• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Eşim DEHB hastası

Normalde başka bir sebepten psikiyatriye gidiyor mu? Ben rutin tedavimi olurken tesadüfen fark ettik DEHB olduğumu. Belki gidiyorsa bir umut fark edilir
Yok gitmiyor ama iliski terapisi dusunuyoruz o arada farkedilebilir cok teşekkür ederim
 
Yok gitmiyor ama iliski terapisi dusunuyoruz o arada farkedilebilir cok teşekkür ederim
Çift terapisini psikiyatrist mi veriyor (bilmediğim için soruyorum)? Öyleyse bir şansınız olabilir
 
Dehb hastalık değil.
Yapacak bir şey yok, kızsanız da faydası yok.

Dehbli biriyle yaşamaktan daha zor bir şey varsa o da dehbli olmak.
Merhaba beni hatırlarsınız belki . Az önce oğlumun öğretmeni ile konuştum. ( yeni bir okula başlamıştı) çocuklar mesafeli duruyorlar sanırım dedim. O da bana aslında aralarına almak istiyorlar ama çekiniyorlar ondan dedi. Tepkilerinden yani . Öğretmenimiz her sorunu yansıtmıyor anladığım kadarıyla bize . Biz de değişti epey diye düşünüyorduk ki sanırım pek de öyle değil. En çok öğretmenin 25 yıllık meslek hayatımda x gibi öğrencim olmadı ama elimden geleni yapıyorum demesi yıktı. Ne yapıyor okulda ben ne yapacağım bilmiyorum. Bugün yine yıkımlardayım. Nasıl bitirecek eğitim hayatını ,ilaçlarla böyle ilaç olmasa ne olacak diye düşünmekten hasta olacağım galiba
 
Benim eşim de böyle bu anlattığın şeyler o kadar normal geliyor ki bana.. mesela bu yüzden eşim kart kullanmıyor herkes diyor ki nasıl olur bu devirde, kardeşim oluyor işte birkaç senede 50 kere yeni kart talep edilirse bu adam kart kullanmaya ehliyetli değildir. Ben böyle yaşamaya alıştım ama bazen deliriyorum ve buraya da yazıyorum. Bu adamlar maalesef bir ömür çocuk gibi kontrol gerektiren, bir şeyin emanet edilmemesi gibi bir duruma sahip.
Benim yeğenimde de var. Doktoru birçok hastalıktan beter olduğunu söylüyor ve çokça katılıyorum.
Ya kızıma da yeni koyuldu bu teşhis şuan daha anlama aşamasındayız yazdıklarınızdan sonra cok uzuldum.
 
Ya kızıma da yeni koyuldu bu teşhis şuan daha anlama aşamasındayız yazdıklarınızdan sonra cok uzuldum.
Üzülmeyin, çocuk yaşta teşhis konulmuş. Siz bu durumla nasıl baş etmesi gerektiğini öğreteceksiniz. Benim eşim ve annesi 33 yaşına kadar her şeyin normal olduğunu sanıyordu :) ben doktora götürene kadar.. artık ne ilaç etki ediyor ne de alışılmış davranışların üzerine gitmek!
 
Merhaba beni hatırlarsınız belki . Az önce oğlumun öğretmeni ile konuştum. ( yeni bir okula başlamıştı) çocuklar mesafeli duruyorlar sanırım dedim. O da bana aslında aralarına almak istiyorlar ama çekiniyorlar ondan dedi. Tepkilerinden yani . Öğretmenimiz her sorunu yansıtmıyor anladığım kadarıyla bize . Biz de değişti epey diye düşünüyorduk ki sanırım pek de öyle değil. En çok öğretmenin 25 yıllık meslek hayatımda x gibi öğrencim olmadı ama elimden geleni yapıyorum demesi yıktı. Ne yapıyor okulda ben ne yapacağım bilmiyorum. Bugün yine yıkımlardayım. Nasıl bitirecek eğitim hayatını ,ilaçlarla böyle ilaç olmasa ne olacak diye düşünmekten hasta olacağım galiba
Var mı arkadaşı bir tane de olsa?

İlerisini düşünmeyin ya, ilaçsızlığı hiç düşünmeyin şimdiden.
6 yaşında başladı ilaca, hep ilaç mı kullanacak diye taktım kafaya, doktor kontrolünde bıraktık hatta bir ara ama olmadı.
Dışarıdaki tehlike ilaçtan büyük, tepkilerini kontrol edebilene kadar ilaç.
Sizinki kaç yaşındaydı hatırlamıyorum ama bizde yıldan yıla iyileşen bir tablo var.

Çocuklarımızı kendi hallerine bırakmıyoruz, büyüdükçe dürtüsellikleri azalacak, sosyal iletişim kolaylaşacak.
İnşallah.
 
Var mı arkadaşı bir tane de olsa?

İlerisini düşünmeyin ya, ilaçsızlığı hiç düşünmeyin şimdiden.
6 yaşında başladı ilaca, hep ilaç mı kullanacak diye taktım kafaya, doktor kontrolünde bıraktık hatta bir ara ama olmadı.
Dışarıdaki tehlike ilaçtan büyük, tepkilerini kontrol edebilene kadar ilaç.
Sizinki kaç yaşındaydı hatırlamıyorum ama bizde yıldan yıla iyileşen bir tablo var.

Çocuklarımızı kendi hallerine bırakmıyoruz, büyüdükçe dürtüsellikleri azalacak, sosyal iletişim kolaylaşacak.
İnşallah.
7 buçuk. Okulda yok arkadaşı . Dışardan 2 arkadaşı var . Bilmiyorum saatlerdir kahve sigara ağlama üçlüsündeyim
 
Merhaba kızlar benim eşim DEHB hastası ve bi tık ağır bir versiyonu. Biz almanyada yaşıyoruz. 30 Aralıkta ben evden markete diye çıktım eşim aşağıda arabada beni bekliyordu. Çıkarken de sadece cüzdanımı aldım. Eşimle birlikte ilk önce bankaya gittik para çektim sonra markete gittik markette de cüzdanımı ona verdim. Cüzdanımı nasıl yaptı etti bilmiyorum kaybetmiş ve farkında değil. Yılbaşı günü sordum cüzdan sende mi diye ben yatak odasında sana verdim ya dedi ama evdedir diye öteledim bakmadım. Bugün sordum verdim ya dedi ama yok oğlu yok. Ara tara bulamadık. Nasıl panik oldu. Benle birlikte nerelere gittiysek 3-4 gündür beni attı arabaya gezdik tüm gittiğimiz yerlerde sorduk yok. İçinde oturum kartım kimliğin kızımın kimliği her şey ordaydı. 137 Euro param her şey gitti. Ağlamak istedim. Evi hallaç pamuğuna çevirdik. Soruyorum hatırlamıyorum ben sana verdim sanıyorum diyor. Bu nasıl bir hastalık deli edecek beni. Anlayış gösteriyorum hep ama vallahi çok yoruldum. Ben anlayışsız biri değilim bu konuda sonuçta hasta ama dayanamıyorum herkesin hayatını etkiliyor evdeki. Öyle anlatmak istedim sadece.
Ben telefonumu unuttum ayol sorsan DEHB ama insanlik hali abartmayin oturum karti tekrar cikartilir online termin alin
 
7 buçuk. Okulda yok arkadaşı . Dışardan 2 arkadaşı var . Bilmiyorum saatlerdir kahve sigara ağlama üçlüsündeyim
Gerçekten geçiyor ya.
Hiçbir zaman arkadaş edinemeyecek sanmıştım.
2.sınıfta hele duygusal açıdan çok zorlandım, bütün gün sınıfta oturduğunu öğrenmiştim.
Benimki okulda hiperaktif değil pek.
Iletişim de kuramıyordu.
İlaç desteği, biraz bizim çabamız (birkac veliyle okul dışında program yaparak), yaşının büyümesi derken yol aldık.

Üzülmeyin diyemem, o iç sıkılmasını çok iyi biliyorum.
 
dehb psikolojik bir rahatsizliktir. kendim bilddim bileli biliyorum.
çok zor durum..
kendinde olmuyorsun nereye koyduğunu da.. ben böyleyim.. bu durum bende 2015 te bebegimi kaybettikten sonra çıkmıştı.
 
Üzülmeyin, çocuk yaşta teşhis konulmuş. Siz bu durumla nasıl baş etmesi gerektiğini öğreteceksiniz. Benim eşim ve annesi 33 yaşına kadar her şeyin normal olduğunu sanıyordu :) ben doktora götürene kadar.. artık ne ilaç etki ediyor ne de alışılmış davranışların üzerine gitmek!
Size kolaylıklar diliyorum. Zaten zor olan buna insanları ikna etmek siz bu yaşta iyi başarmışsınız.
 
Ben anladım sizi aslında konu sahibesi, yani ben de DEHB olduğum için “al işte bizi anlamayan biri daha” diye panter modunda atladım konuya ama şimdi DEHB olmak meselesi değil bu. Tamam, böyle bir şey var peki şimdi ne yapmak lazım? Kökten çözüm yok bildiğim kadarıyla (bilen varsa aydınlatsın) ama günü kurtaran şeyleri de yapmaması olmuyor. Acaba içten içe durumu kabullenemiyor olabilir mi? Ben de teşhisi ilk aldığımda böyle olmuştum ama çabuk kabullendim.
 
Ben anladım sizi aslında konu sahibesi, yani ben de DEHB olduğum için “al işte bizi anlamayan biri daha” diye panter modunda atladım konuya ama şimdi DEHB olmak meselesi değil bu. Tamam, böyle bir şey var peki şimdi ne yapmak lazım? Kökten çözüm yok bildiğim kadarıyla (bilen varsa aydınlatsın) ama günü kurtaran şeyleri de yapmaması olmuyor. Acaba içten içe durumu kabullenemiyor olabilir mi? Ben de teşhisi ilk aldığımda böyle olmuştum ama çabuk kabullendim.
Çözmüşler sorunu, önceki yorumlarında var.
 
çalışıyor mu eşiniz?
benim kızım da da var DEHB (yaş 20) şehir dışında okuyor
geçen sene gitti ne yalan söyleyeyim endişelendim
bazı şeyleri unutsa da unutmadığı şeylerden biri ilacı
biliyor işe yaradığını çünkü
endişeliyim kızım için :( Allah beterinden korusun tabi
 
çalışıyor mu eşiniz?
benim kızım da da var DEHB (yaş 20) şehir dışında okuyor
geçen sene gitti ne yalan söyleyeyim endişelendim
bazı şeyleri unutsa da unutmadığı şeylerden biri ilacı
biliyor işe yaradığını çünkü
endişeliyim kızım için :( Allah beterinden korusun tabi
Eşim yazılımcı. İşinde çok iyidir. Endişelenmeyin bu konuda. Sevdiği işi gayet iyi yapıyorlar
 
Çok doğru söyledikleriniz. Belki şimdi bi evreka anı yaşar ve kendine gelir. Umarım gelir. DEHB nöroçeşitlilikse ben de bipolarım ve 12 senedir tedavi görüyorum. Ben ilaçlarımı içmesem nolurdu diye sordum 5 dakika önce hastanelik olurdun dedi. O zaman bugün bir milat oldu diyebilir miyiz dedim evet aşkım dedi. Bu da bir gelişme sanırım. İnşallah anlamıştır. Çünkü bence ilaçlarını düzenli içse bi fark olacak. Tamam mükemmel derecede fayda etmese de edecek biraz. 🥲
Yaşadığınız şey can sıkıcı ama ilaçlarını düzenli kullanmaması daha doğrusu kullanamaması da eşinizin nöroçeşitliliğinin parçası. Benim eşimde de DEHB var, kullanacağı şeylerin takibini ben yapıyorum. Hatta yanımda içiyor çünkü tamam deyip sonra unutuyor.
 
Back
X