ben de 5 aylık evliyim
ilk zamanlar hiç alttan almazdım
benim kimseye eyvellahım yok en fazla ayrılırız gibisinden davranırdım
ama artık öyle düşünmüyorum
elin iyisinden senin kötün iyidir
alttan alıyorum sinirliyse susuyorum
ben sinirli oldugumda da o susuyo
ohhhhhh pambuk gibi olduk
inşallah hep böle olabiliriz
Ne güzel erken düzene sokmuşsunuz evliliğinizi.
İlk 1 yıl zor geçer evliliklerde,buna tamamen katılıyorum.
Çok da normal aslında,iki farklı ailede yetişmiş
iki ayrı insan...
Alışkanlıkları,huyları,düzenleri başka başka.
Ama önemli olan bu zıtlıklar arasında ki uyumu,
kırmadan,incitmeden,yormadan yakalayabilmek.
Gerisi çorap söküğü gibi geliyor zaten.
Öyle bir alışıyorsunuz ki o başka başka alışkanlıkları,
sizin düzeninizden farklı düzeni olan insana;
O'nunla kurduğunuz dünyadan başka bir hayat yokmuş,
hiç ayrı yaşamamışsınız,sanki 1000 yıldır evliymişsiniz gibi.
Ya aslında hepsinin kökün de sevgi var.
Sevgi varsa;insan bütün sıkıntıları göğüsleyebiliyor,
olmazları oldurup,sabrına,gücüne kendisi bile şaşırıyor.
Ama yoksa;en küçük pürüz bile dağ oluyor gözünde,
''neden sabrediyorum''düşüncesi yiyip bitiriyor içten içe.
O yüzden hiç anlamıyorum bu ''mantık evliliklerini''...
Bence kişinin kendini yeryüzünde cezalandırabileceği,
daha ağır bir yük olamaz!