Eşimin davranışlarından rahatsız oluyorum

bessste .!.:

Kızlar konu güncelleniyor:
Eşimle 4 saat konuştum bugün. Sürekli güvensizlik pislik kelimelerini duymaktan çok sıkıldığımı, artık bu şekilde kızımı büyütmek istemediğimi, sosyal çevrede bunun eğreti durmasından değil onun bu takıntıları sürekli level atlatmasından endişelendiğimi uzun uzun anlattım. Evet ömür geçmez dediniz hasta dediniz boşardım dediniz. Ama biz bir çözüm üretmeye karar verdik. Eşim destek almayı kabul etmedi önce kendini kontrol etmeyi denemek istiyormuş. Bana bir süre normal olanı söyle seni dinleyeceğim olmazsa doktora giderim dedi. Sözüne hep güvendiğim biridir bunu başından savmak için yapmadı çünkü kendisi de üstündeki gözleri farketmiş ve benim üzüldüğümü görmüş.
Dediğim gibi hep böyle bir insan olsaydı inanın boşardım. Bu artan şekilde devam eden ve tetiklenmediğinde sıkıntı çıkarmayan bir şeydi. Başta kabul etmese de sonra bunların obsesyon olduğunu kabul etti.

Genişletmek için tıkla...

bessste .!.:

Evet kızlar sanırım daha fazla dayanamayacağım.
Eşimi çok seviyorum çok güzel bir kızımız var. Yaklaşık 4 yıllık evliyiz 7-8 yıldır ya hayatımda bu insan.
Ama işte sevmekle devam ettiremiyorum.
Eşim dehbli bence okbsi de var. Temizlik güvenlik vs gibi konularda takıntılarıyla baş edemiyorum.
Aslında çok umursamadığım,zaman zaman onu haklı bulup ona uyum sağladığım bir hayatımız vardı. Kızımız erken doğdu 2 yaşına girecek ve kızımız yoğun bakımdan çıkıp eve geleli gerçekten onun hassasiyetleri( bence abartılı şeyler) benim için çok zor olmaya başladı.
Herşey bebeğin biberonunu yıkadığımda aldığım uyarılarla başladı. Daha iyi yıka, bunda koku var, kaynar suya bir kez daha koy, bir kez de içme suyuyla durula gibi istekler olmaya başladı. Sonra arttı kızımızı onun olmadığı bir yere götüremedim illa o da gelecek mesela. Toplu taşımaya binemeyiz insanlar kızımıza zarar verir şu hastalık bu hastalık olur hep bunları dinledim ve ona hak verdim. Ta ki ailemin yanında birkaç gün kalmaya gelene kadar. Eşimin toplum içinde sırıtan davranışlarını artık tölere edemiyorum 3dk süren el yıkamalarına,peçete pis bir şey dokunmam demelerine, bu yemek kötü diye dan diye konuşmalarına gerçekten toplum içinde bu durumları kaldıramıyorum artık. Ailemde kimsenin kucağına kızımızı vermedi sarıldı tüm akşam öyle durdu. Sigara içen insanlar balkonda içip havalanıp ellerini yıkayı öyle geldiler fakat eşim sürekli vebalı gelmiş gibi salonun tüm camlarını açıp öfledi pöfledi.
O neden öyle olmadı böyle olmadı vs o kadar söyleniyor ki. Herkes artık böyle sinirlenip gülüp arkasını dönüp başka bişeyle uğraşıyor farkediyorum.
Ailemin yanında kaldığım sürede anneme kardeşime falan kızımı bırakıp tuvalete gitmeme dahi müsade etmedi. Sürekli kızı yalnız bırakma diye uyarıldım. Bu beni çok strese soktu.

Kızlar ben aylardır kötü anne miyim diye kendimi sorguluyordum ta ki gelişimsel pediyatri doktorumuz kızımızı muayene edip de maşallah çok güzel ilgilenilmiş sizi tebrik ederim gerçekten prematüreler zordur ve altından kalkmışsınız izniniz olursa videoları hocalarımızla paylaşmak istiyoruz diyene kadar. Emziği az duruladığım için çocuğumun sağlığını tehlikeye attığım empoze ediliyor bana.
Bunu konuş diyenler olacaktır fakat eşim kendisi haricindeki insanların davranışlarını doğru bulmuyor. Sadece kendisi doğruyu yapıyormuş herkes yalancı ve özensizmiş. Bilgisiz cahil diyor herkese.
Boşanmak istiyor muyum hayır aslında seviyorum ve kendi evimizde baş başa iken çok mutluyum. Ama hayat evden ibaret değil işte kötü hissediyorum.
Bir yola ihtiyacım var gerçekten üzülüyorum.

Genişletmek için tıkla...

bessste .!.:

Annesi hani şu evinde yemek yenmez denilen insanların videolarını çekiyorlar ya öyle. Zaten eşimin bu temizlik takıntısı o nedenle var. Annesi parmağını yalar sürekli kavanozu falan yalar. Tezgahı yeri ocağı bazen kıyafetine dökülen yemeği aynı bezle siler. Orda çok daha sert eşim

Genişletmek için tıkla...

Espresso Martini .!.:

Bir çocuğun hayatı nasıl mahvedilir hep birlikte izliyoruz…

Genişletmek için tıkla...

owacan .!.:

Ben adama üzüldüm. Benim annem de bez olayı hariç böyleydi. Evde tencereye giren herşey ağzına da girmiştir. Babam yapma dedikçe inadına. Bak artık yapmıyorum der, mutfağa adımımı atarım kepçeyi ağzına sokmuş olur. "Ay vallahi hiç yapmıyordum sen göreceksin laf edeceksin ya yapmış bulundum şeytanın işi" diye de iftira atar şeytana. Anneden tiksinilmez tabii de o ortamda büyümek çok zor

Genişletmek için tıkla...

bessste .!.:

Bu yazdığınız çok acımasızca değil mi ya ?
Kızımı düzenli kontrollere götürüyorum prematüre bir bebeği olan bunu çok iyi bilir ki 3 yaşına kadar bir sürü doktorda takipli oluyorlar. Gelişimsel pediyatri bölümü 2 ayda bir tüm davranışları gelişim basamaklarını inceliyor. 45dk muayene ediliyor oyun oynuyorlar komutlar deniyorlar.
Evladımda takıntı olsa bir sorun olsa bunu doktorumuz söylerdi ben de bunagöre yol çizerdim. Mesela kızımla oyun oynarken uyku saati gelince oyuncaklarını toplayalım diyordum doktorumuz bunu şu an öğrenmesine gerek yok hep toplama ihtiyacı duyabilir bunu 3 yaş sonrası isteyebiliriz demişti.
Hani çocuğum 2 yaşına girmedi neden tüm ömrünü mahvetmişiz gibi konuşuyorsunuz?
Zaten burda annelerden fikir almak istediğim için konuyu açtım. Çok da güzel fikir verenler oldu özelden yazıp da bu durumu yaşayanlar olduğunu gördüm. Genelde annelerde bu takıntılar olmuş ama bizde babada oldu. Duymak okumak bana iyi geldi ve farkındalığım arttı.
Bunu düzelteceğiz başka bir seçeneğimiz zaten yok.
Eşim de hayır diyip reddedip beni dinlemiyor olsaydı gerçekten boşardım.
Konuda sanki eşimin 35 yıldır böyle olup benim buna ses çıkarmayıp evladımı da buna sürüklediğim gibi bir anlatımım yok. Kızımın 2 yıl ciddi bir enfeksiyon almaması gerekiyordu uzun süre entübe kaldığı için ve biz de bu nedenle insanlarla görüşmeyi minimum tuttuk açık havada görüştük. Şu an mesafeden dolayı 4-5 gün evimizden farklı bir yerde kalmış olduk ve bu durumu yaşadık ben de döner dönmez önlemleri almak için bu konuyu açtım.

Genişletmek için tıkla...

bessste .!.:

Ya bir de herşey onu bulur biliyor musunuz? Mis gibi yemek yaparsınız ona taş çıkar ne bileyim tuzun erimeyeceği tutar onun tabağında

Genişletmek için tıkla...

zsnn .!.:

her şeye bir savunmanız var. ama ilerisi zor çok zor. eşiniz tedavi olmazsa sizi de hasta eder kızınızı da. fiziken olmasa da ruhen.

sevgi bir yere kadar. o da sizi seviyorsa tedavi olsun. hayat zaten zor bencillik edip hayatı daha da zorlaştırıyor size farkında değilsiniz

Genişletmek için tıkla...

lilamint .!.:

Bir şeye takıntı yaptın mı dönüp dolaşıp o şey seni buluyor. Kendim de yaşadım çevremde de gördüm. Evrensel yasa mıdır nedir artık Bir de ben de diğer arkadaşlara katılıyorum. Doktora gitmek istememesinin tedaviyi ertelemek için bahane olduğunu düşünüyorum. Kendini kendisiyle ilgili bir sorun olmadığı konusunda ikna etme çabası bu aslında. Sizden de onay almış gibi oldu.

Genişletmek için tıkla...

bessste .!.:

Ben bu adamın böyle olduğunu bilmiyordum kızımızdan sonra bu şekilde oldu. Öncesinde tek sıkıntım açtığı çekmeceyi kapatmamasıydı :) öğretmenim zaten dehbli olduğunu falan benim onu yönlendirmemle öğrendi.
Doktora gitmiyor çünkü o yapay zekaya dayanarak tüm tehlikeli şeyleri haklı bir noktaya çıkarıyor. Yani evet toplu taşımada hastalık kapılır bak doğru söylüyorum takıntılı değilime varıyor konu.

Genişletmek için tıkla...

bessste .!.:

Açıkçası ben de böyle düşünmeye meyilliyim. 2 haftamız var bu süre zarfında törpülenmezse ya psikiyatriye gidecek ya boşanacağız. Törpülense bile yeterli gelmeyeceğini biliyorum yine desteğe ihtiyacı olacak. Ama birden de kapıya koyup boşarım ederim diyemedim adım atınca. Ben de böyle bir insanım ne yapayım.

Genişletmek için tıkla...

Damdakiperi .!.:

Benim eşimde de evham vardı, flört ve nişanlılık evresinde asla yoktu, herşey çocuğumuzun doğumuyla başladı. Hiç tanımadığım bir adam geldi birden sanki hayatıma. Çocuk 2-3 yaşlarındayken düşer diye parkta bile kosmasina müsade etmezdi, kaydiraklara bindirmezdi. Ola ki başını bir yere çarpsa (çok şiddetli olmasa da) tüm gece uykusunda kontrol ederdi vb. vb. 7-8 yıl yoğun bir şekilde bunu yaşadık, çok kavga ediyorduk ve ben çok ağlıyordum, ufak çaplı sinir krizleri de geçirdim.. Elinde olmadan, korktuğundan yaptığını biliyorum ancak can dayanmıyor. Neyse çocuk büyüdükçe sakinlemeye başladı ve geçirdiği bir rahatsızlık sonucu doktorun verdiği sakinleştirici ilaçla da iyice toparladı. Birkaç yıldır gayet iyi, eski evhamları kalmadı. Şimdi sana neler çektirdim diyor.. Sizin durum biraz daha farklı tabii.. Ama özü aynı gibi. Aşırılıklar söz konusu. Bir uzmandan destek almaya ikna etmenin bir yolunu bulmalısınız. Sizin ve çocuğumuzun da sağlığı gitmeden

Genişletmek için tıkla...

lilamint .!.:

İnşallah her şey yolunda gider sizin ve aileniz için Kimse kolay kolay eşinden ayrılmak istemez yuvasını dağıtmak istemez. Gerçekten zor durumda kaldığınız için bu çizgiyi çekiyorsunuz. Eşiniz de size hak vermiş zaten. Ama onun için de zor olacak tabi bu süreç

Genişletmek için tıkla...

bessste .!.:

Ayy eşimin geleceğini gördüm sanki bir an irkildim. Ama düzelmesine çok sevinmekle beraber 7-8 yıl çok uzun bir süre gerçekten nasıl dayandınız ?

Genişletmek için tıkla...

bessste .!.:

Naif yorumunuz için teşekkür ediyorum.
Evet ona zor mesela bugün parkta hiçbir müdahalede bulunmasına izin vermedim ve ben çok rahatladım. Geriliyordum ay pis mi ne oldu neye dokundu falan diye. Geldik sadece kızın elini ayağını yıkayıp devam ettik. Çok zor duruyorum be diyor Duracak mecbur :)

Genişletmek için tıkla...

Damdakiperi .!.:

Bu arada ben eşimin bu durumuna kapılmadım yani ben de zamanla ona benzemedim. Ben de onun tam zıttı gayet soğukkanlıydım çocuk konusunda. Çünkü ben sınırında gayet de dikkatli bir anneydim her zaman. Olması gereken tüm hassasiyete sahiptim ve bunu mümkün mertebe dengede yürütüyordum. Çocuğum ayaklandığinda ilk olarak pencerelerim kapılarıma çocuk kilidi taktım. Ben yapmasaydim da eşim zaten yapardı o ayrı mesele o parkta koşma düşersin dedikçe ben eşim olmadığı zamanlarda çocuğumu parka götürüp özgürce oynamasını sağlardım. Ama bu da kötü aslında, çocuk da dengeyi kaybeder bir süre sonra, biri rahat diğeri aşırı kontrolcü ebeveyn. Dediğim gibi eşiniz iyi bir uzmanla dönüşür, denge kurar. Bir de birşey diyeyim mi, kendilerine de çok büyük zarar veriyorlar, içlerinde nasıl bir endişe, korku taşıyorlar kimbilir.. O yüzden tedavi tüm aileye iyi gelir

Genişletmek için tıkla...

bessste .!.:

Peki çocuğunuzda bunun nasıl etkileri oldu? Sizin 7-8 yıl sürdüğü için gözlemleme şansınız olmuştur.

Genişletmek için tıkla...

Damdakiperi .!.:

Bir yere gideceğimiz zaman babanın gelmesini pek istemiyordu ama babayı iterek yapmıyordu da soruyordu "anne babam da gelecek mi" veya babasına "baba sen de gelecek misin" diye alttan alta kontrol ediyordu. Çünkü baba gelmeyince rahat ediyordu. Oğlum mesela temkinlidir, çok cesur bir çocuk değildir, öyle çok korkak bir cocuk da değildir. Örneğin; ocağı artık yakabilir, ben evde olduğum zaman bir yemeğin altını ısıtabilir değil mi, işte buna yeni yeni başladı, ateş yüzüne gelir diye ürkebiliyor mesela, tabii bunda sadece babayı suçlayamayiz ben de dediğim gibi uyaran bir anneyim, biraz da alıştırmakla ilgisi var bence. Dışarı çıktığımda pencerelere pek yanaşma, sarkma derim (yüksek kattayiz) çay doldururken dikkat et üzerine devrilmesin derim. İşte bir şekilde temkinli bir çocuk ama bunun faydasını gördüğümüz/göreceğimiz yerler olur illaki diye düşünüyorum. Mesela daha küçükken pek futbol oynamadığı/ilgisi olmadığı için (kendi tercihiydi) halen top yüzüne gelir diye hoşlanmaz, arada arkadaşlarıyla futbol oynamak istese de oynamaz, oynamaya alismadi çünkü. gibi gibi. Ama mesela kendini koruma konusunda, hakkını savunma konularında az dayı değildir, arkadaşları arasında ezikliği falan yoktur. Zaten şu an ergenliğe girdiği için iyice dellendi
"Dışarda tuhaf tipler senden para,telefon falan isterse sakın kavga etme, ver uzaklaş" dedim 1-2 defa, malum gençlerin başlarına gelenlerden sonra korkuyoruz "Vermem, ağız burun dalarım" diyor mesela, dediğim gibi korkak değil. Halen de diyorum kendisine "eve sağlıkla dönmek en önemli şey" diye. Size de biraz detay anlattım, fikriniz oluşsun diye..

Allah'a şükür ciddi bir sıkıntımız yok kısacası, ufak tefek şeyler de büyüdükçe daha düzelecektir. Bu yazdıklarım/temkinli hali illa babanın evhaminin etkisiyle diyemem zaten, etkisi vardır, yoktur, bir miktardir bilinmez. Ama şu bir gerçek ki eşim son 5-6 yıldır evhamdan uzak olduğu için de yırtmış olabiliriz, evham halen yoğun olsaydı -üstelik ergenlik zamanındayız- çok zorlanıyor olacaktık, artık zıtlaşma/gerilme yaşarlardı yüksek ihtimal. Evhamlı değil ama temkinli olmak iyidir, oğlumun da bu sınırda kalmasını dilerim..

Çok evhamlı bir babanın oğlu geçenlerde intihar etti. Babasına attığı bir mesajı kulağımda çınlıyor.."Senin pipirikliklerinden hayata odaklanamıyorum" yazmış Tek sebep bu değil ama belki handikaplardan biri gibi görünüyor. Baba perişandı tabii, Allah yardımcısı olsun..Gerekirse eşinize bu konudan bahsedin, bam teline dokunur da doktora gitme sürecinizi hızlandırır belki..

Çok uzun yazdım, kusura bakmayın, bir kişiye faydamız olsa kârdır

Genişletmek için tıkla...