Ehehehehe :))) Bazı doktorlar önceden haber veriyor "haftaya muayene edelim" falan diye :))) Benimki hiç haber de vermemişti :))) Gittim, ultrasonda bebişe baktık, sonra "bebiş gayet normal, hiçbir sorun yok, zaten bu haftanın esprisi muayenedir, gel seni bir muayene edelim" dedi
Ben afalladım kaldım odanın ortasında
Bir süre inanmak istemedim, soyunmadan bekledim öylece, asistanı uyardı sonra "soyunabilirsin, rahat ol" diye
"Olamıyorum" dedim
Neyse mecbur oturduk koltuğa tabi
Ama benim surat kıpkırmızı
Üzerimdeki örtüyü belimden ayak bileklerime kadar da güzelce sarıp, bacaklarımı da kapadım iyice
Tabi doktor gelince örtüyü sıyırıp, bacaklarımı da aralayınca acayip bir fatmagül psikolojisine büründüm
Ama o an aklıma kendimi sıkarsam canımın yanabileceği geldi ve hemen rahat bıraktım kendimi, gerçekten de hiç ama hiç canım yanmadı! Parmağını kanala sokup bakıyor ve hemen çıkarıyor toplam 4-5 saniye sürmüştür yani....
Rahat olunca hiç canım da yanmadı. Sadece birkaç saat daha yanaklarım al al gezdim utancımdan o kadar :)))))
Hem iyi bir şey, çünkü doktor muayene sırasında bir akıntı farkedip onun için bir ilaç da verdi... Yani farkına varmadığımız bir anormallik varsa onu da tespit edip tedavi ediyorlar,o açıdan iyi bir şey...
Utanma duygusunu da şöyle attım üzerimden, dedim ki sabahtan akşama kadar kaç kişiyi muayene ediyor her gün amaan, benimkini mi hatırlayacak sanki, bir dahaki gelişime unutmuş olur bile çoktan :))) dedim ve ancak öyle gelebildim kendime :)))
Ha birkaç saat şuursuz gezdim o ayrı