Ben de sadece kendi başıma böyle bir talihsizlik geldi sanmıştım ama o kadar çok var ki, çok çok üzücü hikayeler hepsi de birbirinden. Yasamadan anlaşılması mümkün olmayan bir acı sızı çok iyi anlıyorum ben de. Altı aydır içinde bebek olmayan bir bebek odasıyla yaşamak bile kahrediyor insanı. Sütün gelmesin diye ilaç içmek, eve iki kişi geri donmek hepsi çok üzücü

ben de sizin gibi her hafta kaybettiğim günü ve defnettiğimiz günü sayarak geçiyorum günlerimi. Yasasaydı şu kadar aylık olacaktı diye diye zaman geçiyor işte..