Sizi çok iyi anlıyorum.. sizin yaslarinizda çok benzer bir durum yaşadım.mezhep konusu değildi,ama benim ailem de bazı konularda tutucudur.. çok üzülmüştüm o zaman.annemle ipler iyice gerilmişti
Ama konudan bağımsız şunu söylemek istiyorum. Simdi dusunuyorjm da 23 yaşında ben nasıl evlenicem diye tutturmuşum.. cunku bu zamanda çok ama çok genç bir yaş evlilik için.. Benim otuzlu yaşlara dogru hayatimda hersey bellirginlesti benliğimi keşfettim, hayatım düzene oturdu. Bu günün koşullarında 27 den önce evlenmek bana çok erken verilmiş bir karar gibi geliyor. Etrafımdaki çoğu kadın da böyle.. mesela siz evlilik için hazır mısınız? Bu kişiyle ne kadar süre berabersiniz.
Bence evlilik konusunda emin misiniz bunu netleştirin önce.
Aile konusunda da gönül islerinde aile yi dinlememek gerektiğini düşünüyorum.duasi alınmalı ama rızası şart değil.iki yetişkin bir arada hayat kurma kararı veremeyecek mi.kime düşer karışmak.. asla mudahale edilmemeli.. uyarılar, fikirler, nasihatler elbette önemli, ama siz onlara dost değil kendinize hayat arkadaşı seçiyorsunuz karar size ait.
Ekonomik özgürlüğünüz varsa, sevgilinizle devam edin.bu sebepten ayrılmayın. Evleneceğim kişi bu adam olmalı, aile rızası olmadan da ben evlenirim diyorsanız evlenin. En sonunda zaten aileler olur der.nwreye kadar hayır diyecekler.sevgiljnjz sizin kararınızı beklemeli, saygı duymalı. 29 da geç kalınmış bir yaş değil.sizinle evlenecek olan bekler.benimki 5 sene oldu bekledi..en sonunda ailem riza verdi..sizinkiler de verir.ama vermezlerse de kendi imkanlarımız evlenin
İllaki aileniz sizle barışır.
Sadece acele etmeyin
İnş hayırlısı olsun hakkinizda