- Katılım
- 28 Mart 2022
- Mesajlar
- 303
- Emoji Skoru
- -22
- Puanlar
- 48
- Konu Sahibi nasipsiz32
-
- #1
Merhaba arkadaşlar, içinden çıkamadığım bir durum var. 32 yaşındayım, 1.5 yıllık evliyim ve artık tükendiğimi hissediyorum. Sizlerin objektif yorumlarına ihtiyacım var.
Evliliğimizde tüm maddi ve operasyonel yükü ben üstlenmiş durumdayım. Evin faturalarını ben ödüyorum, mutfak masraflarını ben karşılıyorum, eve ne lazımsa ben alıyorum. Eşim ise bana sürekli 'eve emek ver bedava evde oturuyorsun diyor ev babasından kaldı kendisinin eve dair en ufak bir maddi katkısı veya sorumluluk alma çabası yok.Evliliğimizde tüm maddi ve operasyonel yükü ben üstlenmiş durumdayım. Evin faturalarını ben ödüyorum, mutfak masraflarını ben karşılıyorum, eve ne lazımsa ben alıyorum. Eşim ise bana sürekli 'eve emek ver' diyor ama kendisinin eve dair en ufak bir maddi katkısı veya sorumluluk alma çabası yok. Babasından kalan parayı kendi harcamaları için kullanıyor, bana harçlık bile vermiyor.Daha da kötüsü, evde yalnızlaştırılıyorum. Haftanın 3-4 akşamı arkadaşlarıyla dışarı çıkıyor, beni evde tek başına bırakıyor. Dün cumartesi akşamı bile kendimi çok kötü hissettiğimi ve yalnız kalmak istemediğimi söylememe rağmen, o yine arkadaşlarıyla çıkmayı tercih etti. Gece saat 10.00’da gelse bile, yemeğini önüne koymamı bekliyor. Kendimi bir eşten ziyade, evi çekip çeviren, hizmet eden ama karşılığında hiçbir sevgi veya değer görmeyen bir 'hizmetçi' gibi hissediyorum.Haftada bir gün dışarı çıkmak dışında sosyal bir hayatım, bir paydaşlığım kalmadı. Maddi ve manevi olarak bu kadar fedakarlık yaparken, karşı taraftan hiçbir destek görememek beni çok yordu. Bu evliliğin bana kattığı hiçbir şey olmadığını, aksine beni sömürdüğünü düşünmeye başladım.gidince ben de evde durmayıp dışarı çıktım. Eve döndüğümde ise bana, 'Yapacağını yapıp gelmişsin' diyerek, şerefime ve namusuma dil uzatan, en hafif tabiriyle aşağılık bir imada bulundu.
Bu ağır söz karşısında evde kalamadım ve annemin evine gittim
Sizce bu tablo düzelebilir mi, yoksa artık yolun sonuna mı geldim? Boşanmak veya bu durumu değiştirmek için nasıl bir yol izlemeliyim? Deneyimli olanlarınızdan tavsiye bekliyorum.
Evliliğimizde tüm maddi ve operasyonel yükü ben üstlenmiş durumdayım. Evin faturalarını ben ödüyorum, mutfak masraflarını ben karşılıyorum, eve ne lazımsa ben alıyorum. Eşim ise bana sürekli 'eve emek ver bedava evde oturuyorsun diyor ev babasından kaldı kendisinin eve dair en ufak bir maddi katkısı veya sorumluluk alma çabası yok.Evliliğimizde tüm maddi ve operasyonel yükü ben üstlenmiş durumdayım. Evin faturalarını ben ödüyorum, mutfak masraflarını ben karşılıyorum, eve ne lazımsa ben alıyorum. Eşim ise bana sürekli 'eve emek ver' diyor ama kendisinin eve dair en ufak bir maddi katkısı veya sorumluluk alma çabası yok. Babasından kalan parayı kendi harcamaları için kullanıyor, bana harçlık bile vermiyor.Daha da kötüsü, evde yalnızlaştırılıyorum. Haftanın 3-4 akşamı arkadaşlarıyla dışarı çıkıyor, beni evde tek başına bırakıyor. Dün cumartesi akşamı bile kendimi çok kötü hissettiğimi ve yalnız kalmak istemediğimi söylememe rağmen, o yine arkadaşlarıyla çıkmayı tercih etti. Gece saat 10.00’da gelse bile, yemeğini önüne koymamı bekliyor. Kendimi bir eşten ziyade, evi çekip çeviren, hizmet eden ama karşılığında hiçbir sevgi veya değer görmeyen bir 'hizmetçi' gibi hissediyorum.Haftada bir gün dışarı çıkmak dışında sosyal bir hayatım, bir paydaşlığım kalmadı. Maddi ve manevi olarak bu kadar fedakarlık yaparken, karşı taraftan hiçbir destek görememek beni çok yordu. Bu evliliğin bana kattığı hiçbir şey olmadığını, aksine beni sömürdüğünü düşünmeye başladım.gidince ben de evde durmayıp dışarı çıktım. Eve döndüğümde ise bana, 'Yapacağını yapıp gelmişsin' diyerek, şerefime ve namusuma dil uzatan, en hafif tabiriyle aşağılık bir imada bulundu.
Bu ağır söz karşısında evde kalamadım ve annemin evine gittim
Sizce bu tablo düzelebilir mi, yoksa artık yolun sonuna mı geldim? Boşanmak veya bu durumu değiştirmek için nasıl bir yol izlemeliyim? Deneyimli olanlarınızdan tavsiye bekliyorum.