- Katılım
- 6 Ocak 2024
- Mesajlar
- 4.308
- Emoji Skoru
- 7.636
- Puanlar
- 88
Yorumunuz bana ışık tuttu çok teşekkür ederim
Yorumunuz bana ışık tuttu çok teşekkür ederimGenellikle bu korumacı tavrın takıntı hale dönmesi annelerde görülüyor. Siz de sadece cinsiyet değişmiş. Bu davranışlarını doğumdan sonra yaşadığı aşırı endişe tetiklemiştir, çünkü hep böyle değildi yazmışsınız.
Tedavi olmazsa sizin evlilikten önce çocuk için çok tehlikeli olur bu durum. Gelişim dönemindeyken bebeğin hayatında böyle bir örnek onu çok kötü etkileyecektir etkilemiş olabilir. Mesela akşamın hepsini babasıyla devamlı geçirmesi, huzursuzluk yapıp başkasının yanına gitmemesi pekte normal bebek davranışı değil. Benzer takıntılara sahip olacak çocuk.
Ve çocuk zarar görüp, benzer takıntılara sahip olduğunda sizin karı koca ilişkiniz artık ben bu adamı ne yapıp edip çocuktan uzak tutabilirim haline dönecektir.
Çocuk şuan çok küçük, babasıyla benzer takıntıları örnek davranış olarak sergileyemez ama böyle tam ayaklandığında kreş çağına geldiğinde çok bariz görürsünüz benzer davranışları.
Psikiyatriste gitse direkt ilaç tedavisiyle başlamak yerine sıkıntısını anlatır, küçük ödevlerle/görevlerle kendisini düzenleyebilir. Ama gitmezse sıkıntı büyük.
Doğrusu bu diye bir şey mi var ya... Senin algıların da bozulmuş, beraber gidelim doktora de bari. Sterilizasyon aleti niye almamış o kadar takıntılı adam, garip geldi mesela 15 dk biberon mu yıkanır?Kendisi yıkadığında 15dk sürüyordu. Ben de bekliyordum herhalde doğrusu bu diye. Sanırım ya doktora gidecek ya boşanacağım yoksa çocuğum çok etkilenecek
Çocuk etkilenir ve çocuğun hayatınıda kısıtlıyor o zaman kayma pis sallanırlen demirleri tutma. Bu arada 1.5 yaşındaki oğlum parktaki bütün çakıl taşlarını demirlerin tadına bakmıştırKendisi yıkadığında 15dk sürüyordu. Ben de bekliyordum herhalde doğrusu bu diye. Sanırım ya doktora gidecek ya boşanacağım yoksa çocuğum çok etkilenecek
İşte o da kendini sürekli haklı ve doğru görüyor gerçekten çok zorlanıyorum 2 yıldır artan şekilde devam ediyor bu durumTabiki tedavilerin faydası var. Ben de kendimi normal sanıyordum, olması gereken budur diyordum. Ama tedavi alınca gördüm ki aslında ben kendime yük ediyormuşum en başta. Eşinizi mutlaka ikna edin, takıntılarından kurtulunca kendisi de rahatlayacak. Yüzde yüz yok olmasa da yüzde elli azalsa yine ilişkinizde faydası olur. Gerekirse düzenli tahlil yaptırın ve bak zehirlese tahlillerin kötü çıkardı filan dersiniz.
aşk olsun kendinizi niye geçiyorsunuz? önce siz, eğer siz iyi olmazsanız bebeğinizle kim ilgilenir. hasta olduğunu kabul etmemesi de ayrı fena.Zaten kendimi geçtim kızımı o ortamda görünce bi irkildim. Çocuğum da böyle takıntılı olacak diye endişeliyim. Parka gideriz o pis bu pis aman yere değdi aman ona ayakla basmışlar…
Evet kızlar sanırım daha fazla dayanamayacağım.
Eşimi çok seviyorum çok güzel bir kızımız var. Yaklaşık 4 yıllık evliyiz 7-8 yıldır ya hayatımda bu insan.
Ama işte sevmekle devam ettiremiyorum.
Eşim dehbli bence okbsi de var. Temizlik güvenlik vs gibi konularda takıntılarıyla baş edemiyorum.
Aslında çok umursamadığım,zaman zaman onu haklı bulup ona uyum sağladığım bir hayatımız vardı. Kızımız erken doğdu 2 yaşına girecek ve kızımız yoğun bakımdan çıkıp eve geleli gerçekten onun hassasiyetleri( bence abartılı şeyler) benim için çok zor olmaya başladı.
Herşey bebeğin biberonunu yıkadığımda aldığım uyarılarla başladı. Daha iyi yıka, bunda koku var, kaynar suya bir kez daha koy, bir kez de içme suyuyla durula gibi istekler olmaya başladı. Sonra arttı kızımızı onun olmadığı bir yere götüremedim illa o da gelecek mesela. Toplu taşımaya binemeyiz insanlar kızımıza zarar verir şu hastalık bu hastalık olur hep bunları dinledim ve ona hak verdim. Ta ki ailemin yanında birkaç gün kalmaya gelene kadar. Eşimin toplum içinde sırıtan davranışlarını artık tölere edemiyorum 3dk süren el yıkamalarına,peçete pis bir şey dokunmam demelerine, bu yemek kötü diye dan diye konuşmalarına gerçekten toplum içinde bu durumları kaldıramıyorum artık. Ailemde kimsenin kucağına kızımızı vermedi sarıldı tüm akşam öyle durdu. Sigara içen insanlar balkonda içip havalanıp ellerini yıkayı öyle geldiler fakat eşim sürekli vebalı gelmiş gibi salonun tüm camlarını açıp öfledi pöfledi.
O neden öyle olmadı böyle olmadı vs o kadar söyleniyor ki. Herkes artık böyle sinirlenip gülüp arkasını dönüp başka bişeyle uğraşıyor farkediyorum.
Ailemin yanında kaldığım sürede anneme kardeşime falan kızımı bırakıp tuvalete gitmeme dahi müsade etmedi. Sürekli kızı yalnız bırakma diye uyarıldım. Bu beni çok strese soktu.
Kızlar ben aylardır kötü anne miyim diye kendimi sorguluyordum ta ki gelişimsel pediyatri doktorumuz kızımızı muayene edip de maşallah çok güzel ilgilenilmiş sizi tebrik ederim gerçekten prematüreler zordur ve altından kalkmışsınız izniniz olursa videoları hocalarımızla paylaşmak istiyoruz diyene kadar. Emziği az duruladığım için çocuğumun sağlığını tehlikeye attığım empoze ediliyor bana.
Bunu konuş diyenler olacaktır fakat eşim kendisi haricindeki insanların davranışlarını doğru bulmuyor. Sadece kendisi doğruyu yapıyormuş herkes yalancı ve özensizmiş. Bilgisiz cahil diyor herkese.
Boşanmak istiyor muyum hayır aslında seviyorum ve kendi evimizde baş başa iken çok mutluyum. Ama hayat evden ibaret değil işte kötü hissediyorum.
Bir yola ihtiyacım var gerçekten üzülüyorum.
Ailemle uzun zamandır bir arada kalmamıştım uzağa taşındık sonra prematüre bebek vs dikkat etmem gereken bir süreçti.Her şey bir tarafa aklı erdikçe kızınız babasından olumsuz etkilenecek. Böyle bir ebeveynle büyüyüp olumsuz etkilenmemesi mümkün değil.
Eşinizin tedavi olması lazım.
Buna ikna etmeye çalışın kendisini.
Bu şekilde yaşamanın size artık zor geldiğini söyleyin.
Belki kaybetme korkusuyla tedavi olmaya ikna olur.
Ayrıca evin içinde de sizi o kadar bastırmış ki ne doğru ne yanlış karışmış. Zaman içerisinde sizde benlik sıkıntısı olur. Kızınıza da size de yazık olur.
Koronada eve kapanmayı maske takmayı reddeden bir insandı. Bu sadece bir hastalık derdi. Ama kızımızın erken doğumu sonrasında doktorların bize uyarılarıyla eşim çok tetiklendi.aşk olsun kendinizi niye geçiyorsunuz? önce siz, eğer siz iyi olmazsanız bebeğinizle kim ilgilenir. hasta olduğunu kabul etmemesi de ayrı fena.
düşüncenin sonu yok. bu korona süreci herkesin ayarlarını bozdu maalesef. eşiniz tedaviye gitmiyorsa ,doktoru eve getirmeyi deneyin. eşinizi videoya çekin ya da. böyle gitmez. her şey yolunda gider umarım ama en ufak pürüzdü durumu ağırlaşabilir
Eşinizin kızınıza hassasiyet göstermesi çocuğunuza titizlikle yaklaşması ve aynı titizlikle yaklaşılmasını istemesi bir yere kadar normal kabul edilebilir ama size anneliğinizi sorgulatacak kadar abartması hiç sağlıklı değil.Kızlar ben aylardır kötü anne miyim diye kendimi sorguluyordum
Misafirlikten geldik ve tüm kıyafetlerimiz makinede :)Bizim bir akramız var, o ailede anne böyle aşırı hastalıklı takıntıları vardı, böyle eve misafir gelip gittiğinde araba yıkar gibi hortumla fırçayla duvar yıkıyordu. Buna benzer daha fazla şey var tabi. Aynı takıntılar oğluna geçiyor.
Oğlu 50 yaşında evlendi, kısa zamanda tanıdığı biriyle, bunlar yaşlarından dolayı hemen çocuk yaptılar, çocuk şimdi 6 yaşında, babası ve babaannesinden gördüğü takıntılar için iki yıldır çocuk psikiyatristlerinden seans alıyor. Ben çok üzüldüm çocuğun haline. Birde adam takıntılı olduğu için çocuğun annesi hem kendi çocuğuna hem çocuğa resmen annelik yapıyor.
Birde şu var hani bizim toplumda titizlik övülen bir şeydir, hanımlar evlerinin temizliği ile övünür ama bu titiz olmakla bu takıntılar arasında kalın bir çizgi var. Elbette her insanın hijyene temizliğe dikkat etmesi gerek var. Ama bunu çok afedersiniz b*kunu çıkartamayız.
Yazık yani çocuğunuza yazık.
Benim kardeşim de okb. Aynı anlattığınız gibi takıntıları var. Bi ara düzeliyor, sonra bisey tetikliyo geri basliyo. Ömür boyu destek alması lazım. Kendisine zor ama etrafındakilere daha zor.Değil ama konuşsanız doktor herhalde dersiniz. Gerçekten takıntılar o kadar kolay geriliyor mu? Bunu söylediğimde o uyuşturucuları içip kendimi neden zehirleyeyiö demişti
Misafirlikten geldik ve tüm kıyafetlerimiz makinede :)
Duş da aldık.
Ben öğretmenim ama anne olunca gerçekten beynim tamamen durmuş. O zor süreç beni bazı şeyleri sorgulamadan kabul etmeme neden oldu.Eşinizin kızınıza hassasiyet göstermesi çocuğunuza titizlikle yaklaşması ve aynı titizlikle yaklaşılmasını istemesi bir yere kadar normal kabul edilebilir ama size anneliğinizi sorgulatacak kadar abartması hiç sağlıklı değil.
Sizin de dediğiniz gibi hayatınız evinizden ibaret değil, kızınızla tek başınıza dışarı çıkmanıza bile izin vermemesi, kızınıza anneannesinin teyzesinin/dayısının bile dokunamaması kabul edilemez.
Çocuk bu, dünyadan tecrit ederek aşırı steril bir ortamda büyümez, saldım çayıra mevlam kayıra yapılsın da demiyorum ama virüs de aldığı olacak, düşecek kalkacak, toprağı elleyecek üstü başı çamur olacak.
Kızınız yalnızca eşinize aitmiş gibi, sanki siz ona kötülük yapıyormuşsunuz gibi davranması size ayıp.
Ya tedavi olursun veya ben böyle devam edemiyorum boşanırız demelisiniz bence.
aynı doktorlar artık tehlike geçti deseler faydası olur belki. tetikleyici onlar ise. artık kızınızın güvende olduğuna ikna olursa her şey kolaylaşabilir belkiKoronada eve kapanmayı maske takmayı reddeden bir insandı. Bu sadece bir hastalık derdi. Ama kızımızın erken doğumu sonrasında doktorların bize uyarılarıyla eşim çok tetiklendi.
Doktorlar misafir yasak, hasta olmamalı, ciğerleri çok hassas aman öptürmeyin aman dokundurmayın üstünüzü değişin duş alın vs vs o kadar uyardılar ki.
Çocuğum çok sağlıklı tüm kontrolleri iyi geçiyor. Çok hasta olmaz maşallah. Ama dediğim gibi küçüktü ve dikkat etmemiz gerekiyordu . O süreçte gerçekten yıprandım ve bazı şeyleri olduğu gibi kabul ettim. Şu an topluma karıştıkça utanıyorum.Gerçekten hayatınızı çok zorlaştırabilecek ve yıpratacak bir durumun içerisinde kalmışsınız. Ve anladığım kadarıyla manipüle de edilmişsiniz ki bir süre sonra ona hak vermeye ve kendinizde suç aramaya başlamışsınız. Boşanmak öyle kolayca verilebilecek bir karar asla değil hele ki bir çocuğunuz da varken. Ama eşinize davranışlarının sizi ne kadar rahatsız ettiğini çok açık, net ve kararlı bir şekilde bildirmeniz gerekiyor. Siz çekinerek konuşursanız ya da onun cevapları karşısında sessizliğe bürünürseniz bu defa o daha da üstünüze gelmeye devam edecektir ve bak ben haklıyım ki cevap veremiyorsun diyecektir. Açıkça söyleyin şu an içerisinde olduğun duygu ve düşünceler sana kendinin haklı olduğunu düşündürüyor olabilir ama tüm bunlar beni yıpratıyor ve hayatımı zorlaştırıyor diye belirtin. Madem kendisinde bir problem olduğunu düşünmüyor o zaman bir terapiste veya psikiyatri doktoruna giderek bunu size kanıtlamasını isteyin. Ancak bu şekilde davranışlarını kabullenebileceğinizi söyleyin. Ki anlattığınız durum içerisinde gideceği hekim bu davranışların normal olmadığını ona da söyleyecektir diye düşünüyorum. Ve yapılmasını istediği davranışlar konusunda sizi uyardığında o işi o an bırakın ve kendisinin içine sindiği şekilde devam edebileceğini, sizin onun uyarıları ile iş yapmayacağınızı söyleyin. Açık ve net bir şekilde rest çekmeniz gerekiyor bence. "Sen babasıysan ben de annesiyim, çocuğumun iyiliğini bu hayatta benden daha çok kimse isteyemez. Ve onu yetiştirme konusunda en iyi kararları senin verebileceğini düşünmen çok yanlış" diyerek düşüncelerinizi açıklıkla yüzüne söylemekten çekinmeyin. Ayrıca bu kadar soyutlanarak ve korunarak yetiştirilen çocuklar ileri zamanlarda hem fiziksel hem psikolojik olarak gerçekten zorlanabiliyor. Çocuğunuz büyüdüğünde ve okula başladığında eşiniz daha büyük sorunlar çıkartacaktır muhtemelen. Bu sebeple bir an önce tedavi olması hem siz hem evliliğiniz hem de çocuğunuz açısından çok daha sağlıklı olacaktır.
Mümkün değil. Eve girdiğimiz an el yüz ayak vs yıkıyoruz hiçbir şeye dokunmadan. Çünkü dışardaki insanlar tuvaletten çıkınca ellerini falan yıkamayan pislikler :)Sizin evdeki durum çok aşırı kötü durumdaAllah kolaylık versin. Büyük ihtimal siz bebeğin erken doğumu için özellikle dikkat ederken, üstüne bebek bakımı, eşizin tavrı ve birde aileden çevreden uzak kaldığınız için durumunuzun "ay biz ne yapıyoruz" noktasına biraz geç gelmişsiniz.
İnsan yeri geliyor eve girer girmez dışarı kıyafetleriyle yere oturup soluklanmak istiyor. Birde çocukla tüm bu takıntılar daha çok yorar insanı.
Sağlık sorunu sonuçta ama adam bilerek kötülük yapmıyorsur ama ufak değişikliklerle eşiniz sabrederse değiştirir kendisini. İmkansız değil. Değişmesi gerek.
Aksine büyüdükçe güvenlik tedbirleri artıyor. Annem kardeşime bile güvenmez hani ananesiyle yeme dahi yemiyor çocukaynı doktorlar artık tehlike geçti deseler faydası olur belki. tetikleyici onlar ise. artık kızınızın güvende olduğuna ikna olursa her şey kolaylaşabilir belki