• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Eşimi hiç sevmiyorum ondan boşanmak istedim

İlk cümleyi okudum dedim ya. Okudum ve anladım ki paragraf paragraf duyar kasmışsınız o yüzden devamını getirmedim.
Kadın diye herkesin yaptığını onaylayamam. Konu sahibinin ne amaçla evlendiği, evlilikten ne bulduğu ve neden boşandığı çok belli.
Para tatlı gelmiş bitince de behlül kaçar. Olan çocuklara oluyor ama o da umrunda değil. Bu duruma o kadın ben de kadınım diye hak veremem.
Çok iyisiniz hep böyle kalın🫠
 
konuyu uzatmadan kısaca özet geçeyim gerçi çok kısa kalırmı bilmiyorum , 6 yıl oldu evliyim 2 çocuğum var eşimle mantığa dayalı bir evlilik yaptım, mantıktan kast ettiğim aramızda 17 yaş var ve ekonomik durumunun iyi olması en etkin sebepti. Ben çok yokluk görmüş sevgisiz ailede baskılarla büyümüş, hata üstüne hata yapmaya mecbur bırakılmış bir çocukluk yaşadım. Bunlardan biride yaptığım bu evlilik, zorlamalı değil fakat küçük yaşta mantık olmadan yapılmış bir evlilik. Eşimin maddi gücü yerinde olduğu zamanlar zaten sen sevgi değil mantık evliliği yaptın diyerek kendime 4 yıl boyunca konusma fırsatı vermedim, bu arada 2 çocuk oldu şuan biri 4.5 biri 3 yaşında. Eşim iyi denilecek bir insan, iyi bir baba sorumluluklarını yerine getiren bir baba ama gerçek anlamda bir eş değil. Öyle seveyim şımartayım kıymetini bileyim kafasında değil geri kafalı at gözlüklü bir adam , Eşim kavga sırasında çok pisleşir, küfür yok ama çok yaralayıcı konusur. Şiddeti yok ama söylediği sözler bıçaktan daha keskindir. Birçok geçerli sebebim var aslında ama uzatmakta istemiyorum, yaklaşık 2 yıldır onunla cinsel beraberlik yaşarken tiskiniyorum,eşim benim cinsel isteğime önem vermez varsa yoksa kendisi,ufak bir örnek vereceğim mesela cinsel anlamda bana yaklaşmak istediğinde ona ben istemediğimi söylediğimde yorgun veya regl olduğumu söylediğimde sen dön ben hallederim, sen uyu ben hallederim, sen ağzını aç gerisi bende diyen karşındaki partnerinin ne hissettiğini umursamayan kendi uçkuruna düşkün bir insan kendisi lütfen kızmayın en açık bu şekilde anlatabilrdim. Unutmadığım içime yara açan birkaç cümlesi ve yaptığı birkaç şey var birtürlü onları aşamıyorum. Kendisine hiç sevgim yok bunuda kendisine 2 ay önce söyledim onunla birlikte olmak istemediğimi onu sevmediğimi ve her fırsatta beni evden kovmasını sktr çekmesinin beni yorduğunu ve evliliği bitirmek istediğimi açıkca söyledim. O da benden özür diledi fakat özrünü asla kabul etmiyorum. Beni Çok üzdüğü ve mutsuz ettiği zamanlarda benden özür dilememişti hatta aksine görmezden geliyordu, bu sebeple özrünü kabul etmek içimden gelmedi, nyse sonuca geliyim fazla uzattım:) kendisi çocuklar için sürdürelim dedi fakat ben bunu yapamayacağını söyledim, kendisi 1 yıldır ekonomik bir batak verdi, kısaca battı yani. Boşanma konusunda sen böyle istiyorsan öyle olsun ama sen beni bu durumda böyle bıraktın ben düştüm sen beni yarı yolda bıraktın senden nefret ediyorum diyerek dinen beni 3 kez boşadı, dinen boşanmış oldum resmi olarak hala boşanmadık aynı evde 3 aydır ayrı uyuyoruz ve dün bana ne zzman gideceğimi artık bu duruma tahamul edemediğini söyledi bende ev tutup en kısa zamanda gideceğimi söyledim oda bi zahmet dedi. Velayet ortak velayet olucak, çocuklar burda kreşe gidiyor daha 2 yılları var burda devam edicekler diye burda babaları ile kalıcaklar, ben gidince muhtemelen eşim bir bakıcı yani eve yardımcı tutar. Buna benzer bir durum yaşayan varmı? Beni neler bekliyor inanın bilmiyorum. Korkmuyorum kararlıyım ama bu durumda çocuklarım ne kadar etkilenir endişelerim var. Onlardan elimi eteğimi asla çekmem, ama mutsuz bir ailede büyütmekte onlara yapılacak büyük bir haksızlık olucak hem onlara hem kendime.
Mutsuz olduğununuz bir evliliği sürdürmeyin. Kaldı ki sizin evliliğinizde eşe karşı cinsel saldırı var, bu durumda kesinlikle bu evliliği devam ettirmeyin.

Türkiye'de ortak velayet yok. Sizin ortak velayet diye söylediğiniz şey velayetin babada olması ve sizin de çocuklarla kişisel ilişki kurulması durumu. Yani velayet anne veya babadan birinde olunca diğerinin görme hakkı olmuyor diye bir şey söz konusu değil. Müşterek velayette genel olarak çocuklar, anne ve babada eşit günlerde kalıyor. Örneğin bir hafta annede bir hafta babada gibi. Bu kural olarak Türk hukuk sisteminde kabul edilmiyor. Siz isteseniz protokol düzenlense dahi mahkeme bunu kabul etmez.

Çocukların yaşı anneden ayrı kalmak için çok küçük. Ancak yazdıklarınıza bakılırsa siz bu cocukları yeni başlayacak hayatınıza bir yük olarak görüyorsunuz. Yaşayamadığınız gençliği yaşamak için bir fırsat çıktı karşınıza. Artık parası için kocanıza tahammül etmenize gerek yok. Çünkü kocanın parası bitmiş işi de bitmiş. O yüzden düzenleri bozulmasın bahanesi işinize geliyor.

O çocuklara anne neredeyse yuvası orası olur. Çocuklarınız için mücadele edin. O yaştaki bir cocuk unutmaz. Çocuklarınızı terk etmeyin.
Evet canım 350 cc protez var

Ortak velayet olucak ama çocuklar babada kalacak, okulları burda babalarının işi düzeni burda.

O kadar gurursuz bir adamki malesef ceketini alıp çıkmayı beceremeyip her seferinde beni kovdu, burası benim evim ben yaptım ben ettim diyerek. Malesef gidecek kadar onurlu bir adam değil

Anneler ve babalar birbirlerinden boşanır, çocukları boşamıyorlar ya elbet. Onlara ilgi sevgi saygı verdikten aynı şekilde sevgiyi gösterdikten sonra çocuklar neden eksiklik hissetsinler ki?

Görmezden gelmiyorum, sadece çocuklar konusunda dürüst davranıyorum ama inandırmak için uğraşmıyorum, gerçek 1 tane ve oda çocukların düzenini değiştirmek istemediğim.

Ev üzerinde hak iddia etme durumunuz olabilir. Eğer zaten bakıcı tutacaksa siz bir işe girin nafaka miktarını bakıcı ücreti de dahil olacak şekilde anlaşın.
 
O iş öyle kolay olmuyor maalesef kimse istemez bu duruma gelmeyi zaten herşeyi anlatmış kadın sadece kötü bir zamana denk gelmiş boşanmak istemesi. İnsanların neler yaşadığını kimse bilemez. Kendi ailesinin içinde yaşadıkları belli ki ona iyi gelmemiş oda böyle bir yol bulmuş ayrıca evlenirken mantıkta olsa karşıdaki insanın yıllar sonra da nasıl bir insan olacağını bilemezdi severek evlense de bilemezdi insanlar yaş aldıkça değişir her an yeni bir huy edinir. Kaldı ki eşinin yaptıkları da normal değil istemediği halde hele ki reglken ilişkiye girmesi hiç normal değil. Bence direk durumu kötü die boşanmak istiyor düşüncesine girmek yerine diğer anlattıklarına da dikkat mi etseniz. Bu kadar yargılı düsünmeyin kimin ne olacağı belli olmaz hayat bu.

Kısmende olsa sizde kendimi gördüm konu sahibi. Yaşınız daha genç ilk boşanacak olan siz değilsiniz sizin çocuklarınız da bu durumu yaşayacak ilk çocuklar değil. Sen ışık olursan çocuklarına ışık saçabilirsin ancak bunu bil. Umarım mutlu güzel bir hayatın olur.
Yalnız burada konu sahibi parası için evlenmiş, adam iflas edince de evliliği sürdürmek için sebebi kalmamış. Boşanmak için sebepleri var ama boşanmak istemesinin sebebi artık bu yapılanlara tahammül etmesini gerektirecek bir sebebinin kalmaması.
Ayy kurtulmanıza sevindim gerçekten inş güzel bir yolun olur bundan sonra. Gerçekten narsist biriyle yaşamak çok zor. Darısı benim başıma.
Peki sizi bu evlilikte zorla tutan şey ne?
 
Çocuklar anneye çok ihtiyaç duydukları bir yaştalar. Bakıcı tutar herhalde derken, çocukları da mantık çocukları olarak görüyorsunuz herhalde. O kadar küçük çocukları, kalbinde sevgi ve şefkat olan hiçbir anne bırakmaz. Çocukluğunuzun faturasını çocuklarınıza kesmişsiniz. Ortak velayet falan geçin o işleri.

Yorgan gitti kavga bitti desenize şuna.
 
Ben de onu diyorum işte, bir erkeğin boşanıp bunu yapması gayet normal karşılanırken kadının bunu yapmasına neden karşısınız? Kadın da farklı bir evden çocuklarına annelik yapabilir gayet.
Daha anne ve babanın arasındaki farkı anlayamayanlar da gelip duyar kasmasa keşke
 
Parası jcin evlenmişsiniz. İşte para üzerine kurulu çıkar evliliğinin sonu! Sizinki mantik evliliği falan değil. Tamamen çıkar evliliği. Evet bir noktaya kadar empati yapabiliyorum belki çok caresizdiniz, içinde bulunduğunuz durumdan bu şekilde çıkmak istediniz bu çaresizliği yaşamadım bilemem. O yuzden sizi yargılamak istemiyorum.ama sevmiyorsanız bile bunca yıla saygınız olsun. Para bitince mi sevmediğiniz aklınıza geldi? Ne eşinizin ne sizin elle tutulur bir yaniniz yok. O da iyi bri adam değil siz de. Çocukları da gözden çıkarmışsıniz. Herkes anne olmamalı işte.herhalde O çocukları da hayat sigortaniz olarak gormustunuz başta, şimdi ayakbagi olarak görüyorsunuz. Yazık. Boşa geçmiş bir gençlik.
 
Sizin de işinize geliyor tabiki bu durum..Yeni hayat ,yeni düzen... Yıllar sonra da Müge Anlı 'ya çıkıp ağlarsın mecburdum diye...
 
Mutsuz olduğunuz ve düzelmesi imkansız bir ilişki içindesiniz. En doğru kararı vermişsiniz. Hayat çok kısa ve değerli. Yaşınız da genç. Bir an önce yola koyulun derim. Başlangıçta bir düzen oluşturabilmek için umarım maddi açıdan bir birikiminiz vardır. Emin olun şuan olduğundan daha mutsuz olmayacaksınız bundan sonraki hayatınızda.
 
3.5-4 yaşındaki çocukların ne okulu, ne düzeni? Çocuklar ayağına takılsın istemiyorsun, bahanesi de bu. Ben 4 yaşındayken başka eve taşınmışız, düzenim mi değişti yani o yaşta? Kreş zaten önemli değil. Çocuğun yeri annesinin yanıdır.
Bu arada herkes de güzellik uzmanı. Evde dururken nasıl uzman oldunuz?
yegenime cok guzel bir etkinlik bulmustum ama haftaiciydi. ablam "okulundan geri kalmasin" diye getirmeyecegini soylemisti cocugu. cocuk daha 4 yasindaydi😅 insan kresten geri kalsa ne olur?
konu sahibi de oyle bir bahaneye siginmis ki sanki sinav seneleri de duzenleri degismesij diyor. mart ayindayiz zaten iki aya okullar kapanacak ne sinif kalacak ne duzen
 
konuyu uzatmadan kısaca özet geçeyim gerçi çok kısa kalırmı bilmiyorum , 6 yıl oldu evliyim 2 çocuğum var eşimle mantığa dayalı bir evlilik yaptım, mantıktan kast ettiğim aramızda 17 yaş var ve ekonomik durumunun iyi olması en etkin sebepti. Ben çok yokluk görmüş sevgisiz ailede baskılarla büyümüş, hata üstüne hata yapmaya mecbur bırakılmış bir çocukluk yaşadım. Bunlardan biride yaptığım bu evlilik, zorlamalı değil fakat küçük yaşta mantık olmadan yapılmış bir evlilik. Eşimin maddi gücü yerinde olduğu zamanlar zaten sen sevgi değil mantık evliliği yaptın diyerek kendime 4 yıl boyunca konusma fırsatı vermedim, bu arada 2 çocuk oldu şuan biri 4.5 biri 3 yaşında. Eşim iyi denilecek bir insan, iyi bir baba sorumluluklarını yerine getiren bir baba ama gerçek anlamda bir eş değil. Öyle seveyim şımartayım kıymetini bileyim kafasında değil geri kafalı at gözlüklü bir adam , Eşim kavga sırasında çok pisleşir, küfür yok ama çok yaralayıcı konusur. Şiddeti yok ama söylediği sözler bıçaktan daha keskindir. Birçok geçerli sebebim var aslında ama uzatmakta istemiyorum, yaklaşık 2 yıldır onunla cinsel beraberlik yaşarken tiskiniyorum,eşim benim cinsel isteğime önem vermez varsa yoksa kendisi,ufak bir örnek vereceğim mesela cinsel anlamda bana yaklaşmak istediğinde ona ben istemediğimi söylediğimde yorgun veya regl olduğumu söylediğimde sen dön ben hallederim, sen uyu ben hallederim, sen ağzını aç gerisi bende diyen karşındaki partnerinin ne hissettiğini umursamayan kendi uçkuruna düşkün bir insan kendisi lütfen kızmayın en açık bu şekilde anlatabilrdim. Unutmadığım içime yara açan birkaç cümlesi ve yaptığı birkaç şey var birtürlü onları aşamıyorum. Kendisine hiç sevgim yok bunuda kendisine 2 ay önce söyledim onunla birlikte olmak istemediğimi onu sevmediğimi ve her fırsatta beni evden kovmasını sktr çekmesinin beni yorduğunu ve evliliği bitirmek istediğimi açıkca söyledim. O da benden özür diledi fakat özrünü asla kabul etmiyorum. Beni Çok üzdüğü ve mutsuz ettiği zamanlarda benden özür dilememişti hatta aksine görmezden geliyordu, bu sebeple özrünü kabul etmek içimden gelmedi, nyse sonuca geliyim fazla uzattım:) kendisi çocuklar için sürdürelim dedi fakat ben bunu yapamayacağını söyledim, kendisi 1 yıldır ekonomik bir batak verdi, kısaca battı yani. Boşanma konusunda sen böyle istiyorsan öyle olsun ama sen beni bu durumda böyle bıraktın ben düştüm sen beni yarı yolda bıraktın senden nefret ediyorum diyerek dinen beni 3 kez boşadı, dinen boşanmış oldum resmi olarak hala boşanmadık aynı evde 3 aydır ayrı uyuyoruz ve dün bana ne zzman gideceğimi artık bu duruma tahamul edemediğini söyledi bende ev tutup en kısa zamanda gideceğimi söyledim oda bi zahmet dedi. Velayet ortak velayet olucak, çocuklar burda kreşe gidiyor daha 2 yılları var burda devam edicekler diye burda babaları ile kalıcaklar, ben gidince muhtemelen eşim bir bakıcı yani eve yardımcı tutar. Buna benzer bir durum yaşayan varmı? Beni neler bekliyor inanın bilmiyorum. Korkmuyorum kararlıyım ama bu durumda çocuklarım ne kadar etkilenir endişelerim var. Onlardan elimi eteğimi asla çekmem, ama mutsuz bir ailede büyütmekte onlara yapılacak büyük bir haksızlık olucak hem onlara hem kendime.
konuyu uzatmadan kısaca özet geçeyim gerçi çok kısa kalırmı bilmiyorum , 6 yıl oldu evliyim 2 çocuğum var eşimle mantığa dayalı bir evlilik yaptım, mantıktan kast ettiğim aramızda 17 yaş var ve ekonomik durumunun iyi olması en etkin sebepti. Ben çok yokluk görmüş sevgisiz ailede baskılarla büyümüş, hata üstüne hata yapmaya mecbur bırakılmış bir çocukluk yaşadım. Bunlardan biride yaptığım bu evlilik, zorlamalı değil fakat küçük yaşta mantık olmadan yapılmış bir evlilik. Eşimin maddi gücü yerinde olduğu zamanlar zaten sen sevgi değil mantık evliliği yaptın diyerek kendime 4 yıl boyunca konusma fırsatı vermedim, bu arada 2 çocuk oldu şuan biri 4.5 biri 3 yaşında. Eşim iyi denilecek bir insan, iyi bir baba sorumluluklarını yerine getiren bir baba ama gerçek anlamda bir eş değil. Öyle seveyim şımartayım kıymetini bileyim kafasında değil geri kafalı at gözlüklü bir adam , Eşim kavga sırasında çok pisleşir, küfür yok ama çok yaralayıcı konusur. Şiddeti yok ama söylediği sözler bıçaktan daha keskindir. Birçok geçerli sebebim var aslında ama uzatmakta istemiyorum, yaklaşık 2 yıldır onunla cinsel beraberlik yaşarken tiskiniyorum,eşim benim cinsel isteğime önem vermez varsa yoksa kendisi,ufak bir örnek vereceğim mesela cinsel anlamda bana yaklaşmak istediğinde ona ben istemediğimi söylediğimde yorgun veya regl olduğumu söylediğimde sen dön ben hallederim, sen uyu ben hallederim, sen ağzını aç gerisi bende diyen karşındaki partnerinin ne hissettiğini umursamayan kendi uçkuruna düşkün bir insan kendisi lütfen kızmayın en açık bu şekilde anlatabilrdim. Unutmadığım içime yara açan birkaç cümlesi ve yaptığı birkaç şey var birtürlü onları aşamıyorum. Kendisine hiç sevgim yok bunuda kendisine 2 ay önce söyledim onunla birlikte olmak istemediğimi onu sevmediğimi ve her fırsatta beni evden kovmasını sktr çekmesinin beni yorduğunu ve evliliği bitirmek istediğimi açıkca söyledim. O da benden özür diledi fakat özrünü asla kabul etmiyorum. Beni Çok üzdüğü ve mutsuz ettiği zamanlarda benden özür dilememişti hatta aksine görmezden geliyordu, bu sebeple özrünü kabul etmek içimden gelmedi, nyse sonuca geliyim fazla uzattım:) kendisi çocuklar için sürdürelim dedi fakat ben bunu yapamayacağını söyledim, kendisi 1 yıldır ekonomik bir batak verdi, kısaca battı yani. Boşanma konusunda sen böyle istiyorsan öyle olsun ama sen beni bu durumda böyle bıraktın ben düştüm sen beni yarı yolda bıraktın senden nefret ediyorum diyerek dinen beni 3 kez boşadı, dinen boşanmış oldum resmi olarak hala boşanmadık aynı evde 3 aydır ayrı uyuyoruz ve dün bana ne zzman gideceğimi artık bu duruma tahamul edemediğini söyledi bende ev tutup en kısa zamanda gideceğimi söyledim oda bi zahmet dedi. Velayet ortak velayet olucak, çocuklar burda kreşe gidiyor daha 2 yılları var burda devam edicekler diye burda babaları ile kalıcaklar, ben gidince muhtemelen eşim bir bakıcı yani eve yardımcı tutar. Buna benzer bir durum yaşayan varmı? Beni neler bekliyor inanın bilmiyorum. Korkmuyorum kararlıyım ama bu durumda çocuklarım ne kadar etkilenir endişelerim var. Onlardan elimi eteğimi asla çekmem, ama mutsuz bir ailede büyütmekte onlara yapılacak büyük bir haksızlık olucak hem onlara hem kendime.
Bana konuşma şekliniz cok itici geldi, bana kalırsa bu adam başından beri kaba saba, sadece kendi zevklerini düşünen biriydi , ama siz sırf parası uğruna sesinizi kesmişsiniz, şuanda da para suyunu çekince, adamdan kurtulmaya çalışıyorsunuz, çocukları da bir güzel başına birakicaksınız, aman size dokunmayan bin Yaşasın, çocukların günahı ne Peki, bir hataydı oldu diyorsunuz hala, gidecekseniz çocukları da alın gidin.. Yediğiniz b**ku temizleyin
 
Görmezden gelmiyorum, sadece çocuklar konusunda dürüst davranıyorum ama inandırmak için uğraşmıyorum, gerçek 1 tane ve oda çocukların düzenini değiştirmek istemediğim.
Gerçek bir tane ya, onu açıkça konuşmaya ne dersin?:işsiz:


Konu açıp ortadan yok olmuşsun. Gizli gizli okuyorsun. Mübarek gün, anca sinirlerimizle oynuyorsun. :KK11:
 
Son düzenleme:
Çocuklarınız annelerinden ayrı kalmayı kaldırabilecek bir yaşta değiller. Çocuklarımın düzeni için diyorsunuz ama asıl annesiz büyüyecek çocukların düzeninin nasıl sarsılabileceğini hiç düşündünüz mü? Ruh halleri, davranışları çok olumsuz etkilenir. Çocuklarınızı da yanınıza almalısınız...
 
Bir cok kisi kadina tepki gosteriyor cocuklari birakiyor diye de biraksin arkadaslar. Cocugunu sirf biriler "aa cok yanlis" dedi diye yanina alan kadin cok mu iyi bakacak sirf anne diye?
Haberlerde goruyoruz annesinin sevgilisi tarafin dovulup kolu kirilan minicik cocuk vardi daha gecen. Illa annede kalmasin yani içinden gelmiyorsa almak.
 
Anneler ve babalar birbirlerinden boşanır, çocukları boşamıyorlar ya elbet. Onlara ilgi sevgi saygı verdikten aynı şekilde sevgiyi gösterdikten sonra çocuklar neden eksiklik hissetsinler ki?
Kızım ,ne biliyon bakaçak olan insan çocuklara nasıl davranaçagini?
Ya şiddet görürlerse ya istismar edilirse
Ya bu çocuklar annesiz nasıl uyuyacaklar
Hastalanirsa kimin koynuna girecek
Ateşi çikarsa kim sirkeli bez tutacak.
Bundan büyük yara birakilirmi çocuklara.
Sen zor çocukluk geçirmişsin ve şimdi kendi çocuklarina daha zorunu yaşatmak istiyorsun.
Boşanma demiyorum ama nolur çocuklarida al yanına.
Halen cahilsin ve hata yapacaksın.
Lütfen burdaki ablaları dinle
Ne olursa olsun çocuklarini al yanina
 
konuyu uzatmadan kısaca özet geçeyim gerçi çok kısa kalırmı bilmiyorum , 6 yıl oldu evliyim 2 çocuğum var eşimle mantığa dayalı bir evlilik yaptım, mantıktan kast ettiğim aramızda 17 yaş var ve ekonomik durumunun iyi olması en etkin sebepti. Ben çok yokluk görmüş sevgisiz ailede baskılarla büyümüş, hata üstüne hata yapmaya mecbur bırakılmış bir çocukluk yaşadım. Bunlardan biride yaptığım bu evlilik, zorlamalı değil fakat küçük yaşta mantık olmadan yapılmış bir evlilik. Eşimin maddi gücü yerinde olduğu zamanlar zaten sen sevgi değil mantık evliliği yaptın diyerek kendime 4 yıl boyunca konusma fırsatı vermedim, bu arada 2 çocuk oldu şuan biri 4.5 biri 3 yaşında. Eşim iyi denilecek bir insan, iyi bir baba sorumluluklarını yerine getiren bir baba ama gerçek anlamda bir eş değil. Öyle seveyim şımartayım kıymetini bileyim kafasında değil geri kafalı at gözlüklü bir adam , Eşim kavga sırasında çok pisleşir, küfür yok ama çok yaralayıcı konusur. Şiddeti yok ama söylediği sözler bıçaktan daha keskindir. Birçok geçerli sebebim var aslında ama uzatmakta istemiyorum, yaklaşık 2 yıldır onunla cinsel beraberlik yaşarken tiskiniyorum,eşim benim cinsel isteğime önem vermez varsa yoksa kendisi,ufak bir örnek vereceğim mesela cinsel anlamda bana yaklaşmak istediğinde ona ben istemediğimi söylediğimde yorgun veya regl olduğumu söylediğimde sen dön ben hallederim, sen uyu ben hallederim, sen ağzını aç gerisi bende diyen karşındaki partnerinin ne hissettiğini umursamayan kendi uçkuruna düşkün bir insan kendisi lütfen kızmayın en açık bu şekilde anlatabilrdim. Unutmadığım içime yara açan birkaç cümlesi ve yaptığı birkaç şey var birtürlü onları aşamıyorum. Kendisine hiç sevgim yok bunuda kendisine 2 ay önce söyledim onunla birlikte olmak istemediğimi onu sevmediğimi ve her fırsatta beni evden kovmasını sktr çekmesinin beni yorduğunu ve evliliği bitirmek istediğimi açıkca söyledim. O da benden özür diledi fakat özrünü asla kabul etmiyorum. Beni Çok üzdüğü ve mutsuz ettiği zamanlarda benden özür dilememişti hatta aksine görmezden geliyordu, bu sebeple özrünü kabul etmek içimden gelmedi, nyse sonuca geliyim fazla uzattım:) kendisi çocuklar için sürdürelim dedi fakat ben bunu yapamayacağını söyledim, kendisi 1 yıldır ekonomik bir batak verdi, kısaca battı yani. Boşanma konusunda sen böyle istiyorsan öyle olsun ama sen beni bu durumda böyle bıraktın ben düştüm sen beni yarı yolda bıraktın senden nefret ediyorum diyerek dinen beni 3 kez boşadı, dinen boşanmış oldum resmi olarak hala boşanmadık aynı evde 3 aydır ayrı uyuyoruz ve dün bana ne zzman gideceğimi artık bu duruma tahamul edemediğini söyledi bende ev tutup en kısa zamanda gideceğimi söyledim oda bi zahmet dedi. Velayet ortak velayet olucak, çocuklar burda kreşe gidiyor daha 2 yılları var burda devam edicekler diye burda babaları ile kalıcaklar, ben gidince muhtemelen eşim bir bakıcı yani eve yardımcı tutar. Buna benzer bir durum yaşayan varmı? Beni neler bekliyor inanın bilmiyorum. Korkmuyorum kararlıyım ama bu durumda çocuklarım ne kadar etkilenir endişelerim var. Onlardan elimi eteğimi asla çekmem, ama mutsuz bir ailede büyütmekte onlara yapılacak büyük bir haksızlık olucak hem onlara hem kendime.
Siz neden gidiyrsnz cocukların anaya ihtiyacu var bakıcıya yada tüm gun işte olan babaya degil.cok ufaklar derinnyaralar bırakabilirsnz .eşiniz gitsin evden
 
Yorumlar gerçekten içimi sıktı. Kadın çok genç yaşta ve muhtemelen adam yaşım geçiyor kaygısıyla çocuk yapmış. Şu an adamdan tiksindiğini söylüyor ve çocukları yanına almak istemediğini açıkça belirtiyor. Bu da çocukları yeterince benimseyemediğini gösteriyor. Buna rağmen yorumlarda ısrarla çocukları yanına al denmesi bana hiç mantıklı gelmiyor.
Eğer bir anne daha şimdiden çocukları istemediğini söylüyorsa, ileride hayatına biri girdiğinde çocukları tamamen gözden çıkarma ihtimali de var. Böyle bir durumda çocukların babanın yanında kalması daha güvenli olabilir.
Maalesef birçok çocuk, sırf anneye verilmeli baskısı yüzünden uygun olmayan koşullara anneye veriliyor. ebeveynlik cinsiyete göre değil, sorumluluk ve yeterlilikle ölçülmeli bana göre.
Benim kuzenimin de çocuğunun velayeti annedeydi. Evliliğin ilk aylarında üvey baba çocuğa kötü davranmaya başladı. Kuzenim çocuğunu korumadı. Sonunda baba velayeti aldı ve çocuk şu an çok daha mutlu.
Özetle bir çocuk annede olunca ya da bizler toplumsal baskı yapınca kimse bir anda mükemmel ebeveyne dönüşmez. Asıl mesele anne mi baba mı değil çocuğun hangi ortamda gerçekten güvende ve sağlıklı büyüyeceğidir.
 
Konu sahibi hiçbir yoruma cevap vermiyor nereye gidecek ben gerçekten anlamadim adam da batmış nafaka da alamaz küçük yaşta evlenip 2 çocuk yapmış mesleği olduğunu da sanmıyorum.
 
@bebekemo hayırdır gelmiorsunuz konunuza :)
işinize gelmedi tabi
ne kadar rahat anlatıyorsunuz bide amaaaan bakar bakıcı modundasınız
ne üzüldüm yavrulara
 
Back
X