• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Down sendromu dünyanın sonu değil :)

Hamileyken burdan çıkmazdım bana umut olacak bi mesaj görmek için sürekli tüm konuları okurdum. O yüzden başımdan geçen tüm süreci yazmaya karar verdim. 27 yaşında ilk gebeliğimdi ve bebeğimizin down sendromlu olduğunu öğrendik. Belirteçlerden sonra fetal dna testi yaptırarak öğrendik ardından amniyosentez yaptırmadık. İnanın gezmediğim doktor doçent prof kalmadı diyebilirim. Çok yanlış yani taraflı yönlendirildiğim oldu. Doğurana kadar ki 4.aydan sonra kendisine gitmeyi bıraktığım doktor tarafından sürekli aldırmamla ilgili baskı gördüm diyebilirim hatta bebeğim doğdu 5 aylıktı tekrar arayıp neden doğurduğumu soracak hadsizliğe sahip olacak kadar. Çok zorlu bi hayatın beklediğinden tutun da bebeğimin yaşayamayacağına tüm hayatımın biteceğine gençliğimin biteceğine kadar. Artık duygularım hormonlarım aklım ne düşüneceğimi şaşırmıştım her şeyin Allahtan geldiğine inanan ben gitmiş yerine sürekli gebeliği sonlandırmak isteyen biri gelmişti. Daha sonra Allah bin kez razı olsun doğum doktorum perinatoloji uzmanı ona denk geldim ve bana tüm gerçekliğiyle süreci ve sonrasını anlattı. Down sendromunun hayatla bağdaşan emek ve sabır isteyen ama güzel karşılıklarını da alabileceğimiz süreci, insanlar bakarız büyütürüz dese de günün sonunda o bebeği kendi başıma büyütmem gerektiği gerçekliği ya her şey yani size anlatamam. Şu an bebeğim 18 aylık olacak iyi ki ama iyi ki doğurmuşum ben böyle güzel böyle tatlı bi oğlum olacağını hiç hayal etmemiştim. Eski dönemlere göre o kadar ileride bi dönemdeyiz ki eğitimleri de onların gelişimlerine destek olmak da artık eskiye nazaran çok kolay. Biz 40 günlükten itibaren fizik tedaviye başladık 10 aylıktan itibaren de özel eğitime başladık. Şu an bebeğimin akranlarından inanın çok farkı yok. Her bebek kendi hızında ilerliyor benim bebeğim de öyle. İlerde ben olmazsam ne yapacak diye asla düşünmüyorum çünkü onu geleceğe o kadar güzel hazırladığımı düşünüyorum ki o ilerde bağımsız bi yaşam sürsün diye o kadar emek veriyorum ilmek ilmek işliyorum ki onu, o gün geldiğinde bensiz de bi yaşam sürebileceğini biliyorum. İnsanlar ne der diye çok düşünürdüm ama çevremde o kadar bebek olmasına rağmen herkes oğlumu o kadar çok seviyor o kadar ilgileniyor ki size anlatamam ki bunu asla acıma duygusuyla yapmadıklarını hissediyorsunuz çünkü down bebekler kendini inanılmaz sevdiriyor. Hep derlerdi bize sevmeye doyamayacaksınız diye. İnanın doyulmuyor. Gelişiminde en ufak bi basamağı bile geçtiğinde o yaşadığınız gurur mutluluk anlatılamaz. Ben böyle başından geçenleri insanlar anlattığında inanmazdım ya da onlar şanslı ben öyle şanslı olmam ben zorlanırım ufacık bebekle eğitime mi gideceğim derdim ağır gelirdi. Asla değilmiş tabiki bi koşturma halindeyim ama bu zaten nörotipik bi bebeğim olsaydı da öyle olacaktı ki ben çok sosyal biriyim. Bir de en son şunu söyleyeyim down bebekler çok sakin oluyor o anlamda nörotipik bebeği olan annelere göre daha rahat oluyoruz bebeklik sürecinde. Yani diyeceğim o ki ne hayatım bitti ne gençliğim ne çocuğum acılar çekiyo ne de etrafta dışlanıyoruz. Allah sağlık versin ben her zaman onun adımlarının destekçisi olacağım inşallah
Ahhh Rabbim esirgesin nazarlardan bebişinizii 🥹🥰 Rabbim bu dünyada cennetin biletini sunmuş size seçilmiş kulsunuz canım anne çok öpüyorum sizi de yakışıklı oğluşudaa 🫶🏻🥹❤️
 
Hamileyken burdan çıkmazdım bana umut olacak bi mesaj görmek için sürekli tüm konuları okurdum. O yüzden başımdan geçen tüm süreci yazmaya karar verdim. 27 yaşında ilk gebeliğimdi ve bebeğimizin down sendromlu olduğunu öğrendik. Belirteçlerden sonra fetal dna testi yaptırarak öğrendik ardından amniyosentez yaptırmadık. İnanın gezmediğim doktor doçent prof kalmadı diyebilirim. Çok yanlış yani taraflı yönlendirildiğim oldu. Doğurana kadar ki 4.aydan sonra kendisine gitmeyi bıraktığım doktor tarafından sürekli aldırmamla ilgili baskı gördüm diyebilirim hatta bebeğim doğdu 5 aylıktı tekrar arayıp neden doğurduğumu soracak hadsizliğe sahip olacak kadar. Çok zorlu bi hayatın beklediğinden tutun da bebeğimin yaşayamayacağına tüm hayatımın biteceğine gençliğimin biteceğine kadar. Artık duygularım hormonlarım aklım ne düşüneceğimi şaşırmıştım her şeyin Allahtan geldiğine inanan ben gitmiş yerine sürekli gebeliği sonlandırmak isteyen biri gelmişti. Daha sonra Allah bin kez razı olsun doğum doktorum perinatoloji uzmanı ona denk geldim ve bana tüm gerçekliğiyle süreci ve sonrasını anlattı. Down sendromunun hayatla bağdaşan emek ve sabır isteyen ama güzel karşılıklarını da alabileceğimiz süreci, insanlar bakarız büyütürüz dese de günün sonunda o bebeği kendi başıma büyütmem gerektiği gerçekliği ya her şey yani size anlatamam. Şu an bebeğim 18 aylık olacak iyi ki ama iyi ki doğurmuşum ben böyle güzel böyle tatlı bi oğlum olacağını hiç hayal etmemiştim. Eski dönemlere göre o kadar ileride bi dönemdeyiz ki eğitimleri de onların gelişimlerine destek olmak da artık eskiye nazaran çok kolay. Biz 40 günlükten itibaren fizik tedaviye başladık 10 aylıktan itibaren de özel eğitime başladık. Şu an bebeğimin akranlarından inanın çok farkı yok. Her bebek kendi hızında ilerliyor benim bebeğim de öyle. İlerde ben olmazsam ne yapacak diye asla düşünmüyorum çünkü onu geleceğe o kadar güzel hazırladığımı düşünüyorum ki o ilerde bağımsız bi yaşam sürsün diye o kadar emek veriyorum ilmek ilmek işliyorum ki onu, o gün geldiğinde bensiz de bi yaşam sürebileceğini biliyorum. İnsanlar ne der diye çok düşünürdüm ama çevremde o kadar bebek olmasına rağmen herkes oğlumu o kadar çok seviyor o kadar ilgileniyor ki size anlatamam ki bunu asla acıma duygusuyla yapmadıklarını hissediyorsunuz çünkü down bebekler kendini inanılmaz sevdiriyor. Hep derlerdi bize sevmeye doyamayacaksınız diye. İnanın doyulmuyor. Gelişiminde en ufak bi basamağı bile geçtiğinde o yaşadığınız gurur mutluluk anlatılamaz. Ben böyle başından geçenleri insanlar anlattığında inanmazdım ya da onlar şanslı ben öyle şanslı olmam ben zorlanırım ufacık bebekle eğitime mi gideceğim derdim ağır gelirdi. Asla değilmiş tabiki bi koşturma halindeyim ama bu zaten nörotipik bi bebeğim olsaydı da öyle olacaktı ki ben çok sosyal biriyim. Bir de en son şunu söyleyeyim down bebekler çok sakin oluyor o anlamda nörotipik bebeği olan annelere göre daha rahat oluyoruz bebeklik sürecinde. Yani diyeceğim o ki ne hayatım bitti ne gençliğim ne çocuğum acılar çekiyo ne de etrafta dışlanıyoruz. Allah sağlık versin ben her zaman onun adımlarının destekçisi olacağım inşallah
Maşallah tebarekallah Allah sana bağışlasın inşallah acısını görme hiçbir zaman 🌸okurken o kadar etkilendim ki..bende 2 gebelik geçirdim kürtajla sonuçlandı kalp atışları olmuyordu diye bu yüzden 3.gebelige cesaretim yoktu korkuyordum takı hamile kalıncaya kadar sonra korkuyla kalp atışlarıni duymak için gittim çok şükür duydum nasıl ağladığımi etrafin nasıl bana baktığını hatırlıyorum. Çok şükür doğdu hamdolsun şuan 2 ay 12 günlük çok şükür dilerim Allah'tan hiç ayrilmayin oglunuzla inşallah🥲🌸🤍size bişey danışmak istiyorum kızım çok hiperaktif lakin sürekli dilini dışarı çıkarıyor dudağını emmeye çalışıyor haliyle bende korktuğum için sürekli internette bakmaya başladım sizin oglunuzun öyle harekleri var mıydı diliyle falan 🫠
 
Nasıl güzel bir enerji ve nasıl güzel bir annesiniz ki okurken içim huzur doldu sizi tebrik ediyorum 👏🏻💐yakın zamanda bir arkadaşımın da testlerinde bebeğin down sendromlu olma ihtimali olduğunun bilgisini verdiler onu teselli ettim şayet kesinlik kazanırsa sizi okutacağım ona
 
Maşallah tebarekallah Allah sana bağışlasın inşallah acısını görme hiçbir zaman 🌸okurken o kadar etkilendim ki..bende 2 gebelik geçirdim kürtajla sonuçlandı kalp atışları olmuyordu diye bu yüzden 3.gebelige cesaretim yoktu korkuyordum takı hamile kalıncaya kadar sonra korkuyla kalp atışlarıni duymak için gittim çok şükür duydum nasıl ağladığımi etrafin nasıl bana baktığını hatırlıyorum. Çok şükür doğdu hamdolsun şuan 2 ay 12 günlük çok şükür dilerim Allah'tan hiç ayrilmayin oglunuzla inşallah🥲🌸🤍size bişey danışmak istiyorum kızım çok hiperaktif lakin sürekli dilini dışarı çıkarıyor dudağını emmeye çalışıyor haliyle bende korktuğum için sürekli internette bakmaya başladım sizin oglunuzun öyle harekleri var mıydı diliyle falan 🫠
Çocuğunuza down sendromu tanısı mı konuldu yaptığı hareketleri o yüzden mi soruyorsunuz
 
Çocuğunuza down sendromu tanısı mı konuldu yaptığı hareketleri o yüzden mi soruyorsunuz
Yok hocam tani falan koyulmadi daha doğrusu bu hafta içi çocuk doktoruna randevumuz vardı gittik muayene oldu bişey demedi doktor ben kendim sadece dilini dışarı çıkarıyor dudağını emmeye çalışıyor falan annelik işte haliyle insan rahat etmiyor ondan dolayı sormak istedim
 
Yok hocam tani falan koyulmadi daha doğrusu bu hafta içi çocuk doktoruna randevumuz vardı gittik muayene oldu bişey demedi doktor ben kendim sadece dilini dışarı çıkarıyor dudağını emmeye çalışıyor falan annelik işte haliyle insan rahat etmiyor ondan dolayı sormak istedim
Bebekler yapar öyle hareketler downa özgü bişey değil yani downda yapar normal bebekte
 
Sağlıkla büyütün yavrunuzu🥰 benimde kızım down sendromlu 6 buçuk yaşında dışarıdan bakınca insanlara nasıl geliyor bilmiyorum az önce forumda gezerken kaç kişinin gebelikte öğrenip terminasyon yaptığını okuyunca içim cız etti. İkili testim riskli gelmişti amniyosentez yaptırmadık o da bir can deyip kalbi atıyor çünkü doğuncada atıyor aynı şey 💖
Allah bağışlasın kızınızı ya gerçekten çok başka oluyorlar ama tabi insan doğurmadan asla anlamıyor benim de karşıma çıkıyor bazen üzülüyorum herkesin hakkında hayırlısı evlat bambaşka ama ❤️
 
Canım… yazdıklarını okurken insanın içi hem sızlıyor hem de ışıkla doluyor. Bu satırlar öyle sıradan bir “yaşadıklarım” anlatısı değil, bildiğin umut bırakmışsın buraya. Öncelikle şunu söylemek istiyorum: Ne kadar güçlü olduğunun farkında mısın bilmiyorum ama sen gerçekten çok cesur bir annesin. Kafası karışmış, korkutulmuş, yalnız bırakılmış bir halden; bilinçli, emek veren, geleceği ilmek ilmek ören bir anneye dönüşmüşsün. Bu kolay bir yol değil ama sen bu yolu sevgiyle yürümüşsün. Doktor baskıları, “hayatın bitecek” cümleleri, korku senaryoları… Bunları yaşayan bir annenin bugün “iyi ki doğurmuşum” diyebilmesi öyle büyük bir şey ki. Çünkü bu cümle, sadece bir kararın değil; bir kalbin iyileşmesinin de kanıtı. Oğlunu anlatırken kelimelerin yumuşuyor, insan hissediyor. Sevildiğini bilen bir çocuğun annesisin sen. Ve belli ki o da seni sevgiyle büyütüyor. Küçücük bir adımın bile nasıl bir gurura dönüştüğünü anlatman, bu yoldan geçen ya da geçmekten korkan her anneye nefes oluyor. Bir de şunu çok kıymetli buldum: “İlerde ben olmazsam ne yapacak diye asla düşünmüyorum” diyebilmek. Bu cümle korkudan değil, emekten doğar. Sen bugününü değil yarınını da sevgiyle inşa etmişsin. Buraya bunu yazman bile başlı başına bir iyilik. Belki şu an ekran başında, kalbi ağzında, geleceğinden korkan bir anne bu mesajı okuyacak ve ilk defa derin bir nefes alacak. “Belki de yapabilirim” diyecek. İşte o nefesin bir parçası da sensin. O güzel oğluna sağlıkla, sevgiyle, bol bol kahkahayla dolu bir ömür diliyorum.
Ve sana iyi ki vazgeçmemişsin, iyi ki kalbini dinlemişsin, iyi ki yazmışsın diyorum.
Yazdığınız her cümleye tek tekkk teşekkür ederim omzuma bi destek gibi geldi mesajınız ya teşekkür ediyorum ❤️
 
Bebeğinizi ve sizi kocaman öpüyorum çok güzel yazmışsınız özel bir çocuğum var ve bin şükür ki doğmuş derim sizin gibi. Ömür boyunca mutluluklar diliyorum 🩷
Ah teşekkür ederim hepimize evlatlarımızla sevdiklerimizle mutlu huzurlu bi ömür inşallah ❤️
 
Masallah Rabbim nazaardan korusun bebeginizi saglıkla büyütün insallah 🥰 perinatoloji doktorunun biri bir takim soruardan dolayı bana da kromozom bozuklugu ya da baska bir sorun olabilir istersen amniyosentez yapip sonuca göre sonlandırabiliriz diye hayır her ne sekilde olursa olsun kabulüm o demiştim doğdu kromozom bozuklugu gibi bir durumu da yoktu yaptirsam bosuna yaptirmis olacaktım insan evladına nasıl kıysın zaten yaşamla bağdasıyorsa özellikle 🤗
Doktorlar olaylara hiç duygusal bakmadıkları için her şeye kendilerinde bi tanıda bulunuyorlar halbuki bilmiyorlar ki o an söyledikleri varsayımları anne adayında ne telaşa kaygıya sebep oluyor. Teşekkür ederim❤ size de Allah bağışlasın evladınızı ❤️
 
Sürekli kahve içmeye gittiğimiz yerde bir tane minnoş bir kız çalışıyor down sendromlu. Bu kadar iyi kalpli, akıllı olduklarını onu tanıyınca anladım. Sorumlu olduğu alanı çiçek gibi yapar, gelenlerle o kadar güzel ilgilenir ki şaşırırsınız. Sohbet eder, anlatır. Bir başladı mı durmaz çenesi 😂 ilerde ilgisini çeken bir alanda uzmanlaşabilir. Genellikle çok gayretli olduklarını görüyorum bu çocuklarımızın. Ondan vazgeçmediğin için çok şanslı, sen de öylesin güzel anne 🥰 Allah sizi ayırmasın, hep mutlu olasınız.
Bende oğlumun gençliğini büyüdüğünü çok merak ediyorum ya çok teşekkür ederim ❤️
 
Şeker tadında bir yaşamınız olsun🌸🌸🌸Daha 4. Sınıfa giderken okulumdaki özel eğitim sınfından bir kızçe gelip benden makas almıştı. Beni çok severdi, arada bakışırdık 🤭Yıllar sonra eşimin (fizyoterapist) hastaları oldu. Hepsi dünya tatlısı çocuklar. Ben de haftaya ikili teste göreceğim. Anne olacak olmak gerçekten çok garip bir duyguymuş daha şimdiden farklı bir cesaret geldi. Daha önce umursadığım boş şeyler şimdi bebek var diye mi bilmiyorum önemsiz geliyor. Gündemimde sadece o var.
Sağlıkla kucağınıza alın inşallah hamilelik de çok güzel bi dönem ya keyfini çıkarın ❤️ evet bundan sonra da hep gündeminizde o olacak anneliğe hoşgeldiniz 😅
 
Özel bir çocuk annesiyim o kadar sevgi dolu oluyorlarki dediğiniz gibi insan sevmelere doyamıyor Allah bizi ozel anneler olarak seçmiş onlar Bizim bu dünyadaki cennetimiz.. güzel ömürleri olsun inşallah canımsın 🥰🥰🥰
Kesinlikle katılıyorum teşekkür ederim ❤️❤️
 
Back
X