90 maaş alan birine 110 borç sayılmaz ki kredi çekip faiz yemektense 30-30 bile öderdiBu lafı ilk borcum var bende gitmek zorundayım toparlamam lazım demişti. Onun ardından söylemiştim. Malum aileysek borçta ortaktır. Bilmiyorum çok yanlış düşünmüşüm.
Bu evlilik değil kesinlikle. Çocuk falan yokken yakanızı kurtarın net.Öncelikle merhaba yazacaklarım biraz uzun olacak belki ama belki farklı bir pencere görürüm faydası olur diye sıkıntımı yazmak istedim.
Evleneli 2 buçuk ay oldu. Eşimle birbirimizi severek evlendik ve 1 buçuk yıl uzak mesafe ilişkisi yaşamıştık. Eşimin ailesiyle iyi anlaşabildiğimi söyleyemem. Nişan kına düğün süreçlerimde kırgınlıklarım oldu. Fakat onlara olabildiğince bunu yansıtmamaya çalıştım. Onlara bir saygısızlık yapmadım. Kırgınlıklarımı eşime anlattım burada hata yapmışım. Bunlar atlatılabilen şeyler olarak düşünüyorum. Evlenmeden önce çalışıyordum işimden ayrıldım ve eşimin memleketine geldim düğünümüzü yaptık . Problemlerimiz burda başladı.
Burada kimseyi tanımıyorum ve bir alışma sürecindeydim. Memleketimde eşyalarımı topladım eşimin memleketine geldim evimizi yerleştirdik düğünümüzü yaptık artık balayına gideceğiz eşimin eniştesinden eşimin başka bir şehirde çalışacağını öğrendim. Oysa eşim bana işten ayrıldım ve memlekette işe başlıyorum demişti ve çalıştığı yeri dahi göstermişti.Daha önce orda iş yaptılar tekrardan orada iş başlayacağı gündemdeydi. Oysa ki daha o bile belli değilmiş. Bu yalan o kadar ağır geldi ki hala atlatamıyorum. Bende evde ağlamadım tabii ki iş buldum hala çalışıyorum. Eşim cuma geliyor pazartesi sabah geri dönüyor. İşim gereği 2 gün şehir dışına çıkmam gerekti ve eşimden destek istedim eşim tabii ki diyip benimle gelip işyerinden çağırıyorlar diyerek beni o şehirde bir anda bırakıp çekip gitti. Ben sana yalan söyledim işyerim izin vermemişti dedi. Oysa ki ben 2 hafta önceden ona göre program yapmıştım. Uzun yol tecrübem yoktu destek istedim o an. Sen çözersin halledersin dedi ve otobüse atlayıp gitmiş. Ardından o şehire ailesini gönderdi. ( İşyerime başlarken bu tip durumlarda eşimin gelebileceğini söylediler eşimin onayından sonra farklı şehiri kabul etmiştim.) Eşim halasıyla çalışıyor bütün izinleri ondan alıyor. Ne zaman dönersin dediğimde belli değil diyor nasıl ilerleyeceğiz dedimde bilmiyorum diyor eve kaçta girerim kaçta çıkarım sormuyor bile bu dahi garip geliyor.
Ailesi sabret idare et diyor. İş gereği 1 2 gün başka şehire gittiğim için evinde otur çalışma diyorlar. Bende oğlunuz tamam dedi diye kabul ettim şimdi nasıl böyle dersiniz diyorum. Ben yıllarca okudum neden işimi bırakayım oğlunuz burdan iş bulsun diyorum maaşı iyi diyorlar. Kızlar borcun varsa ödeyeyim gerekirse kredi çekeyim dahi demiştim. Borcu 110 bin kalmış zaten aylık 90 bin maaş alıyor yani borç yüzünden orada değil. Benim borcumu ben ödüyorum. Bu yalanlar gitgide artıyor. Sanki 5 gün sonra gelince hazırda bekleyecekmişim gibi görünce yine işte burda diyor ve gururuma dokunuyor. Aileme saydırıyor sana ailen değer mi vermiş sanki falan diyor ailem burdaydı telefonda öyle laflar etti ki bende hoparlöre aldım benim boş yere çıldırdığım anlaşılsın diye annem ertesi gün memlekete döndü. Sürekli o zaman bende boşanacağım diyorum belki bir şeyleri değiştirmek ister diye fakat gülüyor sadece. Ben gidersem bu evlilik biterse nolacak diyorum nereye gidiyosun sen yaa diyor. Sohbet etmiyoruz muhabbet etmiyoruz. Bende çok tahammülsüzüm farkındayım sürekli kavga ediyoruz.
Günün sonunda benim tavırlarım yüzünden ben suçlu oluyorum ve eşim dönüp bana ne yaptın sanki sen diyor ve ardından tekrar gidiyor. Sorunu olmadığım şeyin nasıl çözümü olabilirim ben ? Eşimin eline bakan ondan para alan insan değilim bu kadar özgüvensizleştirmesini kabullenemiyorum. Bu eve geldiği ve benim kaldığım her dakika egosu tatmin oluyor gibi hissediyorum zoruma gidiyor. Bütün ailesi beni arayıp beni suçlar gibi tavır sergiliyorlar. Gel burda kal burdan işe gidersin orada da kalacaksan kayınvalidemle evimizde kalsam iyi olabilirmiş. Ailem bana düğünümde ev verdiler. Tapu sorma noktasına kadar geldiler. Tapu benim olabilir bu ailemi evden göndereceğim anlamına gelmiyor. Eşimde aileside bununla ilgili laflar soktular sonra gönderdim ve senin haddin dahi değil bu dedim. Ailem emek emek yaptılar onu sana yarasın diye değil diyip patladım. Bilezik eksik çıktı kendi bileziğimi çalacak halim yok günün sonunda ordan da hırsız damgası yedim. Bu aralarda yalancı diyor. Arada dönüp vicdanın rahat mı diyor ailemle konuşmamı duyup halasına anlatmış. Biz eşimle evli değiliz ben ailesiyle evliyim ve eşim ortada yok. Evine dön çekirdek ailemizi kuralım dönmüyorsan da sürecini sen seçmiş olursun dedim. dönmedi tabii ki. Eşimin ailesi bir şey söylediği zaman savunmak değil zaten kendisi de beni şikayet ediyor ve beni arıyorlar. Sakin konuştum, sinirli kavga hepsini denedim artık dalga geçiyor. Daha bunun gibi yaşadığım birçok şey oldu işin kötüsü 2 buçuk ay içerisinde. Bu şekilde aile olunur mu gerçekten ben sabretmeli miyim? Büyük hata mı yapıyorum?
Elle tutulur yanı yok.Yalniz kalmak için mi evlendiniz? Üstelik yalanlar dolanlar cabasıÖncelikle merhaba yazacaklarım biraz uzun olacak belki ama belki farklı bir pencere görürüm faydası olur diye sıkıntımı yazmak istedim.
Evleneli 2 buçuk ay oldu. Eşimle birbirimizi severek evlendik ve 1 buçuk yıl uzak mesafe ilişkisi yaşamıştık. Eşimin ailesiyle iyi anlaşabildiğimi söyleyemem. Nişan kına düğün süreçlerimde kırgınlıklarım oldu. Fakat onlara olabildiğince bunu yansıtmamaya çalıştım. Onlara bir saygısızlık yapmadım. Kırgınlıklarımı eşime anlattım burada hata yapmışım. Bunlar atlatılabilen şeyler olarak düşünüyorum. Evlenmeden önce çalışıyordum işimden ayrıldım ve eşimin memleketine geldim düğünümüzü yaptık . Problemlerimiz burda başladı.
Burada kimseyi tanımıyorum ve bir alışma sürecindeydim. Memleketimde eşyalarımı topladım eşimin memleketine geldim evimizi yerleştirdik düğünümüzü yaptık artık balayına gideceğiz eşimin eniştesinden eşimin başka bir şehirde çalışacağını öğrendim. Oysa eşim bana işten ayrıldım ve memlekette işe başlıyorum demişti ve çalıştığı yeri dahi göstermişti.Daha önce orda iş yaptılar tekrardan orada iş başlayacağı gündemdeydi. Oysa ki daha o bile belli değilmiş. Bu yalan o kadar ağır geldi ki hala atlatamıyorum. Bende evde ağlamadım tabii ki iş buldum hala çalışıyorum. Eşim cuma geliyor pazartesi sabah geri dönüyor. İşim gereği 2 gün şehir dışına çıkmam gerekti ve eşimden destek istedim eşim tabii ki diyip benimle gelip işyerinden çağırıyorlar diyerek beni o şehirde bir anda bırakıp çekip gitti. Ben sana yalan söyledim işyerim izin vermemişti dedi. Oysa ki ben 2 hafta önceden ona göre program yapmıştım. Uzun yol tecrübem yoktu destek istedim o an. Sen çözersin halledersin dedi ve otobüse atlayıp gitmiş. Ardından o şehire ailesini gönderdi. ( İşyerime başlarken bu tip durumlarda eşimin gelebileceğini söylediler eşimin onayından sonra farklı şehiri kabul etmiştim.) Eşim halasıyla çalışıyor bütün izinleri ondan alıyor. Ne zaman dönersin dediğimde belli değil diyor nasıl ilerleyeceğiz dedimde bilmiyorum diyor eve kaçta girerim kaçta çıkarım sormuyor bile bu dahi garip geliyor.
Ailesi sabret idare et diyor. İş gereği 1 2 gün başka şehire gittiğim için evinde otur çalışma diyorlar. Bende oğlunuz tamam dedi diye kabul ettim şimdi nasıl böyle dersiniz diyorum. Ben yıllarca okudum neden işimi bırakayım oğlunuz burdan iş bulsun diyorum maaşı iyi diyorlar. Kızlar borcun varsa ödeyeyim gerekirse kredi çekeyim dahi demiştim. Borcu 110 bin kalmış zaten aylık 90 bin maaş alıyor yani borç yüzünden orada değil. Benim borcumu ben ödüyorum. Bu yalanlar gitgide artıyor. Sanki 5 gün sonra gelince hazırda bekleyecekmişim gibi görünce yine işte burda diyor ve gururuma dokunuyor. Aileme saydırıyor sana ailen değer mi vermiş sanki falan diyor ailem burdaydı telefonda öyle laflar etti ki bende hoparlöre aldım benim boş yere çıldırdığım anlaşılsın diye annem ertesi gün memlekete döndü. Sürekli o zaman bende boşanacağım diyorum belki bir şeyleri değiştirmek ister diye fakat gülüyor sadece. Ben gidersem bu evlilik biterse nolacak diyorum nereye gidiyosun sen yaa diyor. Sohbet etmiyoruz muhabbet etmiyoruz. Bende çok tahammülsüzüm farkındayım sürekli kavga ediyoruz.
Günün sonunda benim tavırlarım yüzünden ben suçlu oluyorum ve eşim dönüp bana ne yaptın sanki sen diyor ve ardından tekrar gidiyor. Sorunu olmadığım şeyin nasıl çözümü olabilirim ben ? Eşimin eline bakan ondan para alan insan değilim bu kadar özgüvensizleştirmesini kabullenemiyorum. Bu eve geldiği ve benim kaldığım her dakika egosu tatmin oluyor gibi hissediyorum zoruma gidiyor. Bütün ailesi beni arayıp beni suçlar gibi tavır sergiliyorlar. Gel burda kal burdan işe gidersin orada da kalacaksan kayınvalidemle evimizde kalsam iyi olabilirmiş. Ailem bana düğünümde ev verdiler. Tapu sorma noktasına kadar geldiler. Tapu benim olabilir bu ailemi evden göndereceğim anlamına gelmiyor. Eşimde aileside bununla ilgili laflar soktular sonra gönderdim ve senin haddin dahi değil bu dedim. Ailem emek emek yaptılar onu sana yarasın diye değil diyip patladım. Bilezik eksik çıktı kendi bileziğimi çalacak halim yok günün sonunda ordan da hırsız damgası yedim. Bu aralarda yalancı diyor. Arada dönüp vicdanın rahat mı diyor ailemle konuşmamı duyup halasına anlatmış. Biz eşimle evli değiliz ben ailesiyle evliyim ve eşim ortada yok. Evine dön çekirdek ailemizi kuralım dönmüyorsan da sürecini sen seçmiş olursun dedim. dönmedi tabii ki. Eşimin ailesi bir şey söylediği zaman savunmak değil zaten kendisi de beni şikayet ediyor ve beni arıyorlar. Sakin konuştum, sinirli kavga hepsini denedim artık dalga geçiyor. Daha bunun gibi yaşadığım birçok şey oldu işin kötüsü 2 buçuk ay içerisinde. Bu şekilde aile olunur mu gerçekten ben sabretmeli miyim? Büyük hata mı yapıyorum?
Neyin borcu bu 90 bin maaşla bitmiyor? Sen bu adamın gerçekten neler yaptığından haberdar değilsin bence. Yalancı herifin teki bu. Bir an önce kurtul kendi hayatına bak buna da beş kuruşunu verme sakın.Bu lafı ilk borcum var bende gitmek zorundayım toparlamam lazım demişti. Onun ardından söylemiştim. Malum aileysek borçta ortaktır. Bilmiyorum çok yanlış düşünmüşüm.
Orada evlilik yok ki..Anlattıklarınızı aceleden kopuk ve anlaşılmaktan uzak betimlemişsiniz..Kadınların tanımı değmeyen insanlara değmeyen çabalar diye özetlerdim.Bende dahil tabiiÖncelikle merhaba yazacaklarım biraz uzun olacak belki ama belki farklı bir pencere görürüm faydası olur diye sıkıntımı yazmak istedim.
Evleneli 2 buçuk ay oldu. Eşimle birbirimizi severek evlendik ve 1 buçuk yıl uzak mesafe ilişkisi yaşamıştık. Eşimin ailesiyle iyi anlaşabildiğimi söyleyemem. Nişan kına düğün süreçlerimde kırgınlıklarım oldu. Fakat onlara olabildiğince bunu yansıtmamaya çalıştım. Onlara bir saygısızlık yapmadım. Kırgınlıklarımı eşime anlattım burada hata yapmışım. Bunlar atlatılabilen şeyler olarak düşünüyorum. Evlenmeden önce çalışıyordum işimden ayrıldım ve eşimin memleketine geldim düğünümüzü yaptık . Problemlerimiz burda başladı.
Burada kimseyi tanımıyorum ve bir alışma sürecindeydim. Memleketimde eşyalarımı topladım eşimin memleketine geldim evimizi yerleştirdik düğünümüzü yaptık artık balayına gideceğiz eşimin eniştesinden eşimin başka bir şehirde çalışacağını öğrendim. Oysa eşim bana işten ayrıldım ve memlekette işe başlıyorum demişti ve çalıştığı yeri dahi göstermişti.Daha önce orda iş yaptılar tekrardan orada iş başlayacağı gündemdeydi. Oysa ki daha o bile belli değilmiş. Bu yalan o kadar ağır geldi ki hala atlatamıyorum. Bende evde ağlamadım tabii ki iş buldum hala çalışıyorum. Eşim cuma geliyor pazartesi sabah geri dönüyor. İşim gereği 2 gün şehir dışına çıkmam gerekti ve eşimden destek istedim eşim tabii ki diyip benimle gelip işyerinden çağırıyorlar diyerek beni o şehirde bir anda bırakıp çekip gitti. Ben sana yalan söyledim işyerim izin vermemişti dedi. Oysa ki ben 2 hafta önceden ona göre program yapmıştım. Uzun yol tecrübem yoktu destek istedim o an. Sen çözersin halledersin dedi ve otobüse atlayıp gitmiş. Ardından o şehire ailesini gönderdi. ( İşyerime başlarken bu tip durumlarda eşimin gelebileceğini söylediler eşimin onayından sonra farklı şehiri kabul etmiştim.) Eşim halasıyla çalışıyor bütün izinleri ondan alıyor. Ne zaman dönersin dediğimde belli değil diyor nasıl ilerleyeceğiz dedimde bilmiyorum diyor eve kaçta girerim kaçta çıkarım sormuyor bile bu dahi garip geliyor.
Ailesi sabret idare et diyor. İş gereği 1 2 gün başka şehire gittiğim için evinde otur çalışma diyorlar. Bende oğlunuz tamam dedi diye kabul ettim şimdi nasıl böyle dersiniz diyorum. Ben yıllarca okudum neden işimi bırakayım oğlunuz burdan iş bulsun diyorum maaşı iyi diyorlar. Kızlar borcun varsa ödeyeyim gerekirse kredi çekeyim dahi demiştim. Borcu 110 bin kalmış zaten aylık 90 bin maaş alıyor yani borç yüzünden orada değil. Benim borcumu ben ödüyorum. Bu yalanlar gitgide artıyor. Sanki 5 gün sonra gelince hazırda bekleyecekmişim gibi görünce yine işte burda diyor ve gururuma dokunuyor. Aileme saydırıyor sana ailen değer mi vermiş sanki falan diyor ailem burdaydı telefonda öyle laflar etti ki bende hoparlöre aldım benim boş yere çıldırdığım anlaşılsın diye annem ertesi gün memlekete döndü. Sürekli o zaman bende boşanacağım diyorum belki bir şeyleri değiştirmek ister diye fakat gülüyor sadece. Ben gidersem bu evlilik biterse nolacak diyorum nereye gidiyosun sen yaa diyor. Sohbet etmiyoruz muhabbet etmiyoruz. Bende çok tahammülsüzüm farkındayım sürekli kavga ediyoruz.
Günün sonunda benim tavırlarım yüzünden ben suçlu oluyorum ve eşim dönüp bana ne yaptın sanki sen diyor ve ardından tekrar gidiyor. Sorunu olmadığım şeyin nasıl çözümü olabilirim ben ? Eşimin eline bakan ondan para alan insan değilim bu kadar özgüvensizleştirmesini kabullenemiyorum. Bu eve geldiği ve benim kaldığım her dakika egosu tatmin oluyor gibi hissediyorum zoruma gidiyor. Bütün ailesi beni arayıp beni suçlar gibi tavır sergiliyorlar. Gel burda kal burdan işe gidersin orada da kalacaksan kayınvalidemle evimizde kalsam iyi olabilirmiş. Ailem bana düğünümde ev verdiler. Tapu sorma noktasına kadar geldiler. Tapu benim olabilir bu ailemi evden göndereceğim anlamına gelmiyor. Eşimde aileside bununla ilgili laflar soktular sonra gönderdim ve senin haddin dahi değil bu dedim. Ailem emek emek yaptılar onu sana yarasın diye değil diyip patladım. Bilezik eksik çıktı kendi bileziğimi çalacak halim yok günün sonunda ordan da hırsız damgası yedim. Bu aralarda yalancı diyor. Arada dönüp vicdanın rahat mı diyor ailemle konuşmamı duyup halasına anlatmış. Biz eşimle evli değiliz ben ailesiyle evliyim ve eşim ortada yok. Evine dön çekirdek ailemizi kuralım dönmüyorsan da sürecini sen seçmiş olursun dedim. dönmedi tabii ki. Eşimin ailesi bir şey söylediği zaman savunmak değil zaten kendisi de beni şikayet ediyor ve beni arıyorlar. Sakin konuştum, sinirli kavga hepsini denedim artık dalga geçiyor. Daha bunun gibi yaşadığım birçok şey oldu işin kötüsü 2 buçuk ay içerisinde. Bu şekilde aile olunur mu gerçekten ben sabretmeli miyim? Büyük hata mı yapıyorum?
Canım burda bi kesim var osurdukları sandalyenin üstünden kulaklarını karıştıra karıştıra direkt boşa diyor. O boş insanlara kulağını tıka, gözünü kapa. Tabi ki de 2 bucuk aylık evliliği hemen bir yokuşta bitirmek saçmalık olur. Sonrası pişmanlık getirebilir her ikiniz içinde. Daha çok yenisiniz ve aile bütünlüğü henüz sağlanamamış. Eşini karşına alıp sakin ve düzgün bi uslupla konuşacaksın. Hallolmuyo mu gerekirse bi destek alacaksınız oyun oynamıyoruz sonuçta evlilik bu. Ha yine mi olmuyo o zaman son çare ayrılığı düşün. Ama ilk başta biraz mücadele et olmaz öyle ha diyince küstüm oynamıyorum.Öncelikle merhaba yazacaklarım biraz uzun olacak belki ama belki farklı bir pencere görürüm faydası olur diye sıkıntımı yazmak istedim.
Evleneli 2 buçuk ay oldu. Eşimle birbirimizi severek evlendik ve 1 buçuk yıl uzak mesafe ilişkisi yaşamıştık. Eşimin ailesiyle iyi anlaşabildiğimi söyleyemem. Nişan kına düğün süreçlerimde kırgınlıklarım oldu. Fakat onlara olabildiğince bunu yansıtmamaya çalıştım. Onlara bir saygısızlık yapmadım. Kırgınlıklarımı eşime anlattım burada hata yapmışım. Bunlar atlatılabilen şeyler olarak düşünüyorum. Evlenmeden önce çalışıyordum işimden ayrıldım ve eşimin memleketine geldim düğünümüzü yaptık . Problemlerimiz burda başladı.
Burada kimseyi tanımıyorum ve bir alışma sürecindeydim. Memleketimde eşyalarımı topladım eşimin memleketine geldim evimizi yerleştirdik düğünümüzü yaptık artık balayına gideceğiz eşimin eniştesinden eşimin başka bir şehirde çalışacağını öğrendim. Oysa eşim bana işten ayrıldım ve memlekette işe başlıyorum demişti ve çalıştığı yeri dahi göstermişti.Daha önce orda iş yaptılar tekrardan orada iş başlayacağı gündemdeydi. Oysa ki daha o bile belli değilmiş. Bu yalan o kadar ağır geldi ki hala atlatamıyorum. Bende evde ağlamadım tabii ki iş buldum hala çalışıyorum. Eşim cuma geliyor pazartesi sabah geri dönüyor. İşim gereği 2 gün şehir dışına çıkmam gerekti ve eşimden destek istedim eşim tabii ki diyip benimle gelip işyerinden çağırıyorlar diyerek beni o şehirde bir anda bırakıp çekip gitti. Ben sana yalan söyledim işyerim izin vermemişti dedi. Oysa ki ben 2 hafta önceden ona göre program yapmıştım. Uzun yol tecrübem yoktu destek istedim o an. Sen çözersin halledersin dedi ve otobüse atlayıp gitmiş. Ardından o şehire ailesini gönderdi. ( İşyerime başlarken bu tip durumlarda eşimin gelebileceğini söylediler eşimin onayından sonra farklı şehiri kabul etmiştim.) Eşim halasıyla çalışıyor bütün izinleri ondan alıyor. Ne zaman dönersin dediğimde belli değil diyor nasıl ilerleyeceğiz dedimde bilmiyorum diyor eve kaçta girerim kaçta çıkarım sormuyor bile bu dahi garip geliyor.
Ailesi sabret idare et diyor. İş gereği 1 2 gün başka şehire gittiğim için evinde otur çalışma diyorlar. Bende oğlunuz tamam dedi diye kabul ettim şimdi nasıl böyle dersiniz diyorum. Ben yıllarca okudum neden işimi bırakayım oğlunuz burdan iş bulsun diyorum maaşı iyi diyorlar. Kızlar borcun varsa ödeyeyim gerekirse kredi çekeyim dahi demiştim. Borcu 110 bin kalmış zaten aylık 90 bin maaş alıyor yani borç yüzünden orada değil. Benim borcumu ben ödüyorum. Bu yalanlar gitgide artıyor. Sanki 5 gün sonra gelince hazırda bekleyecekmişim gibi görünce yine işte burda diyor ve gururuma dokunuyor. Aileme saydırıyor sana ailen değer mi vermiş sanki falan diyor ailem burdaydı telefonda öyle laflar etti ki bende hoparlöre aldım benim boş yere çıldırdığım anlaşılsın diye annem ertesi gün memlekete döndü. Sürekli o zaman bende boşanacağım diyorum belki bir şeyleri değiştirmek ister diye fakat gülüyor sadece. Ben gidersem bu evlilik biterse nolacak diyorum nereye gidiyosun sen yaa diyor. Sohbet etmiyoruz muhabbet etmiyoruz. Bende çok tahammülsüzüm farkındayım sürekli kavga ediyoruz.
Günün sonunda benim tavırlarım yüzünden ben suçlu oluyorum ve eşim dönüp bana ne yaptın sanki sen diyor ve ardından tekrar gidiyor. Sorunu olmadığım şeyin nasıl çözümü olabilirim ben ? Eşimin eline bakan ondan para alan insan değilim bu kadar özgüvensizleştirmesini kabullenemiyorum. Bu eve geldiği ve benim kaldığım her dakika egosu tatmin oluyor gibi hissediyorum zoruma gidiyor. Bütün ailesi beni arayıp beni suçlar gibi tavır sergiliyorlar. Gel burda kal burdan işe gidersin orada da kalacaksan kayınvalidemle evimizde kalsam iyi olabilirmiş. Ailem bana düğünümde ev verdiler. Tapu sorma noktasına kadar geldiler. Tapu benim olabilir bu ailemi evden göndereceğim anlamına gelmiyor. Eşimde aileside bununla ilgili laflar soktular sonra gönderdim ve senin haddin dahi değil bu dedim. Ailem emek emek yaptılar onu sana yarasın diye değil diyip patladım. Bilezik eksik çıktı kendi bileziğimi çalacak halim yok günün sonunda ordan da hırsız damgası yedim. Bu aralarda yalancı diyor. Arada dönüp vicdanın rahat mı diyor ailemle konuşmamı duyup halasına anlatmış. Biz eşimle evli değiliz ben ailesiyle evliyim ve eşim ortada yok. Evine dön çekirdek ailemizi kuralım dönmüyorsan da sürecini sen seçmiş olursun dedim. dönmedi tabii ki. Eşimin ailesi bir şey söylediği zaman savunmak değil zaten kendisi de beni şikayet ediyor ve beni arıyorlar. Sakin konuştum, sinirli kavga hepsini denedim artık dalga geçiyor. Daha bunun gibi yaşadığım birçok şey oldu işin kötüsü 2 buçuk ay içerisinde. Bu şekilde aile olunur mu gerçekten ben sabretmeli miyim? Büyük hata mı yapıyorum?
Ama zaten konu sahibi çıkış yolu aramış diyor ya iyilikle sakin söyledim olmadı kavga ettim olmadı bazı şeyler değişmiyo diye. Ve şuda var neden aile bütünlüğünü sağlayamayan ve sağlayabileceğini karısına söylemeyen kişi koca. Kadın zaten her türlü taşın altına elini koymuş borcun varsa beraber ödeyelim demiş ki 90 bin maaşı olan birine 110 bin bprç çerez parasıdır 3 ayda biter 30 30 ödense. Koca olacak olan adam bence baştan yalanlarıyla karısını çalıştığı şehirden uzak tutmaya çalışmış. Ya hayatım x şehirde oturacaktık ama olmadı y şehrinde daha iyi olacak bence hadi evimizi oraya taşıyalım ben sendem ayrı duramam daha 2 aylık evliyiz demek çok mu zor neden söyleyemiyo mesela tabi kia evlilik ciddi bisey en ufak bi şeydr ben gidiyorum olmaz ama bu arkadaş henüz evli olamamış ki daha karısından haberdar değil.Canım burda bi kesim var osurdukları sandalyenin üstünden kulaklarını karıştıra karıştıra direkt boşa diyor. O boş insanlara kulağını tıka, gözünü kapa. Tabi ki de 2 bucuk aylık evliliği hemen bir yokuşta bitirmek saçmalık olur. Sonrası pişmanlık getirebilir her ikiniz içinde. Daha çok yenisiniz ve aile bütünlüğü henüz sağlanamamış. Eşini karşına alıp sakin ve düzgün bi uslupla konuşacaksın. Hallolmuyo mu gerekirse bi destek alacaksınız oyun oynamıyoruz sonuçta evlilik bu. Ha yine mi olmuyo o zaman son çare ayrılığı düşün. Ama ilk başta biraz mücadele et olmaz öyle ha diyince küstüm oynamıyorum.
Vardır bir sebebi hiçbir şey nedensiz sebepsiz olmaz. 2 bucuk ay çok kısa bir süre insan evlendikten sonra tanıyor eşini. 2 bucuk ayda ne olduda tanıdı vardır bir neden zamanla çıkar ortaya. Ama kalkıpta 2 bucuk aylık bir insana direkt en ufak bi yokuşta boşan demek kul hakkıdır. boşan diyenlerin %70i her gün sırtından kemer kulağından küfür eksik olmayanlar işsizler açmışlar bi hesap akşama kadar ona boşan buna ayrıl. G.tün yiyosa sen boşansana.Ama zaten konu sahibi çıkış yolu aramış diyor ya iyilikle sakin söyledim olmadı kavga ettim olmadı bazı şeyler değişmiyo diye. Ve şuda var neden aile bütünlüğünü sağlayamayan ve sağlayabileceğini karısına söylemeyen kişi koca. Kadın zaten her türlü taşın altına elini koymuş borcun varsa beraber ödeyelim demiş ki 90 bin maaşı olan birine 110 bin bprç çerez parasıdır 3 ayda biter 30 30 ödense. Koca olacak olan adam bence baştan yalanlarıyla karısını çalıştığı şehirden uzak tutmaya çalışmış. Ya hayatım x şehirde oturacaktık ama olmadı y şehrinde daha iyi olacak bence hadi evimizi oraya taşıyalım ben sendem ayrı duramam daha 2 aylık evliyiz demek çok mu zor neden söyleyemiyo mesela tabi kia evlilik ciddi bisey en ufak bi şeydr ben gidiyorum olmaz ama bu arkadaş henüz evli olamamış ki daha karısından haberdar değil.
Bak kendiniz de diyosunuz aslında daha 2 buçuk aylık evlilikte bunlar olmamalı şu an cicim ayı yaşamalıydı konu sahibi.. Yani oturmayan şeyler var bi koca neden karısına yalan söyler neden onu çalıştığı şehirden uzak tutmak ister neden onunla olmak isteyen karısına çirkefleşerek kendinden uzaklaştırır ve neden başka bi şehirdr karısını işten çağırdılar diyerek apar topar giderek eşini yanlız bırakır koca o kadar ilgisiz karısından bi haber ki konu sahibi bile rahatsız olmuş insan karısını merak etmez miVardır bir sebebi hiçbir şey nedensiz sebepsiz olmaz. 2 bucuk ay çok kısa bir süre insan evlendikten sonra tanıyor eşini. 2 bucuk ayda ne olduda tanıdı vardır bir neden zamanla çıkar ortaya. Ama kalkıpta 2 bucuk aylık bir insana direkt en ufak bi yokuşta boşan demek kul hakkıdır. boşan diyenlerin %70i her gün sırtından kemer kulağından küfür eksik olmayanlar işsizler açmışlar bi hesap akşama kadar ona boşan buna ayrıl. G.tün yiyosa sen boşansana.