- Katılım
- 23 Mart 2015
- Mesajlar
- 6.303
- Emoji Skoru
- 13.734
- Puanlar
- 448
- Yaş
- 37
Mesele bebek falan değil mesele eşinizin karakteri.Konuştuk, tartışma ve kavgaya dönüyor kesinlikle kendini haklı görüyor ve konuyu kapatıyor. Sinirlenmeden sakince konuşmak mümkün olmuyor çünkü ben çok doluyum ona karşı. Bebeğimize olan ilgisizliğini ailelerimiz de fark etti ve işin böyle yayılması beni çok strese sokuyor.
Bebek doğduktan sonra evliliğin aynı kalması mümkün değil çünkü bebek tüm zamanımı kaplıyor eşim de yardımcı olmadığı için. Kesinlikle ona ayırdığım vakit neredeyse kalmadı, çünkü işten geliyor oğlumla vakit geçiriyor onu uyutuyor ev işlerine koşuyorum. Bazen duşumu bile iş yerinde alıyorum siz düşünün halimi
Hadi bebeği benimseyemedi sürekli ağlamasından bıktı etti diyelim.
Ev işlerini ve yemeği yapabilir değil mi en azından ?
Bunu neden yapmıyor?
Bu hayatın yükünü neden tamamen siz yukleniyorsunuz?
Onun baba ve erkek olarak vasfı ne oluyor o zaman ?
Ulan bu kadının canı çıkıyor zaten dur şu ev işini de ben yapayım demek zor bir şey değil.
Ama eşiniz tembel bencil ve rahatına düşkün biri gibi geldi bana.