konuyu uzatmadan kısaca özet geçeyim gerçi çok kısa kalırmı bilmiyorum , 6 yıl oldu evliyim 2 çocuğum var eşimle mantığa dayalı bir evlilik yaptım, mantıktan kast ettiğim aramızda 17 yaş var ve ekonomik durumunun iyi olması en etkin sebepti. Ben çok yokluk görmüş sevgisiz ailede baskılarla büyümüş, hata üstüne hata yapmaya mecbur bırakılmış bir çocukluk yaşadım. Bunlardan biride yaptığım bu evlilik, zorlamalı değil fakat küçük yaşta mantık olmadan yapılmış bir evlilik. Eşimin maddi gücü yerinde olduğu zamanlar zaten sen sevgi değil mantık evliliği yaptın diyerek kendime 4 yıl boyunca konusma fırsatı vermedim, bu arada 2 çocuk oldu şuan biri 4.5 biri 3 yaşında. Eşim iyi denilecek bir insan, iyi bir baba sorumluluklarını yerine getiren bir baba ama gerçek anlamda bir eş değil. Öyle seveyim şımartayım kıymetini bileyim kafasında değil geri kafalı at gözlüklü bir adam , Eşim kavga sırasında çok pisleşir, küfür yok ama çok yaralayıcı konusur. Şiddeti yok ama söylediği sözler bıçaktan daha keskindir. Birçok geçerli sebebim var aslında ama uzatmakta istemiyorum, yaklaşık 2 yıldır onunla cinsel beraberlik yaşarken tiskiniyorum,eşim benim cinsel isteğime önem vermez varsa yoksa kendisi,ufak bir örnek vereceğim mesela cinsel anlamda bana yaklaşmak istediğinde ona ben istemediğimi söylediğimde yorgun veya regl olduğumu söylediğimde sen dön ben hallederim, sen uyu ben hallederim, sen ağzını aç gerisi bende diyen karşındaki partnerinin ne hissettiğini umursamayan kendi uçkuruna düşkün bir insan kendisi lütfen kızmayın en açık bu şekilde anlatabilrdim. Unutmadığım içime yara açan birkaç cümlesi ve yaptığı birkaç şey var birtürlü onları aşamıyorum. Kendisine hiç sevgim yok bunuda kendisine 2 ay önce söyledim onunla birlikte olmak istemediğimi onu sevmediğimi ve her fırsatta beni evden kovmasını sktr çekmesinin beni yorduğunu ve evliliği bitirmek istediğimi açıkca söyledim. O da benden özür diledi fakat özrünü asla kabul etmiyorum. Beni Çok üzdüğü ve mutsuz ettiği zamanlarda benden özür dilememişti hatta aksine görmezden geliyordu, bu sebeple özrünü kabul etmek içimden gelmedi, nyse sonuca geliyim fazla uzattım:) kendisi çocuklar için sürdürelim dedi fakat ben bunu yapamayacağını söyledim, kendisi 1 yıldır ekonomik bir batak verdi, kısaca battı yani. Boşanma konusunda sen böyle istiyorsan öyle olsun ama sen beni bu durumda böyle bıraktın ben düştüm sen beni yarı yolda bıraktın senden nefret ediyorum diyerek dinen beni 3 kez boşadı, dinen boşanmış oldum resmi olarak hala boşanmadık aynı evde 3 aydır ayrı uyuyoruz ve dün bana ne zzman gideceğimi artık bu duruma tahamul edemediğini söyledi bende ev tutup en kısa zamanda gideceğimi söyledim oda bi zahmet dedi. Velayet ortak velayet olucak, çocuklar burda kreşe gidiyor daha 2 yılları var burda devam edicekler diye burda babaları ile kalıcaklar, ben gidince muhtemelen eşim bir bakıcı yani eve yardımcı tutar. Buna benzer bir durum yaşayan varmı? Beni neler bekliyor inanın bilmiyorum. Korkmuyorum kararlıyım ama bu durumda çocuklarım ne kadar etkilenir endişelerim var. Onlardan elimi eteğimi asla çekmem, ama mutsuz bir ailede büyütmekte onlara yapılacak büyük bir haksızlık olucak hem onlara hem kendime.
