Çok seviyorum ama kültürel, ekonomik, ailesel farklılıklar ve evlilik

elalution .!.:

Herkese tekrardan merhaba, buradaki bulabildiğim tüm ilgili konuları tekrar tekrar okuyacak kadar kendimi kaptırmıştım. Yorumlarınız için de hepinize teşekkür ederim. Oturup düşündükçe bazı taşları yerine oturtuyorum. Kendimi de tüm bu olanları da sorguluyorum tekrar tekrar düşünüyorum.

Tamamen etkisinden çıkmam maalesef zaman alacak. Ama kendi hayatıma odaklanmam önceliği kendime vermem gerektiğinin de farkındayım. Bu sebepten önce kendimi ve geleceğimi seçiyorum. Geriye kalan her şeyi akışına bırakıyorum. Daha başka şeyler de oldu ama inanın hiçbir önemi de yok.
Çok yıprandım daha fazla da yıpranmak istemiyorum hayat bir şekilde devam ediyor.

Genişletmek için tıkla...

elalution .!.:

Haklısınız, o kadar kötü şeyler yaşandı ki ailesi yüzünden. Ben sadece ailesinin yaptıklarını çocuklarına ödetmek ne kadar doğru o kısımda kararsız kaldım ve konu açma ihtiyacı hissettim.

Genişletmek için tıkla...

elalution .!.:

Merhaba kızlar,
Fikirlerinize gerçekten ihtiyacım var çünkü kafam inanılmaz karışık.

Mühendisim, çalışıyorum. 1 yıldır birlikte olduğum erkek arkadaşımla geçtiğimiz kasım ayında ailelerimizi tanıştırdık ve 2 ay sonra da yüzük taktık. Biz İstanbul’da yaşıyoruz, onun ailesi Güneydoğu’da bir şehirde. Erkek arkadaşım yurt dışında çalışıyor; askerî personel. Bu mesleğin 5 yıllık okulunu okumuş, aktif olarak da 4 yıldır görev yapıyor.

Kendisiyle çok iyi anlaşıyoruz. Kültürlü, aydın görüşlü, kendini geliştirmiş biri. Bana bir kere bile sesini yükseltmişliği yoktur. İnce düşüncelidir ve birbirimizi gerçekten seviyoruz.

Mayıs ayı için nikâh günü aldık, lojman işleri için her şeyi erkenden ayarladık. Ancak onların ailesine, evlerine daha önce gitmemiştik. Tanışma ve söz-nişan süreci, nişanlımın izin kısıtları nedeniyle çok hızlı oldu.

Sonrasında bizi evlerine davet ettiler, gittik ve 2 gün misafirleri olduk. Gerçekten güzel karşılandık ama kültürel ve diğer farklılıklar çok net hissediliyordu.
Ben Batı Karadenizli bir ailenin çocuğuyum, 3 kardeşin en büyüğüyüm. Ailemin maddi durumu iyi; borç, büyük maddi sıkıntılar görerek büyümedim. Babam da nişanlım gibi bir meslekten, tayinli bir hayat yaşadık hep.

Babam, nişanlımın mesleği nedeniyle en başından beri çok istekli değildi. Sabit bir yuvan olsun, gurbet zor, siz küçüktünüz pek anlamadınız diyordu ama bir şekilde benim için kabullenmişti.

Nişanlımın babası ne iş olursa yapmış, emekli olmuş. Bir evleri var, onun da büyük çoğunluğu nişanlımın katkısıyla yapılmış. 8 kardeşler; 3’ü evli, nişanlım 4. çocuk. Babası herkesi okutup bir şekilde meslek sahibi yapmaya çalışmış. En büyük ablası öğretmen, aynı şehirde yaşıyor ve evi çekip çeviren kişi gibi. En küçük kardeş 9. sınıfa gidiyor.

Sürecin maddi olarak neredeyse tüm yükü nişanlım çekecekti. Buna rağmen babasının hiçbir hazırlığı yokken şaşalı, gösterişli şeyler istemesi ve bazı belirgin farklılıklar babamı çok rahatsız etti. Ki biz hiçbir şey istememiştik. Babamın tek isteği borçla harçla yapılacaksa hiç yapılmasın nikahtan yuvalarına gitsinlerdi.

Eve döndüğümüzde babam, hem nişanlımla hem de babasıyla görüşüp düşüneceğini söyledi. Olaylar hızlı büyüyünce nişanlım ertesi gün zar zor izin alıp apar topar geldi. Yedik, içtik; tüm gün görüştük, ailesiyle konuştuk.

Babam ne kadar alttan almaya çalışsa da özür de dilese nişanlımın babası oğluna küfür edip rest çekti:
Ya biz ya o. Sana karı, ona koca mı yok dedi. Bir kusura bakmasın dese olay tatlıya bağlanıyordu.

Kız kardeşleri babamlar konuşurken araya giriyor, ben ağlıyorum, nişanlım ağlıyor. Gerçekten iğrenç bir geceydi. Ağlayarak yüzükler çıktı.

Ailem, Her şeylerini, eşyalarını bile biz alalım dedi ama karşı taraf kestirip attı. Babam da nişanlıma,
Kimse için ailenle kötü olma ama ben de çocuğumu sokakta bulmadım, ezdiremem dedi.

Aradan 2 hafta geçti. Biz nişanlımla hâlâ görüşüyoruz, aramızda bir problem yok. Ama babam bu ilişkiye tamamen bitmiş gözüyle bakıyor. O günden beri karşı taraftan kimse arayıp sormadı, bir aile büyüğü bile.

Nişanlım da ailesiyle o günden beri görüşmüyor. Babam, ileride de şimdi olduğu gibi maddi-manevi olarak kullanılacağımızı, babasının çalışma potansiyeli olmadığını ve tüm yükün bize kalacağını söylüyor.

Bir tarafta sevdiğim, güvendiğim bir adam…
Diğer tarafta ise gerçekleşme ihtimali yüksek olan bu gerçekler var.

Nişanlım sınır çizebilen biri. 15 yıldır ailesinden ayrı yaşıyor, izinden izine görüşüyorlar. Ama yine de kafam çok karışık.
Tecrübelerinize gerçekten ihtiyacım var.

Genişletmek için tıkla...

CiRiLLA .!.:

Konu sahibi neden uyelik iptal etmis acaba. Nisanlim sinir cizebilen biri diyor bir de aynen sinir cizebildigi icin sizle birlitke aglayarak yuzuk atiyor zaten degil mi? Sinir cizeni buysa bi de cizmese ne olacak acaba babasi dayak mi atacakti...
Burayi okuyorsaniz babanizi dinleyin gizli gizli gorusmeyin biseyden anladiginiz yok guveniyormusta sinir ciziyormusta yani 18 yasinda cahil kız kafasi...

Genişletmek için tıkla...

elalution .!.:

Merhaba kızlar,
Fikirlerinize gerçekten ihtiyacım var çünkü kafam inanılmaz karışık.

Mühendisim, çalışıyorum. 1 yıldır birlikte olduğum erkek arkadaşımla geçtiğimiz kasım ayında ailelerimizi tanıştırdık ve 2 ay sonra da yüzük taktık. Biz İstanbul’da yaşıyoruz, onun ailesi Güneydoğu’da bir şehirde. Erkek arkadaşım yurt dışında çalışıyor; askerî personel. Bu mesleğin 5 yıllık okulunu okumuş, aktif olarak da 4 yıldır görev yapıyor.

Kendisiyle çok iyi anlaşıyoruz. Kültürlü, aydın görüşlü, kendini geliştirmiş biri. Bana bir kere bile sesini yükseltmişliği yoktur. İnce düşüncelidir ve birbirimizi gerçekten seviyoruz.

Mayıs ayı için nikâh günü aldık, lojman işleri için her şeyi erkenden ayarladık. Ancak onların ailesine, evlerine daha önce gitmemiştik. Tanışma ve söz-nişan süreci, nişanlımın izin kısıtları nedeniyle çok hızlı oldu.

Sonrasında bizi evlerine davet ettiler, gittik ve 2 gün misafirleri olduk. Gerçekten güzel karşılandık ama kültürel ve diğer farklılıklar çok net hissediliyordu.
Ben Batı Karadenizli bir ailenin çocuğuyum, 3 kardeşin en büyüğüyüm. Ailemin maddi durumu iyi; borç, büyük maddi sıkıntılar görerek büyümedim. Babam da nişanlım gibi bir meslekten, tayinli bir hayat yaşadık hep.

Babam, nişanlımın mesleği nedeniyle en başından beri çok istekli değildi. Sabit bir yuvan olsun, gurbet zor, siz küçüktünüz pek anlamadınız diyordu ama bir şekilde benim için kabullenmişti.

Nişanlımın babası ne iş olursa yapmış, emekli olmuş. Bir evleri var, onun da büyük çoğunluğu nişanlımın katkısıyla yapılmış. 8 kardeşler; 3’ü evli, nişanlım 4. çocuk. Babası herkesi okutup bir şekilde meslek sahibi yapmaya çalışmış. En büyük ablası öğretmen, aynı şehirde yaşıyor ve evi çekip çeviren kişi gibi. En küçük kardeş 9. sınıfa gidiyor.

Sürecin maddi olarak neredeyse tüm yükü nişanlım çekecekti. Buna rağmen babasının hiçbir hazırlığı yokken şaşalı, gösterişli şeyler istemesi ve bazı belirgin farklılıklar babamı çok rahatsız etti. Ki biz hiçbir şey istememiştik. Babamın tek isteği borçla harçla yapılacaksa hiç yapılmasın nikahtan yuvalarına gitsinlerdi.

Eve döndüğümüzde babam, hem nişanlımla hem de babasıyla görüşüp düşüneceğini söyledi. Olaylar hızlı büyüyünce nişanlım ertesi gün zar zor izin alıp apar topar geldi. Yedik, içtik; tüm gün görüştük, ailesiyle konuştuk.

Babam ne kadar alttan almaya çalışsa da özür de dilese nişanlımın babası oğluna küfür edip rest çekti:
Ya biz ya o. Sana karı, ona koca mı yok dedi. Bir kusura bakmasın dese olay tatlıya bağlanıyordu.

Kız kardeşleri babamlar konuşurken araya giriyor, ben ağlıyorum, nişanlım ağlıyor. Gerçekten iğrenç bir geceydi. Ağlayarak yüzükler çıktı.

Ailem, Her şeylerini, eşyalarını bile biz alalım dedi ama karşı taraf kestirip attı. Babam da nişanlıma,
Kimse için ailenle kötü olma ama ben de çocuğumu sokakta bulmadım, ezdiremem dedi.

Aradan 2 hafta geçti. Biz nişanlımla hâlâ görüşüyoruz, aramızda bir problem yok. Ama babam bu ilişkiye tamamen bitmiş gözüyle bakıyor. O günden beri karşı taraftan kimse arayıp sormadı, bir aile büyüğü bile.

Nişanlım da ailesiyle o günden beri görüşmüyor. Babam, ileride de şimdi olduğu gibi maddi-manevi olarak kullanılacağımızı, babasının çalışma potansiyeli olmadığını ve tüm yükün bize kalacağını söylüyor.

Bir tarafta sevdiğim, güvendiğim bir adam…
Diğer tarafta ise gerçekleşme ihtimali yüksek olan bu gerçekler var.

Nişanlım sınır çizebilen biri. 15 yıldır ailesinden ayrı yaşıyor, izinden izine görüşüyorlar. Ama yine de kafam çok karışık.
Tecrübelerinize gerçekten ihtiyacım var.

Genişletmek için tıkla...

elalution .!.:

Merhaba kızlar,
Fikirlerinize gerçekten ihtiyacım var çünkü kafam inanılmaz karışık.

Mühendisim, çalışıyorum. 1 yıldır birlikte olduğum erkek arkadaşımla geçtiğimiz kasım ayında ailelerimizi tanıştırdık ve 2 ay sonra da yüzük taktık. Biz İstanbul’da yaşıyoruz, onun ailesi Güneydoğu’da bir şehirde. Erkek arkadaşım yurt dışında çalışıyor; askerî personel. Bu mesleğin 5 yıllık okulunu okumuş, aktif olarak da 4 yıldır görev yapıyor.

Kendisiyle çok iyi anlaşıyoruz. Kültürlü, aydın görüşlü, kendini geliştirmiş biri. Bana bir kere bile sesini yükseltmişliği yoktur. İnce düşüncelidir ve birbirimizi gerçekten seviyoruz.

Mayıs ayı için nikâh günü aldık, lojman işleri için her şeyi erkenden ayarladık. Ancak onların ailesine, evlerine daha önce gitmemiştik. Tanışma ve söz-nişan süreci, nişanlımın izin kısıtları nedeniyle çok hızlı oldu.

Sonrasında bizi evlerine davet ettiler, gittik ve 2 gün misafirleri olduk. Gerçekten güzel karşılandık ama kültürel ve diğer farklılıklar çok net hissediliyordu.
Ben Batı Karadenizli bir ailenin çocuğuyum, 3 kardeşin en büyüğüyüm. Ailemin maddi durumu iyi; borç, büyük maddi sıkıntılar görerek büyümedim. Babam da nişanlım gibi bir meslekten, tayinli bir hayat yaşadık hep.

Babam, nişanlımın mesleği nedeniyle en başından beri çok istekli değildi. Sabit bir yuvan olsun, gurbet zor, siz küçüktünüz pek anlamadınız diyordu ama bir şekilde benim için kabullenmişti.

Nişanlımın babası ne iş olursa yapmış, emekli olmuş. Bir evleri var, onun da büyük çoğunluğu nişanlımın katkısıyla yapılmış. 8 kardeşler; 3’ü evli, nişanlım 4. çocuk. Babası herkesi okutup bir şekilde meslek sahibi yapmaya çalışmış. En büyük ablası öğretmen, aynı şehirde yaşıyor ve evi çekip çeviren kişi gibi. En küçük kardeş 9. sınıfa gidiyor.

Sürecin maddi olarak neredeyse tüm yükü nişanlım çekecekti. Buna rağmen babasının hiçbir hazırlığı yokken şaşalı, gösterişli şeyler istemesi ve bazı belirgin farklılıklar babamı çok rahatsız etti. Ki biz hiçbir şey istememiştik. Babamın tek isteği borçla harçla yapılacaksa hiç yapılmasın nikahtan yuvalarına gitsinlerdi.

Eve döndüğümüzde babam, hem nişanlımla hem de babasıyla görüşüp düşüneceğini söyledi. Olaylar hızlı büyüyünce nişanlım ertesi gün zar zor izin alıp apar topar geldi. Yedik, içtik; tüm gün görüştük, ailesiyle konuştuk.

Babam ne kadar alttan almaya çalışsa da özür de dilese nişanlımın babası oğluna küfür edip rest çekti:
Ya biz ya o. Sana karı, ona koca mı yok dedi. Bir kusura bakmasın dese olay tatlıya bağlanıyordu.

Kız kardeşleri babamlar konuşurken araya giriyor, ben ağlıyorum, nişanlım ağlıyor. Gerçekten iğrenç bir geceydi. Ağlayarak yüzükler çıktı.

Ailem, Her şeylerini, eşyalarını bile biz alalım dedi ama karşı taraf kestirip attı. Babam da nişanlıma,
Kimse için ailenle kötü olma ama ben de çocuğumu sokakta bulmadım, ezdiremem dedi.

Aradan 2 hafta geçti. Biz nişanlımla hâlâ görüşüyoruz, aramızda bir problem yok. Ama babam bu ilişkiye tamamen bitmiş gözüyle bakıyor. O günden beri karşı taraftan kimse arayıp sormadı, bir aile büyüğü bile.

Nişanlım da ailesiyle o günden beri görüşmüyor. Babam, ileride de şimdi olduğu gibi maddi-manevi olarak kullanılacağımızı, babasının çalışma potansiyeli olmadığını ve tüm yükün bize kalacağını söylüyor.

Bir tarafta sevdiğim, güvendiğim bir adam…
Diğer tarafta ise gerçekleşme ihtimali yüksek olan bu gerçekler var.

Nişanlım sınır çizebilen biri. 15 yıldır ailesinden ayrı yaşıyor, izinden izine görüşüyorlar. Ama yine de kafam çok karışık.
Tecrübelerinize gerçekten ihtiyacım var.

Genişletmek için tıkla...

cigdemm05 .!.:

İş nişanlınızda bitiyor.Diplomasi ile arayı bulacak.Babasıyla konuşsun onlar oğlunu atmaz atamaz.Evlenip kapınızı kapattığınızda herkes dışarıda kalacak.Yapıp yapacakları şu an için geçerli onların.Ama bugünlerin yarını da var ve herkes hak ettiği saygıyı görür.Nişanlım iyi diyorsunuz, evlenin onunla.Hiçbirşey olmaz düzelir ileride diye düşünüyorum.Allah mesut etsin inşallah

Genişletmek için tıkla...

minnoskoli48 .!.:

Üzücü bir durum olmuş .Çocuktan eminsen sevginize sahip çık bence.Biraz zamana bırakın herşeyi.Babanın aslında kafasın yatmadığı için biraz düşünelim demiş anlaşılan karşı tarafta belki siz benim oğlumu nasıl beğenmezsiniz sonra cevabınızı vereceksiniz diye düşünmüş olabilir.Herkesin çocuğu kendine kıymetlidir.Tabi bu nişandaki masraf mevzusu değişik bazı aileler bunu nasıl içlerine sindiriyor anlamıyorum.Ama yapan aileler yok mu çok var.Takı alıp annesine babasına nişanlısına taksın diye veren çok insan gördüm.Çocugun suçu yok çalışmış didinmiş tırnaklarıyla iyi bir yere gelmiş.Sizde rasyonel bir eğitim almışsınız sorunlarınızı beraber çözeceğinize eminim.

Genişletmek için tıkla...

Thallosofili .!.:

Bence yorumları okuyup kafası karışmasın diye üyelik iptali istemiş olabilir.Bu konuda iki aile birbirinden çok farklı ama konu sahibi nişanlısını çok seviyor bence ve babası da ikna olur bi şekilde naapsın adam .kültür farklılığı sebebiyle çok çekerler eğer evlenirlerse maalesef..

Genişletmek için tıkla...

elalution .!.:

Burada anlatılan tek bir olaya istinaden özellikle ex nişanlıma gereğinden fazla yüklenildiğini fark ettiğim ve daha fazla detay vermek istemediğim için dondurdum. Elbette herkesin kendine göre tecrübeleri ve yaşanmışlıkları var. Fikir amacıyla açtığım konuda ben sadece burada bir olayı anlattım. Öncesi ve sonrası olan ailemin bile bana gerçekten değer verdiğini sevdiğini benim için o kadar şey yapan insana haklı haksız bir sürü şey söylenmesi hoşuma gitmedi. O raddeye kadar çok fazla şey yaşandı. Ne babamı yabana atarım saygısızlık yaparım ne de kendimin zarar göreceği bir şey. Teşekkür ederim yorumunuz için de <3

Genişletmek için tıkla...

elalution .!.:

Nişanlım sınır çizebilen biri.

Genişletmek için tıkla...

Katibin Ruhu .!.:

Gereksiz yükleniyorsunuz dediğiniz adam 18lik taze kız gibi ağlayarak nişan atıyor. Yarın babası bi laf etti diye de evden gider elinizde çocukla öylece bırakıp.

Genişletmek için tıkla...

elalution .!.:

Gereksiz demedim gereğinden fazla diye belirttim. Elbette herkesin görüşüne saygı duyuyorum ancak yapıcıdan ziyade çoğunlukla yıkıcı odaklı görüşler belirtiliyor. Karşılıklı sevgi saygı anlayış maalesef çok nadir bulunan ve bulunca da çaba verilmesi gereken bir şey. En ince ayrıntısına kadar irdelemem bu sebeptendi. Ne kendimi kandırıyorum ne de aklamaya çalışıyorum ancak bir ergen de değilim neticesinde. Tahlil edebiliyorum, teşekkür ederim.

Genişletmek için tıkla...

Katibin Ruhu .!.:

Napalım yapıcı olarak? Şu adama ne yaparsanız sorun çözülür mesela, ne derseniz yetişkin bir erkek mantalitesini benimser, ne yaparsanız çocukluktan çıkar, sorumluluk alması gerektiğini takribi ne kadar sürede anlar?

Genişletmek için tıkla...