Ben neden böyleyim diye düşündüğünüz oluyor mu?

sehersakiye

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
17 Nisan 2026
Mesajlar
16
Emoji Skoru
19
Puanlar
3
Yaş
30
30 yaşındayım. Herkes çok cana yakın olduğumu, eğlenceli olduğumu falan söylüyor ama ben hiçç mi hiç öyle hissetmiyorum. Hatta insanlarla konuşacak bir şey bulamıyorum. Söyledikleri şeyleri komik bulmuyorum. Laf atışıyorlar gülüyorlar ama ben laf da atamam. Bir süreden sonra (1-3 dk arasında : D) konudan da kopuyorum. Sabah olan bir olay için laf atıyorlar, arkadaşlar ben sabahı çoktaaann unuttum. Demin olanı bile unuttum ki. Sizin de nereli olduğunuzu, neyle ilgilendiğinizi falan unuttum. :D ne konuşayım ben şimdi. Aklıma bir şey de gelmiyor. Kafam bomboş gibi. Konuşurken kelimeleri de toparlayamıyorum bazen.

Ama o an biri bir şey anlatırsa, paylaşırsa can kulağıyla dinlerim.

Bu arada hızlı öğrenirim, işimi de iyi yaparım. Ama insanlarla konuşurken baya salak gibiyim :D Ha bir de biri alınır mı, yanlış mı konuşurum diye kendimi de istemeden tutuyorum sanırım.

Siz de kendinizi bazen böyle sosyallikte yetersiz, hatta biraz da salak hissediyor musunuz? Nasıl geliştircem ben kendimi?
 
Ben de her zaman dinleyen taraf olmuşumdur, öneri veririm , sorunları çözerim ama assslllllaaa eğlenceli değilim çok yakın olduklarım dışında ,ben kendimi böyle kabul ettim 🥹 fıtrat bu değişmiyor ki...
 
Ben de her zaman dinleyen taraf olmuşumdur, öneri veririm , sorunları çözerim ama assslllllaaa eğlenceli değilim çok yakın olduklarım dışında ,ben kendimi böyle kabul ettim 🥹 fıtrat bu değişmiyor ki...
Bu arada ben senin gibi insanları daha çok seviyorum. Uf sürekli gülüp şaka mi yapıcaz biz ya??
 
30 yaşındayım. Herkes çok cana yakın olduğumu, eğlenceli olduğumu falan söylüyor ama ben hiçç mi hiç öyle hissetmiyorum. Hatta insanlarla konuşacak bir şey bulamıyorum. Söyledikleri şeyleri komik bulmuyorum. Laf atışıyorlar gülüyorlar ama ben laf da atamam. Bir süreden sonra (1-3 dk arasında : D) konudan da kopuyorum. Sabah olan bir olay için laf atıyorlar, arkadaşlar ben sabahı çoktaaann unuttum. Demin olanı bile unuttum ki. Sizin de nereli olduğunuzu, neyle ilgilendiğinizi falan unuttum. :D ne konuşayım ben şimdi. Aklıma bir şey de gelmiyor. Kafam bomboş gibi. Konuşurken kelimeleri de toparlayamıyorum bazen.

Ama o an biri bir şey anlatırsa, paylaşırsa can kulağıyla dinlerim.

Bu arada hızlı öğrenirim, işimi de iyi yaparım. Ama insanlarla konuşurken baya salak gibiyim :D Ha bir de biri alınır mı, yanlış mı konuşurum diye kendimi de istemeden tutuyorum sanırım.

Siz de kendinizi bazen böyle sosyallikte yetersiz, hatta biraz da salak hissediyor musunuz? Nasıl geliştircem ben kendimi?
Benim isim yüz hafızası sıfır sıfır sıfır

İnsanları da dinleyemiyorum önemseyemiyorum açıkçası
 
30 yaşındayım. Herkes çok cana yakın olduğumu, eğlenceli olduğumu falan söylüyor ama ben hiçç mi hiç öyle hissetmiyorum. Hatta insanlarla konuşacak bir şey bulamıyorum. Söyledikleri şeyleri komik bulmuyorum. Laf atışıyorlar gülüyorlar ama ben laf da atamam. Bir süreden sonra (1-3 dk arasında : D) konudan da kopuyorum. Sabah olan bir olay için laf atıyorlar, arkadaşlar ben sabahı çoktaaann unuttum. Demin olanı bile unuttum ki. Sizin de nereli olduğunuzu, neyle ilgilendiğinizi falan unuttum. :D ne konuşayım ben şimdi. Aklıma bir şey de gelmiyor. Kafam bomboş gibi. Konuşurken kelimeleri de toparlayamıyorum bazen.

Ama o an biri bir şey anlatırsa, paylaşırsa can kulağıyla dinlerim.

Bu arada hızlı öğrenirim, işimi de iyi yaparım. Ama insanlarla konuşurken baya salak gibiyim :D Ha bir de biri alınır mı, yanlış mı konuşurum diye kendimi de istemeden tutuyorum sanırım.

Siz de kendinizi bazen böyle sosyallikte yetersiz, hatta biraz da salak hissediyor musunuz? Nasıl geliştircem ben kendimi?
Ben neden böyleyim diye çoğu zaman düşünüyorum ,yalnız değilsiniz bu konuda. Genelde ailemle birlikteyken soğuk nevale modunda olurum ama kız arkadaşlarımla birlikteyken güler yüzlüyüm, çok konuşkanım. Onlar anlatır ben dinlerim. Ben anlatırım onlar dinler. Bazen aşırı enerjik hissediyorum yerimde duramıyorum. B 12 500 üzeri olmasına rağmen arkadaşlarımın anlattığı şeyi ertesi gün unutabiliyorum. Unutma sebebim de anksiyeteymiş. Bir şeyleri araştırmayı öğrenmeyi severim fakat insan ilişkilerinde pek iyi olduğum söylenemez. Asosyal yanım daha ağır basıyor. Biriyle konuşurken pot kırarım diye korkuyorum artık. İstemeden, farkında olmadan kötü bir şey diyeceğim diye strese giriyorum. Bu yüzden eskiye nazaran sessiz kalmayı tercih ediyorum. Az insan ,çok huzur. Geçen gün parka gidip hava alayım dedim. Evli kadınları, oyun oynayan, kendini yere atan tepinen çocukları izlerken enerjim çekildi resmen. Fazla insan görünce başıma ağrı giriyor.
 
Ben de insanların yüzlerini ve isimlerini aklımda tuta mıyorum. Aslında anlattıklarını da aklımda tutamıyorum. Aklımda başka şeyler var çünkü sanırım hafızam onlara yetiyor önemsemediklerimizi beyin belki arka plana atıyor yoğun bir hayatınız vardır belki o yüzden beyniniz sizin için öncelikli olanları aklınızda tutuyordur. Beyninizin savunma mekanizması olabilir. Bir de kan değerlerinize en son ne zaman baktırdınız. B12 eksikliğiniz olabilir unutkanlık, uyku yapar.
 
30 yaşındayım. Herkes çok cana yakın olduğumu, eğlenceli olduğumu falan söylüyor ama ben hiçç mi hiç öyle hissetmiyorum. Hatta insanlarla konuşacak bir şey bulamıyorum. Söyledikleri şeyleri komik bulmuyorum. Laf atışıyorlar gülüyorlar ama ben laf da atamam. Bir süreden sonra (1-3 dk arasında : D) konudan da kopuyorum. Sabah olan bir olay için laf atıyorlar, arkadaşlar ben sabahı çoktaaann unuttum. Demin olanı bile unuttum ki. Sizin de nereli olduğunuzu, neyle ilgilendiğinizi falan unuttum. :D ne konuşayım ben şimdi. Aklıma bir şey de gelmiyor. Kafam bomboş gibi. Konuşurken kelimeleri de toparlayamıyorum bazen.

Ama o an biri bir şey anlatırsa, paylaşırsa can kulağıyla dinlerim.

Bu arada hızlı öğrenirim, işimi de iyi yaparım. Ama insanlarla konuşurken baya salak gibiyim :D Ha bir de biri alınır mı, yanlış mı konuşurum diye kendimi de istemeden tutuyorum sanırım.

Siz de kendinizi bazen böyle sosyallikte yetersiz, hatta biraz da salak hissediyor musunuz? Nasıl geliştircem ben kendimi?
İkizler burcu ve dikkat problemi olan biri olarak bazen ben de böyle oluyorum kafamın boşluğundan değil tam dersi aşırı dolu ve karmaşık olduğundan. 🤭 Ama gündemimiz sağolsun o kadar dolu ki illa konuşulacak bir şeyler oluyor siz bireysel değil de toplumsal olaylardan konu açabilirsiniz belki
 
30 yaşındayım. Herkes çok cana yakın olduğumu, eğlenceli olduğumu falan söylüyor ama ben hiçç mi hiç öyle hissetmiyorum. Hatta insanlarla konuşacak bir şey bulamıyorum. Söyledikleri şeyleri komik bulmuyorum. Laf atışıyorlar gülüyorlar ama ben laf da atamam. Bir süreden sonra (1-3 dk arasında : D) konudan da kopuyorum. Sabah olan bir olay için laf atıyorlar, arkadaşlar ben sabahı çoktaaann unuttum. Demin olanı bile unuttum ki. Sizin de nereli olduğunuzu, neyle ilgilendiğinizi falan unuttum. :D ne konuşayım ben şimdi. Aklıma bir şey de gelmiyor. Kafam bomboş gibi. Konuşurken kelimeleri de toparlayamıyorum bazen.

Ama o an biri bir şey anlatırsa, paylaşırsa can kulağıyla dinlerim.

Bu arada hızlı öğrenirim, işimi de iyi yaparım. Ama insanlarla konuşurken baya salak gibiyim :D Ha bir de biri alınır mı, yanlış mı konuşurum diye kendimi de istemeden tutuyorum sanırım.

Siz de kendinizi bazen böyle sosyallikte yetersiz, hatta biraz da salak hissediyor musunuz? Nasıl geliştircem ben kendimi?
Anlatırken bile gülüp şaka yapıyor gibi bir haliniz var karşıya geçen enerjiniz kesinlikle canayakın ve neşeli. Tabiki oluyor yani sizin kendinizi nasıl gördüğünüzden bağımsız dışarı yansıttığınız bir kişilik var. Bana da çok sakin olduğumu söylerler dışarıdan bakıp oysaki ben bir canavarım içten içe kendimi yer bitiririm başkalarına bişey kalmıyor galiba öyle sakin gözüküyorum hsjsdj
 
Ben de ikizler. Odaklanamam hiç. Kafam 100000 şeyle meşgul ama hiçbiri önemli değil. Hemen unuturum 🥳
 
Hayır olmuyor.O kadar çok garip insan varki hatta bazıları irreti edici .O nedenle iyi hissediyorum o kafada değilim en azından belli bir mantık çizgim var diye.Arada olur belki arkadaş dostlar arasında olur geçer .Püf nokta kendini nasıl gördüğün ve hissettiğin bence.Ayni frekansta olmadığın insanların ne düşündüğü de dert değil .Bence öyle.
 
30 yaşındayım. Herkes çok cana yakın olduğumu, eğlenceli olduğumu falan söylüyor ama ben hiçç mi hiç öyle hissetmiyorum. Hatta insanlarla konuşacak bir şey bulamıyorum. Söyledikleri şeyleri komik bulmuyorum. Laf atışıyorlar gülüyorlar ama ben laf da atamam. Bir süreden sonra (1-3 dk arasında : D) konudan da kopuyorum. Sabah olan bir olay için laf atıyorlar, arkadaşlar ben sabahı çoktaaann unuttum. Demin olanı bile unuttum ki. Sizin de nereli olduğunuzu, neyle ilgilendiğinizi falan unuttum. :D ne konuşayım ben şimdi. Aklıma bir şey de gelmiyor. Kafam bomboş gibi. Konuşurken kelimeleri de toparlayamıyorum bazen.

Ama o an biri bir şey anlatırsa, paylaşırsa can kulağıyla dinlerim.

Bu arada hızlı öğrenirim, işimi de iyi yaparım. Ama insanlarla konuşurken baya salak gibiyim :D Ha bir de biri alınır mı, yanlış mı konuşurum diye kendimi de istemeden tutuyorum sanırım.

Siz de kendinizi bazen böyle sosyallikte yetersiz, hatta biraz da salak hissediyor musunuz? Nasıl geliştircem ben kendimi?
kendinizi sevin ve olduğunuz gibi kabul edin
değişmeyin, doğal olmak her zaman için iyidir
 
konu ilgimi çekmiyorsa bi yerden sonra kopuyorum ama bunu kendimde eksiklik olarak görmüyorum. eğer konuşacak konu bulamıyorsan da çevre değişme vaktin gelmiştir belki de.
 
30 yaşındayım. Herkes çok cana yakın olduğumu, eğlenceli olduğumu falan söylüyor ama ben hiçç mi hiç öyle hissetmiyorum. Hatta insanlarla konuşacak bir şey bulamıyorum. Söyledikleri şeyleri komik bulmuyorum. Laf atışıyorlar gülüyorlar ama ben laf da atamam. Bir süreden sonra (1-3 dk arasında : D) konudan da kopuyorum. Sabah olan bir olay için laf atıyorlar, arkadaşlar ben sabahı çoktaaann unuttum. Demin olanı bile unuttum ki. Sizin de nereli olduğunuzu, neyle ilgilendiğinizi falan unuttum. :D ne konuşayım ben şimdi. Aklıma bir şey de gelmiyor. Kafam bomboş gibi. Konuşurken kelimeleri de toparlayamıyorum bazen.

Ama o an biri bir şey anlatırsa, paylaşırsa can kulağıyla dinlerim.

Bu arada hızlı öğrenirim, işimi de iyi yaparım. Ama insanlarla konuşurken baya salak gibiyim :D Ha bir de biri alınır mı, yanlış mı konuşurum diye kendimi de istemeden tutuyorum sanırım.

Siz de kendinizi bazen böyle sosyallikte yetersiz, hatta biraz da salak hissediyor musunuz? Nasıl geliştircem ben kendimi?
Kafa dengi bulursam aşırı eğlenceliyim ama kasıntı mıymıntı kıskanç insanlarla çok ciddi hatta buz gibiyim. Konuşacak konu çok illa karşıdakinin sizle konuşmaya gönlü olsun her konuyu konuşursunuz
 
Back
X