Bir garip evlilik meselesi

okyanusunritmi

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
4 Temmuz 2020
26
44
32
Merhabalar, 3 senelik sevgililiğin üstüne 1 senelik evliyim. 4 senedir beraberiz yani.

Nasıl anlatayım bilmiyorum. Sorunlarımız oluyor ama düşününce sanki elle tutulur gibi de gelmiyor. Tartışmalarımız saçmasapan şeylerden. Benim bazen sert çıkışlarım, onun sevgime güvenmemesi ve sorgulaması, bunun gereksizce uzaması etkiliyor. Aslında bunu ona itiraf edemesem de sevgim onun birkaç öfke patlaması ve ettiği çok kırıcı sözlerden sonra evlilik içinde azaldı. Eskisi gibi değilim. Bir de modumu düşürüyor. Ona sorsan hiçbir şey dememiştir, yapmamıştır ama, mesela bu ara iş görüşmelerim olacak ve o hep bir memnuniyetsiz. Görüşmeye gideceğim diyorum, sen bilirsin diyor. Okulumun son senesi ve Kpss ye gireceğim, beni düşündüğünü söylüyor ama, tam bir müdahale etmese de hissettirdiği şey müdahale gibi geliyor. Kurs gibi yeni bir ortama gireceğim zaman da böyle. Diken üstünde. Yani neyine karıştım diyor ama kendimi rahat hissettirmiyor.

Söylediğim şeyleri yanlış anlamaya müsait, alıngan. Benden kaç yaş büyük ama, sürekli pışpışlanmayı bekleyen çocuk sanki. Tamam benim de hatalarım var, üslubum bazen serttir. O da eskiden daha nazik olduğumu, ona karşı değiştiğimi söylüyor.

Evlenmeden önce sonuçta dışarda yiyip içtik, sinemaya tiyatroya gittik, yürüyüşler yaptık, yemek yaptık vs. Yani daha farklıydı, belki de kısıtlı zamanda daha özel geliyordu her şey. Şimdi anca evde dizi izliyoruz. Zaten aklına bir plan yapmak, bir yerlere gitmek falan gelmiyor.

Yanına otururum, yüzüme bakar öyle. Bazen bi konu açar ama, öylece yüzüme baktığı zaman ben sinir oluyorum. Doğru düzgün muhabbeti yok. Söylesen ben konuşmuyor oluyorum. Bu yüzden kaç kere sinirlenip yanından kalkıp gittim. Bazen de ben bir konu açıyorum, öyle ters bir yerden anlıyor ki pişman oluyorum. Toplumsal analizler içeren bir yazı gönderdim, bunu saçmasapan anlayıp tartışmaya çevirdi. Mesela katılmadığı şeyleri söylesin, tartışalım karşılıklı, doğru düzgün argümanı da yok. Kendini ifade edemeyince de sinirleniyor. Ortak ilgi alanımız çok sınırlı. Söylediğim bazı şeyleri anlamıyor ya da yanlış anlıyor. Veya tepki vermiyor. Hayatı paylaşamıyoruz sanki. Bazen uzun uzun bir şeyler anlatırım, karşımda tepkisiz durur ve ben sürekli bir şey söylemeyecek misin diye cevap koparmaya çalışmaktan sıkıldım. Veya standart cümlesini söyler :"anladım." Bazen beni iyi hissettiren bir şeyden bahsederim, ama o tepkisizliğiyle ve enerjisizliğiyle beni aşağı çeker, ruh halimi değiştirir bir anda. Böyle olunca demek ki hem bir şeyleri paylaşamıyoruz hem de bana iyi gelmiyor diyorum. Ve karar veremiyorum bunlar boşanma sebebi midir? Bazen konuşamayacak, ortak bir şeyler yapamayacak, bana mutluluk vermeyen biriyle beraberim, ne anlamı var, yol yakınken bitse mi diyorum. Aynı zamanda da ne gerek var bitirmeye, ilişkide sevgi, güven, huzur olsun bunlar yeter diyorum. Ama bitirme düşüncesinin aklıma düşmesi bile iyi değil, değil mi? Terapist derseniz başlamıştık ama annemin rahatsızlığından ve benim ilgilenmemden dolayı yarıda bıraktık. Sonrasında da pek elle tutulur bir sorun olmadığından devam edelim demeye cesaret edemedim.
 

magicat

tam zamanlı anne
Kayıtlı Üye
29 Haziran 2014
5.060
17.861
Okulunuzun son senesi, hala okurken evlenmişsiniz. Ne aceleniz vardı? Daha ayaklarınız üzerinde durmadan neden evlendiniz ki? Yaşınız daha gençtir, daha ne istediğinizi bilemeden 3 sene çıktık hadi evlenelim mi dediniz?

Biraz bekleyin, şu an herkesin psikolojisi bozuk, baktınız mutsuzluk sürüyor, ayrılırsınız... Yalnız bu süreçte dikkatli olun, korunun...
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 2188 gün geçti.

okyanusunritmi

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
4 Temmuz 2020
26
44
32
Sevgili suresi 3yil olmus aslinda
O zaman diliminde sohbeti nasildi ki
Size ozaman cekici gelmiş
Evde olunca tam olarak ne değişti
Genelde sessiz, sakin bir adamdı zaten. Ama dediğim gibi sevgililikte hep bir aktivite yapıyorsunuz. Acaba birbirimize uygun değildik de ben mi anlayamadım bilmiyorum. 3 senenin yarısı uzak mesafede geçti, telefonla çok uzun konuşurduk. E öyle bakınca da sohbetimiz varmış demek ki, evlendikten sonra mı değişti o zaman bunu da çözemiyorum.
Okulunuzun son senesi, hala okurken evlenmişsiniz. Ne aceleniz vardı? Daha ayaklarınız üzerinde durmadan neden evlendiniz ki? Yaşınız daha gençtir, daha ne istediğinizi bilemeden 3 sene çıktık hadi evlenelim mi dediniz?

Biraz bekleyin, şu an herkesin psikolojisi bozuk, baktınız mutsuzluk sürüyor, ayrılırsınız... Yalnız bu süreçte dikkatli olun, korunun...
Yaşım 32, bu 2. üniversitem. Yani aslında mesleğim de dilim de var, onun verdiği bir güven vardı. Daha uzatmayalım diye düşündüm. Geçen sene hem okuyup hem çalıştım, şu anda da iş başvurusu yapıyorum, bulursam yine çalışacağım.

Psikolojinin bozuk olması konusunda haklı olabilirsiniz, zaten annem hastalığının son evresinde, haliyle ben de iyi değilim. Ama bir yandan annemin durumundan önce bu sorunlarımız vardı.
 

askkkmeskk

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
22 Ocak 2014
670
429
Böyle uzun yazıları okuyup yorum yapanlari tebrik ederim.
 


Vücut Kitle İndeksim (VKI) tavsiye edilen VKI değer aralığının üstünde.
Boyuma göre tavsiye edilen VKI aralığında olmam için ağırlığımın 52 Kg. ile 69 Kg. arasında olması gerekir.
Boyum : 167 cm. Başlangıç Kilom :83.5 Kg. Şimdiki Kilom :80.5 Kg.

Cemrecn

Üye
Kayıtlı Üye
10 Mart 2019
851
880
Ruh halimiz pek bi benzermiş
Merhabalar, 3 senelik sevgililiğin üstüne 1 senelik evliyim. 4 senedir beraberiz yani.

Nasıl anlatayım bilmiyorum. Sorunlarımız oluyor ama düşününce sanki elle tutulur gibi de gelmiyor. Tartışmalarımız saçmasapan şeylerden. Benim bazen sert çıkışlarım, onun sevgime güvenmemesi ve sorgulaması, bunun gereksizce uzaması etkiliyor. Aslında bunu ona itiraf edemesem de sevgim onun birkaç öfke patlaması ve ettiği çok kırıcı sözlerden sonra evlilik içinde azaldı. Eskisi gibi değilim. Bir de modumu düşürüyor. Ona sorsan hiçbir şey dememiştir, yapmamıştır ama, mesela bu ara iş görüşmelerim olacak ve o hep bir memnuniyetsiz. Görüşmeye gideceğim diyorum, sen bilirsin diyor. Okulumun son senesi ve Kpss ye gireceğim, beni düşündüğünü söylüyor ama, tam bir müdahale etmese de hissettirdiği şey müdahale gibi geliyor. Kurs gibi yeni bir ortama gireceğim zaman da böyle. Diken üstünde. Yani neyine karıştım diyor ama kendimi rahat hissettirmiyor.

Söylediğim şeyleri yanlış anlamaya müsait, alıngan. Benden kaç yaş büyük ama, sürekli pışpışlanmayı bekleyen çocuk sanki. Tamam benim de hatalarım var, üslubum bazen serttir. O da eskiden daha nazik olduğumu, ona karşı değiştiğimi söylüyor.

Evlenmeden önce sonuçta dışarda yiyip içtik, sinemaya tiyatroya gittik, yürüyüşler yaptık, yemek yaptık vs. Yani daha farklıydı, belki de kısıtlı zamanda daha özel geliyordu her şey. Şimdi anca evde dizi izliyoruz. Zaten aklına bir plan yapmak, bir yerlere gitmek falan gelmiyor.

Yanına otururum, yüzüme bakar öyle. Bazen bi konu açar ama, öylece yüzüme baktığı zaman ben sinir oluyorum. Doğru düzgün muhabbeti yok. Söylesen ben konuşmuyor oluyorum. Bu yüzden kaç kere sinirlenip yanından kalkıp gittim. Bazen de ben bir konu açıyorum, öyle ters bir yerden anlıyor ki pişman oluyorum. Toplumsal analizler içeren bir yazı gönderdim, bunu saçmasapan anlayıp tartışmaya çevirdi. Mesela katılmadığı şeyleri söylesin, tartışalım karşılıklı, doğru düzgün argümanı da yok. Kendini ifade edemeyince de sinirleniyor. Ortak ilgi alanımız çok sınırlı. Söylediğim bazı şeyleri anlamıyor ya da yanlış anlıyor. Veya tepki vermiyor. Hayatı paylaşamıyoruz sanki. Bazen uzun uzun bir şeyler anlatırım, karşımda tepkisiz durur ve ben sürekli bir şey söylemeyecek misin diye cevap koparmaya çalışmaktan sıkıldım. Veya standart cümlesini söyler :"anladım." Bazen beni iyi hissettiren bir şeyden bahsederim, ama o tepkisizliğiyle ve enerjisizliğiyle beni aşağı çeker, ruh halimi değiştirir bir anda. Böyle olunca demek ki hem bir şeyleri paylaşamıyoruz hem de bana iyi gelmiyor diyorum. Ve karar veremiyorum bunlar boşanma sebebi midir? Bazen konuşamayacak, ortak bir şeyler yapamayacak, bana mutluluk vermeyen biriyle beraberim, ne anlamı var, yol yakınken bitse mi diyorum. Aynı zamanda da ne gerek var bitirmeye, ilişkide sevgi, güven, huzur olsun bunlar yeter diyorum. Ama bitirme düşüncesinin aklıma düşmesi bile iyi değil, değil mi? Terapist derseniz başlamıştık ama annemin rahatsızlığından ve benim ilgilenmemden dolayı yarıda bıraktık. Sonrasında da pek elle tutulur bir sorun olmadığından devam edelim demeye cesaret edemedim.
 

Lavyer2012

Popüler Üye
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
24 Mart 2014
3.986
4.197
Merhabalar, 3 senelik sevgililiğin üstüne 1 senelik evliyim. 4 senedir beraberiz yani.

Nasıl anlatayım bilmiyorum. Sorunlarımız oluyor ama düşününce sanki elle tutulur gibi de gelmiyor. Tartışmalarımız saçmasapan şeylerden. Benim bazen sert çıkışlarım, onun sevgime güvenmemesi ve sorgulaması, bunun gereksizce uzaması etkiliyor. Aslında bunu ona itiraf edemesem de sevgim onun birkaç öfke patlaması ve ettiği çok kırıcı sözlerden sonra evlilik içinde azaldı. Eskisi gibi değilim. Bir de modumu düşürüyor. Ona sorsan hiçbir şey dememiştir, yapmamıştır ama, mesela bu ara iş görüşmelerim olacak ve o hep bir memnuniyetsiz. Görüşmeye gideceğim diyorum, sen bilirsin diyor. Okulumun son senesi ve Kpss ye gireceğim, beni düşündüğünü söylüyor ama, tam bir müdahale etmese de hissettirdiği şey müdahale gibi geliyor. Kurs gibi yeni bir ortama gireceğim zaman da böyle. Diken üstünde. Yani neyine karıştım diyor ama kendimi rahat hissettirmiyor.

Söylediğim şeyleri yanlış anlamaya müsait, alıngan. Benden kaç yaş büyük ama, sürekli pışpışlanmayı bekleyen çocuk sanki. Tamam benim de hatalarım var, üslubum bazen serttir. O da eskiden daha nazik olduğumu, ona karşı değiştiğimi söylüyor.

Evlenmeden önce sonuçta dışarda yiyip içtik, sinemaya tiyatroya gittik, yürüyüşler yaptık, yemek yaptık vs. Yani daha farklıydı, belki de kısıtlı zamanda daha özel geliyordu her şey. Şimdi anca evde dizi izliyoruz. Zaten aklına bir plan yapmak, bir yerlere gitmek falan gelmiyor.

Yanına otururum, yüzüme bakar öyle. Bazen bi konu açar ama, öylece yüzüme baktığı zaman ben sinir oluyorum. Doğru düzgün muhabbeti yok. Söylesen ben konuşmuyor oluyorum. Bu yüzden kaç kere sinirlenip yanından kalkıp gittim. Bazen de ben bir konu açıyorum, öyle ters bir yerden anlıyor ki pişman oluyorum. Toplumsal analizler içeren bir yazı gönderdim, bunu saçmasapan anlayıp tartışmaya çevirdi. Mesela katılmadığı şeyleri söylesin, tartışalım karşılıklı, doğru düzgün argümanı da yok. Kendini ifade edemeyince de sinirleniyor. Ortak ilgi alanımız çok sınırlı. Söylediğim bazı şeyleri anlamıyor ya da yanlış anlıyor. Veya tepki vermiyor. Hayatı paylaşamıyoruz sanki. Bazen uzun uzun bir şeyler anlatırım, karşımda tepkisiz durur ve ben sürekli bir şey söylemeyecek misin diye cevap koparmaya çalışmaktan sıkıldım. Veya standart cümlesini söyler :"anladım." Bazen beni iyi hissettiren bir şeyden bahsederim, ama o tepkisizliğiyle ve enerjisizliğiyle beni aşağı çeker, ruh halimi değiştirir bir anda. Böyle olunca demek ki hem bir şeyleri paylaşamıyoruz hem de bana iyi gelmiyor diyorum. Ve karar veremiyorum bunlar boşanma sebebi midir? Bazen konuşamayacak, ortak bir şeyler yapamayacak, bana mutluluk vermeyen biriyle beraberim, ne anlamı var, yol yakınken bitse mi diyorum. Aynı zamanda da ne gerek var bitirmeye, ilişkide sevgi, güven, huzur olsun bunlar yeter diyorum. Ama bitirme düşüncesinin aklıma düşmesi bile iyi değil, değil mi? Terapist derseniz başlamıştık ama annemin rahatsızlığından ve benim ilgilenmemden dolayı yarıda bıraktık. Sonrasında da pek elle tutulur bir sorun olmadığından devam edelim demeye cesaret edemedim.
Aranızda yaş farkı yanında kültür farkında var sanki.
 

Bebeğimin doğacağı muhtemel tarih : 18-07-2021

Hamileliğimin 15. haftası içindeyim.
Bebeğimi kucağıma almama 175 gün kaldı.

Bebeğinizin gelişiminin bu noktasında bacak ve ayaklarında dikkat cekici bir hareketlilik vardır. Tekme atabilir, ayaklarını içe dışa döndürebilir. Önümüzdeki 3-4 hafta içinde alt karın, kalça, uyluk ve göğüslerinizde hızlı gerilme sebebiyle çatlaklar görülebilir. Çatlaklar ilk başlarda kırmızımsı veya mavimsi bir halde iken ilerleyen zamanlarda gümüş-beyaz renge dönüşür.Bazı kadınlar hamilelik sırasında karpal tünel sendromu yaşarlar. Eğer ellerinizde ve bileklerinizde kas ağrıları yaşarsanız doktorunuzla konuşun.

Bebeğimin yaklaşık ağırlığı : 74 gr. - Yaklaşık boyu : 87 mm. (Baştan Popoya)

Hamilelik Günlüğünü İmza alanına eklemek için tıklayın

Cirius

Yalnızlıktan korksaydım hepinize iyi davranırdım🤚
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
29 Ekim 2020
199
549
1 senelik evlisiniz yeni sayılır. Biraz daha zaman tanıyın evliliğinize. Sorunlar çözülmeyecek duruma gelince kararınızı verirsiniz ama bebek evliliği kurtarır yanılgısına düşüpte hamile kalmayın derim.
 

sonanda

Guru
Pro Üye
29 Nisan 2013
13.159
23.183
Beklentileniz farkli sanki. Bir de iletisim kopuklugu var. Evlilik ile sevgililik ayni degildir. Ayni evin icine girince insan karsisindakini daha iyi taniyor. O akıl edemese de disariya cikmayi siz teklif ettiniz mi? Bu bosanma sebebi mi demissiniz. Bosanmak icin ille de aldatilmak gerekmiyor. Ortak paylasim yoksa, sadece ayni evi paylasan iki ev arkadasi gibiyseniz ve bu problemi asamiyorsaniz hayat boyle de gecmez ki. Bosanin diyemem o sizin karariniz. Arkadas grubunuz yok mu? Hic mi biryerlere gitmiyorsunuz? Evde hep televizyon mu izliyorsunuz? Simdiden 40 yillik evliler gibi misiniz?
 

Bahar2930

Aktif Üye
Anneler Kulübü
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
20 Mayıs 2020
1.337
3.418
36
Merhabalar, 3 senelik sevgililiğin üstüne 1 senelik evliyim. 4 senedir beraberiz yani.

Nasıl anlatayım bilmiyorum. Sorunlarımız oluyor ama düşününce sanki elle tutulur gibi de gelmiyor. Tartışmalarımız saçmasapan şeylerden. Benim bazen sert çıkışlarım, onun sevgime güvenmemesi ve sorgulaması, bunun gereksizce uzaması etkiliyor. Aslında bunu ona itiraf edemesem de sevgim onun birkaç öfke patlaması ve ettiği çok kırıcı sözlerden sonra evlilik içinde azaldı. Eskisi gibi değilim. Bir de modumu düşürüyor. Ona sorsan hiçbir şey dememiştir, yapmamıştır ama, mesela bu ara iş görüşmelerim olacak ve o hep bir memnuniyetsiz. Görüşmeye gideceğim diyorum, sen bilirsin diyor. Okulumun son senesi ve Kpss ye gireceğim, beni düşündüğünü söylüyor ama, tam bir müdahale etmese de hissettirdiği şey müdahale gibi geliyor. Kurs gibi yeni bir ortama gireceğim zaman da böyle. Diken üstünde. Yani neyine karıştım diyor ama kendimi rahat hissettirmiyor.

Söylediğim şeyleri yanlış anlamaya müsait, alıngan. Benden kaç yaş büyük ama, sürekli pışpışlanmayı bekleyen çocuk sanki. Tamam benim de hatalarım var, üslubum bazen serttir. O da eskiden daha nazik olduğumu, ona karşı değiştiğimi söylüyor.

Evlenmeden önce sonuçta dışarda yiyip içtik, sinemaya tiyatroya gittik, yürüyüşler yaptık, yemek yaptık vs. Yani daha farklıydı, belki de kısıtlı zamanda daha özel geliyordu her şey. Şimdi anca evde dizi izliyoruz. Zaten aklına bir plan yapmak, bir yerlere gitmek falan gelmiyor.

Yanına otururum, yüzüme bakar öyle. Bazen bi konu açar ama, öylece yüzüme baktığı zaman ben sinir oluyorum. Doğru düzgün muhabbeti yok. Söylesen ben konuşmuyor oluyorum. Bu yüzden kaç kere sinirlenip yanından kalkıp gittim. Bazen de ben bir konu açıyorum, öyle ters bir yerden anlıyor ki pişman oluyorum. Toplumsal analizler içeren bir yazı gönderdim, bunu saçmasapan anlayıp tartışmaya çevirdi. Mesela katılmadığı şeyleri söylesin, tartışalım karşılıklı, doğru düzgün argümanı da yok. Kendini ifade edemeyince de sinirleniyor. Ortak ilgi alanımız çok sınırlı. Söylediğim bazı şeyleri anlamıyor ya da yanlış anlıyor. Veya tepki vermiyor. Hayatı paylaşamıyoruz sanki. Bazen uzun uzun bir şeyler anlatırım, karşımda tepkisiz durur ve ben sürekli bir şey söylemeyecek misin diye cevap koparmaya çalışmaktan sıkıldım. Veya standart cümlesini söyler :"anladım." Bazen beni iyi hissettiren bir şeyden bahsederim, ama o tepkisizliğiyle ve enerjisizliğiyle beni aşağı çeker, ruh halimi değiştirir bir anda. Böyle olunca demek ki hem bir şeyleri paylaşamıyoruz hem de bana iyi gelmiyor diyorum. Ve karar veremiyorum bunlar boşanma sebebi midir? Bazen konuşamayacak, ortak bir şeyler yapamayacak, bana mutluluk vermeyen biriyle beraberim, ne anlamı var, yol yakınken bitse mi diyorum. Aynı zamanda da ne gerek var bitirmeye, ilişkide sevgi, güven, huzur olsun bunlar yeter diyorum. Ama bitirme düşüncesinin aklıma düşmesi bile iyi değil, değil mi? Terapist derseniz başlamıştık ama annemin rahatsızlığından ve benim ilgilenmemden dolayı yarıda bıraktık. Sonrasında da pek elle tutulur bir sorun olmadığından devam edelim demeye cesaret edemedim.
😂😂 guluyorum istemesizce sanki benm esimi anlattiniz aynisi benimkide az once daha sohbetinede doyum olmuyo dedim agzindan tek laf cikmadi saatlerce sonra bana dondu dediki aksam uyudum sabh kalkdim depoya gittim ordan malzeme aldim sonra ise gittim asansörle onlari yulari tasidim sonra kumu serdim yere sonra şab cekdim sonra fayanslari koydum sonra sildim sonra toplandim eve geldim bitti konusu 😂😂 daha ne konusim dedi baska bise yapmadimki gun boyunca ne dememi bekliyosun benden hic dedim daha ne dicen anlattin herseyi masallah ben alisdim 1 yil olcak ayni sizin gibi ama alisdim konusmamasina veyada konussanda biseler anlatsanda donupde allah akil vere demesine veyada cene yine dusdu demesine daha takmiyorum fazla ben
 

Bebeğimin doğacağı muhtemel tarih : 05-02-2021

Hamileliğimin 39. haftası içindeyim.
Bebeğimi kucağıma almama 12 gün kaldı.

Önümüzdeki bir kaç gün içinde bebeğinizin akciğerleri, hava keseciklerinin üretimini artıracak. Bebeğinizin tam olarak geliştiği bu günlerde, rahminiz oldukça kaslı ve ağırlığı yaklaşık 1,134 gr. Bebeğinizn derisi artık tamamen pembe ve daha yumuşak hatlı.

Bebeğimin yaklaşık ağırlığı : 3200 gr. - Yaklaşık boyu : 50.7 cm. (Baştan Topuğa)

Hamilelik Günlüğünü İmza alanına eklemek için tıklayın



Vücut Kitle İndeksim (VKI) tavsiye edilen VKI değer aralığının üstünde.
Boyuma göre tavsiye edilen VKI aralığında olmam için ağırlığımın 46 Kg. ile 61 Kg. arasında olması gerekir.
Boyum : 157 cm. Başlangıç Kilom :49 Kg. Şimdiki Kilom :66 Kg.