• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Eşim DEHB hastası

Evet ama bu benim yapıma ters. Biri bana bir şeyini verse annem babam bile gözüm gibi bakar korurum. Aynı özeni bekledim aslında. Ve içindeki evraklardan dolayı çok üzüldüm. Çok uğraş gerekiyor yeniden çıkartmak çok zor. İnanın gözümde değil para pul. Canı sağolsun kocamın. Ama uğraşmak hele de almanyada Almanca bilmeden çok zor.
ama iste esiniz sizin gibi degil. biliyorsaniz birsey emanet etmeyin adama
ben de cok sarsak biriyimdir pasaport gibi, tapu, kira kontrati, garanti belgesi gibi onenli seylerini hep eşime veririm o benim adima dosya acti orada biriktirir, pasaportumu kendi pasaportunu koydugu yerde tasir vs. ama o bana sakızını emanet etmez çünkü bilir yani kaybedebilirim. bile bile bana verirse ve ben kaybedersem de kendisine kizar çünkü biliyordun midenin huyunu niye ictin tursunun suyunu derler. ya da yön bilgim sıfır. yol hafizam eksinin de altinda. "suradan gidiyoruz" bile desem acar haritadan bakar bana guvenmez çünkü ben böyleyim. ya da ben biliyorum ki onun hijyen anlayisi bombk asla "temizledim" dedigi seye guvenmem mutlaka birkac soru sorarim "oncesinde bezi yikadin di mi, bu bez mutfak bezi di mi? nereden aldin" vs diye çünkü klozetin alt kismindan yere degen bezle buzdolabi silmeye calisan birisi.
herkes esini tanir, ona göre davranir.
siz de bir anlık dalginlikla vermissiniz ama suc biraz da sizin. savsak birine cuzdan vermemeliydiniz.
ama insanlik hali . olan da olmus.
kizindan da biliyorsun, bu durum insanin elinde olan birsey degil kimse dehbli olmak istemez. O da mutsuzdur odaginin daginik olmasindan. ona baska sorumluluklar vermeye calis böyle onemli konulara bulastirmamaya calis bundan sonrasi icin.
cok da uzulme, cana gelecegine mala gelsin.
bazen bazi seyler yaşanır, elden ne gelir :(
 
Son düzenleme:
İşte çok doğru bir yerden bakıyorsunuz, umarım biraz sakinleşmenize de yardımcı olur. Bak benim için yapmıyorsun çocuklar için yapmıyorsun bari gayrisafi ailevi hasılamız için yap be adam deyin, bak paramız gitti iyi mi oldu deyin 😅
Valla bence de para kolay kazanılmıyor 😆🤣 bi de yazılımcı olacak. Acaba yazılım işini nasıl kotarıyor çok şaşırıyorum çatlak herif ya 🥹☺️
 
Valla bence de para kolay kazanılmıyor 😆🤣 bi de yazılımcı olacak. Acaba yazılım işini nasıl kotarıyor çok şaşırıyorum çatlak herif ya 🥹☺️
Mesleklerinde çok başarılı oluyorlar genelde. Çok iyi fokuslanabiliyorlar, fokuslanamadıklarında da sorumluluk bilinciyle kotarıyorlar. Ben de bizimkinin 2 saatlik blok dersleri anlatabildiğine inanmıyordum, yani bir noktadan sonra amfide eli belinde halay çekiyor falan gibi bir görüntü canlanıyordu gözümde ilk zamanlar 😂😂😂 sonra gözümle gördüm ikna oldum işte başkasın evde bambaşka birisin dedim
 
ama iste esiniz sizin gibi degil. biliyorsaniz birsey emanet etmeyin adama
ben de cok sarsak biriyimdir pasaport gibi, tapu, kira kontrati, garanti belgesi gibi onenli seylerini hep eşime veririm o benim adima dosya acti orada biriktirir, pasaportumu kendi pasaportunu koydugu yerde tasir vs. ama o bana sakınınız emanet etmez çünkü bilir yani kaybedebilirim. bile bile bana verirse ve ben kaybedersem de kendisine kizar çünkü biliyordun midenin huyunu niye ictin tursunun suyunu derler. ya da yön bilgim sıfır. yol hafizam eksinin de altinda. "suradan gidiyoruz" bile desem acar haritadan bakar bana guvenmez çünkü ben böyleyim. ya da ben biliyorum ki onun hijyen anlayisi bombk asls "temizledim" dedigi seye guvenmem mutlaka birkac soru sorarim "oncesinde bezi yikadin di mi, bu bez mutfak bezi di mi? nereden aldin" vs diye çünkü klozetin alt kismindan yere degen bezle buzdolabi silmeye calisan birisi.
herkes esini tanir, ona göre davranir.
siz de bir anlık dalginlikla vermissiniz ama suc biraz da sizin. savsak birine cuzdan vermemeliydiniz.
ama insanlik hali . olan da olmus.
kizindan da biliyorsun, bu durum insanin elinde olan birsey degil kimse dehbli olmak istemez. O da mutsuzdur odaginin daginik olmasindan. ona baska sorumluluklar vermeye calis böyle onemli konulara bulastirmamaya calis bundan sonrasi icin.
cok da uzulme, cana gelecegine mala gelsin.
bazen bazi seyler yaşanır, elden ne gelir :(
Tabii ki biliyorum. Evde ajandayı ben tutuyorum. Her gününü planlıyorum saati saatine yoksa yürümez işlerimiz. Ben onu affettim şu anda konuştum da. Sinirim geçti gitti. Tabii ki cana geleceğine mala gelsin canı sağolsun onun.
 
Tabii ki biliyorum. Evde ajandayı ben tutuyorum. Her gününü planlıyorum saati saatine yoksa yürümez işlerimiz. Ben onu affettim şu anda konuştum da. Sinirim geçti gitti. Tabii ki cana geleceğine mala gelsin canı sağolsun onun.
cok sevindim halletmenize. iyi günde kötü günde böyle birsey:)
 
Mesleklerinde çok başarılı oluyorlar genelde. Çok iyi fokuslanabiliyorlar, fokuslanamadıklarında da sorumluluk bilinciyle kotarıyorlar. Ben de bizimkinin 2 saatlik blok dersleri anlatabildiğine inanmıyordum, yani bir noktadan sonra amfide eli belinde halay çekiyor falan gibi bir görüntü canlanıyordu gözümde ilk zamanlar 😂😂😂 sonra gözümle gördüm ikna oldum işte başkasın evde bambaşka birisin dedim
Tuvalete gitmeyi unutur öyle çalışır o bilgisayarında 😂😂 yer etti oturduğu yer 😆 hiperfokus işte sen nelere kadirsin 😅
 
Hayır bilmiyordum. Sonradan tanı aldı. Bu ne biçim bir tavır sizdeki. Evlenmeden önce o benim bipolar olduğumu biliyordu. Ona rağmen evlendi. Hadi şimdi bana bir ton laf edelim mi?
Ona da bi ton edebilirz tabi oda eşim bipolar hastası diye burda hastalık tanılı konu açarsa eğer🙃açtıgınız konunun esinizin dehbli olmasiyla ilgisi yok ondan bahsettim bu herkesin basina gelir dikkatsizdir önemsememistir gibi gibi
 
Ona da bi ton edebilirz tabi oda eşim bipolar hastası diye burda hastalık tanılı konu açarsa eğer🙃açtıgınız konunun esinizin dehbli olmasiyla ilgisi yok ondan bahsettim bu herkesin basina gelir dikkatsizdir önemsememistir gibi gibi
Aslında ilgisi şu eşim ilaçlarını aksattığı için ona kızıyorum. Çünkü aksatmasa düzenli kullansa bi nebze faydası olacak ve unutkanlık dikkatsizlik vs yaşama sıklığı bir nebze azalacak inş. Zaten az evvel konuştuk ve söz verdi. Bakalım inşallah düzenli kullanırsa eğer farkı anlarız.
 
Şimdi ben eşim dehbli mı nasıl anlayabilirim acaba😬help meeee
 
Bende esime defalarca kez hatirlatmak zorunda kalirim 5 dk once dedigim seyi dahi asla hafizasinda tutmuyor yillardir böyle sürekli evde arabada esya kaybeder. Dehb genetikmis doktorumuz bize oyle dedi ve bnm cocugum da da var. Pek birsey yapamazsiniz siz birsey emanet etmemeye bakin veya surekli gozunuz uzerinde olsun sıkıcı ama baska turlusu daha zor
 
Aynen öyle benim zorumla benim doktoruma gitti öyle teşhis konuldu. Sonradan öğrendim meğerse küçükken annesi götürmüş doktora doktor ilaç başlayalım demiş annesi başlatmamış Apar topar çıkarmış doktordan bunu da annesi yeni söyledi bana. Neden oğluma ilaç kullandırtıyorsun dedi suçladı beni.
eşiniz talihsizmiş, duyarsız bir aileye doğmuş
bunun ceremesini çekmesi gereken siz değilsiniz elbette ama, aalesef gerçek bu.

sizde mesela biliyorsunuz bipolar olduğunuzu demek aileniz duyarsız değilmiş, en azından size bir bilinç kazandırmışlar. yetişkin iken böyle bir teşhis alıp da hayatını (ilaç almak terapi almaktan ibaret bile olsa) tekrar buna göre düzenlemek çok zor. benim başka bir hastalığım var, çocukken, gençken yoktu. tamamen hayatımı alt üst etti. insan çok zor kabul ediyor.

bu ayrı da, esas diyeceğim,
evlenirken eşlerimizin aileleri ile de evleniyoruz denilen şey bu
isterseniz görüşmeyin
isterseniz uzakta olun
değişmiyor işte. onu çocukken götürselerdi ilacını kullansaydı kendi durumunun bilincinde olsaydı herşey çok farklı olacaktı. olamamış.

fakat siz de ona cüzdan anahtar vs emanet etmeyin derim, bu çok zor bişey de değil 40+ yaştayım hayatımda kimseye cüzdan emanet etmedim. erkek arkadaşım bana verirdi hatta. Almanyada uzun süreler yaşadım. zaten güvenli çoğu yer, siz de küçük çanta takın direkt vücuda çapraz gelenrek önünüzde kalan, kullanışlı, hafif küçük çantalar var, herşeyi cüzdana değil o çantaya koyun, evrkları kartları cüzdan içinde tutmayın. paranızı (alışverişte ne kullanıyorsanız onu) cüzdana koyun, mesela. daha ayrıntılı şeyler taşımak (makya malzemesi yiyecek vs.) ve yanızına büyük bir çanta almak gerektiğinde bu küçük çantayı olduğu gibi büyük çantanın içine koyun. ben yurtdışında genelde böyle yapıyorum. pasaport, görev kartı, anahtarlar vs. küçük çantanın fermuarlı bir gözünde, para cüzdanda, seyahatlarim böyledir. gerisi sırt çantasında ya da laptop çantasında filandır. odaya gittiğimde türk parası, türk kimliklerim vs. genelde odamda kalır. sonra gezerken de ayrı büyük çanta alıyorsam küçük çantayı büyüğün içine koyuyorum. böyle pratik şeyler yapın rahat edersiniz.
 
Aslında ilgisi şu eşim ilaçlarını aksattığı için ona kızıyorum. Çünkü aksatmasa düzenli kullansa bi nebze faydası olacak ve unutkanlık dikkatsizlik vs yaşama sıklığı bir nebze azalacak inş. Zaten az evvel konuştuk ve söz verdi. Bakalım inşallah düzenli kullanırsa eğer farkı anlarız.
İlacını wallpaper yapsın, içtiğinde tick atsın telefonunda boyle ilaç uygulamalari var, içene kadar alarm tekrar tekran uyarıyor mesela. Savsaklamasin yani istese bir sürü çözümü var.
 
Ben dehbli olduğumu 26 yaşında iş arkadaşımın ani vefatı ile sarsıldığım dönemde, gittiğim psikiyatri seansları sonucunda öğrenmiştim. O dönemde eşimle birlikte yaşıyordum henüz evli değildik.
Daha ben kendi hayatımı nasıl düzenleyeceğimi yeni keşfederken eşim de hiç bilmediği bir kavramla tanışmış oldu ve bir süre beni anlamakta güçlük yaşadı.

Tüm belirtileri yaşıyorum istisnasız. Bazı dönemler çok ağırlaşıyor bunlar özellikle çok stresli zamanlarımda. Küçüklükten kimse anlamamış, ailem bu konularda pek ilgisizdi zaten. Okul hayatımda da iş hayatımda da sorunlar yaşadım. Liseyi çok geç bitirdim, açıktan. Üniversiteye çok geç başladım onu da uzatmalı okudum. Çoğu şeyi son ana kadar ertelemekle ancak istediğim bir şey olduğunda ise başka hiçbir şeyi gözüm görmeyecek şekilde odaklanmamla bilinirim.

Üniversite sınavında, okulun hemen yanındaki kafede yabancı dil oturumunu beklerken geç kalıp sınava girememiş biriyim. Kendi nikahıma dahi geç kalıyordum çünkü son anda gözümün önünde olan nikah ayakkabımı dakikalarca aramam gerekti. Düğünüme katıldığımda misafirler benden önce gelmeye başlamıştı. İş hayatında online toplantıma 5 dakika kala hazırda beklerim ama o 5 dakika bana bir saat gibi geldiği için ve geçene kadar bir şeyle oyalanmam gerektiği için beklediğim toplantıya geç kalırım.

Markete giderim asıl alacağım şeyi unutur ne kadar gözüme takılmış gereksiz şey varsa alır öyle dönerim. Sonra eşim "hani şunu alacaktın" diye sorduğunda unuttuğumu anlarım. Eşya kaybetme olayı zaten sürekli olur en son taşınırken eşimin bana verdiği kredi kartını kaybettim günlerce aradık ve o kadar komik bir yerden çıktı ki. Eşim bana bir şeyini vermez mesela bilir çünkü onu bulamayacağını. Hatırlayamıyorum koyduğum yeri hiçbir şekilde.

Tuhaf olan bir durum daha vardır ki unutkanlığım çok olmasına rağmen bana emanet edilmiş çok önemli bir eşyayı ya da bilgiyi kesinlikle unutmam. Gözüm gibi bakarım eğer o benim için bir mühim bir görev ise. Çoğu kişi şaşırır o yüzden aynı anda hem nasıl bu kadar unutkan ve dikkatsiz hem de süper hafızalı ve dikkatli olabiliyorsun diye. Böyle değişik bir şey işte dehb.

Daha birçok şey var saysam uzar gider. Yani "Dehbli biriyle yaşamaktan daha zor bir şey varsa o da dehbli olmak." diyen arkadaşa sonuna kadar katılıyorum. Bazı şeyleri düzenlemeye hala çalışıyorum kısmen başarılı oluyorum. Eşim de zorlandı beni anlama noktasında ama şu anda daha iyi durumdayız o da farkındalığa ulaştı çoğu konuda. Sizin adınıza da sevindim, konuşarak anlaşmanız çok güzel bir durum ki zaten iletişimle çözülmeyecek şey yok. İnanın bazen gerçekten de elde olmuyor. Bu bir hastalık değil, farklılık. Bizde işler biraz daha alışılmışın dışında yürüyor.
 
Son düzenleme:
Merhaba kızlar benim eşim DEHB hastası ve bi tık ağır bir versiyonu. Biz almanyada yaşıyoruz. 30 Aralıkta ben evden markete diye çıktım eşim aşağıda arabada beni bekliyordu. Çıkarken de sadece cüzdanımı aldım. Eşimle birlikte ilk önce bankaya gittik para çektim sonra markete gittik markette de cüzdanımı ona verdim. Cüzdanımı nasıl yaptı etti bilmiyorum kaybetmiş ve farkında değil. Yılbaşı günü sordum cüzdan sende mi diye ben yatak odasında sana verdim ya dedi ama evdedir diye öteledim bakmadım. Bugün sordum verdim ya dedi ama yok oğlu yok. Ara tara bulamadık. Nasıl panik oldu. Benle birlikte nerelere gittiysek 3-4 gündür beni attı arabaya gezdik tüm gittiğimiz yerlerde sorduk yok. İçinde oturum kartım kimliğin kızımın kimliği her şey ordaydı. 137 Euro param her şey gitti. Ağlamak istedim. Evi hallaç pamuğuna çevirdik. Soruyorum hatırlamıyorum ben sana verdim sanıyorum diyor. Bu nasıl bir hastalık deli edecek beni. Anlayış gösteriyorum hep ama vallahi çok yoruldum. Ben anlayışsız biri değilim bu konuda sonuçta hasta ama dayanamıyorum herkesin hayatını etkiliyor evdeki. Öyle anlatmak istedim sadece.
bu bardağı taşıran son damla olmuş gibi yoksa insanlık hali cüzdanı unutmak bir dalgınlığa bakar. Allah yardımcınız olsun.
 
Zor bir durum ama onun da suçu yok. Elinde olmayan bir durum
 
DEHB olarak içeriden bilgi, bu bir hastalık değil, bir özellik ve doğru yönetildiğinde çok güzel sonuçları oluyor.
İlaçlarını zamanında almak + hatırlatıcılar kurmak dışında yapılabilecek pek bir şey yok ne yazık ki. Gerçekten onun istediği bir durum değil. Ben kimsenin sürekli bir şeyleri unutan geç kalan biri olmayı isteyeceğini zannetmiyorum.
Bir diğer önerim de bu gibi önemli emanet durumlarında ona vermemeniz. Evet biliyorum insan eşinden destek bekliyor ama… işte.
Benim de annem aşırı dikkatli titiz biri ben DEHB’liyim. Çok zorlanıyor benimle, görüyorum. Dikkat gerektiren şeyleri ben yapmıyorum ya da zorlanacağımı düşündüğü şeyleri o yapıyor. Zaten hayati bir unutkanlığım olmadı şimdiye kadar ama tatmin olmuyordu.
Bir kitap önereceğim size, evli bir çift yazmış. Adam DEHB, kadın değil. İki tarafın da gözünden her şey anlatılmış, belki daha iyi anlaşılır ❤️

Bu DEHB Müthiş Bir Şey- Kim&Penn Holderness
 
İnsan bazen eşinden destek bekliyor. Neyse anlatsam da anlaşılabilecek bir durumum yok.
Ama karşınızdaki insanın ne yazık ki durumu bu, hastalık vesaire değil, gerçekten isteyerek yapmadı, bir gün süreyle DEHB yaşasanız anca anlayabilirsiniz (elbette bahane olarak kullananları tenzih ediyorum ama çok zor yani)
Size haksızsınız demiyorum, haklısınız, ama…
😔😔😔
 
Esiniz dehb oldugunu nasil kabul etti ?
Benim erkek arkadasimda dehb olduğuna yemin edebilirim ama ispatlayamiyorum. Surekli biseyini unutur. 3 parca esya alacak yanina anahtar, cuzdan, telefon ve birini muhakkak unutur, eve geri döneriz herr seferinde ama her seferinde. Bikeresinde ben telefonumu arabada unuttum ve pesimden getirmiş yemin ederim mutluluktan aglayacaktim ilk defa bisey unuttum ve o gordu ajsjshaj


Kartlari kaybolur, esyalari kaybolur, herseyi hizlica yapmaya calistigi icin biseyleri devirir kirar, ustune basina hep yemek doker, doktor islerini hep erteler vs vs.

Birde kullanılan bu ilaclar ise yariyor mu?
 
Esiniz dehb oldugunu nasil kabul etti ?
Benim erkek arkadasimda dehb olduğuna yemin edebilirim ama ispatlayamiyorum. Surekli biseyini unutur. 3 parca esya alacak yanina anahtar, cuzdan, telefon ve birini muhakkak unutur, eve geri döneriz herr seferinde ama her seferinde. Bikeresinde ben telefonumu arabada unuttum ve pesimden getirmiş yemin ederim mutluluktan aglayacaktim ilk defa bisey unuttum ve o gordu ajsjshaj


Kartlari kaybolur, esyalari kaybolur, herseyi hizlica yapmaya calistigi icin biseyleri devirir kirar, ustune basina hep yemek doker, doktor islerini hep erteler vs vs.

Birde kullanılan bu ilaclar ise yariyor mu?
Normalde başka bir sebepten psikiyatriye gidiyor mu? Ben rutin tedavimi olurken tesadüfen fark ettik DEHB olduğumu. Belki gidiyorsa bir umut fark edilir
 
Back
X