Valla cocuklar biraz büyük olsa onları da alıp pılımı pırtımı toplayıp başka bir ülkeye kaçasım varkendisine gıcıktım zaten .duygularım ikiye katlandıı
Benim hikayem size cok umut verecek bir hikaye degilKızlar merhaba
Yaşım birkaçgüne 34 olmak üzere hayatımda duygusal yada flörtleşme olarak hiçkimse olmadı bi önceki konumdan belki okuyanlar bilir şehir muhit iş cevresi olarak öyle standart bir alan içindeyim ki bırakın hayatımda bir ilişkinin başlamasını yeni arkadaşlar bile taniyamaya imkanım olmayacak bir yerdeyim...
Neyse cevremde hemen hemen herkes ya evli ya evlilik arefesinde yada hayatında biri var benimse hic kimse olmadı olmayada niyeti yok hissediyorum
Ama insanoğlu işte bir gram umudum yok ama insanın kalbinde yinede kendinden bile saklayıp inkar etmeye çalıştıgı bir istek kaliyor.
Cevreme bakıyorum artik benden neredeyse kuşak farkı olan jenerasyonların evlilik söz nişan haberini alıyorum...bende ise beddua yemişim gibi en ufak bir umut ışığı yok
Arada sırf can sıkıntısından chat sitelerine girdigim oluyor bazen duymak istemeyecegim laflardan girip cıkmam bir oluyorvo kadar igrenc insanlar... kırk yılin başı oyle muhabbet edilecek birine gelince yaşı duyanlar hiç mi evlilik yasamadin diye soruyorlar sanki bir kaç kere yapılması gereken bir eylem gibi
Esiyle ayrılmıs bir arkadasim evlilik niyetiyle eşi vefat etmis 3 cocuğu olan bir beyle tanışmis adam demiski ben bekar hiç evlilik yapmamıs birinin dusunmuyorum 35 yaslarinda bir kadinin o yaşa kadar bekar kalmış olması bi sorununun olduğunu düşünduruyor bana demiş.
Yada cevrenizdeki tüm bekarlarda sahit olduğunuz cevredeki insanların sanki bakkalda satılan birseymis gibi neden evlenmiyorsun sorularına maruz kalmak.Bu sorunun devamında ben herkesten şunu duyuyorum ilerde çok pişman olacaksın diyemiyorum ki benim reddettigim bi insan olmadi ki pişman olayım
Aslında ben bu konuyu açsam sakız gibi uzayıp giderde sanirım bu konu o kadar cok acıliyor ki artik iyice sıkıldiginizi dusunuyorum o yüzden ben bugün digerlerinden farklı olarak
Hem bir parça umut hemde belki keyifli anılsrin paylasıldigi bir baslik olur diye eşiniz nisanliniz erkek arkadasiniz yada adı herne ise hayatınizdaki o özel insanla nasıl tanistiniz diye sorsam olur mu
ben 14 yasimdan beri esimle birlikteyim. 10 yil sevgililik, 10 yil evlilik. Toplamda 20 yildir birlikteyiz. Saka gibi...
Mesaj tekrari...Kızlar merhaba
Yaşım birkaçgüne 34 olmak üzere hayatımda duygusal yada flörtleşme olarak hiçkimse olmadı bi önceki konumdan belki okuyanlar bilir şehir muhit iş cevresi olarak öyle standart bir alan içindeyim ki bırakın hayatımda bir ilişkinin başlamasını yeni arkadaşlar bile taniyamaya imkanım olmayacak bir yerdeyim...
Neyse cevremde hemen hemen herkes ya evli ya evlilik arefesinde yada hayatında biri var benimse hic kimse olmadı olmayada niyeti yok hissediyorum
Ama insanoğlu işte bir gram umudum yok ama insanın kalbinde yinede kendinden bile saklayıp inkar etmeye çalıştıgı bir istek kaliyor.
Cevreme bakıyorum artik benden neredeyse kuşak farkı olan jenerasyonların evlilik söz nişan haberini alıyorum...bende ise beddua yemişim gibi en ufak bir umut ışığı yok
Arada sırf can sıkıntısından chat sitelerine girdigim oluyor bazen duymak istemeyecegim laflardan girip cıkmam bir oluyorvo kadar igrenc insanlar... kırk yılin başı oyle muhabbet edilecek birine gelince yaşı duyanlar hiç mi evlilik yasamadin diye soruyorlar sanki bir kaç kere yapılması gereken bir eylem gibi
Esiyle ayrılmıs bir arkadasim evlilik niyetiyle eşi vefat etmis 3 cocuğu olan bir beyle tanışmis adam demiski ben bekar hiç evlilik yapmamıs birinin dusunmuyorum 35 yaslarinda bir kadinin o yaşa kadar bekar kalmış olması bi sorununun olduğunu düşünduruyor bana demiş.
Yada cevrenizdeki tüm bekarlarda sahit olduğunuz cevredeki insanların sanki bakkalda satılan birseymis gibi neden evlenmiyorsun sorularına maruz kalmak.Bu sorunun devamında ben herkesten şunu duyuyorum ilerde çok pişman olacaksın diyemiyorum ki benim reddettigim bi insan olmadi ki pişman olayım
Aslında ben bu konuyu açsam sakız gibi uzayıp giderde sanirım bu konu o kadar cok acıliyor ki artik iyice sıkıldiginizi dusunuyorum o yüzden ben bugün digerlerinden farklı olarak
Hem bir parça umut hemde belki keyifli anılsrin paylasıldigi bir baslik olur diye eşiniz nisanliniz erkek arkadasiniz yada adı herne ise hayatınizdaki o özel insanla nasıl tanistiniz diye sorsam olur mu
Ben şok tabiki. İlk başta yüz vermedim aynı köydeniz dedikodu çıkmasın diye, sonuçta tanımıyırum ama o gün akşam kestirip atmayayım dedim bende sohbetine karşılık verdim, 1 hafta içinde yüz yüze görüştük ve ilk tanışmada birbirimize çok ısındığımız için hemen ailelere söyledik 1, 5 2 ay içinde evlilik teklifi, isteme ve nişanımız oldu. 9 ay sonra da düğünümüz. 
Yengenç sence hayır duası almışa benziyor muyum hxjjdjdYaaaa ne güzel hikayeben de direksiyon dersi için beklerken yanlış sürücü adayı arabasina binmistim.
Ama romantik bir atraksiyon olmadı, yanlış öğrenci olduğumu farketti, bir tur dönüp aldıği yere bıraktı
Hayırlara vesile olmuşsun işte:) napacakti maden mühendisi Türkiye'de. Bu hayır duasıyla karman yükselmiştir
Yaaaaaa ben bu hikayeyi hiç duymamistim, çok güzel
Aslında mutlu son belki de bitip her iki kişinin de daha kendine uyan yoldan devam etmesidir. Ben böyle düşünüyorum. Böylece daha bir 'son' oluyor, daha bir 'tatlı hatira' oluyor . Çünkü evlilik uzuuuun bir yol. Yolun sonuna giderayak hikayenin kötü bitme ihtimali de vareski tutkunun bitmesi, tv karşısında elma soyup bıçakla uzatma dönemine girip o eski heyecanli günlerden cooook uzaklaşma ihtimali de var.
O yüzden biten hikayeler de kendi içinde mutlu son bence :)
Bana gelince , 31 olacağım,ben de bekarım konu sahibi. Ne var ki, daha hiç takılmaya başlamadım, hiç kimseden de ima vs duymadım. Bu devir zaten otuzlarda evlenme devri. Hayatımın her zamanında evliliğe bir adım kadar yakındim ama dikkatli davranıp bu günlere kadar bekar kalmayı basardim
Benim erkekler değişiyor ama tanışma hep aynı ya, o gün bir vesileyle tanışıyorum, tanismisken bir ilişkiye başlıyorumne bileyim, hep böyle işliyor. Bir şekilde tanisilip beraber yürümeye başlayıp,yürüdükçe konuşup , konuştukça açılip , açıldıkça Elele tutuşup , vedalasirken öpüşüp ayriliyorsun, eve böyle hülyalarda geliyorsun falan.
Yolda buluyorum yani
Bu bana çok kolay geliyor ama sosyal medyadan asla tanışamam mesela. Yazan kişi hoşuma gitse de tanışamam. Arkadaşlarımın arkadaşıyla da aynı şekilde. Niyeyse böyle durumlarda soğuk bir şey oluyorum . Yolda bulduklarima öyle değilim ama
O yüzden sana tavsiyem bol bol şehir gez, mümkünse tek ol. Tek olunca hem sen daha sosyal oluyorsun,hem insanlar sana daha çok yardımsever oluyor.
Tolstoyun dediği gibi; tüm güzel hikayeler iki şekilde başlar, Ya bir insan bir yolculuğa çıkar, ya da şehre bir yabancı gelir.
Valls bende ozluyorum eski sanal irtamlati mihabbet edebilecegimiz kafa dengi insanlar cikiyordu en azindanAh be yavrum nerde o eski bayramlar..nerde o eski sanal ortamlar
Cok guzelmus hikayeniz
Cok cok bir duru amin o kisiyi bu yıl bulursam sizin duaniz diye dusunucem
Mutlulugunuz daim olsunBiz eşimle instagramdan tanıştık ama biz zaten aynı köylüyüz diyim. Çok uzaktan akrabamız oluyor. Eşim EGM çalışanı, köyden bi akrabam benimle aynı isim soyisimde olan lise öğrencisi kızını birinin rahatsız ettiğini söylüyor onun için eşimden yardım istiyor, eşimde kızın hesaplarını araştırırken instada karşısına ben çıkıyorum sürekli. Hem umutlu hem umutsuz bir şekilde ikilemde kalıp ekliyor. Bende uzaktan akraba diye kabul ettim. Bir kaç gün sonra mesaj attı. Mesajda merhaba ben x faslından sonra direkt şu soruyu sordu "Börte, evliliğe giden ciiddi bir ilişkin, nişan veya söz durumunuz var mı“ diye sordu.
Bu arada eşimle aramızda 7 yaş var.
Valla tam benim gibi umutsuzlara ışik olacak bi hikaye olmusİşten çıkardığım Çin'li asistanımla özel hayatta görüşüyorduk. İstanbul'da bir ameliyat geçirmiş, Pekin'e gitmiştim. Orada rahatsızlanınca bana yardımcı olması için eşimi gönderdi. 1 hafta sonra yemek yiyelim dedik olaylar gelişti. Şimdi evli, mutlu, çocukluyuz. Evlendiğimizde ben 37, eşim 40 yaşındaydı.
Anlayacağınız nasipse gelir Çin'den, Yemen'den, nasip değilse; ne gelir elden.
Cok guldum yaBen eşimle kpss kursunda tanıştım.
Ortak bir arkadaşımız vardı.
Bir gün bunlar konuşurken arkadaşım yanıma geldi, o zamanlar hiç tanımadığım eşimi gösterip “arkadaşın da eşiyle sorunları var, boşanacaklar dertleşiyorduk” dedi.
Ben de bakıp “ay ne çirkin adam, bir de evli miymiş” dedim
Eşim o zaman nişanlıymış, düğünden önce eş durumunda sıkıntı çıkmasın diye nikahı önden yapmışlar ama nikahtan bir ay sonra kız boşanma davası açmış.
Biz sevgili olduğumuzda dava falan bitmişti.
Çirkin dediğim adamla bir senede evlendim, 6 yıllık kocam, iki kızımın babası ve benim için çok yakışıklı bir beyefendi
Sevmese neden evlendimgazoz sever miydiniz diye de sordun mu adama?
12 yıl önce vrdı hala da varAa face'de oyunlar var mı öyle
Cahil kalmışım
Aslında biraz da yolunda bulunmak gerekiyor. Oturduğun yerde beklemekle olmuyor. 34 yaşına gelip hiç birinden hoşlanmamış, sevmemiş veya biri tarafından istenmemiş olmak bana tuhaf geliyor. Neden diye sorardım kendime, tamam baskıcı bşr ailede küçük bir yerde yetişmiş olabilirsiniz ama yinede bana tuhaf geldi. Genelde 35 40 yaşına gelip hala evlenememiş olanlar, üzümün çöpü armudun sapı diye çok seçici oldukları için, beğenemedikleri için ufacık detaylara çok takıldıkları için evlenmiyorlar. Beklenti seviyesi ne kadar yüksekse evlilik o kadar uzak ve zor oluyor.Kızlar merhaba
Yaşım birkaçgüne 34 olmak üzere hayatımda duygusal yada flörtleşme olarak hiçkimse olmadı bi önceki konumdan belki okuyanlar bilir şehir muhit iş cevresi olarak öyle standart bir alan içindeyim ki bırakın hayatımda bir ilişkinin başlamasını yeni arkadaşlar bile taniyamaya imkanım olmayacak bir yerdeyim...
Neyse cevremde hemen hemen herkes ya evli ya evlilik arefesinde yada hayatında biri var benimse hic kimse olmadı olmayada niyeti yok hissediyorum
Ama insanoğlu işte bir gram umudum yok ama insanın kalbinde yinede kendinden bile saklayıp inkar etmeye çalıştıgı bir istek kaliyor.
Cevreme bakıyorum artik benden neredeyse kuşak farkı olan jenerasyonların evlilik söz nişan haberini alıyorum...bende ise beddua yemişim gibi en ufak bir umut ışığı yok
Arada sırf can sıkıntısından chat sitelerine girdigim oluyor bazen duymak istemeyecegim laflardan girip cıkmam bir oluyorvo kadar igrenc insanlar... kırk yılin başı oyle muhabbet edilecek birine gelince yaşı duyanlar hiç mi evlilik yasamadin diye soruyorlar sanki bir kaç kere yapılması gereken bir eylem gibi
Esiyle ayrılmıs bir arkadasim evlilik niyetiyle eşi vefat etmis 3 cocuğu olan bir beyle tanışmis adam demiski ben bekar hiç evlilik yapmamıs birinin dusunmuyorum 35 yaslarinda bir kadinin o yaşa kadar bekar kalmış olması bi sorununun olduğunu düşünduruyor bana demiş.
Yada cevrenizdeki tüm bekarlarda sahit olduğunuz cevredeki insanların sanki bakkalda satılan birseymis gibi neden evlenmiyorsun sorularına maruz kalmak.Bu sorunun devamında ben herkesten şunu duyuyorum ilerde çok pişman olacaksın diyemiyorum ki benim reddettigim bi insan olmadi ki pişman olayım
Aslında ben bu konuyu açsam sakız gibi uzayıp giderde sanirım bu konu o kadar cok acıliyor ki artik iyice sıkıldiginizi dusunuyorum o yüzden ben bugün digerlerinden farklı olarak
Hem bir parça umut hemde belki keyifli anılsrin paylasıldigi bir baslik olur diye eşiniz nisanliniz erkek arkadasiniz yada adı herne ise hayatınizdaki o özel insanla nasıl tanistiniz diye sorsam olur mu
kafamda hep bir evlilik düşüncesi zaten vardı. Okul bitsin en azından elimde bir mesleğim olsun; birinin tavsiyesi üzerine veya kendi bulduğum biriyle seversem anlaşırsam evlenirim diye düşündüm. Ki öyle de oldu, bir şekilde sizi buluyor o insan ama nerden ve nasıl olduğunu bilemiyorsunuz, uzaktan akrabamızdı ama internetten tanıştık, annesiyle daha önceden tanışmıştım zaten ama hiç aklımdan bile geçmemişti. Nasip işte..
Eski konularına bakmamıştım merak ettim bakayım ben de. 
Benim ailemde yaşasaydın ne yapardın bilmiyorum
ben evden dışarı oyun oynamak için hiç çıkarılmayan 7-24 evde olan, sadece okuldan eve evden okula giden ailem bir yere giderse onlarla birlikte giden biriydim. Sadece yaz tatillerinde köyde dışarı çıkabilirdim. Ayrıca üniversiteye gidene kadar hiçbir arkadaşımın evine misafirliğe gitmeme izin verilmedi. Okul gezilerine de öğretmenim ailemi arayıp benimde gelmemi özellikle istediğini söyleyince babam gönderirdi. Okuduğum okullar ailemin istediği okullardı. Üniversite tercihlerimde de yaşadığımız ilden başka bir ile tercihim yaptırılmadı, il dışına gitmemi ailem hiçbir zaman istemedi. Aman öyle yapma kızım laf ederler, aman erkeklerle şöyle olma dedikodunu yaparlar vs vs. Giyim kıyafet konusunda da sıkarlardı, makyaj yaptığımda abim karışırdı, babamı da kışkırtırdı. Ama bunlara rağmen süslendim, giyindim vs. Üniversitedeyken daha önce izin vermedikleri şeyler için izin almadan veya söylemeden gizli olarak yaptım. İş biraz da sende bitiyor.
