Merhaba benim bir derdim var. Eşimle her tartismamizda kendisi ayrilalim diyor. Bu yaklasik bir seneden beri böyle. 5 yili askin bir evliligimiz var ama artik ben kücük vir rahatsizligimi dile getirdigimde birden alevleniyor tüm eski sorunlari da biriktirmis gibi icini kusuyor küfürler ediyor ve artik üzerime yürümeye basliyor beredeyse siddet uygulayacak seviyeye getiriyor. Ve kendisi bir iki yildir hastaliklardan kurtulamadi. Ve artik hastaliklarinin sebebi benmisim gibi konusmaya basladi. Ben onu hasta ediyormusum. Halbu ki kendi is hayati istedigi gibi gitmedigi ve ailesiyle sorunlar yasadigi icin stresten hasta oldu. Ben bu durumu hala sindirip ailesini bile affedemiyorum. Kendisini bu hale getirdikleri icin. Önceden hep ailesiyle kötü olmasin diye ugrasirdim ne zaman ki o gercekten üzülüp hasta olmaya basladi ailesi benim icin bitti. Fakat o anadir babadir Allah inancindan hala normal davraniyor. Ve uzak bir yere bir yil önce tasindik herkesten uzak. Buraya geldigimizden beri de hayatini ben mahvetmisim gibi her tartismada büyütüp yakistaramadigim davranislar sergilemesini kaldiramiyorum. Severek evlendik. Tüm zorluklara birlikte gögüs gerdik hep yanindaydim. Ama anlamiyorum ben nasil mahvettim. Ve cocuk yapmak istiyorum artik yasim geciyor evlendigimizden beri bir seyleri oturtmaya calisiyoruz ama hic bir sey oturmuyor ve artik bu tarz seyler yasadiktan sonra mutlu ve uzun vadeli bir evliligimiz olur mu bilmiyorum. Yurt disina tasinmistik. Buraya geldigimizden beri degisik davraniyor. Eskisi gibi degil. Baska biri mi var onu bile düsünmeye basladim artik. Ne yapmaliyim bunlar ayrilik veya bosanma sebebi mi buna hazir da hissetmiyorum kendimi. Kimseye bir sey anlatamiyorum. Burdan dertlesmek istedim.
Anlattıkların evlilik içi tartışma değil, duygusal şiddet ve şiddete yaklaşan bir öfke problemi. Her tartışmada ayrılalım demek, küfür etmek, üstüne yürümek bir iletişim biçimi değil; baskıdır, şiddettir. Burada asıl ‘boşanmak istemesi gereken’ kişi sensin ama....
Eşinin ailesiyle yaşadığı sorunlar senin yükün değil. O mesafe koymuyorsa, ‘benim annem babam’ diyorsa senin tek başına savaş açman seni sadece daha yalnız bırakır. Bu evlilikte eşin seni korumak yerine seni hedef haline getiriyorsa, orada zaten büyük bir kırılma var demektir.
Ve en en en önemlisi, bu şartlarda çocuk düşünmek çok büyük bir hata. Sorunlu bir evliliği çocuk kurtarmaz, sadece yeni bir mağdur yaratır. Yaşım geçiyor baskısıyla böyle bir ortamda çocuk yapmak, kendine de çocuğa da haksızlık olur.
Ayrıca başka biri var mı sorusu bile aslında gösteriyor ki, güven kalmamış. Güvenin olmadığı yerde uzun vadeli, sağlıklı bir evlilik olmaz.
Boşanmaya hazır hissetmiyor olabilirsin ama şu an bu evliliği kurtarmaya çalışmak da seni daha fazla yorup yıpratacaktır. En azından profesyonel destek, net sınırlar ve ciddi bir yüzleşme şart bence.
Umarım bu süreci sonlandırma cesaretini bulursun
eşiniz ayrılmak istiyor bunu sözle dile getiriyor ama onun bile sorumluluğunu almaktan aciz biri olduğundan ve ayrılmanız halinde bunun da suçlusu sizi ilan edeceğinden gidip kendisi dava açmaz sizin açmanızı bekler, kurban gibi görünmek hoşuna gidiyor bu duygudan besleniyor çünkü.
