor. Ya da mesela belki kotu bir benzetme ama yalin ayak cop toplayan cocuklar bagisiklik sistemleri daha cok gelistigi icin midir bilmem daha az hasta oluyor. Asiri korunan cocuk daha kolay hasta oluyor, daha hassas oluyor ve biliyorlar ki her hata yaptiklarinda anneleri arkalarini toplar. Bu yuzden buyumuyorlar, hep cocuk kaliyorlar. Oysa hata yapa yapa ogrenir insan. Cok kontrolcu olmamak lazim. Aşırı ilgisizlik de dogru degil, evet. Nasil desem ipler hep elinizde olsun ama ipleri biraz gevsek tutun. Birakin nefes alsin cocuk. Birakin hata yapsin. Ozguvenini kazansin.
 

Fitne_fucur

memento mori memento vivere
Pro Üye
3 Nisan 2014
28.335
105.876
Çocuğum büyüdüğündü onun sorunları değişecek ama ben aynı benim mükemmelliyetçi , kontrolcü anne.

okulda canını sıkan birşey olduğunda

bunlar çok önemli. okul zaten kontrolünüz dışında bir mekan olacak sürekli yol göstererek kendini kazalara vs karşı korumasını öğretseniz de diğer çocuklarla iletişimini kendini savunmayı kendisi öğrenecek. alan tanımanız lazım.
hastalık konusuna da katılıyorum kreş zamanı çok çekersiniz bağışıklığı zayıf olacak çünkü.
 

d3nizz

Uykularımı kaçıran yaşanmışlıklar var
Anneler Kulübü
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
17 Aralık 2015
19.978
34.856
bende o aylardayken sizin gibiydim, çunku gercekten tehlikeli oluyorlar.
zamanla yavas yavaş gevsettim, sürekli göz takibi yapip sözlu yada fiili harekette bulunmadim.
prizlere parmak sokmak gibi canina zarar verecek bir davranjis yapmadigi surece karismiyorum uzun süredir.
sadece yapacagi hareketin hangi sonuclari ortaya cikarabilecegini soyluyorum, mesela koltuk tepesinde geziyorsa dikkat et düşme, yatakta zipliyorsa yatagin kenarlarina dogru ilerleme düsebiljirsin gibi olmasi gerek uyarilari yapip mudahale etmiyorum ama goz hapsinide birakmiyorum.
bunu yapmak icin tabi evde bir cok seyin yeri degisti önceleri.
ama hala yillar sonranin okulda gozumun onunde olmayacak endisesini tasiyorum 😁
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 1214 gün geçti.

Miss Bride

Supervisor
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
17 Ocak 2020
2.657
5.780
Ben de böyle büyüdüm. İş ve okul ortamına kadar karşı mahalleye bile tek başına gidememiş ve otobüse tek bindiğimde etrafa korkan gözlerle bakan, gideceğim yerde kaybolmaktan korkan, yolda yürürken sürekli arkasını kontrol eden biri olup çıktım. Çünkü annem yanımda olmazsa kendi kendime yetemezdim, o şu yöne gideceğiz, şu koltukta oturacaksın, şu yemeği yiyeceksin demese bunları tek başıma yapamazdım diyordum.
Çok şükür ki 18 yaşımdan sonra yavaş yavaş atlattım. Ama tavsiyem, siz çocuğunuza bunları yaşatmayın, takip etseniz bile bunu bilmesin, uzaktan izleyin, hata yapmasına izin verin. Hata yapmaktan korkarak büyüyen biri olarak söylüyorum, çocuklarınıza hata yapma şansı verin. Sonra toparlanmak çok zor oluyor, uyum sağlamak çok zor oluyor, aciz çocuklar yetişiyor, iş hayatı okul hayatı sosyal hayat böyle değil, kimse el bebek büyüttüğünüz her alanında müdahele ettiğiniz prensesinize sizin gibi davranmayacak.
Çocuklarınızı hayat kavgasına hazırlayın.
 

Bebeğimin doğacağı muhtemel tarih : 23-08-2021

Hamileliğimin 23. haftası içindeyim.
Bebeğimi kucağıma almama 124 gün kaldı.

Bebeğiniz önümüzdeki 4 hafta içinde önemli ağırlık kazanacaktır. Önümüzdeki hafta ve aylarda, bazı anne babalar bebeğini işitsel uyarı göndermek için (annenin karnına kulaklık dayamak, rahme doğru megafon ile konuşmak gibi) yoğun bir çaba içine gireceklerdir. Bu bebeğinize zarar vermez ama bir faydasıda olmaz. Sadece siz ara ara bebeğinizle konuşabilirsiniz. Bebeğiniz antikorları üretmeye başladı. Bebeğinizin başından poposuna kadar olan mesafe yaklaşık olarak 20 cm civarında. Ağırlığı yarım kiloya yaklaştı.

Bebeğimin yaklaşık ağırlığı : 550 gr. - Yaklaşık boyu : 27.8 cm. (Baştan Topuğa)

Hamilelik Günlüğünü İmza alanına eklemek için tıklayın

Mavistez

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
14 Ekim 2018
3.363
2.025
Merhaba herkese.
Benim 1 yaşında kızım var. Elimden geldiği kadar iyi bi anne olmaya çalışıyorum ama sanırım biraz abartıp kızımın üzerine çok düşüyorum.
Biz 3 kız kardeşiz babam üzerimize titrerdi.Nefes aldırmazdı yattınız mı , kalktınız mı, gece defalarca odamıza girer bizi kontrol ederdi. 30 yaşıma geldim neredeyse hala dışarda yağmur yağarken dışarı çıktığımda huzursuz olur hasta olucam diye.
Bende ister istemez ailemden gördüklerimi uyguluyorum sanırım. Okuyan bir anneyim doğruyu yanlışı ayırt edip , kötü yönlermi törpülemeye , iyi yönlerimi arttırmaya çalışıyorum.
Zorla yemek yedirmem istemezse bırakırım. Uyku konusunda zorlamam ama bi düzenimiz vardır uykusu olduğunu bilirim ve uykuya direnirsr ağlatmam fakat oyunla bir şekilde uyumaya ikna eder uyuturum.
Titiz düzenli biriyim. Evin derli toplu olsun isterim dağınıklığa gelemem ama kızım oynarken rahtsız olmam o uyuduğunda mutlaka toplarım ama yada onun oynadığı oda dağılsada diğer odalar derli toplu olmalı.
Asıl sorunuma geleyim fazla uzattım. Çocuğum düşecek yada hasta olacak diye ödüm kopuyor. Sürekli gözüm üzerinde o yemek yemeden ben yiyemem. Kimseye güvenmem bırakamam . Bıraksam da gittiğim yerde huzur bulamam kendimi yer bitiririm.
Çocuk laminanta gitse alır halıya otuttururum. Tv sehpasına gitse ordan alır başka yere koyarım. Yada ne bileyim işte çocuğu düşmesin zarar görmesn diye sürekli kısıtlıyorum gibi birşey gönlünce keşfedemiyor hiçbirşeyi. Bunları yaparken kızarak yada fevri yapmıyorum. Sakince sevecen olmaya çalışıyorum
. Bu durumu farkeden beni uyaran kişi eşimdi . Birkaç kez kayınpederimde söyledi. Kızım işte bırak çocuğu özgürce gezsin çok müdahale etme. İşte bu kadar koruma hasta olsun , olucak, antikor üretsin vücudu bağışıklık kazansın vs. Başta kızmıştım niye bunları söylüyor çocuğuma en iyi ben bakarım ben bilirim en doğrusunu diye.
Ama sonradan düşündüm ve haklı ! Netten birkaç şey okudum bu tarz yetişen çocuklar aileye bağımlı olur ilerde şu şu sorunları yaşar diye. Ve üzüldüm açıkçası ben iyi ebeveyn olmak için didinirken meğer kötülük yapıyormuşum çocuğuma.
Evet hatayı düzeltmek için önce farketmek gerek çok şükür farkındayım ama nasıl düzelteceğim. Tamam şimdi ki sorun bırak rahatça gezsin keşfetsin düşerse de birşey olmaz çocuk düşe kalka büyüyecek. Peki ya sonra? Çocuğum büyüdüğündü onun sorunları değişecek ama ben aynı benim mükemmelliyetçi , kontrolcü anne. Arkadaşların da kalmak istediğinde, okulda canını sıkan birşey olduğunda , o zaman nasıl davranıcam ☹️ Uzun oldu cidden , vakit ayırıp okuyanlara çok teşekkür ediyorum. Sizden ricam ne yapmam gerektiğini bilmiyorum bana tavsiye vermeniz.
Bende sizin gibiydim özellikle düşecek canı yanacak diye çok tedirgin olurdum kimseye birakmazdim eşim bigun aynı şekilde uyardı denize düşmeyecek ya alt tarafı koltuktan düşer bidahakine dikkat etmeyi öğrenir dedi snra kayinvaldem bırakın kalsın fln derdi asla birakmazdim eşim yine bigun zorla bıraktırdı i gece uyuyamamistim ama bir kaldı iki kaldı derken eşim kalcakmsin babaannede diye sorunca gözünün içine bakardım hayır desin diye ister istemez etkilendi çocukta ama snra yapmamaya başladım bu seferde çocuğum kalmak istemedi annemle babamı tek bırakmak istemiyorum fln diyordu daha yeni yeni iki seferdir yine kaldı ama sadece babaannede kalır orda dedesi dışarı çıkarıyor fln diye hisuna gidiyor annemlerde kalamiyor müsait değiller fln öyle yani bişey denemeye çalışıyorum gorumcem var onun oğlu 10 yasnda hala gorumcem yedirir yemeğini çocuk öyle alıştı çünkü acayip takik herşeye bişey yerinden oynadimi illa onu yerine koyacak götürecek içi rahat etmez okulda da öyle davranıyormus öğretmenleri cagrdi okula konuşmak için ilerde çocuğa büyük sorun olur yavaş yavaş bırakın kendi haline
 

Benim adim karpuz

SESSİZ OL VE SADECE İZLE SIRA BENDE
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
7 Ağustos 2017
6.300
5.675
25
Anksiyete bozukluğu var sanırım , beni anlatmışsınız psikiyatriye gittim 4 aydır ilaç tedavisi görüyorum,gelişme var bende ,sizede tavsiye ederim başka türlü duzelemezsiniz kendimden biliyorum
 

Sibelim84

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
13 Haziran 2011
9.708
3.468
Merhaba herkese.
Benim 1 yaşında kızım var. Elimden geldiği kadar iyi bi anne olmaya çalışıyorum ama sanırım biraz abartıp kızımın üzerine çok düşüyorum.
Biz 3 kız kardeşiz babam üzerimize titrerdi.Nefes aldırmazdı yattınız mı , kalktınız mı, gece defalarca odamıza girer bizi kontrol ederdi. 30 yaşıma geldim neredeyse hala dışarda yağmur yağarken dışarı çıktığımda huzursuz olur hasta olucam diye.
Bende ister istemez ailemden gördüklerimi uyguluyorum sanırım. Okuyan bir anneyim doğruyu yanlışı ayırt edip , kötü yönlermi törpülemeye , iyi yönlerimi arttırmaya çalışıyorum.
Zorla yemek yedirmem istemezse bırakırım. Uyku konusunda zorlamam ama bi düzenimiz vardır uykusu olduğunu bilirim ve uykuya direnirsr ağlatmam fakat oyunla bir şekilde uyumaya ikna eder uyuturum.
Titiz düzenli biriyim. Evin derli toplu olsun isterim dağınıklığa gelemem ama kızım oynarken rahtsız olmam o uyuduğunda mutlaka toplarım ama yada onun oynadığı oda dağılsada diğer odalar derli toplu olmalı.
Asıl sorunuma geleyim fazla uzattım. Çocuğum düşecek yada hasta olacak diye ödüm kopuyor. Sürekli gözüm üzerinde o yemek yemeden ben yiyemem. Kimseye güvenmem bırakamam . Bıraksam da gittiğim yerde huzur bulamam kendimi yer bitiririm.
Çocuk laminanta gitse alır halıya otuttururum. Tv sehpasına gitse ordan alır başka yere koyarım. Yada ne bileyim işte çocuğu düşmesin zarar görmesn diye sürekli kısıtlıyorum gibi birşey gönlünce keşfedemiyor hiçbirşeyi. Bunları yaparken kızarak yada fevri yapmıyorum. Sakince sevecen olmaya çalışıyorum
. Bu durumu farkeden beni uyaran kişi eşimdi . Birkaç kez kayınpederimde söyledi. Kızım işte bırak çocuğu özgürce gezsin çok müdahale etme. İşte bu kadar koruma hasta olsun , olucak, antikor üretsin vücudu bağışıklık kazansın vs. Başta kızmıştım niye bunları söylüyor çocuğuma en iyi ben bakarım ben bilirim en doğrusunu diye.
Ama sonradan düşündüm ve haklı ! Netten birkaç şey okudum bu tarz yetişen çocuklar aileye bağımlı olur ilerde şu şu sorunları yaşar diye. Ve üzüldüm açıkçası ben iyi ebeveyn olmak için didinirken meğer kötülük yapıyormuşum çocuğuma.
Evet hatayı düzeltmek için önce farketmek gerek çok şükür farkındayım ama nasıl düzelteceğim. Tamam şimdi ki sorun bırak rahatça gezsin keşfetsin düşerse de birşey olmaz çocuk düşe kalka büyüyecek. Peki ya sonra? Çocuğum büyüdüğündü onun sorunları değişecek ama ben aynı benim mükemmelliyetçi , kontrolcü anne. Arkadaşların da kalmak istediğinde, okulda canını sıkan birşey olduğunda , o zaman nasıl davranıcam ☹️ Uzun oldu cidden , vakit ayırıp okuyanlara çok teşekkür ediyorum. Sizden ricam ne yapmam gerektiğini bilmiyorum bana tavsiye vermeniz.


Sizi çok iyi anlıyorum çünkü malesef bende böyle bir anneyim ve böyle olduğu için pişman olanlardan. Kızım ozguvensiz çünkü. Bunun sebebi benim biliyorum. Yeni bir ortama girdiğinde kaygı yaşıyor çocuk. Kendimi duzeltmeye çalışıyorum ama hep kendi hatamı bulurken görüyorum kendimi. Fazla müdahale ediyorum. Mesela çok basit gbi görünebilir ama şu örneği vereyim. Kızımı oyun terapisine gönderiyorum bazı kaygı sorunlarını çözsün diye. Neyse çıkışta psikolog bizi kapıdan uğurlarken " annecim çıkar galoşlarini" dedim o da çıkardı. Ertesi gün psikolog beni aradı. Siz söylemeyin çıkar diye gerekirse unutsun ama hatırlatmayın. Tek başına birşeyleri yapabiliyor olmanın hazzını yaşasın müdahale etmeyin dedi. Hiç düşünmemiştim bu yonden. Ben sadece yapma etme düşersin koşma vs soylemlerimi azaltmaya çalışıyordum. Ama bu galoş meselesi beni kendime getirdi. Hakkaten kontrolculuk çok bende. Toparlanmamiz gerek evladimizin iyiliğini için. Siz de yol yakınken geri donun
 

Bebeğimin doğacağı muhtemel tarih : 08-11-2021

Hamileliğimin 12. haftası içindeyim.
Bebeğimi kucağıma almama 201 gün kaldı.

Bebeğinizin el ve ayak parmaklarında yumuşak tırnaklar gelişmeye başladı. Önümüzdeki 3 gün içinde bebeğinizin tırnakları, tırnak yatağında büyümeye başlayacak. Kadınların %90 nında gebelik boyunca çatlaklar meydana gelecektir. Eğer cildiniz yumuşaksa ve kilo alma sürecinizi düzenli ve azar azar olacak şekilde ayarlayabilirseniz, çatlatların oluşum şansını azaltabilirsiniz.

Bebeğimin yaklaşık ağırlığı : 14 gr. - Yaklaşık boyu : 41 mm. (Baştan Popoya)

Hamilelik Günlüğünü İmza alanına eklemek için tıklayın

Koalina

Geçici Olarak Hesap Pasiftir !
ÜZGÜN
Pro Üye
Anneler Kulübü
26 Eylül 2010
16.706
29.612
Kış günü benim ayaklarımda patik var, bu beyefendi çıplak gezmeyi tercih ediyor. Neden böyle gezmek istiyorsun dediğimde üşümek istiyorum diyor :KK70:
1 yaşta müdahale edebilirsiniz ama 2 yaş zaten her şeye itiraz edeceği ve benliğini keşfedeceği bir dönemde bu çatışmalar ikinizi de daha çok yıpratabilir. Bir uzman desteği alabilirsiniz bence.
 

Eklentiler

  • IMG_20210223_082442.jpg
    IMG_20210223_082442.jpg
    81,3 KB · Görüntüleme: 11

Karamellasepeti

Çok pati az insan çok huzur
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
16 Eylül 2017
5.436
10.344
Arkadaşlarında kalmak istediğinde siz alır siz bırakırsınız bir kerede telefonlasirsiniz. Siz zaten ona arkadaşı gibi davranırsanız o da canını sıkan şeyleri gelir anlatır beraber çözüm bulursunuz. Bence siz iyi bir annesiniz abartılı değil bebekler çok kırılgan gözüktüğü için fazla üzerine duşmussunuz
 

forevermorrenk

Mustafa Kemal Atatürk
Kayıtlı Üye
31 Ağustos 2018
4.539
10.614
Özgüvensiz çocuklar yetiştiriyorsunuz yapmayın bence.
 


tuce_tuce

💜26.03.2008💜 🤪 Abi bebeğin annesi 🤪
Pro Üye
Anneler Kulübü
Doğa Severler Kulübü
11 Mart 2013
26.850
45.166
Konuyu ben açsam ancak bu kadar olurdu 😂😂😂