Evlilik yoluna girmek üzereyim ama kaygılarım başladı

777dunno .!.:

Arkadaşlar merhaba.

Direkt konuya giriş yapıyorum. Beni çok seven benim de onu sevdiğim bir sevgilim var. Sevgilim dürüst, çalışkan, çok merhametli, sınırları olan biridir. Benim için hemen hemen her şeyi yapar, yaptı da. Hayatımı güzelleştiriyor ve kolaylaştırıyor. Bana saygı duyuyor. O lise mezunu ben üniversite ama eğitimimde de bana çok destek oluyor. Ömrüm boyunca böyle birine denk gelebileceğimi gerçekten düşünmezdim. Allah’ıma şükrediyorum. İlişkimizi aileler de öğrendi. Benimkiler tanıma aşamasında onunkiler de en başından beri beni çok seviyor ve istiyorlardı. Annesiyle birkaç kez konuşmuşluğumuz var. Sevgilim de ben de evlenince sadece ikimize ait bir dünyaya sahip olmak istiyoruz. Sadece bizim kurallarımızın ve adetlerimizin olacağı. Ben namaz kılarım oruç tutarım. O da namaz kılar arada ve oruç tutar. Gerçekten elhamdülillah imanlı biridir. Benim için bu önemli çünkü ben de öyleyim. Ama ailesi yani annesi, kardeşi, kuzenleri falan pek bizim gibi değiller mesela kardeşi alkol tüketiyor (gayet tabii saygılıyım). Ve sevgilim ne kadar benim gibi olsa da ( kendisi araştırarak öğrenmiş bazı şeyleri) kendi ailemin beklentisini bu yönde karşılayamamış olmamın belki de burukluğunu yaşıyorum ve kafamda soeu işaretleri oluşuyor. Sevgilimle bu konuyu defalarca konuştuk. İstemediğim hiçbir ortamda olmayacağım diye bana söz verdi. Zaten kendisi de annesi kardeşi dışında ailesiyle görüşen biri değil. Ama nedense içten içe ailemin kendileri gibi bir aileye girmemi isteyeceklerini bildiğim için suçluluk yaşıyorum. Ve bir yandan da bunun sevgilime haksızlık olduğunu da biliyorum bana olan tutumu, benim için başkalarına sınır çizişini göz önüne alınca. Ben olmadan önce de annesine kendi hayatıyla ilgili net sınırları olan biriydi ve şimdi de kendi hayatımızı kurduğumuzda huzurumuz için aynı şeylere devam ediyor ki annesi çok karışan biri bile değil. Sevgilimle olursa nasıl yetiştireceğimize kadar konuştuk. Ama ailem konusunda neden bçyle hissediylrum bilmiyorum. Zaten ilk çocuğum. Belki de bundandır bu kadar sorumluluk hissetmem. Ama onları üzmekten korkuyorum gerçekten ileride ilişkimizde sıkıntı olur da onları üzerim diye. Ki Ben biliyorum ki bu adam hastalandığımda yanımda durur, ağladığımda bana omuz olur, benimle beraber güler, bir gün kafama eser paris’e gidelim 2 günlük derim imkanı varsa benle gelir, bele saatlerce konuşur. yanlış anlamayın ben de aileme net sınırları olan biriyim ve evlendiğimde tabii ki önceliğim kurduğum aile olacak ama iş ciddileştikçe böyle şeyler düşünmeye başladım sizce neden ve ne yapabilirim?

Genişletmek için tıkla...

bafelis .!.:

Dinen uygun olmayan başka konular da var ama en popüleri alkol. Mesela erkek arkadaş sevgili de olmamalı ama var. Bu çağda olmaması gereken düşünceler davranışlar tabi ama alkol asla zinhar imanımıza uymaz diyip sevgili yapıp gezmek tozmak uyuyor.

Genişletmek için tıkla...

777dunno .!.:

Arkadaşlar merhaba.

Direkt konuya giriş yapıyorum. Beni çok seven benim de onu sevdiğim bir sevgilim var. Sevgilim dürüst, çalışkan, çok merhametli, sınırları olan biridir. Benim için hemen hemen her şeyi yapar, yaptı da. Hayatımı güzelleştiriyor ve kolaylaştırıyor. Bana saygı duyuyor. O lise mezunu ben üniversite ama eğitimimde de bana çok destek oluyor. Ömrüm boyunca böyle birine denk gelebileceğimi gerçekten düşünmezdim. Allah’ıma şükrediyorum. İlişkimizi aileler de öğrendi. Benimkiler tanıma aşamasında onunkiler de en başından beri beni çok seviyor ve istiyorlardı. Annesiyle birkaç kez konuşmuşluğumuz var. Sevgilim de ben de evlenince sadece ikimize ait bir dünyaya sahip olmak istiyoruz. Sadece bizim kurallarımızın ve adetlerimizin olacağı. Ben namaz kılarım oruç tutarım. O da namaz kılar arada ve oruç tutar. Gerçekten elhamdülillah imanlı biridir. Benim için bu önemli çünkü ben de öyleyim. Ama ailesi yani annesi, kardeşi, kuzenleri falan pek bizim gibi değiller mesela kardeşi alkol tüketiyor (gayet tabii saygılıyım). Ve sevgilim ne kadar benim gibi olsa da ( kendisi araştırarak öğrenmiş bazı şeyleri) kendi ailemin beklentisini bu yönde karşılayamamış olmamın belki de burukluğunu yaşıyorum ve kafamda soeu işaretleri oluşuyor. Sevgilimle bu konuyu defalarca konuştuk. İstemediğim hiçbir ortamda olmayacağım diye bana söz verdi. Zaten kendisi de annesi kardeşi dışında ailesiyle görüşen biri değil. Ama nedense içten içe ailemin kendileri gibi bir aileye girmemi isteyeceklerini bildiğim için suçluluk yaşıyorum. Ve bir yandan da bunun sevgilime haksızlık olduğunu da biliyorum bana olan tutumu, benim için başkalarına sınır çizişini göz önüne alınca. Ben olmadan önce de annesine kendi hayatıyla ilgili net sınırları olan biriydi ve şimdi de kendi hayatımızı kurduğumuzda huzurumuz için aynı şeylere devam ediyor ki annesi çok karışan biri bile değil. Sevgilimle olursa nasıl yetiştireceğimize kadar konuştuk. Ama ailem konusunda neden bçyle hissediylrum bilmiyorum. Zaten ilk çocuğum. Belki de bundandır bu kadar sorumluluk hissetmem. Ama onları üzmekten korkuyorum gerçekten ileride ilişkimizde sıkıntı olur da onları üzerim diye. Ki Ben biliyorum ki bu adam hastalandığımda yanımda durur, ağladığımda bana omuz olur, benimle beraber güler, bir gün kafama eser paris’e gidelim 2 günlük derim imkanı varsa benle gelir, bele saatlerce konuşur. yanlış anlamayın ben de aileme net sınırları olan biriyim ve evlendiğimde tabii ki önceliğim kurduğum aile olacak ama iş ciddileştikçe böyle şeyler düşünmeye başladım sizce neden ve ne yapabilirim?

Genişletmek için tıkla...

777dunno .!.:

Arkadaşlar merhaba.

Direkt konuya giriş yapıyorum. Beni çok seven benim de onu sevdiğim bir sevgilim var. Sevgilim dürüst, çalışkan, çok merhametli, sınırları olan biridir. Benim için hemen hemen her şeyi yapar, yaptı da. Hayatımı güzelleştiriyor ve kolaylaştırıyor. Bana saygı duyuyor. O lise mezunu ben üniversite ama eğitimimde de bana çok destek oluyor. Ömrüm boyunca böyle birine denk gelebileceğimi gerçekten düşünmezdim. Allah’ıma şükrediyorum. İlişkimizi aileler de öğrendi. Benimkiler tanıma aşamasında onunkiler de en başından beri beni çok seviyor ve istiyorlardı. Annesiyle birkaç kez konuşmuşluğumuz var. Sevgilim de ben de evlenince sadece ikimize ait bir dünyaya sahip olmak istiyoruz. Sadece bizim kurallarımızın ve adetlerimizin olacağı. Ben namaz kılarım oruç tutarım. O da namaz kılar arada ve oruç tutar. Gerçekten elhamdülillah imanlı biridir. Benim için bu önemli çünkü ben de öyleyim. Ama ailesi yani annesi, kardeşi, kuzenleri falan pek bizim gibi değiller mesela kardeşi alkol tüketiyor (gayet tabii saygılıyım). Ve sevgilim ne kadar benim gibi olsa da ( kendisi araştırarak öğrenmiş bazı şeyleri) kendi ailemin beklentisini bu yönde karşılayamamış olmamın belki de burukluğunu yaşıyorum ve kafamda soeu işaretleri oluşuyor. Sevgilimle bu konuyu defalarca konuştuk. İstemediğim hiçbir ortamda olmayacağım diye bana söz verdi. Zaten kendisi de annesi kardeşi dışında ailesiyle görüşen biri değil. Ama nedense içten içe ailemin kendileri gibi bir aileye girmemi isteyeceklerini bildiğim için suçluluk yaşıyorum. Ve bir yandan da bunun sevgilime haksızlık olduğunu da biliyorum bana olan tutumu, benim için başkalarına sınır çizişini göz önüne alınca. Ben olmadan önce de annesine kendi hayatıyla ilgili net sınırları olan biriydi ve şimdi de kendi hayatımızı kurduğumuzda huzurumuz için aynı şeylere devam ediyor ki annesi çok karışan biri bile değil. Sevgilimle olursa nasıl yetiştireceğimize kadar konuştuk. Ama ailem konusunda neden bçyle hissediylrum bilmiyorum. Zaten ilk çocuğum. Belki de bundandır bu kadar sorumluluk hissetmem. Ama onları üzmekten korkuyorum gerçekten ileride ilişkimizde sıkıntı olur da onları üzerim diye. Ki Ben biliyorum ki bu adam hastalandığımda yanımda durur, ağladığımda bana omuz olur, benimle beraber güler, bir gün kafama eser paris’e gidelim 2 günlük derim imkanı varsa benle gelir, bele saatlerce konuşur. yanlış anlamayın ben de aileme net sınırları olan biriyim ve evlendiğimde tabii ki önceliğim kurduğum aile olacak ama iş ciddileştikçe böyle şeyler düşünmeye başladım sizce neden ve ne yapabilirim?

Genişletmek için tıkla...

777dunno .!.:

Arkadaşlar merhaba.

Direkt konuya giriş yapıyorum. Beni çok seven benim de onu sevdiğim bir sevgilim var. Sevgilim dürüst, çalışkan, çok merhametli, sınırları olan biridir. Benim için hemen hemen her şeyi yapar, yaptı da. Hayatımı güzelleştiriyor ve kolaylaştırıyor. Bana saygı duyuyor. O lise mezunu ben üniversite ama eğitimimde de bana çok destek oluyor. Ömrüm boyunca böyle birine denk gelebileceğimi gerçekten düşünmezdim. Allah’ıma şükrediyorum. İlişkimizi aileler de öğrendi. Benimkiler tanıma aşamasında onunkiler de en başından beri beni çok seviyor ve istiyorlardı. Annesiyle birkaç kez konuşmuşluğumuz var. Sevgilim de ben de evlenince sadece ikimize ait bir dünyaya sahip olmak istiyoruz. Sadece bizim kurallarımızın ve adetlerimizin olacağı. Ben namaz kılarım oruç tutarım. O da namaz kılar arada ve oruç tutar. Gerçekten elhamdülillah imanlı biridir. Benim için bu önemli çünkü ben de öyleyim. Ama ailesi yani annesi, kardeşi, kuzenleri falan pek bizim gibi değiller mesela kardeşi alkol tüketiyor (gayet tabii saygılıyım). Ve sevgilim ne kadar benim gibi olsa da ( kendisi araştırarak öğrenmiş bazı şeyleri) kendi ailemin beklentisini bu yönde karşılayamamış olmamın belki de burukluğunu yaşıyorum ve kafamda soeu işaretleri oluşuyor. Sevgilimle bu konuyu defalarca konuştuk. İstemediğim hiçbir ortamda olmayacağım diye bana söz verdi. Zaten kendisi de annesi kardeşi dışında ailesiyle görüşen biri değil. Ama nedense içten içe ailemin kendileri gibi bir aileye girmemi isteyeceklerini bildiğim için suçluluk yaşıyorum. Ve bir yandan da bunun sevgilime haksızlık olduğunu da biliyorum bana olan tutumu, benim için başkalarına sınır çizişini göz önüne alınca. Ben olmadan önce de annesine kendi hayatıyla ilgili net sınırları olan biriydi ve şimdi de kendi hayatımızı kurduğumuzda huzurumuz için aynı şeylere devam ediyor ki annesi çok karışan biri bile değil. Sevgilimle olursa nasıl yetiştireceğimize kadar konuştuk. Ama ailem konusunda neden bçyle hissediylrum bilmiyorum. Zaten ilk çocuğum. Belki de bundandır bu kadar sorumluluk hissetmem. Ama onları üzmekten korkuyorum gerçekten ileride ilişkimizde sıkıntı olur da onları üzerim diye. Ki Ben biliyorum ki bu adam hastalandığımda yanımda durur, ağladığımda bana omuz olur, benimle beraber güler, bir gün kafama eser paris’e gidelim 2 günlük derim imkanı varsa benle gelir, bele saatlerce konuşur. yanlış anlamayın ben de aileme net sınırları olan biriyim ve evlendiğimde tabii ki önceliğim kurduğum aile olacak ama iş ciddileştikçe böyle şeyler düşünmeye başladım sizce neden ve ne yapabilirim?

Genişletmek için tıkla...

777dunno .!.:

ne yapabilirim?

Genişletmek için tıkla...

BiProfenid .!.:

Konu o kadar gereksiz cümlelerle süslenmiş ve uzatılmış ki esas meseleyi yorumlardan anladım uzun lafın kısası konu sahibi "saygım var" cümlesi altında herkesi istediği gibi eleştirme hakkını kendinde gören, had eksikliği yaşayan birisi...

Genişletmek için tıkla...

Boleyn Kizi .!.:

Senin ağzına sağlık. Ben de konuyu bir iki kez okudum. Sorun nedir diye? Adamı da öve öve bitiremiyor, arıza nerde diye anlamaya çalışıyorum 1 saattir.

Yorumlardan anladım ben de.

Sevgilimin kardeşi içiyor nedir ya? Eşimin kardeşi içiyor mu içmiyor mu haberim bile yok .

Insanlar bu bilgiye nasıl vakıf oluyor yani eşimin kardeşi içiyor mu içmiyor mu çok merak ettim şimdi acil ògrenmem lazım

Genişletmek için tıkla...

777dunno .!.:

Arkadaşlar merhaba.

Direkt konuya giriş yapıyorum. Beni çok seven benim de onu sevdiğim bir sevgilim var. Sevgilim dürüst, çalışkan, çok merhametli, sınırları olan biridir. Benim için hemen hemen her şeyi yapar, yaptı da. Hayatımı güzelleştiriyor ve kolaylaştırıyor. Bana saygı duyuyor. O lise mezunu ben üniversite ama eğitimimde de bana çok destek oluyor. Ömrüm boyunca böyle birine denk gelebileceğimi gerçekten düşünmezdim. Allah’ıma şükrediyorum. İlişkimizi aileler de öğrendi. Benimkiler tanıma aşamasında onunkiler de en başından beri beni çok seviyor ve istiyorlardı. Annesiyle birkaç kez konuşmuşluğumuz var. Sevgilim de ben de evlenince sadece ikimize ait bir dünyaya sahip olmak istiyoruz. Sadece bizim kurallarımızın ve adetlerimizin olacağı. Ben namaz kılarım oruç tutarım. O da namaz kılar arada ve oruç tutar. Gerçekten elhamdülillah imanlı biridir. Benim için bu önemli çünkü ben de öyleyim. Ama ailesi yani annesi, kardeşi, kuzenleri falan pek bizim gibi değiller mesela kardeşi alkol tüketiyor (gayet tabii saygılıyım). Ve sevgilim ne kadar benim gibi olsa da ( kendisi araştırarak öğrenmiş bazı şeyleri) kendi ailemin beklentisini bu yönde karşılayamamış olmamın belki de burukluğunu yaşıyorum ve kafamda soeu işaretleri oluşuyor. Sevgilimle bu konuyu defalarca konuştuk. İstemediğim hiçbir ortamda olmayacağım diye bana söz verdi. Zaten kendisi de annesi kardeşi dışında ailesiyle görüşen biri değil. Ama nedense içten içe ailemin kendileri gibi bir aileye girmemi isteyeceklerini bildiğim için suçluluk yaşıyorum. Ve bir yandan da bunun sevgilime haksızlık olduğunu da biliyorum bana olan tutumu, benim için başkalarına sınır çizişini göz önüne alınca. Ben olmadan önce de annesine kendi hayatıyla ilgili net sınırları olan biriydi ve şimdi de kendi hayatımızı kurduğumuzda huzurumuz için aynı şeylere devam ediyor ki annesi çok karışan biri bile değil. Sevgilimle olursa nasıl yetiştireceğimize kadar konuştuk. Ama ailem konusunda neden bçyle hissediylrum bilmiyorum. Zaten ilk çocuğum. Belki de bundandır bu kadar sorumluluk hissetmem. Ama onları üzmekten korkuyorum gerçekten ileride ilişkimizde sıkıntı olur da onları üzerim diye. Ki Ben biliyorum ki bu adam hastalandığımda yanımda durur, ağladığımda bana omuz olur, benimle beraber güler, bir gün kafama eser paris’e gidelim 2 günlük derim imkanı varsa benle gelir, bele saatlerce konuşur. yanlış anlamayın ben de aileme net sınırları olan biriyim ve evlendiğimde tabii ki önceliğim kurduğum aile olacak ama iş ciddileştikçe böyle şeyler düşünmeye başladım sizce neden ve ne yapabilirim?

Genişletmek için tıkla...

777dunno .!.:

Arkadaşlar merhaba.

Direkt konuya giriş yapıyorum. Beni çok seven benim de onu sevdiğim bir sevgilim var. Sevgilim dürüst, çalışkan, çok merhametli, sınırları olan biridir. Benim için hemen hemen her şeyi yapar, yaptı da. Hayatımı güzelleştiriyor ve kolaylaştırıyor. Bana saygı duyuyor. O lise mezunu ben üniversite ama eğitimimde de bana çok destek oluyor. Ömrüm boyunca böyle birine denk gelebileceğimi gerçekten düşünmezdim. Allah’ıma şükrediyorum. İlişkimizi aileler de öğrendi. Benimkiler tanıma aşamasında onunkiler de en başından beri beni çok seviyor ve istiyorlardı. Annesiyle birkaç kez konuşmuşluğumuz var. Sevgilim de ben de evlenince sadece ikimize ait bir dünyaya sahip olmak istiyoruz. Sadece bizim kurallarımızın ve adetlerimizin olacağı. Ben namaz kılarım oruç tutarım. O da namaz kılar arada ve oruç tutar. Gerçekten elhamdülillah imanlı biridir. Benim için bu önemli çünkü ben de öyleyim. Ama ailesi yani annesi, kardeşi, kuzenleri falan pek bizim gibi değiller mesela kardeşi alkol tüketiyor (gayet tabii saygılıyım). Ve sevgilim ne kadar benim gibi olsa da ( kendisi araştırarak öğrenmiş bazı şeyleri) kendi ailemin beklentisini bu yönde karşılayamamış olmamın belki de burukluğunu yaşıyorum ve kafamda soeu işaretleri oluşuyor. Sevgilimle bu konuyu defalarca konuştuk. İstemediğim hiçbir ortamda olmayacağım diye bana söz verdi. Zaten kendisi de annesi kardeşi dışında ailesiyle görüşen biri değil. Ama nedense içten içe ailemin kendileri gibi bir aileye girmemi isteyeceklerini bildiğim için suçluluk yaşıyorum. Ve bir yandan da bunun sevgilime haksızlık olduğunu da biliyorum bana olan tutumu, benim için başkalarına sınır çizişini göz önüne alınca. Ben olmadan önce de annesine kendi hayatıyla ilgili net sınırları olan biriydi ve şimdi de kendi hayatımızı kurduğumuzda huzurumuz için aynı şeylere devam ediyor ki annesi çok karışan biri bile değil. Sevgilimle olursa nasıl yetiştireceğimize kadar konuştuk. Ama ailem konusunda neden bçyle hissediylrum bilmiyorum. Zaten ilk çocuğum. Belki de bundandır bu kadar sorumluluk hissetmem. Ama onları üzmekten korkuyorum gerçekten ileride ilişkimizde sıkıntı olur da onları üzerim diye. Ki Ben biliyorum ki bu adam hastalandığımda yanımda durur, ağladığımda bana omuz olur, benimle beraber güler, bir gün kafama eser paris’e gidelim 2 günlük derim imkanı varsa benle gelir, bele saatlerce konuşur. yanlış anlamayın ben de aileme net sınırları olan biriyim ve evlendiğimde tabii ki önceliğim kurduğum aile olacak ama iş ciddileştikçe böyle şeyler düşünmeye başladım sizce neden ve ne yapabilirim?

Genişletmek için tıkla...

migrenimsi .!.:

bu ülkenin %80-90'ında filan ya aileler alkol tüketmezken çocuklar tüketir
ya da babalar içer anneler içmez vs.

"kardeşi, kzueni, sülalesi alkol tüketmesin" diye kriter koyarsanız, o kriteri nasıl karşılayacaksınız bilemiyorum....
bu alkol meselesi neden bu kadar büyük bir kriter onu da bilmiyorum...
benim sülalemde alkol aldığımı gören 3 kişi ya var ya yok. ki kuzenlerimle kardeş gibi büyüdüm.

bu alkol meselesi neden bu kadar gösterge konu oluyor bilmiyorum hakkaten.
asıl mesele aileler için de kültür, ideoloji, tavırlar, tutumlar filan yani. bunları ölçmek biçmek lazım. tabii ki sadece eş adayına bakı ailesini boşverin demiyorum da neyi ölçüt aldığınız önemli.

bizde kıstaslar hep 1 başörtüsü 2 alkol. çok enteresan.

Genişletmek için tıkla...