- Katılım
- 3 Eylül 2018
- Mesajlar
- 36
- Emoji Skoru
- 25
- Puanlar
- 88
- Yaş
- 36
- Konu Sahibi Kalibrasyon
-
- #1
İnsan karnını doyurabiliyor ama ruhunu ancak huzur,sevgi güzel bir aile ortamında doyurabiliyor .Herkese merhaba
4 yıllık evliyim 3 yaşında bir kızım var. Eşimle aramızdaki on kavgadan dokuzu ailesi yüzünden. Çok fazla iç işimize karışan bir kayınvalide ve annesine her şeyimizi anlatan, hiç özelimizi bırakmayan bir eşim var, maalesef. Buraya yazılacak çok şey var ama kısaca mevzu bu şekilde. Ve bizim kavgalarımız birbirinizin boynuna yapışacak seviyede. Haklı haksız gözetmeden her zaman özür dileyen alttan alan hep benim. Ortada yavru var diye. Eşim aşırı inattır, ben adım atmasam aynı evin içinde aylarca konuşmaz hatta evi terkedip on gün gelmemişliği de var. Çok fazla ağır laflar konuşup çok büyük kavgalar geçti aramızdan. Aile terapisi fln işe yaramadı.
Şimdi size sorum şu: ben ne kadar yapıcı oluşumda o kadar değersiz oldum(it gibi geldin ayağıma dedi) çok fazla şeyler oldu tahammül edemeyeceğim.
Şu an ev araba iki kredimiz var ve iki yıl kaldı borcun bitmesine .
Eğer boşanmaya kalkarsam bu borç meselesi mal paylaşımı nasıl olur? Bir de kızım kardeşsiz kalacak bi çocuk daha bu anlaşmazlığın içinde çok mantıksız ama ileriyi düşündüğüm zaman yanına bir kardeşi kalsın biz ayrılıp yaşlanıp gideceğiz, şey düşünüyorum bilmiyorum doğru düşünce mi?
Yaşamalılarmış düşününce kesinlikle boşanmak istiyorum ve daha yaşayacaklarım da önümde. Ama çocuğumu ve onun geleceğini düşündükçe de sabredeyim diyorum ama çok zor. Bu arada memurum.
Fikrinize ihtiyacım var
Fizyolojik baba zaten ilk evladına eşine kattığı ne var ki konunun içinde geçen.Hamile kalıp sonra adamı şutlayabilirsiniz. Mal paylaşımı kısmını bilemiyorum ama kardeş endişenize tek çözüm bu. Sonra da yaşasın anasıyla mutlu mesut.
Not: hissediyorum kk kadınları beni eksilemeye geliyor
Aile ve eş konusunda aynı durumdayız yalnız benim hiç çocuğum yok böylesi bi durumda olmaması için olabildiğince korunuyorken sizin ikinci çocuğu düşünmeniz beni çok şaşırttı acıkcası.Herkese merhaba
4 yıllık evliyim 3 yaşında bir kızım var. Eşimle aramızdaki on kavgadan dokuzu ailesi yüzünden. Çok fazla iç işimize karışan bir kayınvalide ve annesine her şeyimizi anlatan, hiç özelimizi bırakmayan bir eşim var, maalesef. Buraya yazılacak çok şey var ama kısaca mevzu bu şekilde. Ve bizim kavgalarımız birbirinizin boynuna yapışacak seviyede. Haklı haksız gözetmeden her zaman özür dileyen alttan alan hep benim. Ortada yavru var diye. Eşim aşırı inattır, ben adım atmasam aynı evin içinde aylarca konuşmaz hatta evi terkedip on gün gelmemişliği de var. Çok fazla ağır laflar konuşup çok büyük kavgalar geçti aramızdan. Aile terapisi fln işe yaramadı.
Şimdi size sorum şu: ben ne kadar yapıcı oluşumda o kadar değersiz oldum(it gibi geldin ayağıma dedi) çok fazla şeyler oldu tahammül edemeyeceğim.
Şu an ev araba iki kredimiz var ve iki yıl kaldı borcun bitmesine .
Eğer boşanmaya kalkarsam bu borç meselesi mal paylaşımı nasıl olur? Bir de kızım kardeşsiz kalacak bi çocuk daha bu anlaşmazlığın içinde çok mantıksız ama ileriyi düşündüğüm zaman yanına bir kardeşi kalsın biz ayrılıp yaşlanıp gideceğiz, şey düşünüyorum bilmiyorum doğru düşünce mi?
Yaşamalılarmış düşününce kesinlikle boşanmak istiyorum ve daha yaşayacaklarım da önümde. Ama çocuğumu ve onun geleceğini düşündükçe de sabredeyim diyorum ama çok zor. Bu arada memurum.
Fikrinize ihtiyacım var
Yuh ya gerçekten yuh adamdan bı ton hakaret yiyip mal paylaşımıni düşünüp ama dur bidaha çocuk yapayım nasıl bı zihniyet buHerkese merhaba
4 yıllık evliyim 3 yaşında bir kızım var. Eşimle aramızdaki on kavgadan dokuzu ailesi yüzünden. Çok fazla iç işimize karışan bir kayınvalide ve annesine her şeyimizi anlatan, hiç özelimizi bırakmayan bir eşim var, maalesef. Buraya yazılacak çok şey var ama kısaca mevzu bu şekilde. Ve bizim kavgalarımız birbirinizin boynuna yapışacak seviyede. Haklı haksız gözetmeden her zaman özür dileyen alttan alan hep benim. Ortada yavru var diye. Eşim aşırı inattır, ben adım atmasam aynı evin içinde aylarca konuşmaz hatta evi terkedip on gün gelmemişliği de var. Çok fazla ağır laflar konuşup çok büyük kavgalar geçti aramızdan. Aile terapisi fln işe yaramadı.
Şimdi size sorum şu: ben ne kadar yapıcı oluşumda o kadar değersiz oldum(it gibi geldin ayağıma dedi) çok fazla şeyler oldu tahammül edemeyeceğim.
Şu an ev araba iki kredimiz var ve iki yıl kaldı borcun bitmesine .
Eğer boşanmaya kalkarsam bu borç meselesi mal paylaşımı nasıl olur? Bir de kızım kardeşsiz kalacak bi çocuk daha bu anlaşmazlığın içinde çok mantıksız ama ileriyi düşündüğüm zaman yanına bir kardeşi kalsın biz ayrılıp yaşlanıp gideceğiz, şey düşünüyorum bilmiyorum doğru düşünce mi?
Yaşamalılarmış düşününce kesinlikle boşanmak istiyorum ve daha yaşayacaklarım da önümde. Ama çocuğumu ve onun geleceğini düşündükçe de sabredeyim diyorum ama çok zor. Bu arada memurum.
Fikrinize ihtiyacım var