Ona son bir mesaj atmalı mıyım ? (Uzak mesafe ilişkisi)

estes

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
20 Şubat 2021
44
42
Benzeri başımdan geçti tek fark biz bitirdiğimizde iki tarafında 2 yılın sonunda bu işin bir yere varmayacağını ve hayattan beklentilerimizin farklı olduğunu anlaması.tek bir buluşmayla kimse kimseden emin olmaz.siz fazla kaptırmışsınız kendinizi.başka biriyle görüşme ihtimalide yüksek.hediye ve mektuba hiç gerek yoktu.daha fazla iletişim kurmayın iyice itersiniz.uzak mesafe ilişkisinde karşı tarafı suçlayıcı mesaj atmak ilişkiyi yıpratır.hatalarınıza rağmen istese size şans tanıyabilirdi ama istememiş yolunuza bakmanız en doğrusu.ayrıca aşırı uzun anlatmışısınız biraz özetlerseniz,insanlar daha rahat okur.
 

Spizella

Realist
Pro Üye
27 Ağustos 2017
12.838
28.036
Arkadaşınız sizinle gerçekte görüşünce aradığını bulamamış yavaş yavaş hayatınızdan çıkmış.
Erkeğe kar küresi hediyesi de üzgünüm ama abes
 

Tayinnnnn

Üye
Kayıtlı Üye
21 Temmuz 2019
233
231
39
Yani pandemi sizi çok vurmuş duygusallastirmis gibi sanaldan bir erkeğe pek güvenilmez nerden biliyorsunuz belki evli belki nişanlı belki sapık biri...belkiler çok yanı.siz çok hayaller kurmuşsunuz hep olacak diye olmayınca da üzüntünüz çok olmuş. Insanın hayalleri nekadar büyükse olmayınca yıkım okadar çok oluyor.aslinda burada adam hicde okadar üstünüze düşmemiş siz çok düşmüşsünüz. Ne gerek var elin adamı için üzülmeye o keyfini sürüyor siz agliyorsunuz. Sizi istemeyeni siz hiç istemeyin boşverin gitsin no şunu silin burada bitsin bir iki gün üzülürsünüz sonra geçer.lutfen mantıklı olun çok duygusal olunca çok yara alirsiniz ve erkeklerde çok fena o birini bulmamissa bende hiç bisi bilmiyorum...
 

rosseyy

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
13 Nisan 2019
765
1.165
Son durumunuz ne? seahorse88 seahorse88

çok hassas birisiniz. İşte malesef böyle insanların kıymeti bilinmiyo. Konuya dair bişeyler yazacaktım ama baya zaman geçmiş
 

rahibe_teresa

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
6 Nisan 2021
3
2
Siz öğretmensiniz
Bence hakaretlerinizden tavırlarınızdan sorumlusunuz. Yok engellemiş yok bağlanmış gelmemiş gitmemiş... ne kadar çocukça şeyler bunlar. 30 yasında kocaman kadının ilişki yönetimi bu olmamalı. Hala mesaj atmalı mıyım diye soruyorsunuz at ablam at battı balık yan gider
 

tomvejerry

Love is.. <3
Kayıtlı Üye
7 Ocak 2011
6.391
2.927
Cok uzun yazmissiniz. Yine de israrla okudum.
Bir cok hataniz var bence

1. Gorusme konusunda cok sabirsiz olan taraf siz olmaniza ragmen, hep karsidan beklemissiniz gelmesini. Bu bir bayan olarak normal bir beklenti olsada, sonradan yaptiklarinizla celisiyor
2. Bir sure gorusmeyelim, mesafe koyalim fikri sizden cikmis. Ama bu “gorusmeyelim” faslini “tamam artik goruselim” diye degil, hakkaten gorusmeyince daha da kederlenip facebuktan bilmem nerden onu silerek iyice isleri sarpa saran taraf siz olmussunuz. Size tavsiyem, hayat dizi filmlerde gordugunuz kadar dramatik veya romantik degil. Kimse kimsenin nazini cekmiyor. Eger gorusmek istiyorsaniz gorusun. Kacayim o da kovalasin derseniz, boyle ortada kalirsiniz.
3. surekli sunu da soyleyim son olsun. Bunu da gondereyim nokta olsun diye ama asla son amacli olmayan eylemleriniz var. surekli birlikte olma beklentisi icinde olmaniza ragmen, bitirme odakli laflar ediyorsunuz. Adam kabul edip hayatina devam ederken, ona bir anda hediye gonderiyorsunuz. Hastalikli bir insan gibi davranislariniz. Kimse bu kadar tutarsiz davranan biriyle birlikte olmak istemez.
4. Normalde gorusebildigiz biriyle birlikte olmanizi tavsiye ederim. Uzak mesafe iliskisi size gore degil anlasilan
 

Kitapkurdu60

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
6 Kasım 2018
503
1.243
Merhaba sevgili arkadaşlar, sosyal medyadan tanıştığım biri ile neredeyse 3 ay kadar konuştuk. (Bunun öncesi 1 yıldır sadece Instagramdan arkadaşça tanışıp konuşmuşluğumuz var) Bir kez yüzyüze görüştük ve birbirimizden çok etkilendik. İşinde gücünde, ailesine değer veren temiz bir insan benden 2 yaş küçük olmasına rağmen çok olgun biriydi. Ben 30 o 28 yaşında. Bu yaş farkı ne onun ne de benim için sorun olmadı. Sadece ayrı şehirlerdeydik. 5 saat bir uzaklık diyebilirim. Bende farklı bir şehirde ailemden uzakta öğretmenliğini yapıyorum. Uzak mesafe ilişkisi adı altında başladık ilişkiye biz çok İyi anlaşıyorduk ama henüz ilişkinin adını koymamıştık. Herşey 2. görüşmede netleşicekti. 2 ay boyunca telefon görüşmelerimiz devam etti. Onunla iletişimdeyken kalbim öyle bir atıyordu ki ona zamanla bağlanmaya başladım. O da çok mutluydu resmen birbirimize aşık olmuş ama tam anlamıyla içimizdekileri birbirimize açamıyorduk. İlk zamanlar bir ara ufak bir konuda anlaşmazlığımız olmuştu ben de geçmişte yaşadıklarım ile alakalı erkeklere olan güvensizlik duygularımdan dolayı ona biraz fazla tepki göstermistim. O da şaşırıp haklı olarak pek anlayamamıştı. Yani ortada çok büyük bir sorun yoktu. Herşey güzel giderken sanki büyüyü ben bozmuş gibi oldum. Oda ister istemez çekmiş kendini. Ama olabilir sonuçta hepimiz geçmişte yara almıyor muyuz zamanla tekrar o güveni oturtabilirdim ilgiyle ve sevgiyle..Neyse ki biz konuşmalara devam ettik o da pes etmedi mesaj attı ,aradı, ilgilendi ,karşılıklı çabaladık. Ben de ona karşı daha sakin daha sabırlı bir tutum sergilemeye çalıştım. O beni mutlu ettikçe bende onu ediyordum. Büyük bir özlemle konuşuyoruz ama bizim artık görüşmemiz gerekiyordu. Çünkü gerçek duygularımı içimde tutmaktan kalbim öyle yoruluyordu ki bir kız olarak ben dökemiyordum içimi o da aynı duygular içindeydi zor tutuyordu kendini büyük ihtimal iyice emin olmak istiyordu ama ben sabredemiyordum artık insan sevdiğini nasıl uzun bir süre içinde tutabilir ki ? Görüşmemizden 15 gun geçti birbirimize alışma evresiydi görüşmedik ,artık bir haftasonu görüşme planlamalarına başlamıştık hatta, Tam planlayacagiz onun olduğu şehirde deprem haberiyle irkildik çok korktular psikolojik olarak bir kaç gun zor zamanlar geçirdi 2 hafta boyunca destek olup yanında oldum bir yandan onu özlemeye devam ediyordum. 2 hafta geçti psikolojik olarak kendini toparlamisti artık bir görüşme planı düşünüyordur diye düşünürken ben okulumdan dolayi benim 14 gün zorunlu karantinam devreye girdi o kadar sinir bozucu bir durum oldu ki araya engeller girmeye devam ediyordu. Bizim görüşme yine ertelendi. 14 gün boyunca konuştuk ben evde onunla görüşme hayalleri kurup hep onu düşünüyordum. Bunu onunla da paylaşıyordum. Herşey bitince görüşürüz diye ona internetten küçük bir hediye almıştım bile. O kadar sabırsızdım ki ben ona bağlanmıştım bu pandeminin verdiği fırsatlada bir yandan tamamen haftasonu yasakların gelmesinden de endişe duymuştum zaten onun haberlerini de duymaya başlamıştık. Karantinam sona ermeye yakın artık ondan bir plan yapmasını bekledim tekrar tekrar görüşme kelimesini ben açmak istemiyordum onu sırf sıkmamak için. Ama ortada bir plan yoktu belki son haftasonumuz olacaktı ben direnmekten beklemekten o kadar çok yorulmuştum ki.. Ona karşı sabırlı da olmaya calıştım ama hala bir plan yok ortada ben de doğal olarak istemsizce ona biraz sert davrandım görüşmek istemiyor musun hiç gibisinden kalbim dayanamadı artık beklemeye.. hatta bir süre konuşmayalım dedim çünkü kendimi çok yıpratmıştım onunla sağlıklı iletişim kuramıyordum artık. O da sabırsız davrandiğimi söyledi , bu konuda bencil olduğumu, patladigimi dile getirdi tekrar tartıştık ve aramıza soğukluk girmeye basladı ,çözmeye çalıştık o mesajlar atmaya devam etti normal şekilde ama hiç birsey eskisi gibi gitmiyordu içimde 'göruselim artık görüşmezsek hersey daha da karışık bir hale geleceği mesajını da belirtmiştim. Artık kalbim kırılıyordu ona rol yapıyordum ama herşey yolundaymış gibi davranamadım daha fazla.. Artık yasaklarda gelmişti.. Ben de daha fazla kendimi hırpalamamak, üzülmemek onu da üzmemek için kendimi biraz geri çekip mesafe koymak istedim iletişimde kalmak koşuluyla sırf toparlanabilmek için zamana ihtiyacımız vardı sanki çünkü herşey sacmasapan bir hal alıyordu. Bu isteğimi de onunla paylaştım. O da bunu kabullenip sessiz kaldı bir müddet konuşmadık 1hafta ama bir yandan Instagramdan takipleşmeye devam ediyorduk birbirimizi. Kendimi biraz toparlamistim ondan mesaj bekliyordum ama hala atmıyordu. Ben attım nasılsın diye mutlu oldu sanki mesajıma gülümseyen birşekilde iyi olduğunu belirtti. Devamını bekledim daha sonra ama gene bir kaç gün hiç ses soluk yok.. Onu özlemeye başladım. Bir yandan sinirlerim de bozuluyordu biz neden bu hale geldik diye hergün düşün düşün kendimi harap ettim. Bende mesaj atmaya direndim ta ki benim yanlış anlamamla Instagramdan beni kısıtladığını zannettim nereden böyle birşey düşündüysem çok endişelendim bunu bana nasıl yapar diye artık beni istemediğini düşündüm içimde onu kaybetme duygusu sarmıştı bunu ona sordum beni kısıtladın mı diye sormamam gereken bir şeydi kendimi belki küçük düşürdüm ama sormam gerekiyordu kendimi kötü hissediyordum çünkü. O da bu mesaji hiç sıcak karşılamadı suçlandığını düşündü. İyi bir şekilde iletişim kurmadık bende uzatmamak için ona iyi hissettiren cümlelerle vedaya benzer bir mesaj attım ama tam bir veda hissi vermedim. O da bu mesajımı aynı tepkiyle karsiladi işte 'umarim bir gün güzel birşekilde karşılaşırız " gibisinden sizce siz bundan ne anlarsınız iyi zaman da karşılaşmadık güzel zaman ne zaman olacak şaka gibiydi.. bende onun artık benden vazgeçtiğini düşünüp onu Instagramdan Facebook'tan çıkardım engellemedim sadece. Onu artık orada görmeye dayanamazdim daha fazla acı cekmek istemiyordum ona hala değer verirken..Buna 2 gun sonra tepki gösteren bir mesaj attı" benden bu kadar nefret mi ediyordun" gibisinden bende nefret etmediğimi, görüpte daha fazla acı çekmek istemedigimi, benden vazgeçip bana umut verip gittiğini vs. soyledim. Tüm bu tepkilerim o tarafından değersiz ve kötü hissettirildigim icin. Daha sonra son uzun mesajlar ve bitiş... Meğersem son zamanlarda emin olmadığı için görüşme planını hep ertelemiş aradaki engeller dışında. Görüşmemizdeki 2.haftadan sonra degismisim bahsettiğim o güvensizlikten kaynaklı benim sert çıkışından bahsediyor ama sonrasında herşey iyiydi beni tanımadan henüz böyle yargılayamazdı ki kafasında.. O benden ilk konuşmalarımızda eminmiş sonra tereddüt yaşamaya başlamış ben ise o zamanlar emin degilmişim tek farkımız buymuş. Son mesajı da ben ona geç gelmişim o bana erken.. Bende zamanla güvenip inancaktim reelde insanlara güvenemezken sanal ortamda nasıl hemen birine güvenip inanıcaktım ki geçmişte aldığım bir yaram var. Ben de kendimce haklıydım. O zaman emin olmadığı an bana söyleyecekti bende bu kadar umutlanıp bağlanmayacaktım ona.. Emin değildi madem ama son ana kadar beni hep özlediğini söylüyordu neden.. O kadar üzülmüştüm ki sonraki günlerde haftalarca ailemle olup kafamı dağıtmaya çalışsamda olmuyordu onu özlüyordum hala.. kendime de kızdım ona da kızdım.. Dedim hep acaba takipten çıkarmamalimiydim diye, benim ona sırtımı döndüğümü beni kötü bir insan olarak mı gördü ki diye düşündüm hep. Ama bunu ona yapmak zorundaydım zaten yeterince ona büyük tavizler vermiştim beni bekletmeye, öylece sessiz kalmasina hakkı yoktu. Konusmayarak sosyal medyada hiç birsey olmamis gibi davranmaya devam edemezdim. Bana karşı hiç bir saygısızlığı olmadı kötü bir niyet hiç bir zaman sezmedim. Çok ta duygusal bir insandı. Benimle ciddi düşündüğünü belli etmişti. O da zaman zaman çabaladı sabredip yanımda kalmaya çalıştı. Belki oda sessizliğinde unutmak isteyip acı çekti, içine atıyor herşeyi bilmiyorum. Güzel anları düşünür oldum hep. Çok karışık duygulardayım.. Çok uzun yıllar bu duyguları yaşamamıştım, geçmişteki yaramdan dolayı buyuzden bu kadar kısa sürede çok etkilenip çabuk bağlandım. Sevmeyi ve sevilmeyi o kadar açmışım...
Şimdi en alıcı tarafına geleyim belki yapmamam gerekirdi ona son kez uzunca içimdekileri anlatan ,onun hatasını benim hatamı anlatan ve ona hala değer verdiğimi gösteren, sosyal medyada arkadaş olmuşuz olmamışız ne farkettigini kalbimin arkadaşı olduğunu kolay kolay onu oradan çıkaramayacağımı, iyi dileklerimle biten uzunca bir mektup yazıp ona önceden aldığım hediyemi (kar küresi) kargolatıp işyeri adresine yolladım. Ve ondan gelecek cevabı bekledim günlerce.. hatta soğukkanlılıkla 2 hafta kadar uzun bir aradan sonra ona bir kargo yolladığımı eline ulasip ulaşmadığını sordum. Çünkü kargo sorgulamada işyerinden başka birine teslim edildiği yazıyordu. Bunu da belirttim. O da şehir dışında olduğunu henüz ulaşmadığını söyledi haber vermesini istedim o da haber vereceğini söyledi. Ama aradan 3 hafta geçti hala haber yok şehir dışında olamaz bu vakte kadar iş adamı değil ya bu.. Gene eskisi gibi sessiz ... Ben eline ulaştığını düşünüyorum ve artık benimle iletişim kurmak istemediğini düşünüyorum. Ama genede bir teşekkür etme tenezzülünde bulunabilirdi görüşmek istemediğini belirtebilirdi bu kadar mı acımasız bu yaptığı çok ayipti bana.. Günlerce kalbim acıdı bunalımdaydım. Sevseydi, isteseydi benim o gönderdiğim yazıma ve hediyeme sahip çıkar cevap verirdi değil mi ? Şimdi ona son kez sert bir mesaj atmak istiyorum. Ama biliyorum bir yanım ona mesaj atarsam çok basit kalacağımı söylüyor. Yada keşke hic birşey yollamasaydım cevap vermemesi o kadar koyuyor ki bana ne yapacağımı şaşırdım inanın... Hediyemi geri yollasın veya numaramı silsin hiç birşey yapmıyor... Kusura bakmayın fazla uzun oldu ama okuyupta bana bir fikir bir moral verebilirsiniz çok memnun olurum.. 🙏
Kendine çok değer ver çünkü inannki böyle değersiz hissettiren insana ihtiyacın yok Allah değerini bilen bir insanla karşılaştırsın
 


turkay

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
24 Ocak 2012
91
75
umarım yazmamışsındır okuduğuma göre zaten bitmiş kesinlikle senin tekrar tekrar yazmanı haketmeyen bir ilişki gibiymiş zaten
 

Slakra

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
29 Mart 2021
52
23
23
Merhaba sevgili arkadaşlar, sosyal medyadan tanıştığım biri ile neredeyse 3 ay kadar konuştuk. (Bunun öncesi 1 yıldır sadece Instagramdan arkadaşça tanışıp konuşmuşluğumuz var) Bir kez yüzyüze görüştük ve birbirimizden çok etkilendik. İşinde gücünde, ailesine değer veren temiz bir insan benden 2 yaş küçük olmasına rağmen çok olgun biriydi. Ben 30 o 28 yaşında. Bu yaş farkı ne onun ne de benim için sorun olmadı. Sadece ayrı şehirlerdeydik. 5 saat bir uzaklık diyebilirim. Bende farklı bir şehirde ailemden uzakta öğretmenliğini yapıyorum. Uzak mesafe ilişkisi adı altında başladık ilişkiye biz çok İyi anlaşıyorduk ama henüz ilişkinin adını koymamıştık. Herşey 2. görüşmede netleşicekti. 2 ay boyunca telefon görüşmelerimiz devam etti. Onunla iletişimdeyken kalbim öyle bir atıyordu ki ona zamanla bağlanmaya başladım. O da çok mutluydu resmen birbirimize aşık olmuş ama tam anlamıyla içimizdekileri birbirimize açamıyorduk. İlk zamanlar bir ara ufak bir konuda anlaşmazlığımız olmuştu ben de geçmişte yaşadıklarım ile alakalı erkeklere olan güvensizlik duygularımdan dolayı ona biraz fazla tepki göstermistim. O da şaşırıp haklı olarak pek anlayamamıştı. Yani ortada çok büyük bir sorun yoktu. Herşey güzel giderken sanki büyüyü ben bozmuş gibi oldum. Oda ister istemez çekmiş kendini. Ama olabilir sonuçta hepimiz geçmişte yara almıyor muyuz zamanla tekrar o güveni oturtabilirdim ilgiyle ve sevgiyle..Neyse ki biz konuşmalara devam ettik o da pes etmedi mesaj attı ,aradı, ilgilendi ,karşılıklı çabaladık. Ben de ona karşı daha sakin daha sabırlı bir tutum sergilemeye çalıştım. O beni mutlu ettikçe bende onu ediyordum. Büyük bir özlemle konuşuyoruz ama bizim artık görüşmemiz gerekiyordu. Çünkü gerçek duygularımı içimde tutmaktan kalbim öyle yoruluyordu ki bir kız olarak ben dökemiyordum içimi o da aynı duygular içindeydi zor tutuyordu kendini büyük ihtimal iyice emin olmak istiyordu ama ben sabredemiyordum artık insan sevdiğini nasıl uzun bir süre içinde tutabilir ki ? Görüşmemizden 15 gun geçti birbirimize alışma evresiydi görüşmedik ,artık bir haftasonu görüşme planlamalarına başlamıştık hatta, Tam planlayacagiz onun olduğu şehirde deprem haberiyle irkildik çok korktular psikolojik olarak bir kaç gun zor zamanlar geçirdi 2 hafta boyunca destek olup yanında oldum bir yandan onu özlemeye devam ediyordum. 2 hafta geçti psikolojik olarak kendini toparlamisti artık bir görüşme planı düşünüyordur diye düşünürken ben okulumdan dolayi benim 14 gün zorunlu karantinam devreye girdi o kadar sinir bozucu bir durum oldu ki araya engeller girmeye devam ediyordu. Bizim görüşme yine ertelendi. 14 gün boyunca konuştuk ben evde onunla görüşme hayalleri kurup hep onu düşünüyordum. Bunu onunla da paylaşıyordum. Herşey bitince görüşürüz diye ona internetten küçük bir hediye almıştım bile. O kadar sabırsızdım ki ben ona bağlanmıştım bu pandeminin verdiği fırsatlada bir yandan tamamen haftasonu yasakların gelmesinden de endişe duymuştum zaten onun haberlerini de duymaya başlamıştık. Karantinam sona ermeye yakın artık ondan bir plan yapmasını bekledim tekrar tekrar görüşme kelimesini ben açmak istemiyordum onu sırf sıkmamak için. Ama ortada bir plan yoktu belki son haftasonumuz olacaktı ben direnmekten beklemekten o kadar çok yorulmuştum ki.. Ona karşı sabırlı da olmaya calıştım ama hala bir plan yok ortada ben de doğal olarak istemsizce ona biraz sert davrandım görüşmek istemiyor musun hiç gibisinden kalbim dayanamadı artık beklemeye.. hatta bir süre konuşmayalım dedim çünkü kendimi çok yıpratmıştım onunla sağlıklı iletişim kuramıyordum artık. O da sabırsız davrandiğimi söyledi , bu konuda bencil olduğumu, patladigimi dile getirdi tekrar tartıştık ve aramıza soğukluk girmeye basladı ,çözmeye çalıştık o mesajlar atmaya devam etti normal şekilde ama hiç birsey eskisi gibi gitmiyordu içimde 'göruselim artık görüşmezsek hersey daha da karışık bir hale geleceği mesajını da belirtmiştim. Artık kalbim kırılıyordu ona rol yapıyordum ama herşey yolundaymış gibi davranamadım daha fazla.. Artık yasaklarda gelmişti.. Ben de daha fazla kendimi hırpalamamak, üzülmemek onu da üzmemek için kendimi biraz geri çekip mesafe koymak istedim iletişimde kalmak koşuluyla sırf toparlanabilmek için zamana ihtiyacımız vardı sanki çünkü herşey sacmasapan bir hal alıyordu. Bu isteğimi de onunla paylaştım. O da bunu kabullenip sessiz kaldı bir müddet konuşmadık 1hafta ama bir yandan Instagramdan takipleşmeye devam ediyorduk birbirimizi. Kendimi biraz toparlamistim ondan mesaj bekliyordum ama hala atmıyordu. Ben attım nasılsın diye mutlu oldu sanki mesajıma gülümseyen birşekilde iyi olduğunu belirtti. Devamını bekledim daha sonra ama gene bir kaç gün hiç ses soluk yok.. Onu özlemeye başladım. Bir yandan sinirlerim de bozuluyordu biz neden bu hale geldik diye hergün düşün düşün kendimi harap ettim. Bende mesaj atmaya direndim ta ki benim yanlış anlamamla Instagramdan beni kısıtladığını zannettim nereden böyle birşey düşündüysem çok endişelendim bunu bana nasıl yapar diye artık beni istemediğini düşündüm içimde onu kaybetme duygusu sarmıştı bunu ona sordum beni kısıtladın mı diye sormamam gereken bir şeydi kendimi belki küçük düşürdüm ama sormam gerekiyordu kendimi kötü hissediyordum çünkü. O da bu mesaji hiç sıcak karşılamadı suçlandığını düşündü. İyi bir şekilde iletişim kurmadık bende uzatmamak için ona iyi hissettiren cümlelerle vedaya benzer bir mesaj attım ama tam bir veda hissi vermedim. O da bu mesajımı aynı tepkiyle karsiladi işte 'umarim bir gün güzel birşekilde karşılaşırız " gibisinden sizce siz bundan ne anlarsınız iyi zaman da karşılaşmadık güzel zaman ne zaman olacak şaka gibiydi.. bende onun artık benden vazgeçtiğini düşünüp onu Instagramdan Facebook'tan çıkardım engellemedim sadece. Onu artık orada görmeye dayanamazdim daha fazla acı cekmek istemiyordum ona hala değer verirken..Buna 2 gun sonra tepki gösteren bir mesaj attı" benden bu kadar nefret mi ediyordun" gibisinden bende nefret etmediğimi, görüpte daha fazla acı çekmek istemedigimi, benden vazgeçip bana umut verip gittiğini vs. soyledim. Tüm bu tepkilerim o tarafından değersiz ve kötü hissettirildigim icin. Daha sonra son uzun mesajlar ve bitiş... Meğersem son zamanlarda emin olmadığı için görüşme planını hep ertelemiş aradaki engeller dışında. Görüşmemizdeki 2.haftadan sonra degismisim bahsettiğim o güvensizlikten kaynaklı benim sert çıkışından bahsediyor ama sonrasında herşey iyiydi beni tanımadan henüz böyle yargılayamazdı ki kafasında.. O benden ilk konuşmalarımızda eminmiş sonra tereddüt yaşamaya başlamış ben ise o zamanlar emin degilmişim tek farkımız buymuş. Son mesajı da ben ona geç gelmişim o bana erken.. Bende zamanla güvenip inancaktim reelde insanlara güvenemezken sanal ortamda nasıl hemen birine güvenip inanıcaktım ki geçmişte aldığım bir yaram var. Ben de kendimce haklıydım. O zaman emin olmadığı an bana söyleyecekti bende bu kadar umutlanıp bağlanmayacaktım ona.. Emin değildi madem ama son ana kadar beni hep özlediğini söylüyordu neden.. O kadar üzülmüştüm ki sonraki günlerde haftalarca ailemle olup kafamı dağıtmaya çalışsamda olmuyordu onu özlüyordum hala.. kendime de kızdım ona da kızdım.. Dedim hep acaba takipten çıkarmamalimiydim diye, benim ona sırtımı döndüğümü beni kötü bir insan olarak mı gördü ki diye düşündüm hep. Ama bunu ona yapmak zorundaydım zaten yeterince ona büyük tavizler vermiştim beni bekletmeye, öylece sessiz kalmasina hakkı yoktu. Konusmayarak sosyal medyada hiç birsey olmamis gibi davranmaya devam edemezdim. Bana karşı hiç bir saygısızlığı olmadı kötü bir niyet hiç bir zaman sezmedim. Çok ta duygusal bir insandı. Benimle ciddi düşündüğünü belli etmişti. O da zaman zaman çabaladı sabredip yanımda kalmaya çalıştı. Belki oda sessizliğinde unutmak isteyip acı çekti, içine atıyor herşeyi bilmiyorum. Güzel anları düşünür oldum hep. Çok karışık duygulardayım.. Çok uzun yıllar bu duyguları yaşamamıştım, geçmişteki yaramdan dolayı buyuzden bu kadar kısa sürede çok etkilenip çabuk bağlandım. Sevmeyi ve sevilmeyi o kadar açmışım...
Şimdi en alıcı tarafına geleyim belki yapmamam gerekirdi ona son kez uzunca içimdekileri anlatan ,onun hatasını benim hatamı anlatan ve ona hala değer verdiğimi gösteren, sosyal medyada arkadaş olmuşuz olmamışız ne farkettigini kalbimin arkadaşı olduğunu kolay kolay onu oradan çıkaramayacağımı, iyi dileklerimle biten uzunca bir mektup yazıp ona önceden aldığım hediyemi (kar küresi) kargolatıp işyeri adresine yolladım. Ve ondan gelecek cevabı bekledim günlerce.. hatta soğukkanlılıkla 2 hafta kadar uzun bir aradan sonra ona bir kargo yolladığımı eline ulasip ulaşmadığını sordum. Çünkü kargo sorgulamada işyerinden başka birine teslim edildiği yazıyordu. Bunu da belirttim. O da şehir dışında olduğunu henüz ulaşmadığını söyledi haber vermesini istedim o da haber vereceğini söyledi. Ama aradan 3 hafta geçti hala haber yok şehir dışında olamaz bu vakte kadar iş adamı değil ya bu.. Gene eskisi gibi sessiz ... Ben eline ulaştığını düşünüyorum ve artık benimle iletişim kurmak istemediğini düşünüyorum. Ama genede bir teşekkür etme tenezzülünde bulunabilirdi görüşmek istemediğini belirtebilirdi bu kadar mı acımasız bu yaptığı çok ayipti bana.. Günlerce kalbim acıdı bunalımdaydım. Sevseydi, isteseydi benim o gönderdiğim yazıma ve hediyeme sahip çıkar cevap verirdi değil mi ? Şimdi ona son kez sert bir mesaj atmak istiyorum. Ama biliyorum bir yanım ona mesaj atarsam çok basit kalacağımı söylüyor. Yada keşke hic birşey yollamasaydım cevap vermemesi o kadar koyuyor ki bana ne yapacağımı şaşırdım inanın... Hediyemi geri yollasın veya numaramı silsin hiç birşey yapmıyor... Kusura bakmayın fazla uzun oldu ama okuyupta bana bir fikir bir moral verebilirsiniz çok memnun olurum.. 🙏
Canım anladığım kadarıyla aşırı duygusal birisin ama bu dünya için fazla saf ve temiz duygular beslemissin. Senin bu ince düşünceni ve sevgini okuyunca biz burdan aldık. Demek ki adam alamamış ve adam bahanelerin arkasına sığınmış. Mesaj atma eğer nasibinde varsa döner dolaşır gelir sen elinden geleni yapmışsin sonuçta.
 

Mira-M

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
2 Kasım 2017
569
522
Isteyen belli ederdi.Zaten değişik bir iliski sarmalı gibi geldi bana. Sanki 17 18 yasindaki cocuklarin yasadigi türden. En guzeli iletişim kurmamaniz bence.
 

nilayderen

Üye
Kayıtlı Üye
5 Nisan 2021
140
167
32
Ya kusura bakmayın da ben sizin gibi kadınları hiç anlamıyorum
1 kere gördüğünüz adam için pembe dizi yazıyorsunuz
Bu kadar niye kasıyorsunuz
Zaten yasaklar var her taraf yanıyor
Görüşelim de görüşelim darlamışsın
Görüşmek istiyorsa görüşür benle bir erkek
Bu kadar darlamam insanı
Okumuş etmiş mesleği olan bir kadınsın
Gerçekten çok ilginç ya