selamlar herkese. benden iki yaş büyük bir erkek arkadaşım var ilişkimiz 2,5 yıllık. iyi anlaşan bir çiftiz ama bazen kendi içimde yaşadığım şeyler yüzünden kendimi hem eksik hem de beklentici hissediyorum.
erkek arkadaşım benden çok alakasız bir bölümden mezun, çalışacağımız alanlar çok çok farklı. kendi iş yerinden pek memnun değildi ve psikolojisini bozuyordu. ben de bir gün dayanamayıp hiç onun alanını bilmediğim halde ona iş aradım ve yaşadığı evin dibinde hem de 3 katı maaşla yaklaşık bir iş buldum o işe de girdi. maddi durumu öğrenciyken pek iyi değilse de 6 aydır çalışıyor hiç işsiz bile kalmadı.
Geçen günlerde beni psikolojik olarak etkileyen bir şey yaşadım. Ailemden uzakta bir şehirde öğrenciyim. ailem meraklanmasın diye onlara söylemedim, geçen gün yurt odasında bayıldım ve feci şekilde gecenin bir yarısı yüzümü yardığım için hastaneye kaldırıldım. dikişler onlar bunlar derken yüzüme dikiş atıldığı için inanılmaz etkilendim, yani belki basit bir şey herkes için ama yemek yiyemez hale geldim, iki üç gün hiçbir şey yiyemedim, yüzüm sargılandı vs.
erkek arkdaşım sadece gün içerisinde birkaç kere sordu, çok uzak şehirlerde değiliz, parası olduğunu da biliyorum, yanıma bile gelmedi ve tek başıma olduğumu biliyor. sürekli ona çok kötü hissettiğimden bahsettim yani ne bileyim bir çiçek bile göndermedi böyle şeyler ben söylemedikçe hiç aklına gelmiyor. belli etmek de istemiyorum ama o kadar aklına gelmiyor ki. fazla mı beklentiye giriyorum? abartı mı? Eleştirilere açığım. işinden ayrıldığı ve bu işine yeni girdiği için parası yok vs diyeceğim ama diğer ay neredeyse şu ankinden 3 kat zamlı alacak maaşını, bilmiyorum, kredi de kullanıyor istediğinde, beni mutlu edemez miydi?
çok şey bekliyorsun, basit bir şey, nolacak diyebilirsiniz de. içimi dökmek istedim
