Bir yere gideceğimiz zaman babanın gelmesini pek istemiyordu ama babayı iterek yapmıyordu da soruyordu "anne babam da gelecek mi" veya babasına "baba sen de gelecek misin" diye alttan alta kontrol ediyordu. Çünkü baba gelmeyince rahat ediyordu. Oğlum mesela temkinlidir, çok cesur bir çocuk değildir, öyle çok korkak bir cocuk da değildir. Örneğin; ocağı artık yakabilir, ben evde olduğum zaman bir yemeğin altını ısıtabilir değil mi, işte buna yeni yeni başladı, ateş yüzüne gelir diye ürkebiliyor mesela, tabii bunda sadece babayı suçlayamayiz ben de dediğim gibi uyaran bir anneyim, biraz da alıştırmakla ilgisi var bence. Dışarı çıktığımda pencerelere pek yanaşma, sarkma derim (yüksek kattayiz) çay doldururken dikkat et üzerine devrilmesin derim. İşte bir şekilde temkinli bir çocuk ama bunun faydasını gördüğümüz/göreceğimiz yerler olur illaki diye düşünüyorum. Mesela daha küçükken pek futbol oynamadığı/ilgisi olmadığı için (kendi tercihiydi) halen top yüzüne gelir diye hoşlanmaz, arada arkadaşlarıyla futbol oynamak istese de oynamaz, oynamaya alismadi çünkü. gibi gibi. Ama mesela kendini koruma konusunda, hakkını savunma konularında az dayı değildir, arkadaşları arasında ezikliği falan yoktur. Zaten şu an ergenliğe girdiği için iyice dellendi
"Dışarda tuhaf tipler senden para,telefon falan isterse sakın kavga etme, ver uzaklaş" dedim 1-2 defa, malum gençlerin başlarına gelenlerden sonra korkuyoruz
"Vermem, ağız burun dalarım" diyor mesela, dediğim gibi korkak değil. Halen de diyorum kendisine "eve sağlıkla dönmek en önemli şey" diye. Size de biraz detay anlattım, fikriniz oluşsun diye..
Allah'a şükür ciddi bir sıkıntımız yok kısacası, ufak tefek şeyler de büyüdükçe daha düzelecektir. Bu yazdıklarım/temkinli hali illa babanın evhaminin etkisiyle diyemem zaten, etkisi vardır, yoktur, bir miktardir bilinmez. Ama şu bir gerçek ki eşim son 5-6 yıldır evhamdan uzak olduğu için de yırtmış olabiliriz, evham halen yoğun olsaydı -üstelik ergenlik zamanındayız- çok zorlanıyor olacaktık, artık zıtlaşma/gerilme yaşarlardı yüksek ihtimal. Evhamlı değil ama temkinli olmak iyidir, oğlumun da bu sınırda kalmasını dilerim..
Çok evhamlı bir babanın oğlu geçenlerde intihar etti. Babasına attığı bir mesajı kulağımda çınlıyor.."Senin pipirikliklerinden hayata odaklanamıyorum" yazmış
Tek sebep bu değil ama belki handikaplardan biri gibi görünüyor. Baba perişandı tabii, Allah yardımcısı olsun..Gerekirse eşinize bu konudan bahsedin, bam teline dokunur da doktora gitme sürecinizi hızlandırır belki..
Çok uzun yazdım, kusura bakmayın, bir kişiye faydamız olsa kârdır