Kendimden 17 yas buyuj bir erkekle konuşmaya başladım kendisi 47 yaşında. İş dolayısıyla tanistik. Kendimden büyük biriyle ilk defa flort ediyorum.hoslaniyorum. olgun , kariyerli , efendi birine benziyordu. Onun benim ruhumu gördüğünü beni anladığını hissettim. Her şey çok romantik başladı, şüphe etmem gerekirdi. Ama bunları düşünmek istemedim bana olan ilgisi hiç nedensiz azaldı. Bana kaba davranmaya başladı. Basta tanıştığım kişi değildi asla. Bir süre geri adım attım. Ama olmadı.
Dün gece hiç haber alamadım ondan. Zaten kafamda bitirmiştim ve " ayrilmaknistedigimi " söyledim. Bana " Arızaya bağlama yine" yazmış.
şimdi gülüyorum ama o an çok üzüldüm ve sinirlendim. Şimdi bana " sana değer veriyorum, sevgili olamasak da dost kalalım " yazmış. Ben kabul etmedim . Sizce erkekler bunu neden yapar. Ben bir erkek bunu söylüyorsa keisnlikle bitirmiştir diye düşünüyorum. Şimdi eski sevgililerimin " dost kalalım " dediğim zaman ne kadar üzüldüğünü hissedebiliyorum, empati yapabiliyorum.
Dün gece hiç haber alamadım ondan. Zaten kafamda bitirmiştim ve " ayrilmaknistedigimi " söyledim. Bana " Arızaya bağlama yine" yazmış.
şimdi gülüyorum ama o an çok üzüldüm ve sinirlendim. Şimdi bana " sana değer veriyorum, sevgili olamasak da dost kalalım " yazmış. Ben kabul etmedim . Sizce erkekler bunu neden yapar. Ben bir erkek bunu söylüyorsa keisnlikle bitirmiştir diye düşünüyorum. Şimdi eski sevgililerimin " dost kalalım " dediğim zaman ne kadar üzüldüğünü hissedebiliyorum, empati yapabiliyorum.
ciddi bir ilişkiye doğru evrilseydi bile ailem asla istemezdi onunla evlenmemi. Ben hatamin farkına vardım. Güzel yorumunuz için teşekkür ederim
kendi yaşlarımda olan bir sürü insanla flort ettim. Kimi uzun süreli oldu kimi cok kisa süreli.. ciddiyete gitmedi, bazen cok aşk acısı çektim.
