Gaslighting 101.Doğrusunu bildiğimi söylediğimde, şimdi kafana bir şey takılmasın, reglsin zaten durduk yere sorun olmasın diye söylemedim vs diyor.
Yani genel olarak düzgün ve aşırı kibardı. Herkese karşı nahif biridir.Mesleğini öğrenene kadar minnoş bir yorum yazabilirdim ama işte artık o kişide mesleki deformasyon olmuş olabilir artık. İnsanlar tatil moduna girince birçok şeyi tatile çıkarıyor kafasında çoğunlukla, o da böyle kişilerle flörtöz flörtöz sohbertler filan. Meslek bence gönül ilişkilerinde çok çok önemli nacizane.
O kadar doğru bir yorum ki. Lovebombingin de dibini sıyırdık gaslightingin de resmen. Ben cıvıl cıvıl bir insandım. Tekrar o halime dönebildiğim gün kına yakıcam bi tarafıma. Şuan daha iyiyim ama özlem, sevgi, öfke hala ara ara yokluyor.Gaslighting 101.
İnsan değer gördüğü, doyduğunu hissettiği bir ilişkiyi bitirdiği zaman geride bu ilişkinin bir yankısı kalıyor. Ama adı üstünde, yankı ve elbette ki geçecek.
Sizden de çok nahif bir enerji yayılıyor. Belki sosyal ortamlarda o kişiyi kendi kişisel kalıplarınıza, kılıflarına koydunuz ve başka bir kişi şablonu da girince şu an,ihanete uğramış hissediyor olabilir misiniz peki? Karşıdaki kişi de bu ağır yargıyı alıp ne var ne yaptık aldattım mı seni kötülük mü yaptım diye savunmaya geçmiş olabilir mi?Yani genel olarak düzgün ve aşırı kibardı. Herkese karşı nahif biridir.
Ama dediğinizi anladım katılıyorum. Ben de bir plazada çalışıyorum o kadar rezil durumlar görüyorum ki. Evli bekar sevgilisi olan fark etmiyor, nasılsa iş yerinden çıkamaz o muhabbet diye flört, ilgi ihtiyaçlarını birbirlerinden karşılıyorlar.
Elbette çok düzgün insanlar da var, ama geneli böyle maalesef.
Gevşeğin tekiydi ya özetle. Maalesef hala sevgim bitmedi, zaman tek çare sanırım.
Sabah kahvemi icerken gozlerimi doldurdunuz valla. Cok tesekkur ederim oyle guzel ozetlemissiniz ki. Her cumlenize katiliyorum. Bu bosluk hissinden, haksizliga ugradim dusuncesinden de ciktigimda her sey cok daha guzel olacak biliyorum.İlerde sinir hastası olmamanız için bu ilişkinin bitmesi o kadar hayırlı olmuş ki .
Tamam çok güzel duygular yaşatmış size, göklere çıkarmış, pamuklara sarmış, hangimizi sarmadılar ki ? Ama arka odalarda gizli gizli de ağzımıza s*çtılar. Nerde böyle "kusursuz" görünen erkek varsa altında hep bi pislik çıkıyor.
İnsanın ilişkide en çok ihtiyaç duyduğu duygu güvendir. Bakın, sevgi değil, güven..
Güvende hissetmediğimiz bir ilişkide kendimize yabancılaşırız, sinir sistemimiz mahvolur, aman aman..
Kafan rahat olacak arkadaşım. O telefon her çaldığında gerilmeyeceksin.
Hep tetikte hep gergin yaşamayacaksın.
Ayrılık acısı zor ama ben çok severim, çok dönüştürür insanı.
Kaldı ki şu güçlü duruşunuzu da kutlayın bence.
İnsanın duygularına karşın kendini seçmesi muhteşem bi şey değil mi ?
Burada tercih edilmedim cümlesine katılmıyorum.Hiç kırılmadım, çok teşekkür ederim kıymet verip yorum yaptığınız için.
Yazıklarınızın çoğuna katılıyorum, nasıl desem, adamın kadın ilgisine zaafı vardı gibi. Yaş vs önemli değil, kendini işe yarar hissetmek çok önemliydi onun için.
Tam olarak öyle, konfor alanından çıkmayı istemedi, benimle devam etmeyi istemedi. Şuan ayrılık acısından aşk acısından sürünse de, çok rahatlamış mutlu kendini özgür hisseden birine de dönüşse benim gerçekliğim değişmiyor. Çabalamaya değer bulmadı, beni hayatında istemedi. Yakın kadın arkadaşlarıyla özgür, mutlu, netflix dizilerinden çıkmış gibi bir hayat istiyor.
Düşünüyorum, o benim yakın erkek arkadaşlarımla ilgili bir davranışımdan rahatsız olsaydı, asla ilişkimi bitimezdim ama sınırlarıma konuşmalarıma çok daha fazla dikkat ederdim, onu rahatlatmaya çalışırdım.
Hayatımın tam ortasındasın, sen istemedikçe ordan çıkamazsın, dikkat edeceğim dediği her şey bir yere kadarmış.
Neticede tercih edilmedim, örümcek ağı gibi işlediği hayatımdan çat diye gidebildi. Hazmetmesi zor, 1 ay oldu hala çok zorlandığım anlar oluyor ama yapacak hiçbir şey yok.
Kıymetli yorumunuz için çok teşekkür ederim.
Guzel yorumlariniz icin cok tesekkur ederim. Yakin cevremde de arkadaslarim benzer seyler soylediler, sinirlari ilk durum yasandiginda net cizmek konusu ozellikle. Her iliski bir seyler ogretiyor, artik ogrenesim de yok gerci ama bana kattigi en net sey sanirim bu oldu. Rahatsiz oluyorsam oluyorum, bu kadar basit aslinda..Burada tercih edilmedim cümlesine katılmıyorum.
Siz flörtöz ilgi bağımlısı birini tercih etmemişsiniz.
Çünkü siz ses etmeseniz bu ilişki yıllarca sürerdi muhtemelen hatta evliliğe de giderdi.
Ama sizi ne kadar tatmin ederdi ne kadar saygın hissederdiniz veya güvende hissederdiniz orası muamma elbette.
Muhtemelen ilk aylarda da yaşadınız bu durumu ama kendiniz diyorsunuz ses etmedim vs diye.
Belki en başından sınır çizmek gerekiyor böyle tiplere bu tipler konya ovası genişliğinde olurlar genelde.
Kendileri gibi biri çıkmadıkça da karşı tarafı ne kadar rahatsız ettiklerini anlamazlar.
Ben sizin birkaç ay sonra eski halinize döneceğinizi düşünüyorum.
Naif ve güzel enerjiniz buradan cümlelerinizden bile hissediliyor.
Sosyal destek almayı ihmal etmeyin.
Birde yapabiliyorsanız çok sevdiğiniz bi arkadaşınızla birkaç günlüğüne tatile çıkın derim.
Zor olmuşSelamlar herkese. 10 yıl sonra hesabımı bugün tekrar aktif ettim. Biraz forumda dolaşmak iyi geldi.
Ben 30 yaşındayım, şimdiye dek ilişkilerim hep uzun oldu. Geçen yıl kısa bir bocalama sürecinde (yurtdışından yeni gelmiştim, sosyal çevremden de uzak kalmıştım uzun süre) dating appler kullanıp sık date'e çıktığım bir dönem oldu sadece. Sonra 2025 Nisanda biriyle ilişkim başladı.
Her şey mükemmel, adam inanılmaz ilgili, 37 yaşında o da, maddi manevi güçlü biri, çok enerjik, çok ilgili, hep yanımda olmak ve hayatımı kolaylaştırmak istiyor. Kıskançlığı kısıtlayıcılığı yok, yurt dışı seyahatler, yurt içi seyahatler, sık sık bana gelip kalmalar, işe giderken bile ben götüreyimler vs. Adam her anıma sızdı, az iştahım kesilsin o gün mutlaka işlerini toparlar gelir beni almaya, sevdiğim bir restorana götürür ki iştahlanıyım. Cinsellik çok iyi. Ailem biliyor artık, sürekli ileriye yönelik planlar programlar ve çoğunu da gerçekleştiriyoruz.
Zurnanın zırt dediği yer yakın kadın arkadaşları, sınır koyamaması, cinsellik beklentisi olmasa da yaşı kaç olursa olsun kadınlardan gelen ilgi alakayı önemsiyor, herkesin her işini çözmeye çalışıyor, her soruna 'sorun yok, çözerim, hallederim'ler. Sorunları görmezden gelmeye genel bir meyil. 9 ay boyunca eskiden birlikte tatillere gittiği, yakın kadın bir arkadaşının telefonlarını benim yanımda açmıyor, hiç buluşmuyor. Sadece arkadaşlar, geçmişlerinde bir şey yaşanmadı söylediği tek şey bu. Bunun gibi birkaç kadın arkadaşı daha var, biri eski ortağı biri arkadaşı biri çocukluk arkadaşı vs. Beni şimdiye dek sadece 1 tanesiyle tanıştırmıştı, o da bana yukardan bakmaya çalışan, 'biz birbirimiz için daha önce sevgililerimizden ayrıldık' cümlesini kurabilecek hadsizlikte bi tip. Eyledim geçtim sorun etmedim ama doz arttıkça ben de sınırlarına dikkat et bunu istemiyorum, karı-koca ilişkisi muamelesi yapmasına katlanamıyorum dedim ve o sınırlarına dikkat etmeye başladı ama diğer arkadaşlarıyla görüşmemeler, telefonlarını benim yanımda açmamalar devam ediyor.
Bir gün de bu yukarda hadsiz diye bahsettiğim insanın yanına gidip bana orda olmadığıyla ilgili yalan söylüyor. Doğrusunu bildiğimi söylediğimde, şimdi kafana bir şey takılmasın, reglsin zaten durduk yere sorun olmasın diye söylemedim vs diyor.
Böyle böyle güven sorunlarım oluşmaya ve artmaya başladı. En son yılbaşında beraberken gece 00.00 sonrası yine bir sürü mesajlar, tanımadığım kim olduğunu anca sora sora öğrendiğim insanlar, cevap vermiyor, 1 ocak günü evdeyken cevap vermediği kadınlardan biri arıyor, yine 'ay şimdi çok kafa açacak çok konuşacak' diyip açmak istemiyor. Ben de artık patlıyorum. Sen ve hayatında 'arkadaşım' diyip geçiştirdiğin kadınlardan bıktım dedim, bana ağzıma geleni de saydım. Yürüyüşe çıkıp sakinleşip dönecektim, ben zaten senin gözünde şerefsizim, hep aldatıyorum, istenmediğim yerde durmam dedi bastı gitti. Kaçmak istemenin sorumlusu ben değilim, doğru düzgün bir açıklama bile yapamayıp kaçan sensin dedikçe bikaç gün konuşmadık. Sonra bikaç gün sonra konuşalım her şeyi çözelim diye buluştuk ve bana bu kadın arkadaşlarıyla ilişkilerinin normal olduğunu, her şeyin normal olduğu, benim güven problemlerim olduğunu, ona normal gelen hiçbir şeyi değiştirmeyeceğini vs söyleyince o zaman bu konuşmanın anlamı yok dedim ve o da ayrılalım dedi. Ertesi gün eşyalarını topladım, almaya geldi. 5'inden beri 0 iletişim, bitti ayrıldık.
Normalde hızlı kendime gelirim, ayrılık, yas sürecini biliyorum, uzun süre kendi hayatımı güzelleştirebilmek, öz şevkatimi pekiştirmek için zaten terapiye gidiyorum ara ara. Yine terapiyle aşmaya çalışıyorum ama inanılmaz zorlanıyorum. Uçan kuşa, yoldan geçene bir şeyler anlatmak istiyorum. Ara sıra aşırı özlem hali oluyor, sonra öfke, depresif haller, aşırı beklentiye girme (döneceğine dair), gibi gibi ruh halleri arasında gidip geliyorum işte. İşe asla odaklanamıyorum, ofise geliyorum ama ruh gibiyim. Çevrimiçi durumuna bakma eğilimim çok, o kadınları bazen stalklıyorum. Fotoğrafları ilk gün sildim ama whatsapp yazışmalarını henüz silemedim, telefon şifrelerimi vs hep o hallediyordu ara sıra lazım oluyor değiştirmek için. Tüm hesaplarını tv'den kaldırdım, apple tv netflix vs. Sadece whatsapp kaldı onu da silerim yakında. Umutsuzluk, keyifsizlik ve yıkım çok büyük. Bir daha nasıl sevildiğime ikna olcam bilmiyorum. Beni uğraşmaya değer bulmadı hissi kötü, egomu da yıktı gitti. Tercih edilmedim, istenmedim psikolojisine giriyorum ister istemez bazen.
Kusura bakmayın epey uzun oldu, içimi dökmeye çok ihtiyacım vardı.
O hep arayış halinde olan biri ve birine bağlı kalmayan biri yani bu sizinle ilgili değil bunadam bu yaşına kadar böyle gelmiş böyle gider. Arı gibi çiçekten çiçeğe gezer oSelamlar herkese. 10 yıl sonra hesabımı bugün tekrar aktif ettim. Biraz forumda dolaşmak iyi geldi.
Ben 30 yaşındayım, şimdiye dek ilişkilerim hep uzun oldu. Geçen yıl kısa bir bocalama sürecinde (yurtdışından yeni gelmiştim, sosyal çevremden de uzak kalmıştım uzun süre) dating appler kullanıp sık date'e çıktığım bir dönem oldu sadece. Sonra 2025 Nisanda biriyle ilişkim başladı.
Her şey mükemmel, adam inanılmaz ilgili, 37 yaşında o da, maddi manevi güçlü biri, çok enerjik, çok ilgili, hep yanımda olmak ve hayatımı kolaylaştırmak istiyor. Kıskançlığı kısıtlayıcılığı yok, yurt dışı seyahatler, yurt içi seyahatler, sık sık bana gelip kalmalar, işe giderken bile ben götüreyimler vs. Adam her anıma sızdı, az iştahım kesilsin o gün mutlaka işlerini toparlar gelir beni almaya, sevdiğim bir restorana götürür ki iştahlanıyım. Cinsellik çok iyi. Ailem biliyor artık, sürekli ileriye yönelik planlar programlar ve çoğunu da gerçekleştiriyoruz.
Zurnanın zırt dediği yer yakın kadın arkadaşları, sınır koyamaması, cinsellik beklentisi olmasa da yaşı kaç olursa olsun kadınlardan gelen ilgi alakayı önemsiyor, herkesin her işini çözmeye çalışıyor, her soruna 'sorun yok, çözerim, hallederim'ler. Sorunları görmezden gelmeye genel bir meyil. 9 ay boyunca eskiden birlikte tatillere gittiği, yakın kadın bir arkadaşının telefonlarını benim yanımda açmıyor, hiç buluşmuyor. Sadece arkadaşlar, geçmişlerinde bir şey yaşanmadı söylediği tek şey bu. Bunun gibi birkaç kadın arkadaşı daha var, biri eski ortağı biri arkadaşı biri çocukluk arkadaşı vs. Beni şimdiye dek sadece 1 tanesiyle tanıştırmıştı, o da bana yukardan bakmaya çalışan, 'biz birbirimiz için daha önce sevgililerimizden ayrıldık' cümlesini kurabilecek hadsizlikte bi tip. Eyledim geçtim sorun etmedim ama doz arttıkça ben de sınırlarına dikkat et bunu istemiyorum, karı-koca ilişkisi muamelesi yapmasına katlanamıyorum dedim ve o sınırlarına dikkat etmeye başladı ama diğer arkadaşlarıyla görüşmemeler, telefonlarını benim yanımda açmamalar devam ediyor.
Bir gün de bu yukarda hadsiz diye bahsettiğim insanın yanına gidip bana orda olmadığıyla ilgili yalan söylüyor. Doğrusunu bildiğimi söylediğimde, şimdi kafana bir şey takılmasın, reglsin zaten durduk yere sorun olmasın diye söylemedim vs diyor.
Böyle böyle güven sorunlarım oluşmaya ve artmaya başladı. En son yılbaşında beraberken gece 00.00 sonrası yine bir sürü mesajlar, tanımadığım kim olduğunu anca sora sora öğrendiğim insanlar, cevap vermiyor, 1 ocak günü evdeyken cevap vermediği kadınlardan biri arıyor, yine 'ay şimdi çok kafa açacak çok konuşacak' diyip açmak istemiyor. Ben de artık patlıyorum. Sen ve hayatında 'arkadaşım' diyip geçiştirdiğin kadınlardan bıktım dedim, bana ağzıma geleni de saydım. Yürüyüşe çıkıp sakinleşip dönecektim, ben zaten senin gözünde şerefsizim, hep aldatıyorum, istenmediğim yerde durmam dedi bastı gitti. Kaçmak istemenin sorumlusu ben değilim, doğru düzgün bir açıklama bile yapamayıp kaçan sensin dedikçe bikaç gün konuşmadık. Sonra bikaç gün sonra konuşalım her şeyi çözelim diye buluştuk ve bana bu kadın arkadaşlarıyla ilişkilerinin normal olduğunu, her şeyin normal olduğu, benim güven problemlerim olduğunu, ona normal gelen hiçbir şeyi değiştirmeyeceğini vs söyleyince o zaman bu konuşmanın anlamı yok dedim ve o da ayrılalım dedi. Ertesi gün eşyalarını topladım, almaya geldi. 5'inden beri 0 iletişim, bitti ayrıldık.
Normalde hızlı kendime gelirim, ayrılık, yas sürecini biliyorum, uzun süre kendi hayatımı güzelleştirebilmek, öz şevkatimi pekiştirmek için zaten terapiye gidiyorum ara ara. Yine terapiyle aşmaya çalışıyorum ama inanılmaz zorlanıyorum. Uçan kuşa, yoldan geçene bir şeyler anlatmak istiyorum. Ara sıra aşırı özlem hali oluyor, sonra öfke, depresif haller, aşırı beklentiye girme (döneceğine dair), gibi gibi ruh halleri arasında gidip geliyorum işte. İşe asla odaklanamıyorum, ofise geliyorum ama ruh gibiyim. Çevrimiçi durumuna bakma eğilimim çok, o kadınları bazen stalklıyorum. Fotoğrafları ilk gün sildim ama whatsapp yazışmalarını henüz silemedim, telefon şifrelerimi vs hep o hallediyordu ara sıra lazım oluyor değiştirmek için. Tüm hesaplarını tv'den kaldırdım, apple tv netflix vs. Sadece whatsapp kaldı onu da silerim yakında. Umutsuzluk, keyifsizlik ve yıkım çok büyük. Bir daha nasıl sevildiğime ikna olcam bilmiyorum. Beni uğraşmaya değer bulmadı hissi kötü, egomu da yıktı gitti. Tercih edilmedim, istenmedim psikolojisine giriyorum ister istemez bazen.
Kusura bakmayın epey uzun oldu, içimi dökmeye çok ihtiyacım vardı.
Teşekkür ederim yorumununuz için. Eski sevgilim yanımızdan bi 5dk ayrıldığında bunu söylemişti. Zaten bana şu ayakkabıyı al, şu masayı tamir et, şu şömineyi yak, şunu getir, bunu götür vs. Güya kadın kadının yurdudur anlayışında biri ama realitede öyle değildi işte, sürekli ne kadar eski ve yakın arkadaş olduklarının vurgusunu yapma peşindeydi. Güya çok iyi niyetliydi, düğün takımızı düşünüyordu falan yani, yersen.. Allaha havale ediyorum ikisini de, ben de salaklığıma yanıyorum. Sınır çizmek için keşke beklemeseydim, ilk olayda sınırımı keskin biçimde çekseydim böyle üzülmezdim sanki.
Son cümleler çok doğru, pek çok şey bana özel değilmiş. Kadın ilgisi ve onayı bağımlısıymış kendisi..