İntihar hiç düşünmedim, hayat her şeye rağmen güzel gelmiştir bana.
6 kardeşle 10 kişilik evde, her kafadan bir ses içinde yaşadım.
Dertsiz kalmayan bir evdi kalabalıktan ötürü.
Özel okul gibi çiçek gibi ortamlarda okumadım.
50 kişinin içinde farkedilmek için bilmediğim soruya parmak kaldırırdım
Ağzını dağıttığımın derslerini yapacak bir masam da yoktu odamda.
Herkesin çenesinin yanında yerde ya da minder üstünde yapardım ödevlerimi :)
Babama sarılmak mı ben de hatırlamıyorum. En küçüğümüze sarılırdı bazen küçük diye galiba.
Ama bizi sevmediğini hiç düşünmedim.
Annem kalabalık hizmetinden, yaşlı dırdırından, dertlerden bunalır bizi azarlardı.
Az terlik de yemedik.
Yine de ölmek istemedim.
Yaşamak ne kadar güzel. Allah sağlık versin, içimizden ona inancımızı eksik etmesin.
Pozitif hissettiren kitaplar oku, komedi filmleri izle.
Sana iyi gelen arkadaşlarınla takıl, birbirinizde kalın. Pijama partileri yapın.:)
Ahh ahhh en güzel yaşların..
Bu düşüncelerle kendini üzüp annene haksızlık edeceğine kadına bir çorba, bir kek
pişiriver de o da mutlu olsun sen de iyi hisset..