eşim benimle yakınlaşmak istemiyor, sorun bende mi?

yueareyues .!.:

dışarı çıkarır.

Genişletmek için tıkla...

yueareyues .!.:

yoksa başka bir sorun mu var ama söyleyemiyor mu?

Genişletmek için tıkla...

yueareyues .!.:

kızlar biz eşimle 6 ay önce evlendik, görücü usulü tanıştık. ikimiz de biraz utangaç insanlarız, o yüzden başta her şeyin zamanla oturacağını düşündüm.
ama şöyle bir durum var ki, evlendiğimizden beri eşim bana karşı çok mesafeli. yani sarılır, öper ama iş daha ileri gitmeye gelince hep bir bahane buluyor. ya yorgun oluyor, ya işi oluyor, ya da “bugünlük böyle kalsın” diyor.
ilk zamanlar anlayış gösterdim, dedim ki alışma sürecidir. ama aradan aylar geçti, hâlâ aynı. ben bazen kendim yaklaşmaya çalışıyorum, ortam hazırlıyorum, güzel giyiniyorum falan ama sonuç değişmiyor.
en çok da şu zoruma gidiyor; bana sevgisiz davranmıyor aslında. gündüzleri gayet ilgili, halimi hatrımı sorar, dışarı çıkarır. ama konu yakınlığa gelince sanki duvar gibi oluyor.
birkaç kez konuşmayı denedim ama ya konuyu değiştiriyor ya da “her şey normal, kafana takma” diyor. ama ben takıyorum işte… insan eşi tarafından istenmek ister.
artık kendimi sorgulamaya başladım. acaba beni çekici bulmuyor mu? yoksa başka bir sorun mu var ama söyleyemiyor mu?
böyle bir durumda olan var mı aranızda? sizce üzerine gitmeli miyim yoksa zamana mı bırakayım

Genişletmek için tıkla...

yueareyues .!.:

kızlar biz eşimle 6 ay önce evlendik, görücü usulü tanıştık. ikimiz de biraz utangaç insanlarız, o yüzden başta her şeyin zamanla oturacağını düşündüm.
ama şöyle bir durum var ki, evlendiğimizden beri eşim bana karşı çok mesafeli. yani sarılır, öper ama iş daha ileri gitmeye gelince hep bir bahane buluyor. ya yorgun oluyor, ya işi oluyor, ya da “bugünlük böyle kalsın” diyor.
ilk zamanlar anlayış gösterdim, dedim ki alışma sürecidir. ama aradan aylar geçti, hâlâ aynı. ben bazen kendim yaklaşmaya çalışıyorum, ortam hazırlıyorum, güzel giyiniyorum falan ama sonuç değişmiyor.
en çok da şu zoruma gidiyor; bana sevgisiz davranmıyor aslında. gündüzleri gayet ilgili, halimi hatrımı sorar, dışarı çıkarır. ama konu yakınlığa gelince sanki duvar gibi oluyor.
birkaç kez konuşmayı denedim ama ya konuyu değiştiriyor ya da “her şey normal, kafana takma” diyor. ama ben takıyorum işte… insan eşi tarafından istenmek ister.
artık kendimi sorgulamaya başladım. acaba beni çekici bulmuyor mu? yoksa başka bir sorun mu var ama söyleyemiyor mu?
böyle bir durumda olan var mı aranızda? sizce üzerine gitmeli miyim yoksa zamana mı bırakayım

Genişletmek için tıkla...

zxshermine .!.:

Beraberlik yaşadınız mı yoksa ilk günden bugüne devam eden bir durum mu?

Genişletmek için tıkla...

zxshermine .!.:

Beraberlik yaşadınız mı yoksa ilk günden bugüne devam eden bir durum mu?

Genişletmek için tıkla...

yueareyues .!.:

kızlar biz eşimle 6 ay önce evlendik, görücü usulü tanıştık. ikimiz de biraz utangaç insanlarız, o yüzden başta her şeyin zamanla oturacağını düşündüm.
ama şöyle bir durum var ki, evlendiğimizden beri eşim bana karşı çok mesafeli. yani sarılır, öper ama iş daha ileri gitmeye gelince hep bir bahane buluyor. ya yorgun oluyor, ya işi oluyor, ya da “bugünlük böyle kalsın” diyor.
ilk zamanlar anlayış gösterdim, dedim ki alışma sürecidir. ama aradan aylar geçti, hâlâ aynı. ben bazen kendim yaklaşmaya çalışıyorum, ortam hazırlıyorum, güzel giyiniyorum falan ama sonuç değişmiyor.
en çok da şu zoruma gidiyor; bana sevgisiz davranmıyor aslında. gündüzleri gayet ilgili, halimi hatrımı sorar, dışarı çıkarır. ama konu yakınlığa gelince sanki duvar gibi oluyor.
birkaç kez konuşmayı denedim ama ya konuyu değiştiriyor ya da “her şey normal, kafana takma” diyor. ama ben takıyorum işte… insan eşi tarafından istenmek ister.
artık kendimi sorgulamaya başladım. acaba beni çekici bulmuyor mu? yoksa başka bir sorun mu var ama söyleyemiyor mu?
böyle bir durumda olan var mı aranızda? sizce üzerine gitmeli miyim yoksa zamana mı bırakayım

Genişletmek için tıkla...

Borellus80 .!.:

Hemen suçu kendinizde arayın, adamın belki cinsel sorunları var, belki de yönelimi farklı, ne kadar tanıdınız bu adamı evlenmeden?

Genişletmek için tıkla...

yueareyues .!.:

haklı olabilirsiniz aslında… ben de sürekli kendimde bir eksik arıyorum ama bir yandan da diyorum ki belki gerçekten onunla ilgili bir durum var. çünkü normalde bana karşı ilgisiz biri değil, o yüzden daha da kafam karışıyor.
evlenmeden önce çok uzun bir tanıma sürecimiz olmadı açıkçası, görücü usulü olduğu için her şey daha yüzeyseldi. şimdi düşününce keşke biraz daha zaman tanısaydık diyorum.
ama bu konuyu açmaya çalıştığımda da direkt kapanıyor, konuşmak istemiyor. o yüzden neyin ne olduğunu anlayamıyorum, üstüne gitsem mi yoksa zamana mı bıraksam arada kaldım gerçekten

Genişletmek için tıkla...

jinquinzel .!.:

Temizliğinize titizliğinize önem veriyor musunuz? Eşinizin belki böyle bir takıntısı vardır. Ya da üzülerek söylüyorum ki aklında başka biri olabilir mi? Hiç şununla sevgiliymiş de ayrılmışlar gibi bir şey duydunuz mu ? Ya da bir şeyden şüphelendiniz mi? Görücü usulü evlendiğiniz için akla bunlar geliyor. Ya da en kötü ihtimalle eşinizin cinsel yönelimi farklı olabilir mi? Bir de 6 aydır hiç mi cinsellik yaşamadınız eşinizle?

Genişletmek için tıkla...

yueareyues .!.:

yok maalesef en başından beri böyle diyebilirim… yani evliliğin ilk günlerinden itibaren hep bir mesafe vardı. arada yaklaşır gibi oluyor ama devamı gelmiyor. o yüzden bunun geçici mi yoksa genel bir durum mu olduğunu anlayamıyorum artık

Genişletmek için tıkla...

yueareyues .!.:

kızlar biz eşimle 6 ay önce evlendik, görücü usulü tanıştık. ikimiz de biraz utangaç insanlarız, o yüzden başta her şeyin zamanla oturacağını düşündüm.
ama şöyle bir durum var ki, evlendiğimizden beri eşim bana karşı çok mesafeli. yani sarılır, öper ama iş daha ileri gitmeye gelince hep bir bahane buluyor. ya yorgun oluyor, ya işi oluyor, ya da “bugünlük böyle kalsın” diyor.
ilk zamanlar anlayış gösterdim, dedim ki alışma sürecidir. ama aradan aylar geçti, hâlâ aynı. ben bazen kendim yaklaşmaya çalışıyorum, ortam hazırlıyorum, güzel giyiniyorum falan ama sonuç değişmiyor.
en çok da şu zoruma gidiyor; bana sevgisiz davranmıyor aslında. gündüzleri gayet ilgili, halimi hatrımı sorar, dışarı çıkarır. ama konu yakınlığa gelince sanki duvar gibi oluyor.
birkaç kez konuşmayı denedim ama ya konuyu değiştiriyor ya da “her şey normal, kafana takma” diyor. ama ben takıyorum işte… insan eşi tarafından istenmek ister.
artık kendimi sorgulamaya başladım. acaba beni çekici bulmuyor mu? yoksa başka bir sorun mu var ama söyleyemiyor mu?
böyle bir durumda olan var mı aranızda? sizce üzerine gitmeli miyim yoksa zamana mı bırakayım

Genişletmek için tıkla...

zxshermine .!.:

Eşinizle hiç beraberlik yaşamadıysanız, eşinizin cinsel yönelimi farklı olabilir mi? Geç olmadan sonlandırın o zaman bu evliliği.

Genişletmek için tıkla...

Meleksuyar .!.:

Yönelimi farklı olabilir 6 ay çok uzun bir süre

Genişletmek için tıkla...

Futile Effort .!.:

İktidarsızlar özgüvensiz oluyor. Başarısızlıktan korkuyordur belki kim bilir. Konuşman lazım açık açık. Sor. Cinsel sorunu vardır onun. Kendi kendine yapmaya bağımlıdır belki. Gerçeğinr alışması lazım. Tedavi ya da terapi şart.

Genişletmek için tıkla...

yueareyues .!.:

temizlik konusunda gerçekten dikkatliyim, hatta bazen fazla titiz bile sayılırım o yüzden o ihtimali pek sanmıyorum ama insan yine de düşünüyor işte…
başka biri konusu da aklıma gelmedi değil açıkçası. ama bildiğim kadarıyla evlenmeden önce ciddi bir ilişkisi olmamış, çevresinden de öyle bir şey duymadım. yine de insanın içine kurt düşüyor bazen.
yönelim konusu da kafamı kurcalıyor ama bunu düşünmek bile bana çok ağır geliyor… çünkü böyle bir şey varsa ve ben bilmiyorsam, bu hem onun için hem benim için çok zor bir durum.
en çok da şu zoruma gidiyor ortada bir sorun var ama ben ne olduğunu bilmiyorum.

Genişletmek için tıkla...

yueareyues .!.:

zaten en çok da bu konu beni yıpratıyor… 6 ay oldu diye aileler iyice çocuk baskısına başladı. kaynanam da üstü kapalı kapalı “bir sorun mu var”, “sen mi istemiyorsun” gibi şeyler söylemeye başladı, hatta ima yoluyla benimle ilgili konuşuyorlar gibi hissediyorum. bu da beni çok kırıyor açıkçası…
ama kimse işin aslını bilmiyor. ortada zaten tam anlamıyla bir beraberlik yok ki… buna rağmen suçun bana yüklenmesi çok ağır geliyor.
yönelim konusu dediğiniz gibi aklıma geliyor ama bunu kesin bilmeden böyle büyük bir karar almak da beni korkutuyor. sonuçta evlilik kolay kurulmuyor, hemen bitirmek de kolay değil.

Genişletmek için tıkla...